Meningen

Fijne film met een fascinerend onderwerp. Er zijn denk ik veel misverstanden en vooroordelen over autisme en deze film lijkt de grootste valkuilen wel te ontwijken. Net als in Rain Man is weliswaar ook in X+Y het hoofdpersonage Nathan een wiskundig genie, maar wordt zijn intellect niet overdreven. De film richt zich bovendien vooral op zijn persoonlijke (emotionele) ontwikkeling.

Een sterk pluspunt vond ik Martin, gespeeld door Rafe Spall. Hij heeft een sympathiek voorkomen, en zijn nuchtere maar toegankelijke personage gaf de film een goeie boost. Sally Hawkins idem dito, hoewel zij soms iets teveel het tegenovergestelde was van haar personage in Happy-Go-Lucky; ze keek constant alsof ze op instorten stond.
Asa Butterfield deed het ook goed; de autistische trekjes waren geloofwaardig en subtiel naar mijn idee.

Hoewel de film vooral focust op Nathan en zijn ontwikkeling, lijkt de film soms iets teveel subplots te willen vertellen; o.a. de gebeurtenissen met zijn teamgenoten (de pesterijen van Isaac naar Luke en diens Monty Python-imitatie en snij-scene) werden wel kort aangestipt maar niet uitgewerkt, waardoor de relevantie mij ontging.

Onbedoeld grappig vond ik de High Expectations Asian Dad (oom, in dit geval). Dat ie later in de film ook nog op de 'I am disappoint'-toer ging maakte het voor mij compleet.

Zit qua cijfer tussen de 3,5* en 4*, maar ik rond naar boven af.

Mooi en ingetogen coming-of-age drama, met een aantal fantasierijke ideeën. Sommige shots waren prachtig vormgegeven en de animaties van fantasiedieren en kunstwerken was leuk gedaan.

Het is wel wat zoetig en traag. Veel symboliek (puzzels, dieren, schilderijen) en sprookjesachtige sferen, maar qua verhaal niet heel diepgaand. Nu is dat wel begrijpelijk, want het schijnt geïnspireerd te zijn door het gelijknamige prentenboek (waarvan mooie sfeervolle illustraties tijdens de eindcredits te zien waren).

De hoofdrolspelers (zowel Mei and Jay) vond ik wisselend qua acteerwerk; Jay vond ik (op zijn thuissituatie na) niet heel interessant als personage.
Het einde vond ik ook wat underwhelming, maar uiteindelijk komt het verhaal wel 'full circle' wanneer ze hem in Parijs weer treft.

Maar toch: een fijn feel-goodsfeertje, mooie beelden en sets, mooie muziek, dus over het algemeen wel een prima kijkervaring.

3,5*