Lang geleden dat ik deze had gezien, in de bios. Wat ik me er van herinnerde was dat het een grootse spektakelfilm was, het genre dat in de hoogtijjaren '50 en '60 van de vorige eeuw zo populair was. Ik had daarbij eigenlijk vooral associatie met Ben Hur, en Spartacus, die ik ooit op TV had gezien.
Het is allemaal erg losjes gebaseerd op het echte verhaal van MDM, geen verrassende plotwendingen, ik was ook bepaald niet de volle speelduur geboeid. Verwacht geen goed uitgewerkte karakters, het blijft behoorlijk aan de oppervlakte.
Maar het ziet er allemaal wel gelikt uit, soms misschien wat al te gelikt, want die Russel ziet er vaak veel te frisgewassen uit. En sommige scènes vond ik ronduit drakerig (als hij uiteindelijk toch zoent met de-zus-van, en midden in het Colosseum stervend door de deur gaat, naar zijn vrouw en kind, jakkes..)
Cinematografie is vooral degelijk, net als het meeste acteerwerk, pluim voor Phoenix. De dialogen zijn redelijk tot voldoende. De gemiddeld hoge waardering zit hem volgens mij vooral in het spektakel, dat we al decennia niet meer zo hadden gezien. Maar Gladiator is zeker niet beter dan Spartacus, dus een (klein) zeventje..
