Soko Nomi Nite Hikari Kagayaku (2014)

Fijn.

Al is dat misschien een wat rare omschrijving voor een drama dat best wat riskante scenes bevat. Dit is eindelijk weer eens een wat gritty, edgy drama, deed me wat denken aan de mid-2000 films van Hiroki. Ook een sterke female lead, rauw drama, maar toch ook veel oog voor warmte.

Een echt makkelijke zit is dit niet. Er zitten best wat grimmige scenes in, de personages worden ook onderworpen aan een hoop pijn en tegenslag, maar ze slaan er zich opvallend monter doorheen. Visueel verder fijn, ook het sound design verdient een vermelding, maar verwacht niks wat je niet gewoon bent te zien in een Japans drama.

De film kleurt niet buiten de lijntjes, de inkleuring is gewoon zéér verzorgd. Hetzelfde kan gezegd worden van het acteerwerk, enkel Suda is even wennen maar uiteindelijk blijkt hij de spil van het hele gebeuren.

Mooi dus, maar eentje die toch vooral voor de liefhebbers zal zijn. Stille personages, rare keuzes, gewaagde onderwerpen ... en dan te bedenken dat ze dit als Oscar kandidaat hebben ingestuurd

4.0* en een uitgebreide review

De beste Japanse film van de afgelopen vijf jaar vind ik dit niet, maar erg goed was het wel. Een gegeven dat makkelijk een niet te harden stapeling van ellende had kunnen worden. Maar vooral door een evenwichtig script en een fraaie evenwichtige regie (met bijvoorbeeld mooie intieme scenes en fijn gebruik van natuurlijk licht). Maar vooral ook door zeer sterke acteerprestaties van de drie hoofdrolspelers, waardoor hun personages geloofwaardig overkomen. Sterke film.

4.0*

Donker, grimmig drama over jonge mensen aan de zelfkant van de samenleving. Uitstekende vertolkingen van de drie hoofdrolspelers, in het bijzonder van Chizuru Ikewaki, die geconfronteerd met een uitzichtloze toekomst de hoop op een beter leven al lang heeft opgegeven tot ze plotseling toch aanleiding ziet zich anders te kleden. De fijnzinnige slotscène is er een om te onthouden; prachtig!
Een sterke karakterstudie, die niet altijd even gemakkelijk te aanschouwen is. De titel is wel heel erg toepasselijk, want voor elk sprankje hoop schuift al gauw weer een donkere wolk.