Mænd & Høns (2015)

Uit het niets is daar dan opeens de een 4e film aan het surrealistisch komische rijtje toe te voegen. De uit Adam's Aebler bekende acteurs zijn terug en lijken weinig ouder geworden. Het acteerwerk en de formidabele mix van drama, geestesziekte en absurde humor staan wederom als een huis. Een absolute aanrader.

Anders Thomas Jensen flikt het weer in deze knotsgekke komedie waarin alle bekende gezichten opnieuw figureren (de koppen van Mikkelsen en Kaas, beiden met hazenlip, zijn goud waard) in een plot dat kolderieker is dan ooit tevoren. Niet elke grap is even verfijnd, maar dat mag de pret nauwelijks drukken.

Vrij absurde komedie die me wel ligt. Lekker smerige locaties in en rond de boerderij en vreemde personages die er dom uitzien maar het eigenlijk niet zijn. Het eerdere werk van Jensen zoals Adams Æbler ben ik nog steeds niet aan toegekomen maar dat gaat gauw gebeuren.

De humor varieert van het lompe smijt- en sla-werk tot wat meer subtiele grappen en dat laatste vind ik beter uitpakken. Bijvoorbeeld de seksuele gefrustreerdheid van Elias (Mikkelsen), de non-verbale reacties van Gabriël op alle onnozelheid om hem heen, en vooral de serieuze videoboodschap van hun vader met de wegzakkende camera gericht op z'n onderbroek.

Eigenlijk zit het beste in de eerste helft van de film. Daarna sleept het iets te lang door en zijn de fysieke grappen soms geforceerd en flauw, maar blijft een sfeervol filmpje met een ondertoon van 'wie zijn we en waar komen we vandaan'.

PS 1921 was een slecht jaar voor de natuurkunde haha

Heerlijk absurde film.

Toch niet precies op hetzelfde niveau als de eerdere films van Anders Thomas Jensen, of misschien is het ook wel dat het eerst even bezinken en herzien moet worden. Toch, in vergelijking met De Grønne Slagtere is de situatie en de idioterie samen misschien net wat te veel, net wat te weinig subtiel.

De cast is dan wel weer erg geniaal, zowel van de vergelijking van elk van de broers met hun evenbeeld, als ik de acteerprestaties van elk. En de locaties zijn ook erg goed gevonden en tot in detail uitgenut. Dat is dan wel weer het soort vakwerk dat je verwacht van een regisseur die eens per 5 a 10 jaar een film oplevert.

Het heet komedie maar als je dan geen een keer heb kunnen lachen, tja dan zijn er twee dingen mogelijk;

1. Je hebt geen gevoel voor humor.

2. Deze humor is gewoon niet jouw ding.

Laat ik het maar gewoon op het laatste houden.

Blijft nog over of deze film ook op visueel vlak nog iets te bieden heeft. Helemaal niets eigenlijk. Alles oogde oerlelijk. De mensen, de boerderij met al zijn smerigheid etc, nou ja , laat ik maar ophouden. Dit soort films zijn dus gewoon niet aan mij besteed. Ik had als waardering een 1.0* willen geven, maar het filosofisch geneuzel vond ik af en toe best wel grappig. Vandaar niet het laagste cijfer.

2.0*

Van een hilarisch slecht gekadreerde videoboodschap door een stervende pleegvader tot de oeverloze discussies over Darwin, God en wat een slecht jaar 1921 wel niet was voor de natuurkunde, Men and Chicken is een absurde film zoals alleen Jensen hem uit de koker kan toveren. Hij is niet bang om wat boude claims en filosofische gedachten te deponeren over religie en de zin van het leven, maar slaat die vervolgens in duizend stukken met het betere gooi- en smijtwerk. Onevenwichtig naar het einde toe, maar absoluut een der grappigste films van het jaar.

Lees verder: Cinema Interruptus

Een pracht van een film maar helaas, met humor is het maar wie het leuk vindt en wie niet.
Wij stelden deze film qua humor wel op prijs, het is wel 'laag bij de grond' zo nu en dan, bijvoorbeeld 'dat het groot genoeg is omdat ze al eieren hebben gelegd' maar als je het op je in laat werken en er open? voor staat is dit een prachtfilm.
Ook het verhaal is nogal luguber zo nu en dan, een vader die opgedroogd in zijn bed ligt en die ze als broers gewoontjes bewaren, je moet er maar opkomen! De humor loopt wel terug naarmate de film volgt of door een aantal herhalingen van grappen achterhaald.
Al met al een leuke film!

Lichte tegenvaller van regisseur Anders Thomas Jensen, wiens vorige film Adam's Apples natuurlijk moeilijk te overtreffen is. Dat probeert hij gelukkig ook niet, maar inhoudelijk is dit maffe werkje gewoonweg minder treffend en interessant. Bizar en bevolkt door malloten des te meer, met een compleet doorgedraaide rol voor vaste akteur Mads Mikkelsen, die er hier weer helemaal voor gaat. Aan hem ligt het dan ook zeker niet dat de film af en toe het spoor bijster is. Dat ligt aan het vage en slechts sporadisch grappige script.

Zeker een aardige film maar wat mij betreft is de absurde situatie en dito personages gewoon niet interessant genoeg voor iets met deze speelduur. Een flink cordon Deense topacteurs is opgetrommeld waardoor het acteerwerk in ieder geval in orde is.

Een hele aparte film met een bizar verhaal en vreemde typetjes. De cast speelt best leuk en Mikkelsen doet het uiteraard weer prima. Qua humor paste het niet echt in mijn straatje, ik heb er dan ook nauwelijks om kunnen lachen. Ik weet niet precies waar dat aan ligt want ik hou juist wel van aparte grappen, misschien omdat het in het Deens is waardoor de grappen niet goed over kwamen. Verder zag het er leuk uit, de dieren zijn leuk gemaakt.

Redelijke film over twee broers die erachter komen dat hun vader niet hun echte vader was en dat ze nog meer broers hebben. Origineel is het geheel zeker te noemen. Een absurd plot waarbij de diepere betekenis mij ontgaan is. Maar wat overblijft is wel de droge humor, de enigszins bijzondere look van de film en de krankzinnige blik van Mads Mikkelsen. Een nipte 3.0 sterren.

Na tien jaar is ie weer terug hoor... Anders Thomas Jensen. Gedacht dat hij het bij drie films zou houden, maar tevergeefs...

En waar komt hij mee aanpappen... Nou, weer zo'n typische Deense zwarte komedie. Van alle humor in Europa kan ik nu toch bijna zeggen dat Denemarken bovenaan mag staan... en een absurdische onderwerp is ook niet te ontwijken.

We volgen twee klunzige broers Elias en Gabriel... Geweldig gespeeld door Mads Mikkelsen en David Dencik (die ik niet ken)... Ze lijken totaal niet op elkaar, zeker niet wat uiterlijk betreft, maar Gabriel vindt van wel. Hun vader is net komen te overlijden en het is ook erg lullig om pas op het laatste nippertje te moeten weten dat het adoptiekinderen zijn. Meteen stappen ze in de auto en gaan ze op zoek naar hun echte familie... en dan komen ze terecht bij een wel hele rare familie.

En alsof het niet al zo was, is de film gewoon van begin tot het einde genieten en komen we steeds meer achter de duistere rituelen van iets wat hun biologische familie zou moeten zijn en waarom het ook een grote beestenboel is. Het onderwerp bestialiteit (en het kweken van) blijft hierbij ook niet uit... De familieleden waar Elias en Gabriel mee te maken krijgen zijn hier ook zo heerlijk typisch en magistraal neergezet. Nikolaj Li Kaas als die kippenneuker, Bro als travestiet of zoiets en de dominante Franz. Veel knotsgekke momenten waarbij we het ook veel moeten hebben van verrassende conclusies, waarbij het met het moment steeds zieker lijkt te worden. Eten tijdens de film is ook niet aanbevolen overigens... Ja, Jensen gooit na tien jaar alle remmen los.

En de uiteindelijke conclusie en hoe de hele familie is gesticht... Jjjjjjuist!!

Ja, dit was weer lachen geblazen met humor voor een bepaald niveau. Heel eigenlijk nog zieker dan het huis van Sawyer-familie...

4,5*

Aparte film. Ik heb er niet echt om kunnen lachen, de humor is niet helemaal mijn ding en soms vind ik het een beetje flauw, maar het creepy sfeertje komt goed over, mede door het fantastische huis, en het acteerwerk vind ik heel overtuigend. Ik houd van films die niet doorsnee zijn en absurd durven te zijn. Mooi gemaakt en een bijzonder verhaal. Het is geen favoriet, maar wel fijn om gezien te hebben. 3,5*

Kon in de beginne wel de droge humor waarderen, maar wat zich op de boerdeij afspeelde kwam me al te absurd tot vulgair over.

Eigenlijk breng ik wel respect op voor de acteurs om dergelijke exentrieke rollen in te vullen, maar filmplezier zat er voor mij toch niet in.

De twee broers Elias (Mads Mikkelsen) en Gabriel (David Dencik) komen er na de dood van hun vader achter dat hij helemaal niet hun vader was. Hierna gaan ze op zoek naar hun echte vader, op het redelijk verlaten eiland Ork. Eenmaal daar, komen ze in een vervallen sanatorium drie jonge mannen tegen, die toch wel heel veel overeenkomsten met hen hebben. Toeval?

In het eerste deel van deze absurde film is de humor sterk aanwezig mede door de aparte personages en hun karaktertrekken, daarna krijgt het een wat serieuzere draai die spanning en zelfs horror-elementen met zich meebrengt. Al zal de droogkomisch toon nooit helemaal verdwijnen. De instabiliteit van deze vijf mannen met Bijbelse namen leidt tot zulk onvoorspelbaar gedrag dat je je als kijker beter kan overgeven en je mee laten voeren in hun absurdistisch universum. Scenes als degene met het dinerservies, of de discussie rond de Bijbel (en er zijn er meer) zijn domweg gewoon niet na te vertellen, die kan je alleen maar bekijken.

Regisseur en scenarist Anders Thomas Jensen speelt het klaar om ver uiteenlopende genres (grove komedie, sprookjesachtige horror en filosofische art-film) aan elkaar te naaien, als een soort cinematografisch monster van Frankenstein. En tot grote verrassing vormen ze samen een zeer levensvatbare film. Men & Chicken had ook wel wat weg van een variant op Blauwbaard, maar dan wel een Blauwbaard die Darwin heeft bestudeerd. Daarnaast worden alle rollen op bijzondere wijze vertolkt door enkele van de bekendste namen uit Denemarken.

De aanwezige humor moet je overigens wel liggen. Hou je daar niet van, dan ga je deze film waarschijnlijk niets vinden. Kun je die humor wel waarderen en ben je bereid het absurdisme serieus te nemen, dan zit je helemaal goed!

Hilarische film die steeds leuker wordt, jazeker, des te leuker naarmate hij meer uit de hand loopt. De ongebreidelde fantasie van Anders Thomas Jensen weet mijn interesse tot en met de laatste seconde vast te houden, met dank aan het formidabele blik acteurs dat hij wederom heeft opengetrokken – iedereen glanst, maar zoals wel vaker worden mijn ogen weer onweerstaanbaar naar Mads Mikkelsen toegezogen. Het verschil tussen de subtiele en de minder subtiele humor ervaar ik niet zo, voor mij is het één totaalpakketje waarin alles kan en mag en gebeurt, zodat discussies over de Bijbel, een bezoek aan een bejaardentehuis om meisjes te scoren en een badmintondubbel allemaal keurig hand in hand kunnen gaan alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Bijna niet te beschrijven wat er allemaal in deze film gebeurt, maar tussen al het lachen door zou ik daar bovendien ook geen tijd voor hebben.

De familie Hazenlip

Donkere en tegelijk absurde komedie over twee broers die op zoek zijn naar hun vader op een eiland, en ontdekken dat ze nog drie halfbroers hebben. De humor was niet mijn ding vooreerst, en dan valt het al snel helemaal tegen want het grootste deel van de film bouwt net verder op bizarre whattafuck momenten. De clou van het hele verhaal zit helemaal op het einde en was nog het geinigste van dit vreselijke Deense prul; verder kan ik er niet echt lovend over zijn : was een hele prestatie om hem uit te kijken. En zeker Mikkelsen vind ik niet thuishoren in komedies. Hij is een uitstekend drama acteur maar het publiek doen lachen is duidelijk niet voor hem weggelegd.

Ik kom hier omdat er op IMDB veel te veel gare Amerikanen zitten. Die gaat allemaal 1 ster geven als een film ze niet aanstaat en tienen als de boodschap van de film helemaal in hun straatje past. Jammer dat ik het hier ook zie gebeuren. Als jij een 0.5, 1 of 2 ster gaat geven voor deze film dan ben je niet de film aan het beoordelen maar je eigen ervaring. Het maakt helemaal niet uit of je dit aanstootgevend vindt, of niet grappig of het te "raar" vindt.

Het gaat erom, slaagt deze film in zijn opmaak?? Ik vind bijvoorbeeld titanic ook helemaal niet mijn soort film etc. maar als ik er sterren voor moet geven ga ik die film niet de grond inboren met 1 ster. Waarom? Omdat het een romantische komedie is, de acteurs heel goed spelen wat ze moeten spelen. En dus is het een goede film. Ook al hou ik niet van romantische zwijmelfilmpjes en die muziek etc. etc.

Dus behandel aub ook deze film zo. Dan kom je toch minstens uit op 3,5 ster want deze film doet gewoon heel veel goed. Het is voor Anders Thomas Jensen begrippen wel zijn minste film vindt ik. Maar deze man kan gewoon geen slechte films maken en ook deze is weer briljant. Onsmakelijk, ongepast, vies en vaak helemaal niet grappig. Want de karakters zijn niet sympathiek, ze zijn dom en kinderachtig. En dat past zo goed bij deze film! Vooral Mikkelsen steekt er tussenuit maar iedereen speelt hier zijn rol met verve.

Toch wel een zeer aparte en absurde film van Anders Thomas Jensen. Ligt wat in de lijn van De Grønne Slagtere vind ik waar het bij momenten al even vreemd aan toe gaat met even bizarre personages. Hier krijg je er meteen 5 voorgeschoteld en hoewel er diverse moeders in het spel zijn, is de link met de genetische vader niet te ver te zoeken.

Het is een film om met een open mind naar te kijken, eventjes weg van de realiteit en je laten onderdompelen in het rariteitenkabinet van het eiland Ork. Best hier en daar wel leuke scènes zoals in het bejaardentehuis, het gesprek in de crèche of de verhalen over de bijbel. Niet alles is even goed geslaagd. Soms wat idioot of onnozel, maar in zijn geheel niet slecht slecht. Begrijp wel dat dit niet ieders humor is. Maar gewaagd is het zeker. Bij het plot moet je niet te veel stilstaan.

Mads Mikkelsen deed het goed, net als Lie Kaas en co, maar ik zie hen liever floreren in andere filmgenres. Goed voor een keertje.

Geweldig, zo nu en dan eens een film waarin niks normaal is / gaat. Wat een absurditeit. Op beestachtige manier schotelt Jensen ons wat existentiële vraagstukken voor en worden we van de één naar de andere rare, vaak tegelijkertijd zwartkomische, scène geslingerd. Mikkelsen is weer geweldig, net als de rest van de cast. Aparte bedoening, maar prachtig gemaakt en zeer geslaagd.

Matig.

Absurde komedie waar ik iets meer van verwacht had. De banaliteit en doldwaze zaken vliegen je om de oren, de cast doet het ook naar behoren, maar toch blijft het iets te vrijblijvend. Het levert geen echt goede film op, hoe dwaas men het ook gaat zoeken. Integendeel, misschien had men de absurditeit wat minder nadrukkelijk moeten gaan opzoeken, misschien had men dan wél het beoogde doel bereikt.

2,5

Dit komische drama is weliswaar prima geacteerd (met Mikkelsen als uitblinker), maar is zo bizar en vervreemdend dat ik zo nu en dan in de verleiding kwam of af te haken. Gabriel [David Dencik] en Elias [Mads Mikkelsen] ontdekken na de dood van hun vader dat zij allebei door hem waren geadopteerd. Hun biologische vader blijkt op een klein eilandje te wonen, maar de broers hebben andere moeders. Ze besluiten hun vader op te zoeken en maken daar prompt kennis met hun drie andere halfbroers: Franz [Søren Malling], Josef [Nicholas Bro] en Gregor [Nikolaj Lie Kaas]. Burgemeester Flemming [Ole Thestrup] (een oom) doet er echter alles aan om te voorkomen dat Gabriel en Elias hun biologische vader zien. Maar dat laten ze niet zomaar gebeuren! Zeer vreemd, maar regelmatig genoeg erg grappig op een absurdistische manier.

Uitzinnig en absurdistisch sprookje, met meerdere lagen. Af en toe vulgair en banaal, maar ook bij vlagen filosofisch en bovendien erg mooi gefilmd. En erg leuk om deze - inmiddels behoorlijk bekende - groep Deense acteurs zulke afwijkende rollen te zien spelen. Zullen ze ongetwijfeld veel lol mee hebben gehad.

Wat mij betreft zeer geslaagd en beter dan Adams Aebler, die mij niet zo kon bekoren.