Schitterend surrealistisch drama wordt morgenavond (29 januari) uitgezonden: 'Indrukwekkend, maar nauwelijks beklijvend'

Om ergens te komen in het leven moet je vooruit kijken. Maar de schatten uit het verleden brengen ook weer zo de nodige waarde met zich mee, ook al geraak je dan niet verder. Het is één van de mogelijke interpretaties die je aan de film La Chimera kunt hangen, die je morgenavond op televisie kunt meepikken.

Italië in de jaren tachtig van de vorige eeuw. We maken kennis met Arthur (Josh O'Connor), die een tijdlang in de gevangenis moest doorbrengen, maar nu naar een badplaats in het Zuid-Europese land terugkeert. Daar treft hij Flora (Isabella Rossellini) de moeder van zijn ex-vriendin Beniamina, en maakt kennis met de bevallige Italia (Carol Duarte). Beniamina is nu al een hele tijd vermist, maar Flora is overtuigd dat ze weer op zal duiken.

Lees ook: Gruwelijke bioscoophit wordt op dit moment volop gestreamd: 'Fargeat bevestigt, en doet er nog wat bovenop ook'

De rest van de familie vindt het maar niks dat Arthur voortdurend leeft op de kosten van Flora, maar hij weigert te werken. Wel zoekt hij zijn oude vrienden weer op, met wie hij weer gaat doen waar hij altijd al goed in was; Etruskische schatten opgraven. Arthur heeft namelijk de bijzondere gave om kostbare artefacten op te sporen, die hij stiekem doorverkoopt. De locaties hiervan komen tot hem in visioenen.

'Het einde komt uit de lucht vallen'

De film draagt een titel die zoveel betekent als 'de onmogelijke droom'. Dit werk van Alice Rohrwacher was internationaal een groot succes en ook MovieMeteraars lieten zich La Chimera goed smaken. Dat blijkt wel uit de meer dan degelijke score van 3,49/5, ook al vallen in sommige van de reacties wel enkele kanttekeningen op.

"Je zult maar de gaven hebben om verborgen graftomben te ontdekken," mijmert hvdriel. "Deze film van Alice Rohrwacher laat de twee kanten van het leven zien: de lichte en de donkere, de levende en de dode. Ze doet dat op zijn 'Italiaans' met een vriendengroep die lijkt weggelopen uit een film van Pasolini of Fellini, viezige beelden, gejoel en gedans, en natuurlijk met veel muziek. Indrukwekkend op het moment van kijken, maar bij mij nauwelijks beklijvend."

McKoenski laat weten 'aangenaam verrast' te zijn: "Het kwam wat langzaam op gang en ik dacht even dat 't 'n flauwig over de top Italiaans bombarie zou worden, totdat er steeds meer vervreemdende elementen werden geïntroduceerd. Moeder Italië die voor haar inwoners zorgt en het moreel kompas van de verloren Arthur weer aanscherpt, de treinreizigers als beroofde zielen... mooie metaforen."

Een kritische noot komt van kappeuter: "Wat mij het meeste tegenstaat, is de rol die Josh O'Connor vertolkt. Het is een mysterieuze man, maar uiteindelijk toch niet op de goede manier vind ik, hij komt niet altijd zo sympathiek over. Ik voel wel mee met de leegte die het personage voelt, maar ik vind het geen aangenaam personage. Het mooie en hoopvolle eind komt een beetje uit de lucht vallen en is weer voorbij voor je er erg in hebt."

Wat maak jij van deze Italiaanse melancholische film? Laat het ons weten of vel eerst een oordeel door morgenavond, 29 januari, om 22:35 uur in te schakelen op Film1 Drama. Bekijk de trailer van La Chimera hieronder.