De nieuwe animatiefilm van de Nintendo- personages Mario en Luigi blijkt niet alleen een groot succes te zijn bij fans van de games, maar ook veel geld binnen te halen. Hoewel critici de film wat lager beoordelen, lijkt de film af te stevenen op een eindopbrengst van maar liefst 1 miljard dollar en scoort deze een 96%-score bij het grote publiek.
De film over de avonturen van de Italiaanse gebroeders is pas sinds twee weken in de bioscoop, maar heeft volgens de box optie-berekeningen zijn box budget van 100 miljoen dollar omgezet in ruim 677 miljoen dollar. Ook heeft de film met meer dan 87 miljoen dollar een van de grootste opbrengsten in een openingsweekend ooit in de VS. De film verslaat daarbij onder meer andere films zoals, The Pope’s Exorcisten John Wick 4. Nieuwssites Deadline en Variety schatten na eigen onderzoek dat de opbrengst van de film nog verder op kan lopen en aan het einde van de rit misschien wel 1 miljard dollar op zal leveren.
In het begin waren er wat twijfels over de film, mede omdat er gevreesd werd dat de film het zwaar zou krijgen qua concurrentie. Bovendien doet dit soort content, gebaseerd op videogames, het vaak niet al te best. Ook werd er getwijfeld over het feit dat Chris Pratt de stem van Mario insprak, terwijl het personage in de games al jaren wordt verzorgd door Charles Martinet. De eerste critici waren, in tegenstelling tot de fans, dan ook nogal kritisch. Iets dat zich vertaalt in een critics score van slechts 57% op Rotten Tomatoes.
Fans zijn het niet eens met de critici
Toen de film echter heel positief bleek te scoren bij zowel fans als andere bioscoopgangers, ontstond er op social media een discussie over de kritiek van de recensenten. Zo zou de film volgens hen niet meeslepend zijn, waren de animatie en modellen van personages niet echt indrukwekkend, zou de film bomvol zitten met fan services, nostalgie en zogeheten Easter Eggs die verwijzen naar oude personages en spellen, zoals Donkey Kong en Foreman Spike.
Content review systems are broken.
Because critics have a problem with Chris Pratt, the "experts" have deemed the new Mario movie a D- even though audiences clearly love it. Both of these groups are obviously biased, but the disparity here reveals a major problem. pic.twitter.com/Q1q21LpJx0— BORED (@BoredElonMusk) April 5, 2023
Veel fans daarentegen zijn het niet eens met deze meningen en online ontstond dan ook veel discussie over hoe dit soort beoordelingen de film zouden kunnen schaden. Elon Musk gooide eveneens olie op het vuur door te zeggen dat de critici 'heel ver van de werkelijkheid af zaten.' Een account genaamd BORED insinueerde zelfs dat 'critici de film niet moeten opslokken en het eindoordeel aan het publiek moeten overlaten'. Veel critici en nieuwssites die de film een lage beoordeling gaven, kregen hierdoor te maken met boze reacties.
zou de film bomvol zitten met fan services, nostalgie en zogeheten Easter Eggs die verwijzen naar oude personages en spellen, zoals Donkey Kong en Foreman Spike.
Werkelijk zwakke kritiek. Dat kan je toch van een film gebaseerd op een game verwachten. Sterker nog het hoort er gewoon in. In The Last of Us zitten ook veel verwijzingen en Ready Player One zit bomvol Easter Eggs en nostalgie, maar blijkbaar is het dan ok.
Ik denk dat als je een filmcriticus graag ongelijk wilt geven, dat je er beter aan doet met inhoudelijke tegenargumenten te komen die de aangehaalde kritiekpunten van zijn recensie weerleggen of uitdagen, dan puur en alleen met kaartverkoop te zwaaien. Dat zegt hoogstens dat het publiek zich weinig van de reviews aan trekt, voor zover ze die überhaupt al lezen. Dat mensen massaal de nieuwe Adam Sandler aanzwengelen vanaf hun Netflix beginscherm, betekent natuurlijk nog niet dat ze die allemaal goed vinden. Dan kunnen de koppen nog zo hard 'massaal bekeken' of 'ongekend populair' roepen.
Het lijkt me waarschijnlijk dat die zalen ook vol zitten met vaders/moeders die met deze games opgegroeid zijn en denken: leuk voor die kleine, én jeugdsentiment voor mij. In hoeverre die film goed is, is wellicht niet van doorslaggevend belang bij het kiezen van de film
Jahoor. De 'critici'. Het gaat goddomme over een kinderfilm.
Mijn dochter vond hem btw leuk.
precies dat.
Ik luister al tien jaar naar de podcast The Filmcast, voorheen Slashfilm. En een van die dudes is een gamer die ook een game podcast host, en zijn kind was helemaal leip van deze film. En hij, ondanks al het genot van zijn kind zo te zien, en ermee op te zijn gegroeid iets minder. Zelfs voor een kinderfilm had hij op iets meer gehoopt.
Ik vind het zo jammer dat zoiets dan afgedaan wordt als ‘jankende snobs’.
Als het publiek precies hetzelfde vindt als de critici, heb je natuurlijk de score van de critici niet nodig. Maar kunstkritiek en recensies zijn al heel oud en vervullen allerlei nuttige functies, voor zowel makers als publiek. Over dit onderwerp zijn diverse essays en andere schrijfsels te vinden, voor wie het interesseert. Zie bijvoorbeeld ook het topic op Boekmeter: De Opkomst van de Juichende Spandoekkritiek - BoekMeter.nl.
Ik werd plotseling hieraan herinnerd. Verder onderschrijf ik eRCee, die stelt dat critici overbodig worden wanneer zij op dezelfde stoel zitten als die van het publiek. En het kan gebeuren dat de verzamelde meningen van beide partijen behoorlijk gelijk opgaan. Dan ben ik het alsnog niet altijd met iedereen eens. Recensenten zeuren zogenaamd om het zeuren? Dan zijn mensen die hierover klagen aan het zeuren om het zeuren om het zeuren.
In het algemeen zijn er twee soorten artikelen in dit nieuwsoverzicht.
Interessante artikelen waar amper op gereageerd wordt, en oninteressante artikelen waarbij het de moeite waard is om voor de fun de reacties door te nemen.
Ik luister al tien jaar naar de podcast The Filmcast, voorheen Slashfilm. En een van die dudes is een gamer die ook een game podcast host, en zijn kind was helemaal leip van deze film. En hij, ondanks al het genot van zijn kind zo te zien, en ermee op te zijn gegroeid iets minder. Zelfs voor een kinderfilm had hij op iets meer gehoopt.
Ik vind het zo jammer dat zoiets dan afgedaan wordt als ‘jankende snobs’.
Het zijn gewoon vaak jankende snobs. Van die NRC/Volkskrant lezende mensen die niet meer weten wat nou fun en entertainment is (en neerkijken op een frietje met eten ipv een duur restaurantbezoek) en alles maar dood willen analyseren. Zet ook eens gewoon een gemiddelde filmfan voor een toetsenbord. Daarom vind ik Moviemeter zo fijn. Hier zitten absolute kenners, maar vooral veel gemiddelde kijkers die heel graag naar een Super Mario gaan en echt niet elke week een nieuwe Cronenberg in de bios willen zien. Echt, ik geen geen fuck om een professionele mening van recensenten over Super Mario. Als je daarin meer zoekt dan een 90 minuten vol verwijzingen en eerbetonen dan ga je echt met de verkeerde insteek de zaal in als professionele reviewer. Ik zie het jammer genoeg steeds vaker, dat hele vermakelijke maar niet al te diepgaande titels volledig de grond in worden geschreven terwijl de random kijker zich kostelijk heeft vermaakt.
Reacties (12)