J. Kessels (2015)

Geestig en cinematografisch erg sterk. Mooie montage, kleurgebruik en camerawerk bijvoorbeeld, maar inhoudelijk was het wat minder. De plot is wat te onsamenhangend, al is dat ook enigszins zo bedoeld.

3 sterren voor de film zelf en dan vooral voor de stijl en de cinematografie. Half puntje erbij voor de muziek (o.a Danny Vera) en een volle ster voor Romy van Re(n)terghem. Half puntje eraf voor het verschrikkelijke Bredase accent van Ruben vd Meer (blijven oefenen eej kul!)

Kan er mee door.

Moest gelijk denken aan de films van Felix van Groeningen toen ik deze film zag. Echt bijzonder vond ik het allemaal niet. Scène die er ver bovenuit springt is de zeer komische scène in de snackbar met de jonge Frans en de wulpse jonge Brigitte, die aan de flipperkast zit te hengsten. Wel een lekker ding trouwens die jonge Brigitte, mooi gespeeld door Remi van Renterghem, die ook de rol speelt van Silleke, de dochter van de oerlelijke oudere Brigitte.

Verder valt er eigenlijk niets bijzonders te vermelden over deze toch wel typisch Nederlandse film, waar platvloersheid troef is en waar er inmiddels wel zo'n dertien in een dozijn van gemaakt zijn.

3,0*

als tilbuger wou ik deze film graag ziennadat ik er iets over gelezen had.. verder wist ik niks van deze film.. Maar goed, Tilburg was nergens te herkennen en kon voor iedere willekeurigere andere stad ingewisseld worden wat deze film aan gaat.

Ik zal vast zeggen dat dit soort verhaal niet mijn "kopje thee" is, maar desalniettemin vind ik het getuigen van lef als je in het Nederlands zo een soort film uitbrengt. Het verhaal springt van de hak op de tak en is soms gewoon niet te volgen en dat is iets wat ik niet trek. Wel is de soundtrack erg goed en ik vind de filmstijl wel erg mooi om naar te kijken, maar ow ow ow... wat had hier veel meer in gezeten als er gewoon een soort normaal verhaal van een road movie in had gezeten. Zelfs het grote voorbeeld 'fear and loathing' had een duidelijker verhaal. Jammer. Want er zitten scenes in deze film die wel de moeite waren. Het is te fragmentarisch, teveel 'een reis', te weinig een echt verhaal wat ergens op slaat. Denk in dat je op een feestje staat en iemand staat een anekdote op te lepelen die niemand grappig vind, in de categorie.. had je bij moeten zijn.

Ook waren de stemmen nauwelijks te verstaan in de bioscoop, geen idee of dat bij de film hoort. Ik vond fedja van huet ook niet de beste keus voor deze rol en frank lammers als cowboy geeft toch een soort komische draai aan de rol die ik ook niet echt vind passen. Ik geef twee sterren voor de moeite.

Werkelijk geen zak aan... Volslagen oninteressant verhaal waarbij er naar Hamburg wordt gereden en weer terug. En de film toont maar weer eens aan hoe onvoorstelbaar beperkt Lammers is in zijn acteerwerk. In werkelijk elke film is hij diezelfde ongelikte, ongeïnteresseerde brombeer die zich murmelend door elke film heen werkt.

Het hoogtepunt van de film is de auto, dus dat zegt wel genoeg.

Prima vermaakt met deze "Fear and Loathing in Hamburg" die dus eigenlijk nergens over gaat, maar dat doet er verder ook niet toe. Het helpt wel als je net als ik fan bent van de boeken van Thomese, en bovendien nog Tilburger en Willem II -supporter. Was ook wel gecharmeerd van de soundtrack. Halve ster extra voor de puike wagen.

Een film die mijn aandacht helemaal niet wist te behouden. Hij heeft wel tot de laatste scene opgestaan, maar ik heb meer op moviemeter rondgeklikt dan dat ik van de film heb gezien. Blijkbaar niet mijn type film, ik zal dan ook geen cijfer geven.

Naar mijn mening gebeurt er te weinig en is wat er wel gebeurt zo mager dat het eigenlijk niet boeit. Frank Lammers acteert hier helaas wat zwakjes.

Hoop gedoe over niets, niet mijn ding. Kan best leuk zijn, zo'n roadmovie met absurde humor, maar ik kwam er nooit in. Het net iets te overdreven spel van Van Huêt en Van der Meer werkt ook al niet mee.Las ergens in een recensie dat het boek eigenlijk niet is te verfilmen, en hier word bewezen dat dit juist is. Iedereen krijgt een ruime voldoende voor vlijt en inzet, maar ik ben hem vooral vlug vergeten.

Het boek is al niet veel soeps en ook de film weet niet te bekoren. Het verhaal op een rijtje zettend denk je van nou dat kan best wel lollig zijn, maar het werkt gewoon niet. Ook veel goedkoop ogende scenes gezien zoals die in het voetbalstadion. Het budget zal dan ook wel navenant zijn geweest.

Heerlijke film met een hoge cultstatus... Cult kan je als excuses gebruiken als de logica niet altijd even klopt.

En wederom ook weer een soort films in Nederland die ik graag zie. Frank Lammers en Fredja van Huet vormen hier een fantastisch duet, met de betweterige zeurende Belgische Bertje op de achtergrond. Fredja van Huet is de schrijver Tomése terwijl Frank Lammers de onverschillige kluizenaar J Kessels mag spelen... de man die indruk maakt op Tomese en die wel gebruikt kan worden om Boontje op te zoeken in Hamburg... De man die Tomese een jeugdtrauma heeft bezorgd of iets dergelijks. In een oude Amerikaan maken de heren een absurde roadtrip naar Hamburg waar de zekere Boontje zich zou bevinden. Natuurlijk moet daarbij de Reeperbahn even onder de loep genomen worden en voor dat de heren het weten zitten ze opgescheept met een dode pooier in hun kofferbak... en dan treffen ze uiteindelijk Boontje.

Waarbij het in het laatste kwart van de film helemaal los gaat van de absurditeit. Heerlijk. Ruben van der Meer weet hier ook op een magistrale wijze een rol neer te zetten van de zekere Boontje. Zijn geforceerde Brabantse accent... zijn lompheid... om over zijn vrouw en dochter nog maar te zwijgen.

Ook toepasselijk dat de Bruyn in een desolaat sfeertje heeft laten gieten.

Ja, alles kan en niks is te gek is in J. Kessels. Genieten...
Tip: bak een paar frikandellen voor bij deze film.

4,5*

Literatuur over literatuur is toch iets anders dan film over literatuur. Erik de Bruyn heeft te rigide vast willen houden aan dezelfde vormtrucjes waarmee de auteur en het fictiepersonage in 'J.Kessels: The Novel' (2009) op zoek zijn naar hun eigen verhaal. Die zoektocht is in het medium cinema ook minder zinvol of interessant, omdat het hier op een visuele en technische manier ideeën overbrengt op de kijker, terwijl het teruggrijpen naar stilistische middelen uit geschreven teksten hier geforceerd en misplaatst voelt. De ingeblikte voice-over, die soms trouwens slordig wegvalt omdat de omgevingsgeluiden er te luid doorheen klinken, of de onverwacht hoogdravende mijmeringen over de aard van literatuur, die in deze setting helemaal ‘out of the blue’ komen en verder eigenlijk niks wezenlijks toevoegen aan het medium film. P.F. Thomése is nu ook niet meer de interne verteller en J. Kessels ‘zijn’ personage, maar de twee personages zijn allebei verworden tot cabareteske typetjes in hetzelfde verhaal.

En toch heeft 'J. Kessels' (2015) iets waar het veel commerciëlere Nederlandse producties aan ontbreekt: een risico nemen met een productie die hoge en lage cultuur expliciet met elkaar verenigt. De titelsong (De Weg) waarin Frank Lammers zijn smarten kweelt als een imaginaire levensliedzanger, die eigenlijk net iets te veel biertjes achter de kiezen heeft voor die karaoke in zijn plaatselijke stamkroeg. De vals nostalgische Americana van Danny Vera (Gentle On My Mind en Hot Burrito No. 1) en Eric de Bruyn (Chug-A-Lug en Honky Tonk Song). Of Willy Berrevoets (If Drinkin’ Don’t Kill Me) als de archetypische getergde Texaan die zijn alcoholverslaving zowel bejubelt als van zich af zingt. En al die andere country-klassiekers die op de soundtrack klinken. Het is nep, het is smakeloze kitsch, maar het is ergens toch een plezierig warm bad om in te verzuipen. Van Huêt en Lammers zijn leuk op elkaar ingespeeld als elkaars tegenpolen. De droomsequenties ogen plezant (niet in de laatste plaats omdat de Vlaamse Livia Matthes er meestentijds een centrale rol in heeft). Eric de Bruyn heeft van een onverfilmbaar boek toch een feestje weten te maken.

Had ik ook moeten doen, want Jezus wat was dit slecht zeg. Man man man.

Waar heb ik in gódsnaam naar zitten kijken?! Bijna 2 uur weggegooid, om te janken. Aan de acteurs lag het niet, maar deze film sloeg nergens op en ging echt hélemaal nergens over.