Samba (2014)

Samba is een typische feel-good film die multiculturele karakters door middel van goed gebruikte stereotypes samenbrengt in een grappige en bij vlagen ontroerende film. Wanneer je Intouchables leuk vond, zal je dit ook wel kunnen waarderen lijken de regisseurs te denken. Dat niveau haalt de film niet, maar het is wel een film die de meerderheid van het publiek zeker zal kunnen waarderen en dat is duidelijk de insteek geweest bij het maken van deze film.

'Samba' Recensie - Review op Filmtakers

Vluchtelingenwerk en illegaliteit in films zijn nu van die typische onderwerpen waar je naderhand meestal niet bijster vrolijk de bioscoop uit loopt. Of ik ben niet links genoeg, kan ook.

Maar de film Samba weet die gevoeligheid van het onderwerp en de problematiek eromheen op een enigszins luchtige en komische wijze op het scherm te brengen. De saaie grijze muis Gainsbourg die helemaal opleeft bij het helpen van die grote vriendelijke Omar Sy was goed gecast.

Door de subtiele komische scenes verlaat je de bios niet met een naar en zwaar gevoel.

'Intouchables 2.0.'

Althans, dat dacht ik in eerste instantie, zeker gezien de opzet; dezelfde regisseur, acteur en een soortgelijk script.

'Samba' probeert de problematiek rondom het vluchtelingenbestaan te schetsen, maar blijft vrijwel altijd aan de vlakte. Er wordt namelijk nergens echt de diepte ingegaan en als het eenmaal ernstig wordt, gooit men er een grap in om de boel luchtig te houden. Hierdoor wordt het geen zware kost, maar ik had het graag serieuzer gezien.

Gelukkig weet Omar Sy - die wederom een sympathieke rol speelt - het geheel van de nodige charme te voorzien. De wisselwerking tussen hem en Charlotte Gainsbourg werkt goed, met name door het grote contrast tussen beide personages. De band die langzaamaan tussen deze twee ontstaat is dan ook mooi om te zien, hoewel het sneller had gemogen.

Qua verloop is het uiteraard voorspelbaar, maar het helpt niet dat het enigszins stuurloos aanvoelt. Door zoveel mogelijk genres te willen implementeren, wordt het er zeker niet beter op gemaakt. Wat dat betreft zakt de film op momenten in en komt de onevenwichtigheid al gauw om de hoek kijken.

Al met al een aardige feel-good film, maar het mist duidelijk de magie die Intouchables (2011) wel had.

3,0 Sterren.

Ideale film om met je date naar toe te gaan. Je vriendin in dit geval zal het zeker waarderen. Komedie met een happy end. Ok Intouchables was beter, maar Samba was erg leuk, stukken beter dan Interstellar

Op zich een redelijk drama, maar het teert wel duidelijk op een aantal aspecten zoals de afwijkende relatie van een donkere man en een schuwe, oudere vrouw. Ook de locaties en intense soundtrack lijken er een buitengewoon product van te moeten maken, terwijl ik er net zoals bij Intouchables niet meer dan een gemoedelijke feeling aan over heb gehouden. In weze is Samba niet meer dan de gemiddelde Franse productie, al is er zorgzaam gefilmd en voldoende ruimte gecreeërd om de humor in werking te laten treden.

Samba

Tussen de bedrijven door Samba nog even op de valreep meegepakt in de bios. Ik had veel hoop. Na de formidabele prestatie van Sy, Nakache en Toledado met Intouchables hoopte ik dat die prestatie geëvenaard kon worden. Helaas pakt het wat anders uit. Samba vooral rustig, en zelfs een beetje saai.

De formule werkt gewoon niet helemaal hier. De parallellen tussen Samba en Intouchables zijn gemakkelijk te trekken, alleen pakt het hier heel wat minder uit. Het verhaal weet gewoon niet het vlotte feel good ritme te pakken. Het zwabbert tussen zwakke dramatiek en flauwe komedie. Hierdoor krijg je eigenlijk een saaie, lange zit. De chemie tussen Samba en Alice ontbreekt ook, vooral door de tweede. Haar manische depressie komt bijzonder zwak naar voren. Het had in mijn ogen vol drama mogen zijn. Tevens wordt de vluchtelingenproblematiek vrij rap op een zijpad geschoven. Iets wat ook bijzonder jammer is omdat daar veel potentie in zat.

Met Omar Sy is niets mis. Hij speelt opnieuw een sterke rol. Hij zet hier een typetje neer dat behoorlijk veel lijkt op zijn voorgaande prestatie. Desalniettemin is het goed. Met name als hij samen speelt met Tahar Rahim is het vermakelijk. Beiden trekken ze zich aan elkaar op. Rahim speelt aardig, al komt hij soms erg geforceerd over. Als Sy met Gainsbourg speelt daalt voor mij echter het niveau. Het gehele karakter van Gainsbourg staat mij niet aan. Het is vooral irritant, en daarmee haar spel ook.

Parijs is als setting natuurlijk altijd goed. De prachtige stad heeft echter een heel naturel karakter gekregen. Het is wel eens fijn alle hotspots niet voorbij te zien komen. Door dat naturelle karakter verliest het wel een klein beetje exclusiviteit. Zo heeft het zijn voor- en nadelen.

Samba is een beetje een saaie uitwerking van een potentieel goed verhaal geworden. Zonde. Als je de film links laat liggen mis je niets. Gewoon terug naar Intouchables...

2.5*

Als opvolger van Intouchables is dit zeker nog best te pruimen. De intensiteit en humor van voorgenoemde film is hier niet aanwezig. Samba situeert zich net een trapje lager en neigt iets meer naar het romantische drama. Ik vond Charlotte Gainsbourg op haar mooist hier; hoewel ze een depressieve vrouw speelt, kwam ze heel charmant en naturel over. Ze was zonder meer een genot om naar te kijken, en de gevoelens tussen haar en Sy werkten wel voor mij. Natuurlijk mag Omar Sy ook niet vergeten worden als illegaal die er alles aan doet om een menswaardig leven op te bouwen om niet naar Afrika teruggestuurd te worden. Hij doet aan zwartwerk en klust van het ene vuile baantje naar het andere. Het zijn zijn avonturen die hier gevolgd worden door Parijs. Deze mix van komedie en drama gaat opnieuw moeiteloos van feelgood scènes naar meer dramatische situaties. Een beetje spijtig van het warrige einde. Ook een heerlijke soundtrack; heb me wel vermaakt.

Aan deze hernieuwde samenwerking van Nakache en Toledano met Omar Sy heb ik ambivalente gevoelens overgehouden. Enerzijds is het een vaak grappige feel-good movie, maar anderzijds vind ik de problematiek van illegale immigranten te schrijnend om daar zo luchtig mee om te gaan. Ik kan me er geen voorstelling van maken wat het voor je betekent om dag en nacht zo onzichtbaar mogelijk in de marge van de samenleving te moeten leven.

Het is wel duidelijk dat de regisseurs hebben willen voortborduren op het ongekende succes van Sy in Intouchables. Vormde in die film François Cluzet als gehandicapte, maar goedlachse aristocraat de tegenhanger voor de grollen van Omar Sy, in deze film kiest de regie voor die rol in het personage van Charlotte Gainsbourg voor een dorre, weifelende bureaucrate op de rand van een zenuwinzinking. Tegelijkertijd is de rol van Sy veel minder grappig dan in de voorgaande film, al is de scène waarin Samba het voorbijrazende vliegtuig maant om te stoppen zonder meer kostelijk. Het is toch vooral zijn “maatje” Tahar Rahim, die nu voor de nodige verluchting moet zorgen.
Ik ben niet onverdeeld gelukkig met deze keuzes. Het zorgt naar mijn mening voor een onevenwichtig en ietwat geforceerd geheel. Dat kan ook komen omdat —zoals ik al eerder opmerkte— humor en de ernst van de problematiek naar mijn gevoel niet goed samengaan.
Niettemin is het een onderhoudende film, die je toch wel tot nadenken kan stemmen. Mij in ieder geval wel.

Goeie film over een man uit Senegal die al jaren in Frankrijk woont en een verblijfsvergunning probeert te regelen. Ondanks het onderwerp zeker geen zware, maar eerder een sympathieke film. Twee mooi neergezette personages die je langzaam leert kennen. Een aantal leuke en mooie scenes, maar dramatisch gezien wel wat manipulatief (vooral het einde).

Een goede drama/komedie film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende actrice Charlotte Gainsbourg...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Toch naar de 3 sterren gegaan. Deze film teert erg veel op het succes van Intouchables. De arrogantie is merkbaar en stoort mij toch eigenlijk wel.

Het verhaal is vermakelijk en Omar Sy goed. Niet meer, niet minder. Het is een film die je kan zien op je donderdagavond, maar je zou dan ook net zo goed voor een herziening van fast & furious kunnen gaan en niks missen. Het is wel eens wat anders om te kijken, maar word bij vlagen zelfs saai. Meer kan ik er helaas niet van maken. Het gemiddelde hier vind ik dan ook wel wat aan de hoge kant voor dit redelijke drama, want meer is het gewoon niet.

Het "trucje" deed mij een beetje denken aan de film Paper Towns, na het succes van The Fault In Our Stars. Paper Towns kreeg van mij zelfs een onvoldoende, wat hier toch zeker wel te min zou zijn.

Heb ik toch kennelijk als enige Intouchables niet gezien. Dat heeft in dit geval dan een enorm voordeel - ik ging zonder die verwachting de film in, en dat pakt dan toch best aardig uit. Het is misschien allemaal wat voor de hand liggend en luchtig, het duistere randje zit nou ook weer niet zo heel erg verborgen.

Sy en Gainsbourg zijn ook nog eens een leuk stel samen en dat trekt al met al de film net een tikje boven de zoveelste ellende-met-vluchtelingenfilm uit. Belangrijk onderwerp misschien, maar de wat meer gebruikelijke trieste en negatieve benadering levert lang niet altijd een behoorlijke film op.

Natuurlijk erg lastig om een megahit als Intouchables op te volgen; regisseurs Olivier Nakache en Eric Toledano slagen er dan ook niet in om helemaal uit de schaduw van die film te treden. Het helpt ook niet dat men dezelfde hoofdrolspeler en componist weer heeft aangetrokken. Beiden leveren overigens goed werk af. Omar Sy, die flink moest aankomen voor deze rol, is ontwapenend en sympathiek en de soundtrack van Ludovici Einaudi is wederom erg fraai. Het probleem ligt bij de plot, dat niet echt van de grond wil komen en blijft steken in goede bedoelingen. Neemt niet weg dat er veel mooie en leuke momenten zijn in een verder zeer onderhoudende film, voorzien van een uitstekende cast.

Mooie film. Beter dan verwacht. Het keek vlot weg, het bevat leuke humor en een vrij sterk en ontroerend verhaal. Goed gespeeld, Omar Sy is ongetwijfeld één van mijn favoriete acteurs, en mooi beeld en fijne muziek. 4*

Het lijkt wel dat het duo Toledano-Nakache graag het begrip "vriendschap" in hun filmen verwerkt.

Deze "Samba" valt daar zeker onder en al haalt hij lang niet het niveau van het onweerstaanbare "Intouchables", "Samba" blijft een sympathieke bedoening, met vriendschap...en liefde aan bod en met grappige, deugddoende scènes als "Le pub Coca-Cola"-scène en "de drink" met het personeel van de vrijwilligersorganisatie...

Omar Sy is een blikvanger en ook de rest van de cast kan bekoren.

Met de problematiek van immigratie en legalisatie als decor.

Aardig drama die vooral drijft op de nodige humor en de geweldige muziek van Einaudi.

Een meer dan prima beeld, a la Don Quichot, komt naar voren van alle illegalen in Frankrijk, werkend, zwoegend, levend in armoede, hopend en vooral vrezend. In dit geval prima gestalte gegeven door Omar Sy. Een beeld dat weinig tot de verbeelding spreekt, vaak oneerlijk aanvoelt, uiteindelijk uitgebuit met ongelofelijke kutbaantjes en ronduit triest is. Interessant tegenwicht bied Gainsbourg die ergens balanceert tussen wereldvreemd, wereldverbeteraar en iemand die een vorm van acceptatie zoekt. Grappig zijn haar behoorlijke aantrekkelijke collega Manu, blikskaters, de net zo wazige vriend Wilson van Samba, de scheldpartij tussen Gainsbrough en Sy in het bemiddelings- en advieskantoor en sommige andere kolderieke momenten.

Jammer aan de film is dat er nooit echt heel veel chemie is tussen Sy en Gainsbrough is, de laatste komt gewoon te houterig over, helemaal ontdooien doet ze nooit. Daarnaast duurt de film net wat te lang en gebeurt er ondanks het interessante immigranten perspectief net wat te weinig om echt boeiend te blijven. Desondanks is Sy op zijn best, Gainsbrough zet op haar beurt de stijve tut prima neer, Higelin onverwachts prettig om naar te kijken en vooral Rahim is geweldig met zijn 'Coca Cola-momentje' als glazenwasser.

Vooral erg aardig voor een keer, maar ook meer dan dat.

Toch een fijne film. Bitterzoet. Een heftig en belangrijk onderwerp nog vrij ingetogen geserveerd. Omar Sy is weer uiterst charmant en Charlotte Gainsbourg is gewoon een sterke actrice. De film bevat een aantal fraaie scènes en ook de rest van de cast doet het prima.

Er valt een hoop op of aan te merken op het scenario maar het lukt de makers om de vluchtelingenproblematiek in een voor een groot publiek toegankelijk vat te gieten.

Deze was op tv en eens meegepikt. Alweer een mooi verhaal en een super cast. Alweer een lach en een traan, een mooie mix.

Een redelijk lange speelduur, maar gelukkig verveelde het niet. Leuk om eens gezien te hebben.

Een schitterende en prachtige film.

Over het ingewikkelde leven van de Illegale vluchteling Samba gespeeld weer door de sublieme acterende acteur Omar Sy in een wederom fenomenale rol.

Een prachtig verhaal waardoor er mogelijk meer begrip voor het leven van een vluchteling is, voor wie daar voor open staat.

Maar ook los van dit is dit een prachtige en luchtige drama film.

Met een fantastische cast.

Ook de film muziek is mooi en de instrumentale leader is werkelijk prachtig.

Een echte aanrader voor de liefhebber van van dit type film.

Een vluchtelingendrama over het leven van een illegale die moet zien te overleven en uit de handen van de politie zien te blijven. Daar zijn al meer films over gemaakt. Maar dat zijn meestal hele serieuze en vaak schrijnende films. Deze heeft een wat meer lichtvoetige toon en er zitten zelfs vaak komische stukken in. En dat is helemaal niet erg. Het is een prima film die ook lekker wegkijkt en met name de twee hoofdrollen dragen de film. Ik zou hem normaal 4 sterren geven als er niet van die knullige foutjes in het script hadden gezeten. Soms lijkt de film gewoon een paar stappen over te slaan om van de ene in de andere scene te komen. En dan mag je er zelf maar bij verzinnen wat er in de tussentijd gebeurd zou kunnen zijn. Het meest opvallende moment was het plotselinge feestje van de vrijwilligersclub. Daar zaten mijn vrouw en ik elkaar inderdaad aan te kijken van waar komt dat feest vandaan, en waarom zitten die illegalen, en zelfs de oom, daar ook bij? Alsof ze allemaal heel goed met elkaar bevriend waren al die tijd. Het komt echt zo over dat er om wille van de lengte een aantal belangrijke scenes verwijderd waren, maar dat ze deze scene toch graag wilden bewaren omdat het nou eenmaal wel een hele leuke scene was. Maar voor de film klopt er helemaal niets van. En dat is toch jammer. Zeker als je terugdenkt aan een best leuke en goede film.