Tomorrowland (2015)

Geweldige film waarvan de makers niet bang waren om groot te denken. Hoopgevend, inspirerend en oprecht optimistisch. Na het zien van deze film denk ik inderdaad: We kunnen de wereld verbeteren.

Erg dure kinderfilm van 150 miljoen dollar die maar niet op gang wil komen. Blijft maar pruttelen en word nergens echt spannend.

Het ziet d'r allemaal zeer verzorgd uit, maar de "amblin" magie van vroeger is nergens te vinden.

Aardige film maar niet echt leuk kwa sfeer. Ik vond de film te serieus voor een familie film en de boodschap die er zat vind ik veel te cliché.

Clooney vind ik niet zo geweldige acteur en ook niet echt passen in deze film. Robertson en Greer waren wel heel goed bezig.

Alles zag er wel heel leuk uit maar kwa verhaal niet echt bijzonder.

Tja, dat dit dus een flop is geworden verbaast me niks. Heeft vooral te maken met een zeer onevenwichtig tempo, naast het dat de film geen keuze maakt tussen kinder of volwassen genre. Fraai ziet het er wel allemaal uit en Clooney doet zijn goede ding. 3 sterren

“If I was walking down the street and I saw some kid with a jetpack fly over me...

I'd believe anything's possible.

I'd be inspired.

Doesn't that make the

world a better place?”

Wereldwijd zou er een verplichting moeten zijn voor doemdenkers, negativisten en zwartkijkers om deze film eens te kijken. Niet dat ze er vrolijker op zullen worden, want de meeste zijn toch hopeloos verloren en blijven in hun negatieve spiraal gevangen. Maar misschien zijn er toch enkelingen die de boodschap van deze actierijke futuristische Disney film begrijpen. Namelijk dat positivisme en optimisme betere eigenschappen zijn om van onze wereld een betere wereld te maken. Vasthoudendheid en zelfgeloof zorgen ervoor dat je je doel bereikt. Dat optimisme tierde welig in de jaren zestig waardoor vooruitgang mogelijk was en de toekomst rooskleuriger werd voorgesteld. In de hedendaagse wereld ziet de toekomst er angstaanjagend en bedreigend uit.

En zo zien we aan het begin dan ook Frank Walker. Een jonge, enthousiaste uitvinder, die er stellig van overtuigd is dat zijn jetpack ooit van nut zou kunnen zijn. Ook al werkt het niet 100%. We leren hem kennen tijdens de wereldexpo in 1964 die plaats vond in Flushing Meadows. Met behulp van het lieftallig meisje Athena (Raffey Cassidy) ontdekt hij de futuristische wereld “Tomorrowland”. Een veilige wereld in een parallelle dimensie, waar de technologische vooruitgang niet heeft stilgestaan en dienst doet als onderkomen voor visionairs en genieën. Ze kunnen echter niet vermijden dat de wereld waarin we leven regelrecht afstevent op een allesvernietigende catastrofe. En dat is dan het moment dat Casey Newton (Britt Robertson) op de proppen komt. Samen met de al oudere Frank Walker (George Clooney), die ondertussen uit Tomorrowland verbannen is, en Athena tracht ze het tij te keren.

Dat dit een Disney Product is, merk je doorheen de gehele film. Het is allemaal schitterend in beeld gebracht met adembenemende beelden en weergaloze effecten. Het zou zeker niet misstaan als attractie in een Disney pretpark. Tomorrowland ziet er uitermate futuristisch uit en je hebt echt ogen tekort om alles in je op te nemen. Het deed me bij momenten denken aan futuristische steden in atoomstijl uit stripverhalen. Je valt van de ene verbazing in de andere. Op een onbekende aandrijfkracht rondvliegende transportmiddelen en andere voertuigen, zwevende zwembaden en gebogen landschappen (identiek zoals in “Interstellar” en “Elysium”) vol vreemdsoortig gevormde gebouwen. Het Eifeltoren-moment is fantastisch en grotesk tegelijkertijd.

Spijtig genoeg zorgt de Disney-inbreng er ook voor dat het allemaal nogal kinderachtig overkomt. Zeker naar het einde toe wordt de boodschap nogal moralistisch. Het jaren 60 gevoel besloop me vol waarden en normen die moesten nageleefd worden. In ons geval moeten we toch maar eens beter gaan zorgen voor ons huidig milieu en het egocentrisch denken van deze tijd trachten om te buigen naar meer samenhorigheidsgevoelens. Het verplicht emotioneel moment als afsluiter kon natuurlijk ook niet ontbreken. Gelukkig konden we ook excellente acteerprestaties bewonderen. Clooney laat zijn pose als Nespresso charmeur achterwege en verschijnt als nukkig genie. Maar vooral de jonge Cassidy steelt de show. Zowel in de actierijke als de sentimentele momenten.

“Tomorrowland” (of “Projekt T” zoals het in onze contreien genoemd werd doordat de originele titel een gedeponeerde naam is van een gelijknamig muziekfestival) is voor één keer geen op een boek gebaseerde film, prequel, sequel of reboot. Het is een uniek project dat de gehele familie als doelgroep viseert. Het was aangenaam vertier en boeiend genoeg. Buiten het melige, voorspelbare einde was het best in orde en ik begrijp alle negatieve kritieken niet echt goed.

3*

Prachtige beelden en verrassend sterk acteerwerk. Deze combi zorgde er in mijn ogen voor dat het een prima zondagmiddagfilmpje was. Toch kwam hij niet in de buurt bij zijn recente zusjes uit het genre. Ik noem een 'Interstellar' of 'Elysium' bijvoorbeeld. De film was veel te veel verbaal bezig met het uitleggen van het plot, waar beelden geen boekdelen konden spreken. Dit zorgde voor chaos en onrust in de verhaallijn. Het was voorzichtig gezegd her en der een rommeltje. Zonde, een gemiste kans.

De ontwikkeling op het gebied van scifi-films stemt me wel heel positief. Voorheen kon ik ze niet aangluren, maar ze worden in mijn ogen steeds toegankelijker. Ik denk dat dit te danken is aan de opmars in kwalitatief veel sterkere visuele beelden en special effects.

Goeie originele en vermakelijke film

Mislukte poging om mee te liften met het succes van sommige 'volwassen kinderfilms', die overigens ook regelmatig keihard floppen. Het verhaal zal allemaal wel, dat slaat nooit ergens op, maar de uitwerking is vreselijk saai en oninteressant. Evenals de karakters, vaagjes wordt een moeizame relatie aangestipt tussen die meid en haar pa op het einde zijn ze weer gelukkig ofzo, hadden we hier mee mee moeten leven?
Het rommelige verhaal strandt uiteindelijk in een saai einde dat kant noch wal raakt.

Drie keer.

De eerste keer dat ik de film keek viel ik steeds in slaap, werd af en toe weer een beetje wakker en zag dan weer een paar beelden. Dus nog maar eens gaan kijken, en alweer viel het niet echt mee om er iets van te snappen - en vooral wat op het verkeerde been gezet door de vertellende (voice-over-achtige) Clooney in het begin. Moeizaam allemaal. Maar er kwam een derde herkansing voor de film.

En dat blijkt dan toch te werken. Even los van de vertellende Clooney, het verhaal is wel wat aan de gezochte en ingewikkelde kant, maar de vormgeving is wel heel erg mooi en dat maakt het mooi plaatjeskijken.

Tegen de verwachting in zijn Laurie en Clooney de zwakste broeders in de cast. Maarja, ook niet de meest charmante rollen om te spelen. Daarbij doet Britt Robertson het dan een stuk leuker en charmanter maar vooral Raffey Cassidy vond ik erg grappig uit de hoek komen in wat goedbeschouwd toch een soort sidekick-achtige bijrol is.

Maar goed. Blijkt dus dat er soms een derde kans nodig is. Toch best een leuke film.

Een paar goede special effects. Maar totaal geen sterk verhaal. Het duurde ook allemaal veel te lang. Jammer want soms was de film best verfrissend. Ook was de film soms te kinderachtig en soms te serieus.

Goede film. Maar er zat meer in. In het begin was hij vrij goed.

Verhaal is wel leuk. Hadden ze hem maar minder voor kinderen gemaakt.

het zag er wel erg mooi uit.

Wat is dit nou eigenlijk? Een familiefilm met een erg volwassen boodschap? Deze boodschap vind ik dan weer niet cliché. Natuurlijk is hij al talloze keren in verschillende jasjes voorbij gekomen, maar het is ook een boodschap die men kan blijven geven (waarschijnlijk tot aan het einde der tijden), omdat hij altijd relevant zal blijven.
Wat voor mij de film alleen wat minder maakt is het tempo. Men neemt wel erg lang de tijd om het verhaal te vertellen. Daarnaast zit er te weinig actie/beweging in om het toch een wat vlottere look te geven.
Het acteerwerk is wel van degelijke kwaliteit, al leek Laurie een beetje misplaatst, maar dat komt misschien omdat hij nog teveel dat Dr. House image heeft. Ach, bij iets jongere acteurs als Elijah Wood en Daniel Radcliffe begint het LotR en HP imago ook wat te verdwijnen (vooral omdat beiden in totaal andere films/genres zijn gestapt. Dat zal met Hugh Laurie misschien ook wel gebeuren, maar nu was het voor mij nog niet zo ver.
Visueel ziet het er over het algemeen wel goed uit, al zijn er een paar scenesdie wat goedkoop uitzien. Dat stuk waarin ze met die antieke raket langs de maan vliegen deed me bijna aan jaren '50 scifi denken en ik heb het idee dat men dit niet met opzet deed (maar misschien wel?). Ook het stuk op het strand met de robot die met zijn wiel vast komt in het zand. Het opspattende zand zag er wel erg plastisch uit. Apart, daar andere fx er dan weer vele malen beter uitzien.
Een aardige poging tot een (morele) boodschap, maar ik kan me voorstellen dat de meeste kijkers hier (door de traagheid) misschien wat over zullen struikelen.

Ik vond de film uitstekend te pruimen. Misschien wat moralistisch en braaf maar de acteerprestaties waren meer dan prima. De prachtige Raffey Cassidy en Britt Robertson zorgden voor prima acteerwerk en George Clooney is sowieso altijd een zekerheidje.

Voor mij een dikke 4*

Hugh Laurie z'n personage had gewoon gelijk en ik stond dan ook volledig aan zijn kant. Het feit dat hij dood moest vond ik ook beetje overdreven.

Waardeloze saaie prul ! Geen goed verhaal,geen spanning,geen enkele diepgang.enigste pluspuntje was de leuke rol van het meisje Athena,verassend goede jeugd rol,doet onze Cloony helemaal verbleken.

Brad Bird weet me - buiten 'Ratatouille' om - nog niet écht omver te blazen met z'n films. Ook deze 'Tomorrowland' is weer een gevalletje; mwah. Best vermakelijk, leuke effecten en het ziet er mooi uit allemaal. Maar het voelt wat leeg aan. Het boeide me niet echt wat deze film nou eigenlijk wou vertellen. Toch niet slecht. De film kent een aardig tempo en genoeg scenes die hiervan een redelijk geheel maken.

Zit geen verhaal in, soms traag, niet echt goed en niet echt slecht, ik heb wel betere films van Disney gezien.

Langdradige film die perfecte special effects heeft. Tempo (in het begin heel traag) en toon veranderen regelmatig en daardoor is het nergens écht spannend, écht interessant of een échte kinderfilm of een échte familiefilm. Cast werkt prima en er is af en toe een origineel cameratruckje te vinden. Verhaal is soms behoorlijk ingewikkeld en vaag. Boodschap wordt er zó ingehakt - zeker aan het einde - dat het irritant is.

Tot twee keer toe begonnen aan deze film. Nog nooit zo'n slecht script gezien van niet te volgen verhaallijnen. De trailer krijgt een 4 maar de film niet.

wel aardig alleen was het verhaal op sommige punten haast niet te volgen

verder was deze film toch best oke en de effecten zijn toppie

Brad Bird heeft gewoon weer een favoriet afgeleverd. Na nog een keer kijken, vond ik de film nog steeds ijzersterk.

Gelukkig is Bird's volgende project het vervolg op The Incredibles.

Wow! This was unexpected.

Ik weet niet eens waar te beginnen. Compleet om ver geblazen door Tomorrowland, of Project T. Een film vol met goede Ideeën. Voor mij is dit alles waar Disney voor stond en nog steeds voor staat al zijn ze dat soms een beetje vergeten. Gelukkig Brad Bird niet. Hij zei dat je al je liefde in een project moet steken en blijven steken. Dat je telkens met iets nieuws moet blijven komen om je publiek geinteresseerd te houden. En dat doet Bird met verve. Ook al vind je Tomorrowland niet geslaagd kun je Bird niet verwijten het geprobeerd te hebben om het publiek iets te geven waardoor ze zichzelf weer helemaal kind gaan voelen en kunnen opgaan en meegaan in het avontuur van Frank, Casey en Athena.

De film gaat meteen goed van start met een leuke introductie en het verhaal van Frank en zijn eveneens leuke intro hoe hij in Tomorrowland beland om vervolgens over genomen te worden door Casey. Het moment dat ze naar de sterren met haar ouders kijkt en deze quote komt: Moeder: "What if there's nothing out there?" Casey: "What if there is". Puur Disney. En de film zit vol met dit soort prachtige quotes. Het begin is min of meer een introductie in het leven van de karakters. En dat is erg goed gedaan.

Maar dan krijgen we de opbouw naar Tomorrowland waarin Casey de speld krijgt. Zorgt voor enkele leuke momenten waarin ruimte haar beperking is om verder op ontdekking uit te gaan. Als ze dan een locatie vind waar ze all out kan gaan krijgen we een prachtige scene voorgeschoteld. De design en beelden van Tomorrowland zijn prachtig weergegeven. We zijn er bij en ontdekken samen met Casey de prachtige en wonderlijke wereld. En vanaf daar begint het avontuur pas echt. We komen er beetje bij beetje achter waar het allemaal om draait en wat er nu precies gaande is. Maar we gaan nog niet terug naar Tomorrowland voor we een gevecht met robots hebben gehad, Frank's geweldige huis scene en de wonderlijke Parijs scene hebben gehad. En die laatste is er een om van te smullen zeg. Mooi gebruik van kleuren, een fantastische locatie en ook wat er met een bepaald monument wordt gedaan is erg leuk. Deze scene wordt op fantastische manier ondersteund door de score van Giacchino die wederom weer geweldig werk levert en een grote spil in de film vormt. De muziek is haast een karakter op zich.

Uiteindelijk keren we dan terug naar Tomorrowland en het is totaal niet wat we er van verwacht hadden. De speld was een reclame boodschap ipv. een echte glimp in T-land . Eenmaal daar aangekomen wordt alles op een fantastische manier duidelijk in een geweldige scene. Helaas val de uiteindelijke climax bijna in het niet van wat we daarvoor hebben mogen aanschouwen. En dat is een verhaal die vol liefde en fantasie zit. Vol met prachtige karakter momenten zoals bijvoorbeeld het telefoontje naar huis van Casey. Gelukkig gaat het tegen het einde een beetje terug naar daar met het gesprek tussen Athena en Frank. Erg goed gedaan door de acteurs en nergens te opdringerig gebracht gelukkig.

Filmtechnisch is het gewoon helemaal top. Er zijn een paar kleine schoonheidsfoutjes in de visual effects. Maar dat is een beetje nitpicking want voor de rest ziet het er weergaloos uit. De film kent een erg goed verhaal dat niet altijd even goed gestructureerd is maar wel degelijk goed zijn werk doet. Qua regie is af te zien dat Bird er weer erg veel liefde in heeft gestoken en dat moet je de man wel nageven dat hij alles met liefde doet. Editing is erg sterk en de fotografie is heerlijk om te aanschouwen. Bij de sound design is vanaf moment 1 bij het logo van Disney al duidelijk dat we iets uitzonderlijks te horen krijgen en dat is ook zo. Levendige soundtrack. En zoals gezegd weet Michael Giacchino elke juiste emotie te raken met zijn muziek. Of het nu bombastisch orkestraal is of een simpele piano melodie.

Qua acteerwerk zit het goed. Clooney heeft er erg veel zin in. En dat is weer eens te zien bij hem. Hugh Laurie doet het eveneens erg goed.Echt zo'n acteur die alles in zichzelf geeft. Van Raffey Cassidy gaan we nog vele leuke/mooie dingen zien in de toekomst. Ik was toch wel het meest onder de indruk van het spel van Britt Robertson. Een rol die haar op het lijf is geschreven en waarin ze schittert. Leuk en mooi gedaan door deze jonge dame.

Ik had het niet helemaal verwacht, maar Tomorrowland heeft me compleet overdonderd. Komt vooral door de liefde die er vanaf straalt. Dan kun je je afvragen of dat een film nu zoveel beter maakt en mijn antwoord daarop is, ja. Een project als dit heeft daar veel aan. Het brengt de essentie van Disney films weer helemaal terug. De gedachte van Anything is possible straalt hier duidelijk van af. Aan het einde wilde ik meer. Meer van de personages zoals waar is Casey's moeder. Meer van de wonderlijke wereld wat Tomorrowland wordt genoemd. Een film die alles goed doet waar veel in Hollywood vandaag de dag in falen en dat is het publiek voor twee kleine uurtjes naar een andere wereld transporteren en zo alle zorgen in het leven en de wereld voor eventjes te laten vergeten.

Leuk, deze waanzinnig enthousiaste recensie Of ik het met je eens ben moet ik nog gaan ervaren, maar zo krijg ik er in ieder geval wel zin in.

Heerlijk dikke Disney saus.

Zoet sappig en een serieuze boodschap.

Lekker om thuis te kijken,

Verstand op nul... Goed te doen.

Als je wolf bent die het licht ziet tenminste

Als je deze film op een stick hebt staan en je zit in een hotel in het buitenland terwijl het buiten regent allemaal nog net het aankijken waard. Clooney zet plichtmatig zijn rol neer, de special effects zijn aardig gemaakt. Maar waarom deze onzin dan weer meer dan 2 uur moet duren ontgaat me. Haal er 40 minuten vanaf en mijn waardering zou hoger zijn geweest.

geweldige film vol met humor

Zoeter dan zoet, over de top wanna-be feelgood promotiefilmpje van politiek correct optimistme als boodschap voor de kindjes.

Lekker volgepropt met 'wijze' oneliners, druipend van de computeranimatie.

Ik zal de zogenaamd verkeerde wolf wel voeden, nu maar hopen dat genoeg melkkoeien de goede wolf kiezen. Kan t toch nog goedkomen met de wereld.

Haha, hier nog een leuke review:

A Horrible Socialist Movie! The Tomorrowland Lie | Bill Whittle - YouTube

Een paar dagen geleden gezien en eerlijk gezegd onthou ik alleen nog de mooie beelden in de film.

Zag er allemaal verzorgd uit. Het verhaal is me eigenlijk al ontgaan. Wist me niet te boeien en vrij vaag, langdradig uitgewerkt. Gezien het budget toch wel meer van verwacht. 6/10

Omdat ik niet echt een fan ben van Clooney heb ik een tijdje geaarzeld om deze film aan te kopen, maar ben wel een SF liefhebber dus toch maar gedaan.

En ik moet zeggen, het valt allemaal goed mee.

Het verhaal is redelijk goed, de beelden zijn fantastisch en de speciale effecten prima.

Ik heb 2 uur genoten van deze film, maar een echte topper in het genre is het voor mij toch niet.

Maar het was wel leuk.

Tomorrowland

Het oeuvre van Clooney weet de laatste jaren - op de Nespresso reclames na - weinig indruk meer te maken. De hartendief van menig wanhopig huisvrouw heeft voor mij toch wel zijn charme verloren ben ik bang. Daarbij komt dat Brad Bird een hybride van familiefilm en sciencefictionspektakel wil leveren. Dit heeft met name een behoorlijk kinderachtige volwassenenfilm, of een behoorlijk agressieve kinderfilm tot gevolg.

Het begint allemaal met het verhaal, dat behoorlijk krakkemikkig in elkaar steekt. Het mystieke aan het hele Tomorrowland is best te begrijpen, daar is het een Disneyfilm voor, maar vooral de pseudowetenschap, gemengd met positivisme en een veel te overbodige morele lading maken het geheel tot een niet weg te krijgen brok voer. Daarmee zitten we ergens in de tijd en ruimte opgezadeld met een niet te pruimen, hyperactieve tiener een een norse, oude, vervelende man.

Is het nou zo slecht als hier geschetst wordt? Niet helemaal. Kenmerkend aan Disney is dat het filmbedrijf als snel na het tekenfilmtijdperk zijn charme en inhoud verloren heeft, maar nog steeds relatief goed kan vermaken. Met een sneltreinvaart en een beetje vlotte actie is de zit vrij snel om.

Wat ik in de inleiding over George Clooney zei staat ook na het zien van deze productie nog steeds overeind. De man heeft zich tot een niveau weten te verlagen waarbij zijn naam op een affiche eerder oproept om niet te komen dan om wel. Hij heeft zijn acteerwerk tot een fabricaat weten te reduceren waarin hij geen enkele vernieuwing of originaliteit aanbrengt. Snel cashen lijkt het wel. De standaardisatie van zijn spel lijkt hem echter niet de das om te doen, zijn reputatie is daarvoor schijnbaar nog te groot.

Britt Robertson heeft naast een leuk gezicht verder niet veel in te brengen in de film. Haar cv is dan ook niet bijster indrukwekkend. Toch heb ik hoop voor haar. The Longest Ride moet ik nog zien en misschien bevalt ze daarin een stuk beter.

Hugh Laurie, nog zo'n oude rot in het vak, komt er magertjes vanaf. Zijn karakter is meer een karikatuur van zichzelf en mist behoorlijk wat geloofwaardigheid.

Visueel is de film best goed op orde. Met een aardige geldinjectie laat Bird zien dat iedereen iets leuks op het witte doek kan plaatsen. Desalniettemin weet het fijne zonnetje en het futuristisch wapentuig de boel niet tot een voldoende op te kalefateren. Zonde van het geld zou ik bijna willen zeggen.

Tomorrowland is een soort Sneeuwwitje dat niet wakker wordt na de kus; een soort Roodkapje dat al door de maagsappen van de Wolf verteerd is. Best vermakelijk dus, maar het sterft snel een stille dood en raakt in de vergetelheid. Nu, geruime tijd nadat ik de film gezien hebt, is het moeilijk mij nog concrete punten te noemen waarin de film zichzelf onderscheid. En dat zegt misschien wel genoeg...

2.5*