Meningen

Gemengde gevoelens houd ik hier aan over.

Sommige scènes zijn zeer tof: vooral de achtervolgingsscène, de scène in het kantoor begeleid door elektronische muziek, de woede-uitbarsting van Lee en de knotsgekke scènes in Somalië zijn memorabel door het sterke gebruik van geluid en muziek, sterke montage en goed camerawerk.* Maar die scènes zijn spaarzaam, en de rest van de film sprak me veel minder aan. Waarom? Ten eerste vond ik de muziek (meestal klassiek) over het algemeen matig tot slecht (met alweer een popnummer aan het einde). Ten tweede is de film in visueel opzicht naar mijn visie lang niet altijd sterk. Slecht is het vrijwel nooit (al komt de film soms wat kitscherig over en verloopt de animatie nogal stroef), maar indrukwekkend is het meestal ook niet. Ten derde boeiden het verhaal en de personages me amper: het idee van temporal dilation disorder is leuk, maar in zowel audiovisueel als inhoudelijk opzicht wordt er weinig unieks mee gedaan, en de personages blijven erg vlak. Ten vierde sprak de vertelstructuur van de film me niet aan: zoals Onderhond ook al opmerkte gaat het verhaal enorm van de hak op de tak, wat de film nogal warrig maakt. En ik hou meer van structuur. En ten slotte spraken van het enorme aantal sferen waar Lee's Adventure tussen wisselt me slechts een relatief klein aantal echt aan. De rest van de film deed me simpelweg veel minder.

Bijzonder is de film zeker door de enorme variatie aan stijlen en sferen en de wisselwerking tussen animatie en live-action - en vermakelijk zijn de individuele scènes meestal ook. Maar als een geheel deed de film me helaas niet zoveel als ik had gehoopt. Op zich is de film wel een kleine 3* waard, maar door het popnummer aan het einde hou ik het toch bij een dikke 2.5*. Interessant en vermakelijk maar wisselvallig dus.

* Met uitzondering van de scènes in Somalië dan: die zijn vooral memorabel omdat ze zo maf en over the top zijn. In audiovisueel opzicht (animatie en muziek) zijn ze vrij matig imo.