The Scarlet Pimpernel (1934)

Klassiek verhaal meerdere malen verfilmd. Past in het rijtje De Graaf van Monte Christo, de 3 Musketiers, Zorro, enz.

Het verbazende van deze versie is dat hij toch nog verbazend genietbaar is. En dat voor een film die meer dan 70 jaar oud is! Leslie Howard speelt de hoofdspeler met zeer veel flair en ,zoals het een Engelse lord betaamt, zeer verwaand en tegelijkertijd charmant.

Zeer geschikt voor regenachtige middag.

Kapitale fout van de makers is dat het geheel gericht is op het geheim blijven van de identiteit van the Scarlet Pimpernel, terwijl dat natuurlijk maar een bijzaak behoort te zijn. Ik was benieuwd naar bevrijdingsacties, bizarre ontsnappingen en wilde achtervolgingen. Daar krijgen we veel te weinig van. Slecht was het niet en vooral het begin en eind was best leuk. 3 sterren dan maar.

Ik herinner mij uit mijn jeugd dat ik “The Scarlet Pimpernel” een spannend jongensboek vond, goed voor allerlei fantasieën over heldhaftig optreden tijdens de Franse revolutie. De verfilming vind ik minder geslaagd. Na een tam begin probeert de film in de tweede helft alsnog spannend te worden, maar dat lukt maar half. Speelt allicht mee dat ik Leslie Howard meestal een veel te theatrale acteur vind, prima geschikt voor Shakespeare e.d. maar veel minder op zijn plaats in avonturenfilms. De exotisch ogende Merle Oberon daarentegen heb ik altijd al een plaatje gevonden. Dat vind ik nog steeds.

Rood guichelheil is de Nederlandse vertaling van het plantje in de titel. Blakeney (Leslie Howard) is een held met uitsluitend nobele eigenschappen. Wat hem boeiend maakt, zijn z'n vermommingen en het feit dat hij zich in Engeland dommer en oppervlakkiger voordoet dan hij is. Met listigheid is hij de Franse revolutionairen te slim af.

Een interessant personage is Lady Blakeney (Merle Oberon), omdat ze met haar Franse achtergrond moeilijk een kant kan kiezen. Ze voelt zich aangetrokken tot de idealen van de Franse Revolutie, maar zwicht zodra ze in haar echtgenoot de Scarlet Pimpernel herkend heeft. De Revolutie wordt als negatief en bloeddorstig voorgesteld ondanks haar uitgangspunten vrijheid, broederlijkheid en gelijkheid.

Leslie Howard leeft zich uit in deze veelzijdige rol. Merle Oberon is bevallig met een duister kantje. Nigel Bruce speelt de prins, een van z'n vele karakterrollen.

Het heeft nog een beetje het statische van verfilmd theater, maar dankzij de goede acteurs en het script blijft het genietbaar tot het einde. De kans dat iemand echt een regime verschalkt door zich als oud vrouwtje te vermommen, is klein. Het is een ouderwets avontuur, escapisme met de nodige dosis spanning, humor en romantiek, en een moraal van huwelijkstrouw en vaderlandsliefde.