Meningen

Een goede karakterstudie, maar een geweldige film vind ik het niet.

En dat heeft er vooral mee te maken dat La Vie d'Adèle simpelweg niet biedt wat ik primair in films zoek. In audiovisueel opzicht is de film namelijk volstrekt ondergeschikt aan het plot: muziek is vrijwel alleen aanwezig op de achtergrond (wanneer Adèle op een feestje is bijvoorbeeld - alleen het einde kan ik me herinneren als een uitzondering), en hoewel de film me in visueel opzicht nergens stoorde wist het ook geen moment indruk op me te maken. Het camerawerk, de montage, de kadrering, het kleurgebruik: het is allemaal volstrekt functioneel, ondergeschikt aan het uitdiepen van het personage van Adèle - en daar hou ik niet van. Films raken me eigenlijk alleen als ze flink gestileerd zijn, en dat is deze film simpelweg niet.

Maar dat betekent uiteraard niet dat ik La Vie d'Adèle een slechte film vond. Echt raken deed het me niet: daarvoor is de film in audiovisueel opzicht te gemiddeld, en daarvoor wisten het plot en de personages me onvoldoende te interesseren. Maar de film wist wel vrijwel voortdurend mijn aandacht vast te houden. Adèle is een sterk personage, geen wandelend cliché, en door het sterke acteerwerk van Adèle Exarchopoulos komt ze echt tot leven. En doordat er een aantal zeer expliciete seksscènes in de film zitten komt de passie van de liefde van Adèle en Emma zeer goed tot uitdrukking. Dat element van verliefdheid wordt in de meeste films weggefilterd, en dat het in deze film wel behouden blijft vond ik verfrissend. Voeg daar een passend einde aan toe, en je hebt een goede, degelijke en intelligente film die niets echt verkeerd doet.

Geweldig vond ik het me andere woorden niet: in audiovisueel opzicht is het te functioneel, het plot en de personages zijn sterk maar niet uitzonderlijk sterk en de film duurt naar mijn visie ook iets te lang. Maar een goede, genuanceerde karakterstudie van Adèle is het wel, en 3* heb ik er dus zeker voor over.