Samba (2014)

De nieuwe film van de mensen van Intouchables. Plot klinkt niet heel verassend, al was eerder genoemde dat op voorhand natuurlijk ook niet.

Vanaf 13 november in de bioscoop (Independent Films)

Ik ben benieuwd!

Waarom is de poster verwijderd? Is een offciele teaser poster hoor. Staat ook op de FB-pagina van Unifrance en hier.

OK duidelijk, bij deze weer teruggeplaatst!

Ik was in de veronderstelling dat 'ie toch niet officieel was.

Ik had een motivatie hiervoor bij de afhandeling van de toevoeging geplaatst, niet gehad?

Nope. Maar de poster stond er eerst wel bij en is later vervangen door de still. Never mind

Aardig maar niet meer

Samba is een typische feel-good film die multiculturele karakters door middel van goed gebruikte stereotypes samenbrengt in een grappige en bij vlagen ontroerende film. Wanneer je Intouchables leuk vond, zal je dit ook wel kunnen waarderen lijken de regisseurs te denken. Dat niveau haalt de film niet, maar het is wel een film die de meerderheid van het publiek zeker zal kunnen waarderen en dat is duidelijk de insteek geweest bij het maken van deze film.

'Samba' Recensie - Review op Filmtakers

Vluchtelingenwerk en illegaliteit in films zijn nu van die typische onderwerpen waar je naderhand meestal niet bijster vrolijk de bioscoop uit loopt. Of ik ben niet links genoeg, kan ook.

Maar de film Samba weet die gevoeligheid van het onderwerp en de problematiek eromheen op een enigszins luchtige en komische wijze op het scherm te brengen. De saaie grijze muis Gainsbourg die helemaal opleeft bij het helpen van die grote vriendelijke Omar Sy was goed gecast.

Door de subtiele komische scenes verlaat je de bios niet met een naar en zwaar gevoel.

'Intouchables 2.0.'

Althans, dat dacht ik in eerste instantie, zeker gezien de opzet; dezelfde regisseur, acteur en een soortgelijk script.

'Samba' probeert de problematiek rondom het vluchtelingenbestaan te schetsen, maar blijft vrijwel altijd aan de vlakte. Er wordt namelijk nergens echt de diepte ingegaan en als het eenmaal ernstig wordt, gooit men er een grap in om de boel luchtig te houden. Hierdoor wordt het geen zware kost, maar ik had het graag serieuzer gezien.

Gelukkig weet Omar Sy - die wederom een sympathieke rol speelt - het geheel van de nodige charme te voorzien. De wisselwerking tussen hem en Charlotte Gainsbourg werkt goed, met name door het grote contrast tussen beide personages. De band die langzaamaan tussen deze twee ontstaat is dan ook mooi om te zien, hoewel het sneller had gemogen.

Qua verloop is het uiteraard voorspelbaar, maar het helpt niet dat het enigszins stuurloos aanvoelt. Door zoveel mogelijk genres te willen implementeren, wordt het er zeker niet beter op gemaakt. Wat dat betreft zakt de film op momenten in en komt de onevenwichtigheid al gauw om de hoek kijken.

Al met al een aardige feel-good film, maar het mist duidelijk de magie die Intouchables (2011) wel had.

3,0 Sterren.

Ideale film om met je date naar toe te gaan. Je vriendin in dit geval zal het zeker waarderen. Komedie met een happy end. Ok Intouchables was beter, maar Samba was erg leuk, stukken beter dan Interstellar

Vanmiddag deze film gaan zien. Ja, wel aardig met hier en daar momenten dat je echt wel kunt lachen .

Niet te vergelijken met intouchables , ; 3 sterren waard zou ik zeggen.

Op zich een redelijk drama, maar het teert wel duidelijk op een aantal aspecten zoals de afwijkende relatie van een donkere man en een schuwe, oudere vrouw. Ook de locaties en intense soundtrack lijken er een buitengewoon product van te moeten maken, terwijl ik er net zoals bij Intouchables niet meer dan een gemoedelijke feeling aan over heb gehouden. In weze is Samba niet meer dan de gemiddelde Franse productie, al is er zorgzaam gefilmd en voldoende ruimte gecreeërd om de humor in werking te laten treden.

Goed acteerwerk. Mooi verhaal. Een lach en een traan.

Gewoon een fijne film die een kijkje geeft in de keuken van illegalen in Frankrijk. Nuhter, maar dan niet te dramatisch. En een vleugje romantiek en humor maakt het een aangename film.

Een heel ander genre dan Intouchable, dus niet te vergelijken.

Intouchables kreeg van jou 6 sterren?

Samba

Tussen de bedrijven door Samba nog even op de valreep meegepakt in de bios. Ik had veel hoop. Na de formidabele prestatie van Sy, Nakache en Toledado met Intouchables hoopte ik dat die prestatie geëvenaard kon worden. Helaas pakt het wat anders uit. Samba vooral rustig, en zelfs een beetje saai.

De formule werkt gewoon niet helemaal hier. De parallellen tussen Samba en Intouchables zijn gemakkelijk te trekken, alleen pakt het hier heel wat minder uit. Het verhaal weet gewoon niet het vlotte feel good ritme te pakken. Het zwabbert tussen zwakke dramatiek en flauwe komedie. Hierdoor krijg je eigenlijk een saaie, lange zit. De chemie tussen Samba en Alice ontbreekt ook, vooral door de tweede. Haar manische depressie komt bijzonder zwak naar voren. Het had in mijn ogen vol drama mogen zijn. Tevens wordt de vluchtelingenproblematiek vrij rap op een zijpad geschoven. Iets wat ook bijzonder jammer is omdat daar veel potentie in zat.

Met Omar Sy is niets mis. Hij speelt opnieuw een sterke rol. Hij zet hier een typetje neer dat behoorlijk veel lijkt op zijn voorgaande prestatie. Desalniettemin is het goed. Met name als hij samen speelt met Tahar Rahim is het vermakelijk. Beiden trekken ze zich aan elkaar op. Rahim speelt aardig, al komt hij soms erg geforceerd over. Als Sy met Gainsbourg speelt daalt voor mij echter het niveau. Het gehele karakter van Gainsbourg staat mij niet aan. Het is vooral irritant, en daarmee haar spel ook.

Parijs is als setting natuurlijk altijd goed. De prachtige stad heeft echter een heel naturel karakter gekregen. Het is wel eens fijn alle hotspots niet voorbij te zien komen. Door dat naturelle karakter verliest het wel een klein beetje exclusiviteit. Zo heeft het zijn voor- en nadelen.

Samba is een beetje een saaie uitwerking van een potentieel goed verhaal geworden. Zonde. Als je de film links laat liggen mis je niets. Gewoon terug naar Intouchables...

2.5*

Als opvolger van Intouchables is dit zeker nog best te pruimen. De intensiteit en humor van voorgenoemde film is hier niet aanwezig. Samba situeert zich net een trapje lager en neigt iets meer naar het romantische drama. Ik vond Charlotte Gainsbourg op haar mooist hier; hoewel ze een depressieve vrouw speelt, kwam ze heel charmant en naturel over. Ze was zonder meer een genot om naar te kijken, en de gevoelens tussen haar en Sy werkten wel voor mij. Natuurlijk mag Omar Sy ook niet vergeten worden als illegaal die er alles aan doet om een menswaardig leven op te bouwen om niet naar Afrika teruggestuurd te worden. Hij doet aan zwartwerk en klust van het ene vuile baantje naar het andere. Het zijn zijn avonturen die hier gevolgd worden door Parijs. Deze mix van komedie en drama gaat opnieuw moeiteloos van feelgood scènes naar meer dramatische situaties. Een beetje spijtig van het warrige einde. Ook een heerlijke soundtrack; heb me wel vermaakt.

Vermakelijk filmpje en is wel aangenaam om te kijken. Typisch feel good filmpje. Ik heb nooit intouchables gezien dus kan hem niet vergelijken. Ik ga hem wel zeker eens bekijken. Er is eigenlijk weinig slecht aan deze film: goed acteerwerk, leuke personages, mooie taal, mooie omgeving...
Goed evenwicht tussen drama en komedie. De film wordt nooit echt te emotioneel, daarvoor zijn er teveel grappige momenten in de film. De humor kon ik wel smaken, en was zeker niet overdreven. Film is natuurlijk wel zeer voorspelbaar vanaf het begin al, al zetten de makers je even op het verkeerde been. (ik dacht echt dat Samba verdronken was) Natuurlijk allemaal happy end. Ik heb me zeker vermaakt met deze film al duurde het einde iets te lang voor mij, maar het is zeker geen slechte film, al ontbreekt er iets om en topper te zijn. Het is meer een onopvallend leuk filmpje
3.5/5

Interstellar en Samba vergelijken? Dat is werkelijk het meest hilarische wat ik ooit heb gelezen. Interstellar is een kunstwerkje, alleen natuurlijk een totaal ander genre. Heb je twee films in een jaar gezien met je vriendin dat je geen ander vergelijkingsmateriaal hebt?

Prettig kabbelend naar drie sterren

Intouchables was beter, maar een film met "Driss" doet het altijd goed!

Een dramatische sociale komedie met een enigszins rommelig en slepend verhaal over de status van illegale immigranten in Frankrijk (is zeker authentiek) in combinatie met het item depressie. Ernstige problematiek werd met humor benaderd en er zaten inderdaad enkele bijzonder leuke scènes in. Het einde kwam wel heel abrupt. De spelvreugde was van Omar Sy en Tahar Rahim af te lezen.

Grote troef is toch wel weer Omar Sy. En waar monsieur Cluzet hem keurig in het gareel houdt, komt de vitesse van hem, hier wel tevoorschijn. Dankzij Charlotte Gainsbourg, meer dan min, een vrij zwakke actrice in mijn belevingswereld. Shockeren deed ze onder Lars wel, maar dat heeft niets met acteren te maken voor mij.. het is dan ook wel een zootje allemaal. En lang zo goed niet als het wel magistraal leuke Intouchables. Misschien werkt het gegeven van de film ook wel tegen. We willen de echt pijnlijke dingen van wat bepaalde bevolkingsgroepen meemaken in hun tijd hier zo, niet zelf beleven. Mij raakte het dusdanig dat ik denk.. met al die ruimte en de natuur die verdwijnt tot we niets meer hebben. Kunnen we dan niet gewoon weg met al die grenzen en regels, wetten en dergelijke? Waarom al die bureaucratie als het allemaal net een stuk vriendelijker en aardiger zou kunnen??? We kunnen beter alles omarmen. En iedereen een plaats geven. Wij zijn gelijke broeders.. en ruimte geven aan hen die het nodig hebben is heel mooi. Maar ja, zo simpel maken wij het -nog- niet.. helaas. Schrijnend stukje drama, ondanks dat de ene helft onaantastbaar overacteert en de andere helft maar een matige actrice is. Ja, dat vind ik. Anders schreef ik dat niet.. Er zitten wel mooie stukjes in. De begin montage is prachtig, één van de scenes met Samba en Alice gooide me van m'n stoel af dankzij de kracht die ervanuit ging, maar dat was slechts een ultrakorte opleving. En ook de bijrollen waren niet meteen je van het. Eigenlijk zou je de hele tijd vraagtekens kunnen blijven zetten. Maar ondanks dat alles tegenwerkt.. er zit ook wel iets positiefs in. Dat is ook merkbaar. Het geeft de Film een mooi randje mee. Eigenlijk wil je gewoon dat het goed komt, als Samba in het kanaal verdwijnt. Dat het daar niet mee ophoudt. Hoewel het wel erg sentimenteel behandeld wordt. Typisch voor HollyAmerika maar dit is wel een ander spoor jo! Dat dus. Zo fout. Maar de kracht komt wel ongemerkt tot leven en blijft hangen tot je niet meer om Samba heen kunt..

Gemoedelijk en wat naief. De wereld van illegalen zal wat harder zijn dan hier neergezet.

Dat terzijde is het een onderhoudende film.

wederom een hele mooie film, met goede acteurs en een goed verhaal lijn.

Je merkt al snel dat het precies dezelfde sfeer/liefde heeft als Intouchables, (ook qua muziek) maar dat is voor een 2e x niet zo erg.

Een film die je gewoon niet even op pauze zet om wat te drinken gaat pakken.

Aan deze hernieuwde samenwerking van Nakache en Toledano met Omar Sy heb ik ambivalente gevoelens overgehouden. Enerzijds is het een vaak grappige feel-good movie, maar anderzijds vind ik de problematiek van illegale immigranten te schrijnend om daar zo luchtig mee om te gaan. Ik kan me er geen voorstelling van maken wat het voor je betekent om dag en nacht zo onzichtbaar mogelijk in de marge van de samenleving te moeten leven.

Het is wel duidelijk dat de regisseurs hebben willen voortborduren op het ongekende succes van Sy in Intouchables. Vormde in die film François Cluzet als gehandicapte, maar goedlachse aristocraat de tegenhanger voor de grollen van Omar Sy, in deze film kiest de regie voor die rol in het personage van Charlotte Gainsbourg voor een dorre, weifelende bureaucrate op de rand van een zenuwinzinking. Tegelijkertijd is de rol van Sy veel minder grappig dan in de voorgaande film, al is de scène waarin Samba het voorbijrazende vliegtuig maant om te stoppen zonder meer kostelijk. Het is toch vooral zijn “maatje” Tahar Rahim, die nu voor de nodige verluchting moet zorgen.
Ik ben niet onverdeeld gelukkig met deze keuzes. Het zorgt naar mijn mening voor een onevenwichtig en ietwat geforceerd geheel. Dat kan ook komen omdat —zoals ik al eerder opmerkte— humor en de ernst van de problematiek naar mijn gevoel niet goed samengaan.
Niettemin is het een onderhoudende film, die je toch wel tot nadenken kan stemmen. Mij in ieder geval wel.

Lekker zomeravond filmpje.

Een voel goed filmpje.. drama, actie humor.. op kleine schaal.

Geen verkeerd film..

3.0**

Goeie film over een man uit Senegal die al jaren in Frankrijk woont en een verblijfsvergunning probeert te regelen. Ondanks het onderwerp zeker geen zware, maar eerder een sympathieke film. Twee mooi neergezette personages die je langzaam leert kennen. Een aantal leuke en mooie scenes, maar dramatisch gezien wel wat manipulatief (vooral het einde).

Een goede drama/komedie film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende actrice Charlotte Gainsbourg...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Toch naar de 3 sterren gegaan. Deze film teert erg veel op het succes van Intouchables. De arrogantie is merkbaar en stoort mij toch eigenlijk wel.

Het verhaal is vermakelijk en Omar Sy goed. Niet meer, niet minder. Het is een film die je kan zien op je donderdagavond, maar je zou dan ook net zo goed voor een herziening van fast & furious kunnen gaan en niks missen. Het is wel eens wat anders om te kijken, maar word bij vlagen zelfs saai. Meer kan ik er helaas niet van maken. Het gemiddelde hier vind ik dan ook wel wat aan de hoge kant voor dit redelijke drama, want meer is het gewoon niet.

Het "trucje" deed mij een beetje denken aan de film Paper Towns, na het succes van The Fault In Our Stars. Paper Towns kreeg van mij zelfs een onvoldoende, wat hier toch zeker wel te min zou zijn.