Pixels (2015)

film reviews in 100 woorden: Pixels (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

Pixels is een interessant concept (gebaseerd op een kortfilm) met veel potentieel … omgetoverd tot een vrij standaard Adam Sandlerfilm, niet meer en niet minder! De effecten en kleurrijke actiescènes zijn nog best entertainend maar tussenin die scenes valt er echt niet veel te beleven. Het script is te simpel om echt enige interesse te hebben in deze personages en de humor is flauw en zelfs kinderachtig. Dinklage, Cox en Bean waren best grappig, maar uiteindelijk had ik véél meer subtiele humor, interessante personages EN een slim verhaal verwacht van de regisseur van de Mrs Doubtfire, Harry Potter en Home Alone.

2.0*

zojuist in 3D gezien, humor was TOP, er zaten enorm veel lachwekkende stukken in. effecten waren zeer goed zonder enige fouten. Dus aan alle toekomstige regisseurs met jullie enorme KENNIS: trap het af gvd. Leer eens eerst de film bekijken voor je een beoordeling plaatst !

Veel gemiste kansen hier, want het concept is gewoon leuk. Maar er wordt te weinig mee gedaan. Het blijft, zoals eigenlijk wel verwacht, enorm oppervlakkig en de vrouwonvriendelijkheid is behoorlijk storend.

Maar goed, daar was ik onderhand wel op voorbereid. Wat me wel verraste was het aantal momenten waarom ik wel kon lachen, vooral in de eerste helft. Ik had vooraf verwacht dat mijn tenen een flinke krommingsoefening zouden krijgen, maar dat viel erg mee.

Dus ja, beter dan verwacht, maar lang niet zo goed als het zou kunnen zijn.

Onmiddelijk remaken, dit.

Pac-Man's a bad guy?

Ik heb een tijd getwijfeld of ik me ging wagen aan Pixels. Qua plot leek het wat een aftreksel te zijn van een episode van Futurama en bovendien is Adam Sandler niet één van mijn favoriete acteurs. Het was echter Michelle Monaghan en de op het eerste zicht vele cameo's van bekende game figuren dat me uiteindelijk over de streep trok. Plus, ik had nog een gratis cinema ticket dat binnenkort verviel dus ik ging er sowieso mijn broek niet aan scheuren.

En eerlijk gezegd, ik heb me best nog wel geamuseerd. Er is hier en daar wat mis met deze Pixels (de rol van Kevin James als president is al tenenkrommend op zich), maar de film kent een leuke vaart en als liefhebber van de games is het een leuk feest der herkenning. Om nog wat meer geld uit de film te slaan worden er trouwens wel niet enkel oude classics getoond, maar is er ook een spel ontwikkeld dat gelijktijdig werd uitgebracht met de release van de film. Degene die zich dus afvragen van welke game Lady Lisa en de kleine ninja's afkomstig zijn.. Dat is dus Dojo Quest. Had voor mij niet perse gehoeven, maar bon. Best wel wat te beleven dus en voor elke joke die er naast zit, is er ook wel een die leuk uit de hoek komt. Weliswaar typische figuren zoals zo'n gigantische faker als Eddie Plant, die trouwens te hard op Billy Mitchell lijkt om toeval te zijn (ga allen King of Kong kijken!), of het nerd duo die uiteindelijk allebei met een mooie vrouw eindigen, maar dit is het soort familievermaak dat daar wel mee wegkomt. Visueel trouwens overtuigend genoeg om over de gehele lijn te overtuigen.

Vreemde cameo van Toru Iwatani, de maker van Pac-Man. Er is een relatief grote rol weggelegd voor de mens Iwatani, maar hij wordt gespeeld door de acteur Denis Akiyama! En toch zit de echte Iwatani ook in de film, hij namelijk te zien via een cameo als een arcade repairman omdat hij geen Engels spreekt.. Kevin James is overduidelijk de zwakste schakel in het geheel, maar wordt eigenlijk nog vrij goed overeind gehouden door Sandler. Het is vooral in de losse scènes dat James het begeeft. Sandler daarentegen lijkt hier met plezier doorheen te wandelen en de chemie met Michelle Monaghan is goed genoeg. Nog wel wat bekende bijrollen van onder andere Dan Aykroyd en Sean Bean, die laatste in één van zijn slechtste rollen trouwens, en natuurlijk de eye candy genaamd Ashley Benson.

Ken de short waar dit op is gebaseerd niet, maar die ga ik wel is opzoeken. Typische Happy Madison productie, maar toch wel één waar ik best wel wat mee kon. De film slaagt hier en daar de bal mis (die knuffelscène tussen de twee hoge piefs van het leger onder andere), maar vermaakt toch over de gehele lijn. Alleen jammer weer van die gatachterlijke pauze halverwege de film..

3.5*

Het mag inmiddels geen verassing meer heten. Adam Sandler is weer te zien in een weinig inspirerende en totaal niet grappige komedie. Ditmaal wordt zowaar Chris Columbus ingeschakeld om zijn carrière weer op de rails te krijgen, maar dat zal de regisseur van onder meer Home Alone (1990) en Mrs. Doubtfire (1993) niet kunnen bewerkstelligen. Wat een potentieel leuke film had kunnen opleveren, slaat de film op vrijwel alle fronten de plank mis. De humor in de film, niet geheel onbelangrijk in een komedie, is ronduit slecht te noemen. De pogingen hiervoor falen grandioos en zijn kenmerkend voor Sandler. Veel popculture verwijzingen die totaal niet aanslaan en rare stemmetjes die niet eens in een gniffel resulteren. De scène waarin Sandler beledigend een vergadering verlaat, is hier wel een pijnlijk voorbeeld van. Josh Gab speelt voornamelijk weer Olaf uit Frozen, maar dan vooral heel schreeuwerig en onsympathiek. Het irritatiegehalte bij zijn personage is vrij hoog te noemen. Het verhaal rommelt daarnaast aan alle kanten en leunt zwaar op de nostalgie. Wie opgegroeid is in de jaren ’80 en ’90 zal de retrogames en de muziek wel kunnen waarderen en de special effects zien er nog vrij aardig uit. De 3D is dan wel een gemiste kans en kon beter toegepast worden bij een film als deze. Met Pixels zet Sandler zijn bedroevende reeks van slechte komedies voort en mag gerust worden overgeslagen.

Volstrekt absurde film. Vaak erger ik me in films aan zaken die niet kloppen. Ook in deze film had ik dat aan het begin even. Maar daar heb ik me snel over heen kunnen zetten: deze film neemt zichzelf niet serieus. En dat pleit voor de film. Ik ben lekker onderuit gezakt en heb het spektakel over me heen laten komen.

Mocht je zin hebben in een simpele, leuke film, dan gaan Pixels niet vervelen.

Weer eens iets nieuws.

Het concept, je moest maar in een dolle bui zijn geweest om het te verzinnen; de wereld word aangevallen door... niet door buitenaardse wezens maar door oude arcade-figuranten. En het lot van de werld ligt in handen van.... twee gamenerds die inmiddels al wel weten wat de gevoelige plekken zijn van de kwaadaardige Pac-Mans, Donkey Kongs en Centipedes. In de tijd dat ze al op leeftijd zijn en allang al uitgespeeld zijn, moeten ze weer de methode's naar boven halen om de wereld te ontdoen van de boze poppetjes en figuurtjes.

En dat ontpopt zich tot een erg fijne popcorn blockbuster waarbij de vonken en ook de Pixels ervan af schieten en de boel lekker luchtig wil blijven en het aanbod aan visuele effecten prima werken. De cast was ook erg fijn en ze deden het ook overduidelijk met plezier, Vooral Ludlow was erg grappig met zijn typische lompe onhandige eigenschappen, en het was ook weer leuk om Brian Cox terug te zien.

Leuke, iets andere, invasiefilm.

3,5*

Pixels is een van de slechtste films die ik dit jaar in de bioscoop heb gezien. Net als velen ben ik hopeloos misleid door het originele concept en de geinige trailer. Nietsvermoedende filmfanaten opgelet: Alle hoogtepunten zitten in de trailer verwerkt! Pixels wil enerzijds een ode aan de arcade-game zijn, anderzijds een typische Adam Sandler film en ook nog eens een feel good familie film. Het eindresultaat is een rommelige, kinderachtige en soms gewoon tenenkrommend slechte film, die het puur en alleen moet hebben van de gave scenes waarin de arcaders het opnemen tegen o.a. Pac-Man, Centipede en Donkey Kong.

De film begint nog best redelijk. De scenes waarin de jonge Sandler en James de arcade hal ontdekken hebben wel een zekere charme. Vanaf de komst van de Pixels gaat het wat mij betreft mis. Men probeert alles veel te veel uit te leggen, terwijl ik denk dat het veel beter zou hebben gewerkt als we helemaal niets wisten over waar deze gevaartes vandaan kwamen. Het zou niets veranderen aan de manier waarop ze bevochten moeten worden. Een van de positieve punten van het concept is dat de Pixels namelijk op dezelfde manier overwonnen moeten worden als op de arcade machine. Ze hebben dezelfde zwakheden en krachten. Het hele achtergrond verhaal is er, zo dunkt mij, alleen om de verwarde filmkijker uit de randgemeente een handvat te geven want dient verder geen enkele functie.

Het feit dat Adam Sandler en zijn kroegmaten hier de hoofdrollen mogen verdelen werkt uiteindelijk ook niet mee. Sandler moet er toch zoals altijd zijn Sandler plasje over doen, wat een enkele keer goed uitpakt, maar vooral verwarrend werkt. Ik denk dat Pixels veel meer had kunnen en moeten doen met visuele humor. Ik ben benieuwd hoe een Edgar Wright deze film had aangepakt bijvoorbeeld. Nu worden de flitsende actiescenes afgewisseld door de slome humor van Sandler en ook dat werkt niet. Tel daar bij op de werkelijk verschrikkelijke Q-Bert, die er waarschijnlijk is voor de kleine bioscoopganger, of iets dergelijks. Ik krijg nu weer rillingen als ik er aan terug denk. Vooral het moment dat Q-Bert een plasje deed uit angst voor Donkey Kong. Mijn God, wat was dat slecht. Toen wist ik zeker dat ik naar troep zat te kijken. En toen vervolgens die moeder van dat irritante kind uit het niets een ninja bleek te zijn en Q-Bert van zekere ondergang wist te redden. Oh en waarom veranderden de Pixels vanuit het niets de regels van het spel? Ze hadden toch al verloren? De mensheid had toch gefaald omdat we vals hadden gespeeld? En waarom kon Q-Bert op het einde zichzelf transformeren in Lady Lisa om die dikke een happy end te geven? Aargh! De film ontspoort dus behoorlijk na het Pac-Man gevecht.

Mijn advies? Vermijd deze film. Ook al ben je een arcade liefhebber. Deze film is niet gemaakt uit liefde voor de oude klassiekers. Deze film is een poging om drie verschillende crowds (gamers, adam sandler fans en families) naar dezelfde film te lokken en is daarom een mutant gedrocht geworden die ik zo snel mogelijk wil vergeten.

In weze een verfrissend idee om karakters uit oude videogames tot leven te brengen en de aardbewoners de stuipen op het lijf te jagen. Maar op deze manier vond ik er niet zoveel aan; enkele opmerkelijke, bij elkaar gesprokkelde figuren weten precies hoe ze de monsters kunnen verslaan en passen hun skills toe die ze hebben overgehouden van hun jeugdjaren waarin spelmachines centraal stonden. Een - in een kledingkast met wijnfles liggende en blauwtje oplopende - Adam Sandler is weer plezierig om aan te treffen maar ik kan eigenlijk nooit lachen om dwerggroei bezitter Peter Dinklage. Aangezien het hier gaat om een actie/komedie gaat denk ik dat Peter wordt uitgekozen vanwege zijn lengte maar het valt me op dat hij ook hier weer een vrij 'stoere' persoonlijkheid heeft. Als dit is om te vertellen dat lengte geen rol speelt, kunnen ze wat mij betreft beter gewoon iemand van dezelfde maat inschakelen in plaats van al die composatie toe te passen. Hij gaat er immers weer vandoor met de lekkerste chick ooit. Verder een beetje jammer dat alle gebeurtenissen (zoals de amputatie van Pacman-uitvinders arm) weer teruggedraaid worden zodra King Kong verslagen is; dit maakt het geheel nog extra braaf.

Dit was met recht gewoon een hele leuke film.
Een feest van herkenning met al die oude arcade games.
Ik moest lachen toen die nerd die stoere soldaten toesprak

Middelmatige actie komedie, die met name nog wel te pruimen is voor mensen die zijn opgegroeid met arcadegames uit de 80's. Het verhaal is ronduit belachelijk en zelfs voor een komedie, waar al niet zo krap gekeken wordt naar een solide verhaal, dramatisch slecht. Het tempo is verder goed en de film bevat enkele grappige momentjes. De special effects zijn best aardig. 2.5

Viel reuze mee.

Wellicht heb ik vrij veel Sandler films gezien om te weten wat je hiervan kan verwachten. Nee het is geen Scott Pilgrim vs The World. Het is een typische Sandler film met wat meer budget voor de CGI. Erg vond ik het eigenlijk niet. Was erg bang dat het juist totaal geen Sandler film zou zijn. De flauwigheden zitten er lekker in en als bonus krijg je meer dan aardige CGI sequenties. Is toch wel even een feest der herkenning als je paperboy ziet langs fietsen.

Uiteindelijk kon er veel meer met het gegeven gedaan worden en zou in alle eerlijkheid Edgar Wright er wel wat beters van hebben gemaakt. Maar ben je een beetje van de arcade tijd en kun je Sandler redelijk luchten is dit zeker niet het ergste wat je op een zondag aan kan zetten.

3 sterren.

Enorm matig, maar stiekem nog best kijkbaar. Ik vind het een mooie trend, dat we de laatste jaren steeds meer films krijgen die iets met games doen. Scott Pilgrim en Wreck-It-Ralph zijn natuurlijk de beste voorbeelden dat je er ook hele leuke films van kan maken. Pixels heeft een geinig concept, maar het wordt veel te puberaal en braaf uitgewerkt. En daarbij, Adam Sandler In bijna al zijn films is hij irritant, hier geen uitzondering. Gelukkig kent de film nog wel de nodige gameverwijzingen, zodat ik me nog wel een klein beetje heb vermaakt. Het feit dat de Pixelmonsters dezelfde krachten en zwakheden hebben als hun gamevoorbeelden is wel aardig gedaan. Zo blijft de film ieder geval dicht bij het bronmateriaal. Wel weer storend dat dit 100 minuten duurt. Veel te lang, het middenstuk is echt heel matig. De start vond ik wel weer leuk, met het fenomeen van de arcadehallen in de 80's. Hier had veel meer ingezeten. Helemaal als je gewoon een goede regisseur en een flink budget ter beschikking hebt, zoals hier het geval is.

2*

Door het leuke concept van de film (buitenaardse wezens vallen de aarde aan, vermomd als karakters uit klassieke arcadespelletjes) had ik hier best zin in, maar het resultaat, hoewel sporadisch erg grappig en inventief, valt toch wel wat tegen. Voornaamste boosdoener is het flauwe script, dat de personages weinig kans geeft om tot hun recht te komen. Gelukkig maken de visuele effecten veel goed. Een aantal aktiescenes, zoals die met Centipede en Pacman, zijn te gek in elkaar gezet. Het concept past eigenlijk naadloos binnen het oeuvre van scriptschrijver Chris Columbus, die in de jaren '80 een aantal hits scoorde met films als The Goonies en Gremlins. Als regisseur kan hij hier helaas de magie van die films niet reproduceren.

Pff.

Nou ik vond het helemaal niks. Het plot is al absurd - nouja, dat had ik kunnen weten. Maar het geheel weet me echt nergens te boeien, geen grap die me aan het lachen krijgt, geen beeld dat me waauw laat denken, het verhaal trekt op niks. En de nostalgische link naar videogames, ik voel er eigenlijk niks bij, terwijl ik ze toch echt allemaal gespeeld heb. Allez Monaghan is een knappe vrouw, maar daar zijn er meer van - en die spelen ook nog vaak in een leukere film. En nog iets, Max Headroom is dan wel even leuk, maar wat hij zegt en zijn stem kloppen allebei echt helemaal niet.

Zitvleestraining.

Het geinige concept en een redelijke regisseur laten je misschien denken dat Pixels nog best oké is. Maar naast de referenties naar oude computerspellen is het een flauwe, kinderachtige en irritante komedie, die werkelijk nérgens grappig wil worden.

We hebben Sandler en zijn uiterst geforceerde love-interest, die al vanaf de eerste scène vervelend is. En dan komt er ook nog zo'n irritant zoontje bij kijken. Dan hebben we Kevin James, die (zeker gedurende de derde akte) geen hol aan het verhaal toevoegt. We hebben een irritante Josh Gad, die schijnbaar denkt alleen grappig te zijn als hij al zijn tekst schreeuwt. En ik krijg altijd wat plaatsvervangende schaamte als ik acteurs als Peter Dinklage, Brian Cox en Sean Bean in zo'n film zie. Hopelijk was hun salaris het waard, want qua niveau horen ze niet thuis in een film die zo geforceerd, irritant en niet-grappig is als Pixels.

1,5 sterren.

Samen met mijn zoon zitten kijken en we vonden het super!

Een paar minder grappige stukjes maar wel geweldige graphics die alles weer goed maken.

Opzicht was dit wel een leuke en vooral vermakelijke film om naar te kijken en bovendien had deze film voor mij ook het nodige nostalgie gehalte omdat ik begin jaren 80 een puber/tiener was en toen ook verzot was op elektronische games zoals Pacman en Donkey Kong (van die spellen stond o.a. een Arcadekast bij ons in de frituur in het dorp, welke om de zoveel tijd werd omgewisseld voor een andere Arcadekast), die ook in deze film te zien zijn. Dus veel games en game-figuren (zoals o.a die Q*bert die ik best aandoenlijk vond in deze film) die in deze film voorbij kwamen, waren zeer herkenbaar voor mij en de opening van de film was een soort van flashback voor mij. Ik vond het vroeger altijd geweldig om naar zo'n elektronische speelhal te gaan met een aantal guldens en me daar dan te vermaken met een aantal games zoals de eerder genoemde spellen maar ook bijvoorbeeld Frogger, Space Invaders, Street Fighter en Zaxxon. Ik was er overigens wel niet al te best in

Het concept van deze film was leuk gevonden en was zeker ook origineel. Ook met de uitvoering van het verhaal (wel natuurlijk zeer voorspelbaar) zat het wel goed en de games en game-figuren had men leuk en visueel fraai verwerkt in deze film. Vooral op het einde waar men de strijd aan gaat met veel jaren 80 game-figuren (o.a. Frogger) was fraai gedaan. Verder bevat de film de nodige actie met o.a. het bestrijden van de jaren 80 Arcade games Centipede, Pacman en Donkey Kong (met name het bestrijden van de reuze Pacman was leuk gedaan en werd fraai in beeld gebracht door de straten van New York) en ook de nodige (glimlach)humor. Dat laatste komt vooral op conto van Josh Gad (in de rol van Ludlow alias "Wonder Boy") en zijn performance van het Tears for Fears jaren 80 nummer "Everybody Wants To Rule The..." was gewoon hilarisch.

Helaas is de film hier en daar wat flauw en cliché en met name dan het gedoe omtrent Luitenant-kolonel Violet van Patten (gespeeld door Michelle Monaghan) waar voormalig Pac-man kampioen Jules Brenner (gespeeld door Adam Sandler) verliefd op wordt. De cast deed het overigens verdienstelijk en dan vooral de hoofdrolspelers Adam Sandler, Kevin James (in de rol van President Will Cooper en tevens beste jeugdvriend van Jules Brenner) en Josh Gad. De leuke rol van dwerg Peter Dinklage (in de rol van Arcade speler Eddie Plant) is zeker ook het vernoemen waard en dan vooral vanwege het gedoe om tennisser Serena Williams waar hij een fetish voor heeft. Ashley Benson in de rol van fictief game-figuur "Lady Lisa", vond ik overigens een mooie verschijning.

Al met al gewoon een leuke en vermakelijke Actie / Komedie film, waar ik me eigenlijk vanaf de eerste tot de laatste minuut goed mee vermaakt heb. Dat laatste komt natuurlijk ook vanwege mijn eerder genoemde jaren 80 nostalgie en mede daarom krijgt hij van mij een ook ruime voldoende. De aftiteling van de film is overigens zeker het afkijken waard, want dan wordt de hele film nog eens in een paar minuten dunnetjes (met alleen de hoogtepunten) overgedaan en dan in jaren 80 game vorm (oftewel met veel zichtbare pixels).

Zoals verwacht, best leuk.

Columbus is echt een brakke regisseur, gelukkig heeft hij hier eigenlijk niet zoveel in de pap te brokken. Pixels is deels typisch Sandler, deels bewerking van Pixels (de kortfilm). Het resultaat is ultiem popcornvermaak.

Deels zo leuk omdat je links en rechts wat coole figuurtjes van vroeger herkent (Robotron, Paper Boy en zelfs een verloren gelopen 8-bit Mario), verder omdat de actiescenes best origineel en kleurrijk zijn. Het grote voordeel van de Hollywood budgetten natuurlijk.

Sandler en z'n schare bijrollen zijn ook best te pruimen, maar toch vooral omdat ze niet de gehele film overnemen. Ze houden het eerder luchtig tussen het 8-bit geweld door, de perfecte toon voor een film als deze.

Simpel en braaf vermaak, maar meer beoogt de film ook niet te zijn. Belangrijker is dat deze Pixels er wonderwel in slaagt. Blijft gelukkig ver weg van het indie hipster 80s geknuffel en levert een luchtig, modern blockbustertje. Meer moest dit ook niet zijn.

3.5*

Het lijkt erop dat alle budget en moeite is gaan zitten in de sfx, want de rest gaat he-le-maal nergens over. Wat een zwak script vol dom geleuter, belachelijke grappen, opmerkingen die constant de plank misslaan, flauwe personages, en een achterlijk uitgewerkt verhaal. Echt, een slechte 'hersenloze' film is tot daaraan toe, maar dit script was gewoon van stuitent amateurniveau.

1* voor de moeite

Het hele concept van de film leunt uiteraard op nostalgie en herkenning, maar wordt helaas vernaggeld door de schandelijk slechte inhoud. Al in de intro wordt pijnlijk duidelijk dat de humor in Pixels ver te zoeken zal zijn; flauwe grappen die vaak compleet de plank mis slaan en alleen maar irritatie opwekken. Ik heb hardop gezucht en gefacepalmd bij zowat elke grappig bedoelde opmerking.

Degene die dit geschreven heeft zou strafrechtelijk vervolgd moeten worden voor deze misdaad tegen de goede smaak. Je hoort wel eens dat de meeste scripts ,die in Hollywood bij filmbazen terecht komen, nooit het daglicht zien en in de prullenbak verdwijnen.

Met dat in het achterhoofd kan ik er niet bij hoe dit script ooit groen licht heeft gekregen.

Is er dan niemand die denkt dat dit rotzooi is? Het schijnt echter dat de film een box office success is geweest, waarschijnlijk omdat nietsvermoedende bezoekers gelokt werden door de nostalgische factor.

Het had een prachtige ode kunnen zijn aan de arcade games van weleer, vol humor en geslaagde referenties naar games. In plaats daarvan wordt het een door kinderachtige kutgrappen gelardeerde ellende die nergens scherp uit de hoek kan of durft te komen.

Het enige lichtpuntje aan de film is misschien Peter Dinklage, waarvan ik me echter afvraag waarom hij zich überhaupt heeft geleend voor een dergelijke film. Datzelfde geldt voor Sean Bean en Brian Cox. Konden ze echt geen betere rollen krijgen of was hun paycheck gewoon de moeite waard?

Wat mij betreft verdient Pixels de titel slechtste film van het jaar en misschien wel Slechtste film van deze eeuw.

Edit: net even de short 'Pixels' gezien en dat is qua effecten en originaliteit al stukken beter dan dit gedrocht.

Pixels is voor mij de eerste film van Chris Columbus sinds Harry Potter and the Chamber of Secrets (damn, die film is ook alweer 13 jaar oud). Het verhaal rondom Sandler en zijn nerdy vrienden is wat standaard. De film start ook wat flauw met grappen over anden poetsen, echt van die typische Sandler humor. De chemie tussen hem en Michelle Monaghan is nog best redelijk, maar ze hebben van die ongemakkelijke momenten waarbij hun persoonlijkheden gewoon niet bij elkaar passen.
Verder is het verwerken van al die oude games wel tof gedaan. Het zorgt voor vermakelijke actie, waarin een aantal bekende (Pac-Man, Donkey Kong) en minder bekende oude game figuren voorkomen. Helaas voor mij dat ik de tijd van die spellen nooit heb meegemaakt, want sommige figuren, zoals dat oranje ding met die slurf die ze als prijs krijgen komen mij dan helemaal niet bekend voor.
Naast Sandler zetten Kevin James en Josh Gad wat clichématige en in Gad's geval stereotype personages neer. Peter Dinklage, met zijn 80's haarmatje, weet dan nog de meest blijvende indruk achter te laten. Verder weten de gastbijdrages van o.a. Sean Bean hier en daar nog wel voor grappige momenten te zorgen.
De vlotte actie met best goede special fx zorgen eigenlijk voor het meeste vermaak en ik moet zeggen dat dit er toch allemaal erg tof uit ziet.
Misschien wat cliché, maar vooral door de actie nog een best tof, luchtig filmpje.

Pixels

Pixels was toch erg om van te genieten. Ik vond dit echt een hele fijne film en het heeft me zeker weer eens wat plezier gebracht, de laatste tijd zit ik persoonlijk in een dip en de films waren ook niet van super kwaliteit. Toch bracht Pixels iets waardoor het me erg heel erg aanstond. Ik denk dat het mede mogelijk werd gemaakt dankzij de Arcade Retro games die er in voor kwamen, erg leuk jeugdsentiment!

Het verhaal was leuk, niet spannend maar er zaten genoeg komische scenes in gemixt met wat actie. Het verhaal was ook goed te volgen dus het werd me zo duidelijk waar het over ging, concept was prima en het acteerwerk was voldoende. Ik heb me uitstekend vermaakt met deze film en heb me zeker niet verveeld.

3.5*

Pixels haalt bij lange na niet het niveau van bijvoorbeeld Wreck-It Ralph, maar omdat er een hoop jeugdsentiment en nostalgie bij komt kijken zullen veel mensen toch een (kleine) glimlach hebben gehad bij het zien van Pixels. Ik ook, ondanks het feit dat ik film wel vond tegenvallen.

Met de special effects is niks mis, dat zit prima in elkaar en ziet er geweldig uit. Maar de verhaallijn is natuurlijk bizar slecht, en het personage wat gespeeld werd door Peter Dinklage irriteerde me mateloos. Te overdreven. De film duurt niet heel lang (101 minuten) maar toch kon ik m'n aandacht er op een gegeven moment maar moeilijk bij houden.

Leuk voor 't sentiment, maar niet meer dan dat.

2,5*

5/10 (IMDB)

You heard Hall & Oates you blew it

Leuke film deze 'eighties trip down memory lane' ,alleen je moet er wel met de juiste instelling naar kijken anders ga je je al snel ergeren aan de toch wel aanwezige flauwe momenten en acteurs als Josh Gad en Kevin James (als president ja ja kom er maar eens op).

Gelukkig valt er ook genoeg te genieten bij Pixels.Allereerst de terugkeer op het witte doek van de oude arcade games,een prima vondst.En als dat ook nog gepaard gaat met uitstekende effecten en enkele sterke grappen bezorgd de film je gewoon een erg vermakelijke anderhalf uur.

Vooral de aankondigingen van de aliens waren erg grappig.

Verder geen hoogstaand acteerwerk,al deed Sandler het naar behoren en was Michelle Monaghan uitermate charmant,verrassend verhaal of briljante shots maar Pixels doet waar ie voor bedoeld is,amuseren met een nostalgisch tintje.

“Pac-Man's a bad guy?”

Adam Sandler en ik zullen nooit een goede match worden maar hij heeft zeker zijn uitschieters naar boven. Helaas is Pixels middelmaat. Zeker niet zo slecht als sommige van zijn andere films maar echt grappig wil het allemaal niet worden.

Oude computerspelletjes bedreigen de aarde en Sandler en zijn groep moeten de aarde redden. Een leuk gegeven waar weinig mee wordt gedaan. Het ziet er allemaal wel mooi uit en vooral op het laatst met het Donkey Kong spel kom je ogen tekort. Dat is ook de beste scene met een goede combinatie van actie en humor. Jammer genoeg komt de rest van de film niet in de buurt. Daar kan zelfs en Pac-Man achtervolging niets aan veranderen.

Heerlijke feel good film

Natuurlijk ben ik bevooroordeeld als gamer uit de jaren 80.

Maar zelfs dan vind ik dit nog een leuke film,mede door de prachtige animaties,beelden en vermakelijke humor.

Voeg daarbij de nostalgische invloeden,en je houd een toffe comedy over

Leuke film met grappige, maar soms ook hele flauwe humor. Lekker retro met de old school arcade games. Ik ben te jong om alle games te kennen, maar toch voelt het nostalgisch aan. Qua acteerwerk is het niet best nee. Het is geen topcast, maar het is wel een leuk optreden van ieder. Ze lijken er echt zin in te hebben. Adam Sandler is geen steengoede acteur, toch kan ik altijd van hem genieten.

3,0*

Je neemt één van hoofd personages van King of Queens, daar maak je de president van Amerika van, en je hebt mr. Adams, Cosby show, night at these museum, bedtime story's etc.

En de Amerikaanse Peppie en Kokkie zijn geboren!

Wat een slechte film, de special effects zijn nog wel oké, maar het verhaal is geen zak aan. Je kan deze film beter gaan kijken terwijl je met je jaren 80 ministeck aan het puzzelen bent, of wokkels gaan eten.

Na Scott Pilgrim deze film gekeken: weer een film waar arcade games voorbij komen. Waar de eerste film goed wordt ontvangen over het algemeen heeft Pixels niet zo'n beste reputatie. Wat ontzettend vreemd is want Pixels is gewoon een leuke melige actie film geworden.

Ik vraag me af wat voor verwachtingen je bij een film als dit hebt als je het verhaal een belangrijk aspect gaat vinden. Het hele concept vraagt niet eens om een diepgaand verhaal. Maar je wil gewoon de games voorbij zien komen. En dat gaat de film erg goed af.

De special effects zijn precies goed gedaan, het pixel effect werkt erg sterk en de meligheid van de diverse spellen doet het gewoon.

Dus al met al erg van genoten.