A Blast (2014)

Griekse New Wave-film A Blast in première op IFFR

De nieuwe film van Syllas Tzoumerkas A Blast gaat in première op het komende International Film Festival Rotterdam (IFFR). A Blast wordt vertoond in het programma-onderdeel Limelight, in aanwezigheid van de regisseur. De film is een energiek en onvoorspelbaar drama over Maria die haar vastgelopen leven radicaal over een andere boeg gooit. Hoofdrolspeelster Angeliki Papoulia (Dogtooth, Alps) is één van de opvallendste actrices binnen de nieuwe Griekse cinema.

Op 12 maart wordt A Blast in Nederlandse filmtheaters uitgebracht door De Filmfreak.

(persbericht)

Het IFFR valt voor mij persoonlijk tegen tot nu toe. Maar dit is van de 9 films die ik tot nu toe gezien heb de slechtste. Wat een verwarrend, ongeloofwaardig en onsamenhangend verhaal is dit wel niet. Het gaat slecht met Griekenland, dat is ook wel terug te zien in de films die ze maken. Nu zometeen ga ik een Grieks Cypriotische film kijken. Ik hoop dat mijn eerdere conclusie onterecht is dat de staat van een land invloed heeft op de films die er worden gemaakt.

Haha, dat was ook mijn reactie na afloop: "De economische crisis heeft in Griekenland blijkbaar ook voor creatieve armoede gezorgd."

Een verwarrende Griekse dramafilm met gedesoriënteerde scènes.

De film bevat een paar aardige momenten, maar weet helaas niet voldoende de aandacht vast te houden.

2,5 *

Héél Europees,héél Grieks en héél rommelig.

Nou gauke, je hebt net zondag gekeken, dan willen we ook wel weten wat je er van vond. Ik althans. Vond het geen gemakkelijke zit. Vroeg me af of de regisseur nog wel wijs kon uit z'n eigen scenario. Het is een complete rommelpot van thema's, ideeën, beelden, gebeurtenissen, opgehangen aan een familie die geteisterd wordt door de economische crisis, die voor sommigen ook een existentiële crisis betekent.

Zoals voor Maria (Angeliki Papoulia), een moeder van drie kinderen, met een man die voortdurend op zee is, een invalide moeder, een passieve vader, een zuster waar een steekje aan los is en een griezel van een zwager. Ze heeft de zorg voor een winkel, voor de ouders, de kinderen en moet een gigantische belastingschuld zien af te lossen. Ze belandt langzaam maar zeker in een identiteitscrisis en besluit alles achter zich te laten. Dat proces wordt niet chronologisch vertelt, maar alle gebeurtenissen worden in korte scènes en bepaald niet logisch op ons losgelaten. Zo worden ook niet alle gebeurtenissen en omstandigheden even duidelijk. Een gatenkaas is er niks bij.

En toch slaagde de film erin om indruk te maken. Angeliki Papoulia speelt een prachtige rol. Eerst is ze volstrekt hyper en worden we gek van haar, als ze de strijd opgeeft voelen we mededogen. Wat er van haar wordt komen we niet te weten. De moraal: je kunt een mens (of een land) ook te zwaar belasten. Blast betekent heel toepasselijk ontploffing. Oh ja, de (talrijke) seksscènes zijn spetterrend.

Deze Drama / Thriller (met de nadruk op Drama) film heb ik puur en alleen bekeken vanwege het meespelen van Angeliki Papoulia (die ik recent ook al zag in de films "Alpeis (2011)" en "The Lobster (2015)", maar ze is vooral bekend vanwege haar rol in de film "Kynodontas (2009)", welke genomineerd werd voor een Oscar) en zij maakt deze film ook vooral het aankijken waard, waarbij ze ook nog een aantal keren bloot te bewonderen is en dat o.a. in een aantal spetterende seksscènes, zoals "Fransman" dat hierboven al aangeeft.

Het verhaal speelt zich af tegen de achtergrond van de financiële crisis in Griekenland en het draait daarbij om de goedgebekte (bij vlagen ook uiterst agressief) blonde Maria (Angeliki Papoulia). Maria heeft het perfecte Griekse gezin, een man die eruit ziet als een afbeelding van een Griekse god, drie schatten van een kinderen en geen financiële zorgen, omdat haar gehandicapte moeder (Themis Bazaka), zit in een rolstoel, een kruidenierswinkeltje heeft, waarin ze werkt en waarvoor ze haar studie heeft opgegeven. Haar man Yannis (Vassilis Doganis) is kapitein op een tanker en verdient goed, maar is wel steeds weg en daar kan Maria niet goed mee omgaan. Dan belt de boekhouder van de familie en krijgt Maria te horen dat haar familie een enorme schuld heeft.

Het verhaal begint met een spookachtige autorit in het donker (je ziet dan alleen de hobbelige landweg), waarbij je via de radio te horen krijgt dat er een brand in het bos van Agia Triade woedt, die aangestoken is door iemand uit de buurt. Daarna verschijnt de filmtitel groot in beeld en verplaatst het verhaal zich in het verleden, waarbij we Maria met haar zus Gogo (Maria Filini), die het lelijke eendje is van het gezin, in badpak en bikini op het strand zien discussiëren en waarbij de twee nog hoopvol zijn over het geluk dat hen in hun leven ten deel zal vallen.

Het verhaal is opgedeeld in vele korte fragmenten (waarbij ook met de tijd wordt gespeeld), die het verhaal tot een legpuzzel maken en waarbij je als kijker de taak hebt om de puzzelstukjes op de juiste plaats te leggen. Omdat dit niet zo’n eenvoudige taak is, boet het verhaal met name aan emotionele waarde in. Dat ligt zeker niet aan het goede spel van Angeliki Papoulia, want zij toont de lust en onlust van Maria met verve en zeker ook op seksueel gebied en dat werd ook nog eens fraai in beeld gebracht (eerste keer na circa 10 minuten, waarbij Maria en Yannis op spetterende wijze met elkaar vrijen).

Maria, een impulsieve vrouw in moeilijke omstandigheden, geeft zoals gezegd haar studie op en gaat helemaal voor de liefde van de knappe Yannis. Haar relatie gaat echter de vernieling in, door beelden van Yannis (die ook nog eens biseksueel blijkt te zijn), die Maria op een sekssite op het internet ziet (geweldige scène overigens, want ze bekijkt die beelden in een internetcafé, waar ook nog eens andere mensen aanwezig zijn) en waarbij hij volkomen los gaat wat betreft zijn lusten. Dat de gehandicapte moeder (Maria twijfelt overigens over de de invaliditeit van haar moeder en de moeder pleegt naderhand ook zelfmoord) van Maria veel schulden heeft opgebouwd met haar kruidenierswinkeltje, werkt ook al niet mee om enig houvast in haar leven te vinden. Maria komt ook in contact met een vastgoedondernemer, die suggereert dat ze aan geld kan komen als haar vader een perceel land in zijn oude dorp aan zee plat brandt, zodat daar een hotel op gebouwd kan worden.

Op het einde van het verhaal (die ook al in puzzelstukjes is versnipperd), brengt Maria haar kinderen naar Gogo (die zelf geen kinderen kan krijgen) en gaat ze er met een jeep vandoor. Daarbij schudt ze een politiewagen van zich af, nadat ze een slagboom op de tolweg kapot heeft gereden, en denkt ze steeds aan de eerdere verklaring van Yannis, die tegen haar heeft gezegd dat als zij niet meer van haar zou houden, hij wel nog steeds van haar zou blijven houden. Het is overigens ook Yannis die zich op het einde ontfermd over de kinderen (haalt deze ook weg bij Gogo en haar man Costas, die vuilnisman is en een aanhanger van extreem rechts is), als zijn vrouw er vandoor is gegaan. In de laatste beelden van het verhaal, zien we Maria crashen met de jeep, waarna ze ongedeerd naar het strand begint te lopen, waar het verhaal ook min of meer mee begon.

Hoewel dit zeker geen grappige film is, moest ik wel een keer lachen (na circa 60 minuten) toen Maria samen met haar vader (Giorgos Biniaris) soep aan het eten is en waarbij ze dan opeens tegen hem zegt:

"Je bent alleen maar een last. Dat ben je geworden"

Al met al is dit best een aardige Drama / Thriller film (die met circa 75 minuten niet al te lang duurt) en vooral vanwege Angeliki Papoulia. Omdat het verhaal als een legpuzzel in elkaar steekt, is het wel moeilijk om te volgen.

Als je eerst alle bovenstaande berichten goed in je opneemt, is deze film heel goed te volgen en en waardeer je deze zeker met 'n voldoende ,,,,,

Hoe Maria van een perfect leventje met haar gezin verzandt in een nachtmerrie waarbij haar leven verzandt in chaos en schijn. De film speelt zich af tegen de achtergrond van de Griekse financiële crisis waardoor de setting wel een belangrijke rol speelt.

Alleen vond ik de film bijzonder chaotisch en is het zoeken naar een gangbaar plot om te volgen. De montage is niet geweldig en het plot springt van her naar der. Afwisselend krijg je er wat stomende seksscènes bovenop.

Dat alles is gebald in een 75 minuten. Hier en daar aardig, maar te rommelig om een blijvende indruk achter te laten.