William Tell is een uit de klauwen gewassen b-film met af en toe beroerde Shakesperiaanse toneelstuk dialogen die erg ongeloofwaardig overkomen. Vooral ook omdat de cast er weinig van bakt. Wat me ook stoort (en dat is niet allen in dezelfde film) is dat iedereen elkaar altijd bij de familieband moet noemen. Elke eerste zin in een dialoog begint bijvoorbeeld met oom, nichtje of zoon. Erg vermoeiend. Laat staan dat alles begeleid wordt met een melodramatische score.
Daarnaast is het onderwerp wel heel erg niche. Nu heb ik toevallig geschiedenis gestudeerd. Maar alles lijkt zo vanzelfsprekend in deze film dat ik me afvraag of de makers wel doorhebben waar we hier thematisch mee te maken hebben. Bij deze film was een uitleggende tekst of voice over bij de start van de film wel een slimmere zet geweest.
Verder ziet de film er visueel prima uit en kan ik desondanks het bovenstaande best prima door de film komen omdat de wereld er wel overtuigend uit ziet.
Jammer dat de film niet echt een duidelijke doelgroep voor ogen heeft of snapt wie dit eventueel wel leuk zou vinden. Deze film is geruisloos in de bios gekomen en zal er ook geruisloos weer uit verdwijnen.
Ik ging natuurlijk al met lage verwachtingen deze film in en de film heeft me ook niet weten te verrassen. De film begint met een tergende expositie dump, gevolgd door wat eigenlijk de opening had moeten zijn in Mexico. Maar die opening in Mexico is ook niet echt boeiend en het zette de toon voor de rest van de film. Mackie blijft onwennig voelen als Cap en de hele film blijft hij ook gewoon de Falcon uitstraling houden. Hij voelt ook te normaal om een Captain America te zijn, rondrijdend in een auto of drankjes drinkend in de kroeg.
Het duurt ook een behoorlijke poos tussen de ditjes en datjes door voordat het plot een beetje op gang komt en wordt er een poging gedaan om een spionage thriller op te bouwen. Die spanningsboog duurt ongeveer een kwartier voordat alles netjes voorgekauwd wordt en de film geen enkele verrassing meer kent. Poging mislukt!
De main villain is niet zo boeiend en behoorlijk dom in het voorspellen van hoe Falcon zich gedraagt. Ondanks dat hij schijnbaar zo ontzettend profetisch kan handelen. Het plotje met Ford/Red Hulk voelt als iets voor een Disney+ serie, maar alles bij elkaar voelt het gewoon 'underwhelming' aan voor een grote Blockbuster. De actie is amper noemenswaardig, bijrolletjes zoals die van Espacito voegen weinig toe en zitten er puur voor de naam is. Ik krijg gewoon niet het gevoel dat deze film urgent genoeg is om bestaansrecht te hebben. En als laatst is de cgi gewoon wederom bijzonder matig. Liv Tyler scheen op de set rondgelopen te hebben, maar het voelt heel onnatuurlijk aan hoe zij in de film zit.
Voor de mensen die er positief over zijn kan ik enigszins nog begrijpen dat ze zich ermee vermaakt hebben. Het vinkt alle hokjes af voor een vermakelijke MCU film. Het probleem daarvan is alleen dat dit daardoor ook formulewerk is en in het grote geheel compleet verzuipt.
