Meningen

Gister eindelijk gezien hoor en damn wat ziet dit er goed uit! Echt het mag gewoon eigenlijk niet. Zowat elk shot weer compleet nieuwe achtergronden met extreem veel detail en ook nog eens erg speelse 'cameravoering' (in dit geval mag je dat zeker wel zo noemen). Wow.

En toch wist de film me ergens in het midden even niet meer zo te pakken, ik wou het wel, maar het werd steeds minder boeiend. Het hele verhaal kon me overigens weinig schelen en vond ik persoonlijk ook niet heel erg duidelijk uitgewerkt, heb achteraf een gevoel dat helemaal niet alles is afgesloten. Wat dat betreft ben ik wel benieuwd geworden naar de manga, misschien dat het daar allemaal duidelijker verteld is.

Maar ach, zo heel veel kan dat me ook niet schelen want tegen het einde werd het niet alleen erg sterk, maar zou ik het zelfs BRILJANT willen noemen (ik heb het hier over het hele stuk vanaf het pretpark). Dat schudde mij even helemaal wakker en heeft er voor gezorgd dat de film ook nu nog door mijn hoofd spookt.

En de muziek, echt fantastisch Plaid is geweldig en wist mij in deze film continu te charmeren en emotioneren en tijdens de aftiteling zorgde de muziek voor een brede glimlach op mijn gezicht.

Ben er nog niet helemaal over uit wat voor een cijfer ik deze film wil geven. Als het om beelden gaat zou ik het zo voor de 5 gaan, maar voor dat cijfer wist de film me te weinig vast te houden. Zal wel op een 4,5 uitkomen denk ik.

Zal hem binnekort nog een keer bekijken en dan (hoe fout het ook is) met Engelse dub zodat ik niks hoef te lezen en me puur op de mooie beelden kan storten.

Hm, ik ben toch niet zo van de omnibus films. Ik heb absoluut wel wat goede gezien, Peur(s) du Noir bijvoorbeeld. Of recentelijk nog Genius Party Beyond. Maar over het algemeen ben ik iemand bij wie een kleine misplaatste scene het algehele eindproduct kan verpesten. Kan je nagaan hoe enorm ik me kan ergeren als een heel hoofdstuk in een film voor mij niet werkt.

In dit geval heb ik het over de tweede film, Merde, van Leos Carax. Als die er niet in had gezeten had ik dit een erg aangename film gevonden die ik absoluut aan zou raden.

Interior Design van Michel Gondry vond ik een heerlijk filmpje, ook voor de plottwist. Lekker warrig, niet echt spectaculair, maar toch erg charmant. De plotselinge surrealistische twist is typisch Gondry. Deed mee een beetje denken aan de manier waarop in zijn kortfilm La Lettre redelijk gewoon drama werd gecombineerd met zijn visuele weirdness. Ben ik toch wel een beetje fan van. 3,5/4* voor dit hoofdstuk.

Merde begint echt lekker maf en blijft een tijdje zelfs visueel best knap gedaan, maar na verloop van tijd kon ik mijn aandacht er echt niet meer bij houden. En dat zegt wel wat als je een film maakt over een gruwelman die uit de riolen omhoog komt om Tokyo te terroriseren. Daarnaast mist dit stuk precies wat de andere filmpjes wel bevatte: charme. Saai en met een vervelende nasmaak haalde dit hoofdstuk het niveau flink naar beneden. 1,5/2*

Van het laatste filmpje Interior Design was ik erg onder de indruk. Best absurd, maar toch subtiel en uiteindelijk ook best wel mooi en lief. Leuke ideeën, visueel strak verzorgd en nog grappig ook. Van mij zou er best een hele film in deze stijl gemaakt mogen worden, ik ga zeker opzoek naar meer werk van Bong (wat ik toch al van plan was eigenlijk). Heerlijk! 4/4,5*

Uiteindelijk kom ik uit op een kleine 3* Er had eventueel veel meer in dit project gezeten. Hadden ze geen leuke Frans/Japanse animatiecombo kunnen doen ofzo? In ieder geval zijn het eerste en derde gedeelte alsnog de moeite waard om te bekijken en vind ik het cijfer dat ik moet geven best jammer. Ben benieuwd of Carax' andere werk mij wel aan zal spreken.

Heerlijk wanneer een film niet tegenvalt

Geweldige film was dit. Schrok in het begin wel, was niet de stijl die ik verwacht had. Maar ik wist van wat stills die ik gezien had dat het nog wel zou veranderen. En toen het dat eenmaal deed was het toch wel echt prachtig. Een erg prettige, leuke maar ook absoluut ironische tekenstijl (geweldig, die vreselijk dunne sportende zoon met zijn dikke kuiten en de vreselijk dikke hond die de hele dag binnen zit en van die ontzettend magere beentjes heeft). Zeer warme penseel-achtige inkleuring en gezellige priegellijntjes. Hier en daar ook wat typische 3D computereffecten die ik dan weer wat minder vond, maar echt storend waren ze niet. En het verhaaltje, tja, hoe kom je er op? Bijna niemand zegt wat en toch zijn er geweldige personages. De moeder is echt gewoonweg een van de liefste filmpersonages ooit. Grappig is de film ook, maar heb geen een keer hard moeten lachen. Wel had ik de hele film lang een glimlach op mijn gezicht en kwam er af en toe een gniffel vrij.

Er werd zeer creatief en goed gebruik gemaakt van muziek, toch vond ik de muziek niet altijd zo geweldig. Niet helemaal mijn ding waarschijnlijk. Ik ben het ook met ILDIB eens wat betrefd het einde. Had veel meer vaart in mogen zitten, kwam ontzettend suf over. Misschien was het de bedoeling maar het werkte gewoon niet echt. Al was de auto die achterover de heuvel afklapt wel weer gaaf

Gewoon een prettig en goed verzorgd animatieproject met een erg aanstekende sfeer. Lekker door de warme en sprakeloze straten van Frankrijk waar kleine vrouwtjes op een hond kunnen rijden en muziek maken met een fietswiel. Een film die gewoon propvol zit met kleine (en af en toe best geniale) vondsten. Ook de droom sequenties van de hond waren sterk! Verdiend een stevige 4,5*