Meningen

Deze film vond ik vroeger maar niks en daarom slechts vlagen ervan gezien maar in de huiskamer vonden ze het wel leuk.

Zoveel jaren later heb ik me er toch maar aan gewaagd, het is net als met die Look who's talking-films.

Selleck natuurlijk destijd heel bekend van Magnum, Guttenberg van Police Academy en Danson van Cheers.

Cheers heb ik vroeger slechts sporadisch gezien. Ik vind Danson ook wel de minste van de drie.

De titelsong begint met de Miami Sound Machine en Bad Boy waarna de film een tijd melig voortkabbelt. Tot dat de baby haar intrede maakt. Het is best vertederend te zien hoe Selleck en Guttenberg al stuntelend zich uiteindelijk steeds meer ontfermen over Mary. Danson's rol is aanvankelijk slechts klein. Zodra hij wat meer in de film komt wordt het ook minder, heel gek. Ook het zijverhaaltje doet de film niet echt goed. Maar daarna weten ze als Three men and a baby toch weer de film naar een hoger niveau tillen. Ook al is het finale-gedeelte zwaar cliché en zie je het al mijlenver aankomen.

In zijn geheel terugkijkend, is het toch een onderhoudende film, met een simpel verhaal maar met een lekker 80's sfeertje en zeer leuk spel van Selleck/Guttenberg.

Het was destijds een enorm succes. Celeste Holm heeft een klein rolletje en Derek de Lint eveneens. (In werkelijkheid hebben ze voor de baby een tweeling gebruikt)

4.0/3.0

De dvd titel is Ruth & Alex.

Aangeschaft omdat Keaton toch leuke, vaak vreemde, rollen speelt.

Ik en drama. Na de eerste tien minuten toch maar even de laatste tien minuten ook bekeken. Dat zag er goed uit. De film is gebaseerd op een novel. Lieve kleine film die eigenlijk meer drama is maar alles wordt komisch en luchtig neergezet vaak ook met ironie. Ondanks heel veel geklets zeer goed te volgen en herkenbaar vaak met het ouder worden.

Freeman & Keaton doen het goed. Wordt later iets langdradig maar toch was het vermakelijk om te zien met veel grappige opmerkingen en conversaties en flashbacks. Over een ouder geworden echtpaar.

Deed wat vanwege de verschillende karakters waarbij de liefde voor elkaar toch het sterkste is denken aan Please Don't Eat the Daisies (Film, 1960) - MovieMeter.nl

Gewoon nog maar eens bekeken en dan maar een nieuw bericht. Deze film is geen jeugdsentiment zoals "Sink the Bismarck" dat wel is. Die heb ik vroeger al eens op de Nederlandse tv gezien. Maar kan me niet herinneren dat ik deze toen ook al heb gezien. Wel later, jaren '80/'90 op de BBC waar ze hem toen al regelmatig uitzonden.

Nu voor het eerst gezien met Nederlandse ondertitels en dat is echt wel een stuk prettiger. Ik dacht eerst dat het wel weer een saaie film zou worden, maar het viel reuze mee. Het hele verhaal schijnt verzonnen te zijn daar het 633 Squadron niet echt heeft bestaan. Er worden 8 echte Mosquito-vliegtuigen gebruikt en een Mitchell. De rest zijn modellen dan wel bewerkt op de film. Niet erg belangrijk eerlijk gezegd. Een hommage aan de RAF-piloten, laat ik het daarop houden en dat vind ik best.

Indrukwekkend en spectaculair gemaakte actiescènes voor een eigenlijk onmogelijke missie maar de zij-verhalen zijn ook wel interessant. Robertson doet het goed, maar de rest van de cast ook wel. Speciale effecten voor zo'n oude film en combinatie van verschillende filmbeelden zijn erg goed gedaan zou nu met de computer gebeuren. De film heeft een veelal somber karakter maar op bepaalde momenten zeer goed en spannend gemaakt zoals met het Noorse verzet, de aanval van Duitse toestellen op het vliegveld en de gestapo. Het laatste kwartier blijft ook spannend, hoewel ik dat gedeelte dus al veel vaker heb gezien en het stoort me niet dat er modellen zijn gebruikt. Het slot van de film is wel wat ongewoon voor die tijd lijkt me. Toch erg mooie film met mooie muziek erbij van Goodwin. Verrassend toch weer stukken beter gebleven dan verwacht. 5.0