Harbinger Down (2015)

The Thing II: Harbinger Down.

In feite is dit regiedebuut van Gillis niet meer dan een dikke fuck you richting de (tweede) Thing remake uit 2011. Een film die de woede van de menigte al op de hals haalde vóór de release. CGI?! Het zal nooit hetzelfde zijn als the real deal. Niet wanneer het dit soort slijmerige alien/creature flicks betreft. Deze Harbinger Down wordt veelal omschreven als een mix tussen the Thing en Leviathan (1989) (geheel toevallig een film waar Gillis nog aan de special effects heeft meegewerkt). Het lijkt me wel op z'n plaats.

Met Lance H. en het gepronk met de practical effects heb je al een titel te pakken die zich (bijna wanhopig) probeert te onderscheiden. Qua script en personages lukt dat niet, maar voor wie op zoek is naar wat old school buitenaards geslijm: die is aan het juist adres. Puike effecten, maar helaas nog té vaak gemaskeerd door de donkere setting. Had best wat explicieter in beeld gemogen, maar je ziet dat er aardig wat fijne pieces tussen zitten.

Deed mij ook een beetje denken aan de Alien/Thing rip-offs van de jaren '80. Stonden ook bol van de waardeloze, simpele personages en (goede!) glibberige props. Geweldig cheesy! Denk aan The Terror Within (1989) , Forbidden World (1982) etc.. Ook deze Harbinger Down kun je zo benaderen, maar is tegelijkertijd wel slick vormgegeven. Mag hopen dat dit een beetje aanslaat hier op MM.

Tegenvaller. Keek nu al een tijdje uit naar de film en toen ik er gister ook achter kwam dat hij eindelijk te downloaden was had ik hem meteen opgezet. Sfeertje (behalve de sneeuw buiten op het schip) en camera werk vielen tegen. De monsters waren uiteraard wel weer goed natuurlijk, al miste ik de transformaties wel en was het allemaal net iets teveel tentakels. Met de personages zat het wel goed, held "Lance Henriksen" was weer heerlijk op zijn plaats en werd fijn bijgestaan door reus G. Ook jammer van die lelijke openingsscène, haalt ook meteen wat van de mysterie weg.

2,5*

Ik zal wel niet de eerste zijn die de vergelijking tussen deze film en The Thing (1982) maakt, maar de film lijkt dan ook gigantisch op die prachtige klassieker uit de jaren 80 die al jaren hoog in mijn top 10 staat.

Waar The Thing werkelijk zenuwslopend spannend is, daar is Harbinger Down heel wat minder pakkend. Het voelt allemaal wat gerecycled aan, maar desondanks is het wel een prima filmpje geworden. De setting is prima, de effecten heel acceptabel en er zitten absoluut een paar aardige momenten in de film om er gewoon een voldoende aan te geven.

Beter goed gejat dan slecht bedacht, nietwaar

3*

Qua verhaal en uitvoering heeft deze film zeer veel overeenkomsten met de meesterwerken "The Thing (1982)" van regisseur John Carpenter en "Alien (1979)" van regisseur Ridley Scott. Alleen heeft deze regisseur, te weten Alec Gillis, er een potje van gemaakt want deze verfilming (het is overigens zijn eerste film) is gewoon waardeloos en het wordt ook nergens boeiend en/of spannend.

De film duurt maar iets van 75 minuten, maar toch was het een lange en zware zit om deze film helemaal uit te zitten. Zo is het niet originele verhaal gewoon saai en flauw, speelt de cast zeer beroerd (inclusief de enige bekende acteur Lance Henriksen), is de Russische wending in het verhaal niet verrassend en stelt het visueel ook allemaal weinig voor. Een paar keren zien die speciaal effecten er nog aardig uit (als het wezen verschijnt en vooral op het einde), maar grotendeels zien ze er beroerd en goedkoop uit (o.a. de walvissen in het begin). Dat laatste geldt overigens voor alles, want alles in deze film straalt goedkoop uit. Het buitenaardse wezen waar het om draait is inderdaad lachwekkend en het was ook niet bepaald angstaanjagend. Het enige aardige aan deze film, buiten dat hij maar 75 minuten duurt, is de sfeer en dat komt omdat het hele verhaal zich afspeelt op een geïsoleerde opgesloten locatie, namelijk een krabvissersboot in de Beringzee bij Alaska. Eigenlijk kun je deze hele film dan ook het beste vergelijken met een gemiddelde aflevering uit Discovery serie "Deadliest Catch" (er worden zelfs krabben opgehaald en ook Dutch Harbor wordt een aantal keren genoemd) in combinatie met "The Thing".

Nee deze waardeloze bedoeling kun je beter niet kijken en je kunt dan beter de wel altijd boeiende en spannende meesterwerken "Alien (1979)" en "The Thing (1982)" gaan bekijken of het toch zeker ook het goede vervolg (prequel) erop "The Thing (2011)".

“We're gonna need a bigger bucket”

Ja, de regisseur kent z'n klassiekers.

Het lijstje van films waaraan Gilles zijn medewerking heeft verleend is indrukwekkend. Veel films uit het scifi genre. Een aantal zelfs populair. Met zo'n cv zijn de verwachtingen voor Harbringer Down dan ook hoog.

De film mag, denk ik, beschouwd worden als een ode aan films als Alien en The Thing. Films die model staan voor het genre. Hoog spel dus van de maker. En slecht gespeeld, want de film is niet heel goed.

In vergelijking met bovengenoemde werken gaat Harbringer Down jammerlijk ten onder.

De film maakt vooral een onverschillige en onverzorgde indruk. Een ode onwaardig.

De effecten en aankleding zijn erg jaren 80. Prima hoor. Je verwacht niet anders. Het is immers een hommage. Maar het oogt allemaal zo goedkoop. Zó bordkarton. Dat had veel beter gekund.

Er zijn slordigheden. Zo zijn er scenes die zich op het achterdek van de boot afspelen. Het weer is slecht. Het stormt, maar we zien geen spattend water. Niemand wordt nat. De boot gaat amper op en neer. Niet waarheidsgetrouw en bovendien duidelijk opnamen die in de studio tot stand kwamen.

Slecht, hoor. Het stoorde me.

De introductie van de karakters verloopt haastig en rommelig. Enige kennis van de personages is toch gewenst als de kijker met hen moet meeleven. De karakters blijven helaas te vlak en eendimensionaal.

Het acteerwerk is matig. Het slot van de film is teleurstellend.

Misschien was het wel niet de bedoeling de film serieus te nemen.

Zware tegenvaller. Het wordt gaandeweg te duidelijk dat Gillis gewoon geen kaas heeft gegeten van het creëren van spanning. Daarvoor moet je echt van betere huize komen. Maar wat echt teleurstelt zijn de creature effecten. Memorabel worden die nergens, terwijl ik daar echt heel veel van had verwacht.

Langere recensie:

http://www.itsonlyamovie.nl/harbinger-down-alec-gillis-recensie/#prettyPhoto

“This is a portable molecular analyzer. Place the sample in this cartridge and it could tell you everything... from what species it is... and whether or not if it has a cold or cancer.

Hey, Bowman, I wonder if that thing can analyze a fart.

Okay, leave now, cavemen. Go wrestle sharks or whatever you do.”

Herinner je je nog dat spinachtig, slijmerig creatuur met het misvormde hoofd eraan vast uit de film “The Thing”? Of het moment dat in “Alien” John Hurt zijn onderbuik openscheurt en er een bloederig buitenaards wezen uit tevoorschijn komt ? Beide films zijn uit de jaren 80. Een tijdperk waarin computeranimaties nog redelijk beperkt werden gebruikt. De speciale effecten werden meestal gerealiseerd met behulp van stop-motion technieken, make-up en miniaturen. “Harbinger down” is een soort ode aan deze technieken (PFX) die nog altijd door de filmstudio ADI wordt gebruikt (onder andere voor de remake van “The thing” in 2011). Het is dan ook een mengeling van “The Thing” en “Alien”. Een buitenaards organisme dat zich genesteld heeft in een Russische kosmonaut en jarenlang in het poolijs ingevroren zat.

Zelf had ik een grenzeloze bewondering voor de bedenkers van SE’s en make-up in die tijd. Het was de periode dat de VHS/Betamax markt nog welig tierde. Ik kan me nog herinneren dat ik als filmliefhebber (die niet in het bezit was van een videospeler) afzakte naar de lokale videotheek en huiswaarts keerde met een plastiek koffertje, waarin zich een VHS-speler bevond, en een vijftal videobanden. Films waarin exploderende hoofden te bewonderen waren zoals in “Scanners” of afstervende lichaamsdelen zoals in “The Fly”. Dat een productiemaatschappij op de proppen komt met een zelfgeproduceerde film waarvan ze beweren dat er alleen gebruik gemaakt werd van deze antieke technieken, zorgde voor een kortstondige opwinding bij mij. Spijtig genoeg is van deze techniek bijster weinig te zien. Ofwel verschijnt het creatuur in het duister waardoor het nogal moeilijk is om er iets van te ontwaren. Ofwel ging het zo razendsnel dat je niet eens de kans kreeg om het te bewonderen.

Ondanks de hoge nostalgische waarde van deze film is het eindresultaat nogal teleurstellend. Behalve de opvallende gelijkenissen met klassiekers uit de jaren 80 is er ook nog het soms toch wel erbarmelijke acteren. De clichématige omstandigheden zijn niet bijster origineel. Zo is het alweer een poolgebied waar het zich allemaal afspeelt, aan boord van een krabboot. Alweer een locatie waar ontsnappen onmogelijk is. Vanzelfsprekend is er iemand aan boord wiens prioriteiten op zijn minst nogal discutabel zijn. Het moment dat het binnengehaald gevaar zich begint te manifesteren, begint de systematische eliminatie van bemanningsleden.

Ik twijfel niet aan de ambachtelijke kennis van Alec Gillis als bedenker van groteske, slijmerige monsters. Maar de job als regisseur heeft hij duidelijk nog niet onder de knie. Er is allereerst een totaal gebrek aan spanning. Geen moment grijpt het je naar de keel. Je aanschouwt het op een apathische wijze en wacht verveeld de ontknoping af. Zelfs datgene waarrond de hele film draait is een grandioze teleurstelling. Het organisme ziet er kunstmatig, nep en verre van afschrikwekkend uit. Een flink uit de kluiten gewassen inktvis die telkens van vorm verandert en zich aldus op een makkelijke manier op de boot kan verplaatsen. Maar echt rillingen bezorgen doet het niet.

De goede bedoelingen zijn duidelijk aanwezig, maar de afwerking laat te wensen over. Misschien was het initieel de bedoeling om een film te creëren vergelijkbaar met “The thing”. Want de remake van 2011 zou oorspronkelijk louter en alleen bestaan uit technieken die ADI gebruikt. Deze werden echter uit de uiteindelijke film geweerd. Duidelijk dus een opgestoken middelvinger richting de makers van deze remake. Dit doet wel niets af aan het feit dat het een belabberde film is. Op twee positief te noemen feiten na dan. De metamorfose die het buitenaards wezen toepast, vond ik wel een origineel idee. En Lance “Bishop” Henriksen speelt een ijzersterke rol als de stuurse en standvastige kapitein Graff. Maar uiteindelijk was het toch maar povertjes. Hadden ze die Sovjet rommel in het water gelaten en louter en alleen de witte walvissen in beeld gebracht, was het waarschijnlijk even spannend geweest.

1.5*

Harbinger Down is een slechte kopie van The Thing. Ik zeg dit maar meteen omdat je niet om feit heen kan dat deze film zo goed als alle inspiratie haalt uit de horrorklassieker. Het gezegde beter goed gejat dan slecht bedacht geldt niet voor deze film omdat er gewoonweg niet goed gejat is. Regisseur Alec Gillis heeft geprobeerd zijn eigen twist aan de film te geven maar faalt hier jammerlijk in. Hij hoopt de boel interessanter te maken door een acteur als Lance Henriksen erin te stoppen, maar dit helpt ook niet. Eigenlijk een trieste poging om een Alien sfeertje aan het geheel te geven.

De cast is vrij slecht, het zijn duidelijk amateurs. Ze spelen erg geforceerd en sommige personages zijn simpelweg irritant en staan bol van de clichés. Alleen Lance Henriksen doet het beter. Goed speelt hij in ieder geval niet, maar het is zeker beter dan zijn collega's. Het is een cast die je het liefst zo snel mogelijk de pijp uit wilt zien gaan in de film.

Harbinger Down weet met de CGI ook bar weinig punten te scoren. De gemuteerde wezen zien er eigenlijk niet eens zo slecht uit alleen is het een typisch gevalletje van "overkill". De hoeveelheid tentakels maakten mij duizelig. Gelukkig weet de film ook een aantal dingen goed te doen. Belangrijkste is dat de slachtpartijen en de transformaties er prima uitzien. Persoonlijk ben ik van mening dat films die slecht jatten van klassiekers eigenlijk niet eens mogen bestaan. Het is zo zonde van de tijd en het geld en getuigt van weinig respect voor de meesterwerken van regisseurs Ridley Scott en John Carpenter.

1,5*

Zeer matig.

Blijkbaar was er vooraf wat te doen rond het gebruik van leftover praktische effecten van The Thing, achteraf is dat niet zo verwonderlijk. Ook qua setting gaat deze film aardig te leen bij The Thing, maar het resultaat is een stuk minder boeiend.

Het enige effect dat écht werkt is wanneer het monster zich achter een lijk voortbeweegt, dat zag er nog wel cool uit. Maar verder wordt er vooral veel geschud met de camera en is het allemaal erg donker. De weinige scenes waar dit niet het geval is wordt duidelijk waarom: Gillis heeft weinig kaas gegeten van het waardig in beeld brengen van zulke effecten. De eerste scene waar er drie vleestubes uit iemand's rug komen is gewoon belachelijk slecht.

Verder weinig spanning, zeer pover acteerwerk (Henriksen alert!) en vervelende personages, gelukkig weet de setting zelf nog wel een hoop sfeer te creëren. De boot + het ijzige/regenachtige weer is best cool en leent de film wat extra charme. Da's nodig ook, want verder valt er betrekkelijk weinig te beleven.

Buiten een paar zuinige momentjes (waaronder het vinden het schip) en de geslaagde setting is dit een pover scifi/horrortje geworden. Had er iets meer van verwacht.

2,0*

Nee dit was inderdaad niet heel goed! Deze film werd via Kickstarter gefinancierd en gaf de belofte om alleen met animatronics en praktische speciale effecten te werken. Echter is gebleken dat het zelf regisseren van een film door Special effect-mensen door de jaren heen ook niet echt een heel succesvol was! Het plot doet sterk denken aan die van The Thing. Niet verwonderlijk want regisseur Alex Gillis deed het creaturen-design bij dit eerbetoon van Matthijs van Heijningen uit 2011. Echter door perikelen rond schijnen de praktische effecten nooit zijn gebruikt.

Helaas blijkt Gillis’ gebrek aan ervaring te bezitten om tot een goede beleving van de film te komen. Het script springt van de hak op de tak, de personages zijn verre van memorabel, ondanks de aanwezigheid van Lance Henriksen, en van spanningsopbouw heeft Gillis weinig kaas gegeten. aar misschien nog teleurstelleder is het feit dat die praktische effecten waar je inmiddels zoveel van verwacht eigenlijk niet zo heel veel voorstellen.

Wel goed bedacht was dat de dreiging kwam van waterbeertjes oftewel Tardigrades minuscule meercellige wezens die bijna overal kunnen overleven, in extreem koude en warme omgevingen en zelfs in een volledig vacuüm. Deze beestjes zijn ook inderdaad door de mens naar de ruimte gebracht. Maar hoewel veel van de effecten best cool zijn, is het vanwege slechte cinematografie en het verbergen van budgettaire beperkingen door slechte verlichting, dat de monsters te weinig uit de verf komen.

De film bouwt ook teveel aan de verhalen van de bemanningsleden maar laat die vervolgens nergens heen gaan. Er waren te vaak details die een beetje overbodig voelden (bijvoorbeeld; de seksuele chemie tussen Big G en Svet, haar kleine geheimpje, Sadie (Camille Balsamo is de dochter van de regisseur) en haar opa , de bommen enz.) Regisseur Gillis en de zijne bedoelde het goed, maar je moet van betere huize komen om met een goede enerverende horrorfilm te komen.

Low budget rip-off van The Thing die puur op basis van goodwill nog best een eind komt. Helaas wordt de film na een redelijk begin gaandeweg steeds slechter, met als eindresultaat een vermakelijk maar benedenmaats horrorwerkje. De gegroefde kop van Lance Henriksen in één van de hoofdrollen maakt gelukkig wel het één en ander goed en de make-up effecten zijn sporadisch best oké, zij het weinig origineel.

Absoluut niet zo slecht als dat de gemiddelde score hier doet geloven.

Harbinger Down is een aardig sfeervolle film die zoals gezegd alle gelijkenissen heeft met The Thing. Geen al te groot budget, maar alles wat getoond wordt ziet er overtuigend genoeg uit. De special effects zijn best aardig. De kills zelf zijn helaas soms wat te rommelig gefilmd. Daarnaast acteert een gedeelte van de cast enorm matig. Lance Henriksen is uiteraard wel een fijne kop om erbij te hebben.

Prima film voor een keertje. Aardig ambitieus en daarom ook te prijzen. Er zijn talloze slechtere horrorfilms gemaakt die hier op MovieMeter hogere scores krijgen.