Meningen

Niet mijn ding.

Als een geheel deed Honey PuPu me om de één of andere reden denken aan Upstream Color: beide films zijn zeer pretentieus en hebben een hoop potentieel, maar beide films bevielen me uiteindelijk niet. De poëtische teksten die met regelmaat op het scherm verschijnen (of uitgesproken worden) vond ik irritant. De personages vond ik kinderlijk, dom en instabiel overkomen – en ook simpelweg oninteressant. Het verhaal vond ik warrig en duf, en de fragmentarische vertelstijl sprak me niet aan. En de muziek (pop, rock en klassiek) vond ik meestal lelijk. In visueel opzicht is de film wel sterk, en bij vlagen zelfs indrukwekkend (bijvoorbeeld in de cyberpunk-achtige scènes in zwart-wit, of wanneer er met licht gespeeld wordt), maar vanwege de verschrikkelijke muziek hadden de mooie beelden voor mij vrijwel nooit het gewenste effect.

Niet mijn ding dus. In visueel opzicht is de film meestal sterk, maar omdat alle andere elementen van Honey PuPu me niet aanspraken deed de film me uiteindelijk evengoed amper iets. 2*

Erg schattig inderdaad! Veel warme, opgewekte kleuren, rustig camerawerk, schattige muziek die meestal goed bij de film past, visuele effecten die de onschuldige, fantasievolle sfeer versterken, een lieflijk verhaal, sympathieke hoofdpersonages en zelfs zeer redelijk acteerwerk ... de film doet vrijwel alles goed wat een film in dit genre goed kan doen. Normaliter kan ik niet veel aanvangen met films als deze, maar dit is een fijne uitzondering op de regel. Voor deze lieflijke feel good-film heb ik dus wel een kleine 3.5* over.