Meningen

Ik ben niet zo'n fan van Ken Loach, en bij de Gouden Palm dacht ik meteen zoiets als 'oevreprijs', want op het eerste zicht lijkt het van hetzelfde laken een pak als zijn eerder werk.

But I stand corrected, meer nog: dubbel en dik verdiend die Palm!

De themathiek is vertrouwd voor Loach, maar blijkt in tijden van Brexit en Trumpocalypse actueler dan ooit... Naar mijn gevoel opereert de regisseur hier als socialist met veel gevoel voor de anti-establishment en anti-overheidsgevoelens die momenteel in de meeste Westerse landen heersen, en maakt hij hier een duidelijke connectie met de meer rechts georienteerde kiezers die daar doorgaans mee worden geassocieerd. Bovendien met een aangrijpend en boeiend verhaal, van goede, dappere mensen die in de hoek zitten waar de klappen vallen en daarbovenop nog eens in de steek worden gelaten door een navelstarende overheid. Gelukkig kunnen ze wel rekenen op elkaar.

Er wordt geloofwaardig geacteerd een een paar scenes komen hard binnen. Een eyeopener van een film die Europa confronteert met een lelijk maar uiterst relevant spiegelbeeld van zichzelf.

Visueel is Nolan inderdaad geen vernieuwer, maar ik denk wel dat we het eens kunnen zijn dat hij wel weet waar hij mee bezig is; de cinematografie in zijn films zeer professioneel is en hij zich zelden op 'foutjes' laat betrappen. Boven de middelmaat en altijd wel aangenaam om naar te kijken maar niet vernieuwend nee (idd iets te weinig shots in zijn films waar je van denkt "knap gedaan", Inception is op dit gebied niet anders).

Maar dit vernieuwende hoeft voor mij ook niet altijd. Je mag daarbij ook wel kijken naar het genre waarin hij werkt, en weinig blockbusters zijn nu eenmaal echt vernieuwend op visueel vlak (je hebt hierboven al vbn. gegeven met Avatar, the matrix en LOTR maar dit zijn toch eerder uitzonderingen en ik vind de vernieuwing daar ook vooral een vernuftig gebruik van nieuwe technologie itt het camerawerk van pakweg een Doyle).

De grote kwaliteit van Nolan is voor mij dat hij gewoon een meesterlijk verhalenverteller is, stilaan vergelijkbaar met een Spielberg (en deze is er dan nog stukken meer op uit om zijn publiek te plezieren). Er zijn maar weinig regisseurs - en daarbij reken ik er een heel deel die cinematografisch meer te beiden hebben - die hun scenario's zo goed in de hand hebben, de kijker zo goed 'in' de film kunnen trekken en daarbij werkelijk de tijd doen vergeten.

Bovendien weet hij toch ook wel zijn eigen thema's binnen te smokkelen - zonder ze daarom misschien tot in de diepte uit te werken -: de werking van het brein (memento, insomnia), hoe mensen elkaar voor de gek kunnen houden (the Prestige), een idee collectief inplanten bij het volk (TDK),.. In Inception komen al deze thema's zowat samen.

Het ideale 'Kubrickiaanse' evenwicht tussen verhaal en cinematografie bereikt hij dus niet, maar dat heeft mij bij Nolan's laatste 3 films nooit verhindert om helemaal weggeblazen uit de cinema te komen.

Tenminste nog mensen die de film hebben beleefd zoals ik (begon al aan mezelf te twijfelen met al die lauwe reacties hier).

Ok, qua scenario is het erg onorthodox en er wordt idd (schijnbaar expres) een loopje genomen met de kijker. Maar die prachtige, bij momenten haast zintuiglijke, cinematografie maakte dat voor mij meer dan goed. Na al die jaren kan ik mij nog steeds bepaalde shots zo voor de geest halen, de emotie spat bij momenten van het scherm. Een verhaal (bijna) uitsluitend vertellen met beelden mag toch wel zeker? Op dat gebied zou je denken dat men op een site als deze wel al het een en ander gewend is.