Je hebt heftige thrillers, en dan heb je Possession. De film uit 1981 met Sam Neill in de hoofdrol is een cultklassieker, maar blijkbaar ging het er achter de schermen bijna net zo heftig aan toe als op camera. De hoofdrolspeler blikte deze week terug op het maken van de film, en vertelde dat het de meest extreme film was die hij ooit maakte. De reden: de grillen van regisseur Andrzej Zulawski.

De tijd dat acteurs aan de grillen van hun regisseurs waren overgeleverd, lijkt sinds het #MeToo-tijdperk voorbij. Maar bij sommige films uit het verleden ging het er wel heel heftig aan toe. Dat blijkt wel uit de memoires van acteur Sam Neill, die de hoofdrol speelde in de horrorthriller Possession. Volgens Neill zouden de acties van regisseur Andrzej Zulawski namelijk nooit getolereerd worden in de huidige tijd: "Ik mocht hem niet zo, wat hij zag als regisseren kwam vaak neer op pesten. Maar hij had een visie, een ware cineast. En die zijn zeldzaam. Zulawski vroeg meer van je dan je ooit kon geven. Er waren momenten dat hij uitbarstte en recht in het gezicht van Isabelle Adjani schreeuwde. Het was niet prettig om te zien." 

Samen op een missie

De regisseur had volgens Neill eisen waarvan je dacht dat je er nooit aan kon voldoen, maar alsnog deden hij en Adjani hun best voor hem. "Je dacht dat je nooit gestoorder kon worden dan dat je was, maar dat had je mis. Je moest nog drie keer zo erg worden. Tegenwoordig denk ik dat je er niet mee weg zou komen, maar met Zulawski zou je alles doen wat hij wilde. En hoewel dat lijkt alsof ik een klassiek misbruikslachtoffer was (wat we ook wel waren denk ik), was het meer dan dat. We hadden een rotsvast geloof in hem als een artiest, en we wilden dit project maken, wat het ook was. We wilden hier echt in spelen. We maakten iets dat groter was dan onszelf." Slechts één keer ging Neill tegen de regisseur in, en dat was het moment dat hij Adjani in haar gezicht moest slaan, maar het was Adjani zelf die erop stond dat hij dat alsnog zou doen.

Niet zonder kleerscheuren

Na het lezen van deze zinnen zal het weinigen verbazen dat het filmproces ook tot ernstige gevolgen leidde bij de acteurs. Adjani won voor haar rol in deze film de prijs voor Beste Actrice op het filmfestival van Cannes, maar deed kort daarna een zelfmoordpoging. Achteraf zou Neill het ook niet nog een keer zo doen. "Ik zou het de meest extreme film noemen die ik ooit gemaakt heb, in welk aspect dan ook. Hij vroeg ons dingen die ik nu niet zou willen en niet zou kunnen. En ik denk dat ik uit de film ben gekomen met mijn mentale gezondheid nog maar net intact."

Het boek Did I Ever Tell You This? van Sam Neill is deze week verschenen.