Before I Disappear (2014)

De korte film Curfew (2012) (19 min.), die de oscar in zijn categorie won, was best genietbaar en dat maakte me ook nieuwsgierig naar deze langspeelfilm die daaruit is voortgekomen. Maar je merkt vrij snel dat het weinig meer te bieden heeft ten opzichte van die korte versie. Het voelt aan alsof de film is opgevuld met wat vergezochte verhalen, en dat is jammer. 2,5*, en richting de 4* voor de short.

Matige film over een man die een telefoontje van zijn zus krijgt om haar dochter op te halen van muziekles. Een plot met een redelijk mysterieus begin, dat uiteindelijk niet al te veel voorstelt en wat langdradig is. Ook de relatie tussen oom en nichtje komt wat geforceerd over. Wel een aantal sfeervolle momenten, zoals een leuke, onverwachte dansscène.

Geen al te positieve berichten hierboven. Vanwege het plot? Misschien was dit niet al te sterk maar op audiovisueel vlak valt er toch op deze film niets aan te merken. De dansscène met Sophia was om in te lijsten, zo mooi. Ook de scène van Ritchie met de pijl en boog en dat onder begeleiding van de prachtige song "Five Years" van David Bowie mocht er zijn eveneens de scène met de "man met de zeis". En dan Sophia! Als je die aan je zijde hebt dan ga je toch niet meer denken aan zelfmoord. De soundtrack in zijn geheel was trouwens top. Ik heb David Bowie al genoemd, maar ook het dansnummer "Sophia So Far" was schitterend, eveneens de muziek van "The War on Drugs" en "Tame Impala" en enkele nummers uit het grijze verleden.
Het moge duidelijk zijn: de waardering van 2.75* is veel te laag en daar ga ik het nodige aan veranderen want deze film krijgt van mij:
5.0* sterren voor de dansscène
4.5* sterren voor de soundtrack in zijn geheel
4.0* sterren voor de fotografie
3.0* sterren voor het plot

Waardering: 4.0* gemiddeld

Met dank aan Gh8st omdat hij een deel van die dansscène in zijn Movie Meter Contest #253 heeft gestopt, anders zou deze film voor mij altijd onbekend gebleven zijn, vrees ik.

"I'l be seing you" zingt Lady Day (en dat is dan Billie Holiday) op het einde van de film en dat begeleidt dan het hoofdpersonage dat, eerder bij toeval, naar weer zin om te leven werd geleid. Het is zowat de samenvatting van de plot, die, ondanks de ontwapenende charme van de kleine Fatima Ptacek, toch weinig begeesterend overkomt.
Positief voor de film is wel de muziek en enkele scènes (zoals de scène in de bowling-zaal, vooral).

Net als wibro heb ook ik deze film opgepikt uit de MovieMeter Contest van Gh8st. Ik ken de korte versie niet, maar ik ben best te spreken over het enigszins merkwaardige, maar onderhoudende verhaal van deze film en in het bijzonder over de fraaie, lekkere sountrack. Daarnaast vind ik het acteerwerk —vooral van de jonge Fatima Ptacek— gewoon prima. Al met al kom ik op 4*.

Was niet veel. De plot, een man die levensmoe is krijgt door een bizarre nacht met zijn nichtje uiteindelijk weer de nodige energie om er weer wat van te maken, oogt op papier best goed maar de uitwerking is erg dun. Een tweetal intense fragmenten geven de film nog wat power maar wat overheerst is het gebrek aan samenhang waardoor je nooit echt binding krijgt met het verhaal. Derhalve is deze film vooral een demonstratie van gebrek aan talent van de makers, waarschijnlijk voordat ze voorgoed verdwijnen. Jammer voor Rossum, nog niet zo lang geleden een veelbelovend talent, maar als ze in dit soort middelmaat blijft verschijnen gaat haar loopbaan snel uit als een nachtkaars.

Een redelijk drama film...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Goed camerabeweging...

Goed beeld, geen HD aanwezig, Sudance...

Goed achtergrond geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Niet te moeite waard...