Love Is the Devil: Study for a Portrait of Francis Bacon (1998)

Deze film wordt op zondag 16-03-2003 om 21:30 uur vertoont in bioskoop Cinerama Rotterdam. In kader van Sungay Times. (Iedere zondag avond een andere homo getinte film.)

Een visueel sterke, donkere en ook provocerende film over een masochistische, sadistische kunstenaar. Boeiend, maar ook verwarrend.

het boek waar de film op gebaseerd is, is geweldig; de film daarentegen trekt op niets

Allemachtig wat een film, Derek Jacobi speelt hier werkelijk geniaal als Bacon met zijn zéér bijzondere gevoel voor ''humor''.

Wat een egoistische valse nicht zet hij hier neer zeg.

Ik ben niet zo'n groot liefhebber van kamera-kunstjes maar bij deze film paste het perfect, en ook de prachtige poezie waarmee de film is doorspekt is een genot.

Wat een vreselijk wereldje is dat toch, ''boerepummel''George maakt geen enkele kans bij deze mensen en zeker niet bij Bacon met zijn scherpe tong.

Ga nu gelijk ''Prick up your ears'' herzien, ik zit nou toch in het ritme.

P.s: Daniel Craig mag ik niet vergeten, ook hij speelde gewéldig.

Zeer boeiende film met geweldige acteerprestaties. Ik begin fan te worden van Daniel Graig.

I'm optimistic by nature.... I'm optimistic about absolutely nothing

Fragmentarische film over de vertroebelde relatie tussen Francis Bacon en George Dyer. Visueel af en toe verbluffend en experimenteel. Veel shots in kroegen die achter whiskeyglazen en via spiegelende asbakken worden genomen. Veel montage en cameratrucjes die de schilderijen van Francis Bacon feitelijk trachten na te bootsen. En veel dramatische momenten die blijkbaar midden in het conflict beginnen zodat de aanleiding vaak niet duidelijk is. Zeer abstract dus, maar met gebruik van figuratie zoals de schilderijen van Bacon zelf. De film probeert duidelijk hardnekkig de man in een portret te vangen en wil daarin zo diep onder de huid kruipen als mogelijk is. Maar net zo hardnekkig is het beeld van Francis Bacon wat hierdoor ontstaat: Een verknipte workaholic die niet in staat is een gevoelsrelatie met iemand te hebben en eigenlijk nog alleen in zijn verbeelding leeft. Geen idee of dit de echte Francis Bacon dicht benadert, maar de film heeft wel iets heel negatiefs en ontluisterend en dat is niet altijd prettig. Bacon wordt door (de overigens fantastisch acterende) Jacobi bijna als een monster neergezet. Misschien terecht, misschien niet. Zelfs na de derde keer kijken heb ik er nog een dubbel gevoel over. Aan de ene kant is dit op alle vlakken een zeer virtuoze film, aan de andere kant iets te nadrukkelijk, schreeuwerig en hard.

Benauwend Brits, met een cynisme van jewelste is dit een interessante film over Francis. Of ik zat te wachten op een 'filmische Bacon' is de vraag, maar qua sfeer is dit drukkend genoeg om het een authentieke film te maken.