menu

Hier kun je zien welke berichten Left4Dead als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Abandoned (2010)

2,5
Scheen deze eens een keer eerder te hebben opgestart omdat het begin voor me nog duidelijk terug te halen was. Dit keer maar eens uitzitten als eerbetoon aan Murphy, het is nogal een vreemd verhaal rond haar dood. Bij Dean Cain moet ik altijd weer aan de serie Superman denken, kan hem er maar niet van loskoppelen. Mimi Roger is hier inmiddels flink aan het verjaren geslagen maar acteert altijd wel goed.

Van de regisseur heb al ik een aantal films gezien. Dat waren films over serial killers maar geweldig zijn ze niet. Ook zijn andere films krijgen geen hoge cijfers op MM of IMDB en deze wordt aardig gekraakt hier.

Het verhaal heeft een redelijk snelle start, na een kwartier is de verdwijning daar en volgen we Mary die haar vriend zoekt in het ziekenhuis. Hij was voor een operatie opgenomen maar vreemd genoeg is er geen spoor meer te bekennen van hem. Mary start haar onderzoek maar vind geen steun daarin, voor haar gevoel werkt iedereen haar juist tegen.

Het is vooral traag en er gebeurt erg weinig, je vraagt jezelf af waar de film nu echt heen wil. De vraag is of er nog schot komt in deze prent, het acteerwerk is dan nog wel voldoende maar de rest is gewoon niet boeiend genoeg om lekker vlot doorheen te kijken. Gelukkig weet de film halverwege de mysterie toch nog een kleine boost te geven zodat de concentratie weer iets toeneemt. Het is niet veel maar iets en meer niet.

Nee bijna alles in deze prent is middelmatig maar zeker niet slecht te noemen. Het acteerwerk is redelijk, script/verhaal niet bijzonder/vernieuwend, soundtrack voldoende maar meer niet en de regie is zeker niet super te noemen. Toch kun je -na een saai eerste helft- je nog wel vermaken met deze film.

Geweldig is het niet maar met het hoofd leeg is het nog petite amusement en een klein anderhalf uur dodend. 2.5** is het wel waard en niet om het -zoals hierboven- nu meteen een draak te noemen. Daarvoor heb ik veel slechtere film gezien.

Abraham Lincoln: Vampire Hunter (2012)

3,5
Film die ik wilde zien omdat de regisseur ook Night Watch en Day Watch had geregisseerd, hopend op een soortgelijk vermakelijk verhaal. Vanaf het begin wordt je meteen heerlijk de film in getrokken.

De casting is heel goed verricht, het acteerwerk is heerlijk om van te genieten en de rollen worden zeer goed vertolkt. De vreemde combinatie in deze film werkt super zeker omdat humor een aardige inbreng heeft. Maar de regie en het camerawerk is van hoger niveau, werkelijk wat een genot. Daarbij is de setting ook tot in de puntje perfect geleverd en versterkt de regie en het camerawerk. Geluidstechnisch ook een pareltje.

Origineel, prima verzorgt en heerlijk vermaak.
Leuk dat de het verhaal slavernij/onderdrukking vergelijkt met vampierisme, uitbuiting is van alle tijden. De combi met Lincoln is dan erg aannemelijk maar geeft een leuk effect.
Ik heb erg genoten van de film, technisch een schoonheid en prachtige symboliek.
Een dikke 7.5.

Accelerator (1999)

3,0
Na 10 minuten weet je het, heerlijk doelloos, gort droog en domme Engelse koppen in beeld. Dat kan nog eens smullen geblazen worden dacht ik meteen. Het gekke bij deze film is dat de knulligheid nog vermakelijk is ook, het low budget vliegt van de TV af en deed mij een glimlach op het gezicht toveren.

Het verhaal heeft echt niks om hakken, het wordt een race Belfast-Dublin met gestolen auto's. Het mooie is dat je jezelf even terug waant in die tijd, de kleding, auto's kapsel enz. en het gaat allemaal erg relaxed. De jonge acteurs doen het verbazingwekkend nog prima ook, de pubers komen aardig naturel over tot het lachwekkende toe.

De Race stel niks voor maar dat nemen we de film niet eens kwalijk, de rest is al gewoon vermakelijk. Het gaat vlot omdat er steeds wel weer wat te grinniken valt. De pubers schijnen allemaal zo hun ding te hebben en wat toch prachtig dat de team uit mannetje vrouwtje bestaan zodat we al dat geklaag lekker kunnen aanhoren maar natuurlijk ook de prille puberliefde mogen aanschouwen.

Leuk gedoe als tijdverdrijf. 3**. Hierboven is al eens gemeld dat het einde serieuzer wordt wat eigenlijk jammer is en waarom?. De muziek is lekker dub.

Accident (2017)

2,0
Het begin ziet er behoorlijk prutserig uit, gooi er maar uit ging door mijn gedachten. Het acteerwerk belabberd en het leek weer op zo'n puberfilmpje uit te gaan lopen wat meestal a total waste of time is. Onbekende namen en een debuutregie voor de schrijver van het verhaal Tondowski.

Het verhaal als plot hierboven laat zien dat er van originaliteit niet veel aanwezig is. Toch had ik zin in een simpele psycho-prent waarbij je jezelf niet erg diep hoeft in te spannen om het plot te volgen. Ideaal voor laidback film kijken dus. Deze zou wel eens sterk aan dat criterium kunnen voldoen was mijn uitgangsgedachte.

Domme tieners en slecht acteerwerk, tja voor zoiets hoef je echt niet ver te reizen binnen de filmwereld. Overduidelijk dat de regisseur het met een klein budget moest doen, met wat flashbackbeelden probeert de man het wat op te smukken, niet dat het veel helpt. Al snel deed het mij verlangen dat de psycho snel langs moest komen en het slachtvee flink op zou jagen. Spanning was zeer welkom na het slappe begin van een dikke uur. Slap script en totaal geen boeiende personages waarop je wordt getrakteerd.

Het tweede gedeelte/hoofdstuk van de prent is het gedeelte waarin onze protagonisten het dan eindelijk aan de stok krijgen met de eigenaar van het voertuig. Met een melodramatisch stuk overvoerd muziek wordt er getracht nog een beetje binding te krijgen met het hulpeloze viertal. Helaas wil dit gedeelte niets, maar dan ook niets beter worden dan het al slechte eerste deel. Het is een compleet stuk drama in script en acteerwerk deze prent.

Conclusie in het kort: een absoluut stuk low-budget werk, overslaan is een verstandige keuze.
Het verhaal voelt aan als een blok beton aan het been tijdens de marathon van New York. Nergens echte spanning en het conflict met de badguys is gewoon goedkoop afgewerkt. Geen enkele minuut boeiend kunnen kijken naar de prent.

Accountant, The (2016)

3,5
Affleck, ik ben geen fan van de kerel en moest het er maar mee doen. Een heel groot geluk voor mij was het feit dat ik weer eens J.K. Simmons en John Lithgow aan het werk mocht zien, altijd leuk deze gasten in welke rol dan ook. Het verhaal is intrigerend te noemen. Heel aangrijpend om te zien hoe een kind met een autisme compleet verkeerd wordt opgevoed en daardoor in de ellende terechtkomt.

De film geeft van meet af aan geen hoog hoog tempo te gaan hanteren, iets dat mij niet stoort. Als er maar diepgang in het verhaal zit mag het best een slow burner zijn. Je wordt duidelijk gemaakt hoe de accountant ontstaan is en hoe de Federale recherche achter de man aan zit. De man lijkt niet te pakken aangezien hij geleerd heeft om constant in beweging te zijn en daardoor zijn identiteit niet te achterhalen valt. En daar is Mr. Wolff erg goed in, cash in een lade en harde valuta in kunst om zo zijn geld snel op de zwarte markt veilig te kunnen stellen.

Het spel om de accountant te pakken is heerlijk uitgespeeld, Marybeth Medina wordt onder druk gezet (door haar baas King) de man op te sporen terwijl haar baas de val van tevoren heeft opgezet. Een kat en muisspel volgt, my cup of tea eerlijk gezegd en zat er meteen heerlijk in. We volgen Wolff die een boekhouding gaat doorlichten terwijl Medina uitzoekt wie het is die ze zoekt. Leuk is het samenspel tussen Wolff en Cummings (Affleck en Kendrick), het moeilijke contact tussen beide in het begin was leuk gespeeld en leuk in script. Er is chemie tussen beide op het scherm.

Naast deze hoofdrolspelers is er nog een soort en met cleaningservice om ratten binnen de financiële sector uit te schakelen om evenwicht te bewaren en losse eindje weg te werken. Al snel komt Wolff in aanraking met deze beweging en begint de actie terwijl we zijdelings meer ontdekken van zijn jeugd. Zeg maar Jason Bourne (heb het dan niet over het origineel maar de vervolgen erop) met minder actie maar dan wel met een goed verhaal. Het smullen is dan echt begonnen, een big smile op mijn gezicht.

Heel erg vernieuwend is het allemaal niet, onderdelen die we in principe allemaal al eens hebben gezien of dan wel een soort van aftreksel ervan. Maar het verhaal is boeiend en houdt je bij de les. De uitvoering is op alle vlakken goed en dat is voor mij niet verwonderlijk aangezien Gavin O'Connor de regisseur is. Maar ikzelf ben aardig onder de indruk van de cast, deze doet het goed, gelukkig niet overdreven allemaal.

Prima vermaak.
3,5** een 7,5/10

Acts of Violence (2018)

Alternatieve titel: Brothers for Life

2,0
Zo wat een bagger zeg, en dan ook nog eens wel zo afgezaagd als Methusalem.
Tranen rollen je over de wangen, van ellende of het lachen om deze prent.
Niemand heeft zichzelf serieus genomen tijdens de shoot, tenminste dat mag ik echt wel hopen.

Neem mijn raad aan en sla deze echt over. Er wordt tegenwoordig al heel veel rotzooi gemaakt maar dit slaat echt alles. Willis speelt erin en dat zegt tegenwoordig al genoeg.

Ad Ogni Costo (1967)

Alternatieve titel: Grand Slam

3,0
Na het zien van de film kwam ik erachter dat het door een Italiaanse regisseur gemaakt is, dat was op momenten ook duidelijk hoorbaar in de muziek. Bijna het gevoel van een spaghettiwestern op momenten. Edward G Robinson zat er maar eventjes in en dat is best jammer te noemen, had wel wat meer minuten mogen hebben wat mij betreft. Best een aardige cast en vooral Klaus Kinski is op dreef als zichzelf. De man bleek in het echte leven ook een heethoofd te zijn, alleen al hoe zijn dochter over hem schreef.

Het verhaal begint aardig origineel, een gepensioneerde leraar die jaren op een plan heeft zitten broeden. Een overval op grote schaal en alles lijkt tot in detail uitgewerkt te zijn om de 10 miljoen aan diamanten binnen te gaan harken, a walk in the park. Een oude vriend van de leraar zorgt voor de mankracht, specialisten op verschillende vakgebieden. De slagingskansen lijken af te stevenen op een volle 100%. En daar stokt het even voor de geveltoeristen, een aantal onvoorziene zaken doen zich voor waardoor er geïmproviseerd moet worden.

De prent bewandeld eeuwenoude wegen die eerdere films al bewandeld hadden, speels wordt er met het verhaal omgegaan wat het luchtig houdt. De kraak zelf geeft nog enige spanning af, de rest van de prent is mat maar makkelijk verteerbaar. Sterk is het op geen enkel vlak te noemen, het is vermaak op simpele wijze. Daardoor kijkt de film gemakkelijk weg ook al duurt de prent 2 uur. Daar had wel een half uur van afgekund in mijn director's cut maar ach wie ben ik.

Simpel en luchtig vermaak, 3** een 6,5/10

After Earth (2013)

2,0
Ik ruik onraad, geen angst!

De score geeft aan dat er nogal wat mis gaat in deze film. De familie Smith, pappie en zoon(tje), zijn de paarden die de wagen moeten trekken en ik heb weinig (geen) vertrouwen in Will. Als we het oude gezegde, de appel valt niet ver van de boom, hanteren dan moet ik het ergste vrezen voor zoonlief.
Dan de hoop maar vestigen op Shyamalan, ook al is die nogal wisselvallig gebleken, want de rest van de cast trekt me nou ook niet echt. Het budget was daar, daarom verwacht ik ook wat van de special effects Waarschijnlijk is een groot deel van het budget naar familie Smith gegaan dus een bodemloze put.

In ieder geval doen ze in deze film aan recycling wat goed is, de kleding hebben ze geleend van vroegere Star Trek films wat getuigd van weinig fantasie. Het begin qua special effects mag er wel zijn, dat zit dus wel snor.
Maar ach dan maken we kennis met telg Smith, boringgg!!! In het kielzog van pappa meegenomen omdat het goedkoper reizen is hoogstwaarschijnlijk. Bij een normale procedure was het houterig joch niet door de selectie van casting gekomen maar ja je bent nu eenmaal de zoon van............ de schrijver van het "verhaal".

Vanaf het begin stroomt het clichégehalte van de beeldbuis. Alles voelt aan als de winterjas uit de kast na de zomer, we weten hoe die zit, niks nieuws onder de zon. Het Amerikaanse wij-gevoel, pompeus standaard filmmuziek, en pappa-zoon verhoudingen die moeilijk liggen maar altijd goedkomen. Tja dat hadden we een beetje kunnen verwachten na het lezen van de plot hierboven. Superdun verhaal dat afgestoft van de plank is gehaald.

Beeld en geluid staan er goed op en de locatie is mooi, daar is zeker van te genieten maar wat de film hier de das om doet is het acteerwerk van vooral de Smiths. Geen overtuiging en het zielige nerdie koppie van Jaden is hopelijk het begin van het einde voor een carrière.
De film voelt aan als een blok beton aan je been, meer last dan genot. dat komt doordat er niet echt een verhaal is, het is een opsomming van dingen die proberen spanning te creëren. Het ergste zijn nog wel de oeverloze dialogen/discussies die continu de overhand hebben, daardoor wordt alles verschrikkelijk traag tot vermoeiend.

Voor mij is dit de bevestiging wat Will Smith betreft. Ik vond hem als acteur al niet geslaagd en nu bevestigd hij met dit verhaal dat hij voor mij niet thuis hoort op het grote witte doek in welke vorm dan ook. Zijn zoon moet mooi thuis blijven als een kleine Michael Jackson, mooi verstopt voor de buitenwereld.

Merkwaardige film, niet al te best. 2** voor beeld en geluid.

Agnes of God (1985)

3,5
Goede cast, een kille binnenkomst typisch jaren tachtig. De regisseur durft wel een boekje open te doen over stilgezwegen onderwerpen, kijk regelmatig zijn In the heat of the night. Viel me meteen op dat de conversaties aardig scherp waren, prima uitspraken in het script verwerkt. En dat intrigeerde meteen, de RK wordt als direct en delegerend neergezet, de RK biedt geen ruimte voor tegenspraak. Pottenkijkers zijn al eeuwen geweerd voor een inkijk binnen de commune, ook ditmaal lijkt openheid schijn.

Ook deze film bespreekt de geheimhouding binnen de RK en het wegmoffelen van, laten we zeggen, "ongemakkelijkheden" voor de gelovigen van de oude kerk. Al snel krijg je door dat hier weer eens een zeer vuil spel gespeeld wordt, wanneer Agnes aangeeft dat ze misselijk was en dacht dat ze iets verkeerds had gegeten gingen de alarmbellen bij mij af. De sterke cast, script en regie trokken me vlot de film binnen. Dat komt mede omdat ik de RK altijd wantrouwend heb bekeken, eerlijk gezegd; eigenlijk alle geloven op aarde. Wanneer er mach in het spel is dan kan de mens er niet mee omgaan.

Abortus, kindermoord en de interpretatie van de bijbel met het oog op onschuld. Sterk beladen zet Jewison dit onderwerp op het scherm. Voor jezelf moet je kiezen welke opvatting gerechtvaardigd is, een tricky opdracht. En dan moet ik wederom Jewison complimenteren hoe hij dit ten tonele brengt. Aandoenlijk wordt het verhaal verteld en zo nu en dan zit er ook een heerlijk stukje humor tussendoor, een tussendoortje voor de redelijk zware hap.

Een relatief zware zit die erg goed gezet is. Regie, de soundtrack, het script en verhaal maar vooral het acteerwerk is simpelweg sterk te noemen. Het mag voor menigeen saai aanvoelen maar het onderwerp is een eeuwenoude struikelblok voor verschillende partijen. De psychiater betreed de wereld van het klooster met een vervreemde blik, de non die op bezoek gaat in de stad met een vervreemde blik naar stadse lui. Alles lijkt een absoluut contrast, de twee partijen leven een zowaar compleet ander leven. Dat wordt sterk in beeld gebracht.

Een leuk maar mager mysterie dat het moet hebben van de verschillen tussen geloof en ratio, het verschil wordt goed uitgespeeld binnen het verhaal. Een ietwat traag verhaal maar aandoenlijk. De pijn die Agnes aangedaan is en wordt staat sterk. De kijker mag voor zichzelf bedenken of alles wel koosjer is binnen de commune en dat de RK wel zo gezond is voor haar leden. Anno 2018 weten we allen hoe sterk de RK is in ontkennen en verdoezelen, alles in het belang van de kerk en haar hoge ambtsbekleders. Is alles wel zo gezond binnen de gemeenschap? Dat is de vraag naast die van zijn ze altijd per definitie schuldig? Het einde is niet bijster sterk, de weg ernaar toe wel.

Aguirre, der Zorn Gottes (1972)

Alternatieve titel: Aguirre, the Wrath of God

3,0
Het begin van de film mag er zijn. De beelden van de natuur en de muziek (Vangelis-stylish) geven meteen veel sfeer.
Het houterig acteerwerk (kost een halve punt en ben ik nog soepel), evident aan het tijdperk, moest ik maar slikken. Normaliter laat ik het oudere werk (jaren 70 en eerder) links in het hoekje liggen.

Met high hopes aan deze film begonnen aangezien de IMDB-rate en MM-rate voor deze film hoog zijn.

De manier van cameragebruik vond ik goed, gaf me het gevoel dat ik erbij was. Alles was bijna aan te raken, knap werk. Maar dan....... men begint te spreken en dat is meteen de achilleshiel van de film. De tekst wordt me als een boek voorgelezen (ik heb het echt niet over de voice-over) en ook nog eens niet al te best.

De conquistadors zijn in het onherbergzame Zuid Amerika om hun Eldorado te vinden en het geloof te verspreiden onder de indianen. De woeste natuur helpt hun geenszins om hun taken te vervullen. Door dit tegenwerken verliest men haar geduld en geloof en al snel vinden de eerste voorvallen plaats. Muiterij vind plaats en de voice-over samen met de muziek brengen de sfeer van ellende en wanhoop goed over. Mooi om te zien is hoe Werner Herzog de natuur in beeld brengt en met name de dieren die hij rollen geeft, aandoenlijk en soms erg ruw.

Toch mis ik iets in deze film, kan er niet echt mijn vinger achter krijgen. Het dunne verhaal is niet zorgvuldig uitgewerkt, op bepaalde momenten had ik het gevoel dat de editor flink en vaak het mes in het beeldmateriaal heeft gezet.
De nasynchronisatie (was nodig omdat de originele geluidsspoor niet goed was) is volledig mislukt en komt het houterige acteerwerk zeker niet ten goede. Ook hiervoor een halve punt aftrek.

Al met al haalt de film 8.0 punten niet die IMDB-leden deze film hebben gegeven. Op MM moet hij het doen met mijn 3 sterren.
Cecilia Rivera was een zeer aangename verschijning

Air (2015)

Alternatieve titel: Bunker

3,0
Mwaaa.......... veel valt er in ieder geval niet te vertellen over deze prent.
Het verhaal is uitermate dun maar de sfeer vond ik wel aangenaam. Het acteerwerk was prima verzorgt en de regisseur heeft zijn best gedaan om in de kleine ruimtes er toch nog wat van te maken.

Ik kon me redelijk inleven met de twee hoofdrolspelers en ja dan is het aardig claustrofobisch te noemen. De muziek deed wat het moest doen, samen met de beelden een bedompte sfeer neer zetten.Apocalyptische films houd ik van en daarom kon ik me vermaken met de film. Heerlijk om te zien hoe de achterdocht groeit maar de twee elkaar toch nodig zijn.

Droevig hoe de ontwikkelingen lopen en de twee achter de werkelijkheid komen, in de verte moest ik steeds aan het hele sterke Moon en Pandorum denken. Living a lie. Langzaam ontvouwt het verhaal zich zonder ook maar vreemde gegevens, gek worden in zo'n kleine optrek voor zo lang is niet moeilijk in te denken.

Ik kan zeggen dat ik me prima heb vermaakt met dit relatief klein werkje. Ik lijk voor nu hiermee wel de enige te zijn hier op MM die de prent wel kan waarderen met meer dan 2.5**. Daarmee kan ik ook stellen dat ik het gemiddelde hier aan de lage kant vind.

Klein vermaak 3** hier, 6,5/10.

Air Force One (1997)

2,5
Stereotypen:

Amerika = geweldig
Rusland = schurkenstaat

Een reklamespot van dik 2 uur voor de VS, ronduit belachelijk te noemen.
Hierbij vergeleken is de indoctrinatie van de Noord Koreanen een peulenschil.

Wolfgang Petersen is helaas tijdens zijn laatste films vast komen te zitten in het Hollywood afvoerputje.

Zit echt te dubben om dit keer een 0.5** eraf te halen.

Ajeossi (2010)

Alternatieve titel: The Man from Nowhere

4,0
Een Zuid-Koreaans filmproduct dat uit de goede tijd van het land qua films komt. In die tijd konden ze in een serieus verhaal een lach en traan, horror en misdaad samenpersen en het nog sterk houden ook. Een kwaliteit die ik erg mis langzaam aan. Destijds waren de misdaadprenten uit dat land voor mij het beste wat mij overkwam, tegenwoordig wil ze graag Hollywood 2 zijn en dat is geen verbetering. Geld in plaats van film, de kassa moet rinkelen. Dan maar een prentje voor een groter publiek denkt men tegenwoordig.

Pracht regie, soundtrack en prima acteerwerk. Prachtige shot om van te genieten, zeker wanneer de twee vechters een handgemeen aangaan.

Ik verhoog naar 4**, een juweel om te koesteren. Keer op keer.

Aknyeo (2017)

Alternatieve titel: The Villainess

2,0
Wat een domper.

De regisseur heeft hoogst waarschijnlijk de clip The Weeknd - False Alarm - YouTube gezien en gedacht: "Dat kan ik ook". Maar Ilya Naishuller deed het veel beter met haar clip, en later met Hardcore Henry, dan Jung Byung-gil probeerde met deze prent in bepaalde actiescènes.

En dat is dan nog niet eens het enige kopiegedrag dat de regisseur vertoont, nee want het verhaal lijkt verdacht veel op de film Nikita . Maar het wil gewoon maar niet lukken met deze film. Het doet traag aan en er zitten veel saaie stukken gebabbel in waar gewoonweg niet doorheen is te komen. Een worsteling om het in één woord te kunnen samenvatten.

Het verhaal kon mij op geen moment boeien, dat komt vooral omdat de personages wel zo plat neergezet zijn dat je ook totaal geen binding met ze kunt krijgen. Totaal zoutloos en niet boeiend allemaal. En dan als klap op de vuurpijl ook nog maar eens de film 143 minuten gunnen, dat met een erg saai script blijkt een doodsteek te zijn. Waar ik normaal behoorlijk fan van Zuid Koreaanse actie/thriller/horror ben, ben ik door deze prent echt wel afgeknapt. Misschien wel te hoge verwachtingen bij het lezen van het plot, toch meen ik te moeten zeggen dat ik echt betere producten uit die hoek van Azië heb gezien.

Jammer...... tja wat moet ik zo'n prent nou als beoordeling geven. Nou vooruit, een 3 hier 2 sterren.
Een zeer trage zit, zoals SPT hierboven al aangaf: "het grootste deel van de tijd is het meer een drama dan een actiefilm". Je kunt al snel erg bedrogen uit de film raken.

BTW, op IMDB staat er ook drama naast actie bij het genre. En terecht.

Ali G Indahouse (2002)

2,0
Puberhumor, te simpel voor woorden.

Alien Hunter (2003)

2,5
Traaaaaaag begin met oppervlakkige stereotypische personages. Tijdens het openen van de Pandora's box valt meteen op dat het budget laag geweest moet zijn. De CGI ziet er namelijk niet uit terwijl de film uit 2003 komt en de techniek in dat jaar zeker meer bood.

Men probeert met het achterhouden van informatie, in bezit van de hoge pieten, en een tijdslimiet de spanning erin te houden. Helaas lukt dat gewoon niet, de cast kan totaal niet overtuigen en de ontdekking wil maar niet angstaanjagend genoeg worden. Nee er is te weinig binding met de spelers en als ze het nu overleven of niet, mij doet het weinig.

Toch heb ik me redelijk vermaakt, lag lekker onderuit gezakt en heb me echt niet super verveelt of geërgerd o.i.d. Ja ik miste wel echte spanning en het bevatte duidelijk gejatte onderdelen maar in welk gerne gebeurt dat nu niet? Popcorn vermaak voor één kijkbeurt, dat zijn de woorden die ik bij deze prent wil vermelden, het hoofd op nul.

Alien: Covenant (2017)

3,5
"We don't know what the fuck is out there".

Ridley Scott, één van mijn favoriete regisseurs. Drie films van de gast in mijn top 10 waaronder het eerste deel van de Alienfranchise waarvan deze prent onderdeel is, duidelijk te zien bij de begintitel. Daarnaast is Sciencefiction altijd al een genre voor mij geweest waar ik van genieten kan, wat kan er dan nog fout gaan?

Vele sf de laatste jaren gezien en veel daar weer van deden mij gewoon niets, puberfilms en in mijn ogen een afbreuk van het genre. Ik hoopte dat Scott dit keer weer eens volledig anders aan zou gaan pakken, Prometheus was niet slecht maar deed onder voor zijn voorgangers binnen de franchise. The Martian heb ik nog niet gezien van hem, ben geen Matt Damon fan en daardoor loop ik nog tegen die film aan te hikken. Wie weet..

Het begin is een beetje mat, moest me er een beetje doorheen worstelen. Na een half uurtje is dan eindelijk het signaal daar, het team aan boord van de Covenant gaan op onderzoek uit waar het signaal vandaan komt. Dit signaal geeft de link met de film Prometheus, David is achtergebleven en heeft het signaal als baak de ruimte ingestuurd in de hoop contact te leggen. De planeet waar het baken vandaan werd gestuurd lijkt een ideale voor kolonisatie, een onderzoek zal dit moeten uitwijzen. Rond de drie kwartier wordt de actie opgevoerd, dat was ook nodig.

En dan eindelijk is het monster terug van weggeweest, heerlijk geïntroduceerd door zijn geboorte en de soundtrack benadrukt deze kennismaking zeer goed als onveilig. Heerlijk, eentje ontsnapt op de planeet en de crew is gevangen op deze planeet. Het is wachten opdat het moederschip kan landen dat op haar beurt moet wachten op een storm die op de planeet woedt. Het beestje maakt er een lekkere slachtpartij van en ondertussen komt het team David tegen.

De planeet is leuk in vormgeving, we zien restanten van Prometheus als link naar deze prent zijn voorganger. Dat is ook wat Scott wilde, een opbouw naar het eerste deel van de franchise toe. en dat gegeven heeft mijn aandacht wel te pakken. Maar Prometheus en Covenant missen allebeide een essentieel onderdeel wat eerdere Alien-producties wel hebben, die beklemmende horror. De cast doet het leuk en Fassbender is nu ook weer heeerlijk bezig als android. Een android David met een wat schimmige achtergrond en een android Walter met een andere denkwijze, meer in dienst van de mens en minder menselijk. De soundtrack is oké te noemen, het geluidsbeeld is heerlijk net als het beeld. Al met al is er zeker kwaliteit in huis.

Het is absoluut een slow starter, het verhaal is duidelijk belangrijker dan de heerlijke horror waar ik op hoopte. Na 75 minuten ben je nog niet echt opgeschoten, veel script en relatief weinig actie. Daarnaast is er teveel aandacht geschonken aan de drama, natuurlijk behandelt de film het leven en de dood maar bij elke dode zoveel stilstaan bij dat feit....... Verder heeft het verhaal een bijzondere inslag, intelligentie en wat daar bij komt te kijken. Het is alsof men wil zeggen dat intelligentie verwoestend kan werken, de mens verwoest zichzelf. Eerst de aarde en nu door een creatie door de mens gemaakt, intelligentie kun je dus zeer betrekkelijk te noemen en misschien is dat de boodschap wel naar ons kijkers toe.

In het laatste half uur mag er gegriezeld worden, je bent dan ook wel klaar met het gebabbel eerlijk gezegd. En dat gaat goed, mooie beelden en een heerlijke soundtrack laten je genieten. Volop actie, de traktatie waarop ik had gewacht. De claustrofobische battle tussen mens en de buitenaardse op het ruimteschip krijgt gestalte, hetgeen waar ik zo verzot op ben. Dit is voor mij dan ook het beste stuk van de gehele film. Moge het aub zijn datUntitled Alien: Covenant Sequel (2019) zich daarop gaat focussen, de horror met de beestjes.

Ach het was vermakelijk, Scott neemt in mijn ogen wel iets teveel tijd om het verhaal te vertellen. Deze eerste twee prequels zijn erg uitgebreid maar mooi om naar te kijken. Vooruit 3,5**.

Alita: Battle Angel (2019)

2,5
Ja een feest natuurlijk als je van de manga houdt. Ikzelf heb me niet erg verdiept in manga's en houdt er ook niet van. No effence, maar als ik die schreeuwerige cartoons op scherm voorbij zie vliegen, dan ben ik binnen een halve minuut er wel klaar mee.

Syfy halfbakken animatie dat er nog wel aardig opstaat. Het verhaal is wederom, net als vele syfy's de afgelopen jaren, voor mij zeker niet bijzonder te noemen. Oppervlakkig, het verhaal kon me niet echt in de film zuigen. En dan is een twee uur durend vehikel een aardige zit. Voorspelbaarheid troef, maar ach je kunt ook wel genieten van de effecten die door je kamer vliegen. Want geluidstechnisch is het prima, net als beeldtechnisch.

Een prima cast die het aardig doet, maar ben zeker niet overdonderd. Misschien dat de jonkies het nog wel het beste deden. Soundtrack zo standaard als maar kan, script niet super maar dat komt wat mij betreft door het verhaaltje dat sloom voortkabbelt. Het is een feit dat veel syfy de laatste jaren gelijk opgebouwd worden, voor mij doet het te puberaal aan. Maar voor een ieder een keuze.

Aardig voor een keertje maar in geen geval memorabel voor mijn persoontje, 2,5**.
Simpelweg niet mijn ding.

All the Devil's Men (2018)

2,5
Daar het nog redelijk begint, het uitmond op een saai en repeterend gebeuren.
Pief paf poef en niet veel meer, maar er zijn vele veel slechter gemaakt.
Een lauwe 2,5** pis ik er tegen aan.

All the President's Men (1976)

3,0
Pover allemaal, traag en stoffig.

Alpha (2018)

2,5
Mooi op plaat gezet, het verhaal des te minder.

Already Dead (2007)

2,5
Middelmatig in zijn geheel. Prima acteerwerk allen het verhaal is veel te dun. Desondanks toch nog wel een wegkijkertje door het moraal in de film. Het einde was nog wel weer leuk.
Verder valt er weinig te zeggen over dit niemendalletje.

American Hangman (2019)

3,5
Law abiding citizen

Een hate it or love it prent zoals ik zie hierboven bij de beoordelingen. We zijn beland in een periode waar men ongezouten al hun ongevraagde meningen maar loslaat op social media. De naam alleen al.......
Soms is dat best wel goed, vaak zit ik niet te wachten op prietpraat van anderen die denken dat het wel interessant zal zijn voor een deel van de wereldbevolking. Eigenlijk doe ik het hier ook, maar hier, het enige platform waarop ik actief ben, weet ik dat de lezer filmfan is. Dus de raakvlak is zeker daar.

Hier gaat het om recht, maar is het zelf recht of onrecht wat er allemaal gebeurt. Het zet je weer eens aan het denken, rechtspraak in landen via een jury. Iets waar ik altijd al mijn vraagtekens bij heb gezet, en dat wordt ook hier behandeld. Daarnaast het feit dat op momenten het de media inbreng kan hebben het recht. Ook in Nederland is dit een issue, de laatste tijd zien we dat de rechters de media verbied aanwezig te zijn om objectief de zaak te kunnen leiden, voor alle partijen.

In ieder geval, hoe je ook kijkt tegen de manier van een rechtsvoering zoals in Amerika, werd ik aardig in het spel opgezogen. Een rechter die zich moet verdedigen en de rechtstaat goed en voorzichtig moet benaderen. Want het is een gevalletje van wie heeft nu gelijk in dit verhaal, de kidnapper of de rechter. En dat is voor mij wel intrigerend. An sich loopt het script prima, het acteerwerk is goed. De film zet je aan het werk, nadenken over het feit dat wij het recht hebben om voor een doodstraf te kunnen gaan. Ikzelf ben altijd tegen de doodstraf geweest, maar ik ben geen familielid van een verkracht en vermoord iemand. Hier wordt je daar wel weer op gewezen, of je nog steeds achter je stelling staat die je al jaren hebt ingenomen.

In een aantal details iets te ver doorgeschoten maar een prima opdracht krijg je om je hersenen weer eens te laten kraken over dit issue. 3,5**

American Haunting, An (2005)

2,5
Back in time, had hem eerder gezien maar wist er niet veel meer van. Geen goed teken over het algemeen. Film is gebaseerd op ware feiten wat nog van alles kan betekenen.

De eerste scare is meteen erg zwak, daarna wordt het een verhaal in een verhaal. Het is begin 19de eeuw, familie Bell krijgt een vloek over zich uitgesproken na een dispuut over een stuk land. Dochter Betsy blijkt het grootste slachtoffer te zijn van de torment die haar familie wordt aangedaan, zij wordt bezocht door een entiteit. Vreemde gebeurtenissen staan de familie maar vooral de jonge meid te wachten.

Nee deze film wordt niet eng en dat komt vooral door het acteerwerk. Het verhaal is bekend, de soundtrack wil meer maar kan dat niet op zijn eigen doen. Ook het camerawerk is te licht om de demonie goed over te brengen en dat komt natuurlijk door het script en de regie. Het verhaal was nog wel om te doen, tot lange tijd wordt je in ongewis gehouden.

American Made (2017)

2,5
De film slaat door, door het dak. Het is zo'n vrolijke boel geworden dat het verhaal onserieus neergezet is. Helaas doet Cruise goed mee in het overdrijven. En dat is meteen ook de achillespees van de film voor mij. Het is te populistisch voor mij in ieder geval, aangedikt door een simpele irritante popsoundtrack.

Waar ik normaal flink warm loop voor verhalen omtrent de narcos, dit verhaal pakte mij voor geen seconde. De extreem linke business met de drughandelaren lijkt hier alsof het een afspraakje met je kapper is. Geloofwaardigheid is volledig door de wc gespoeld, erg jammer natuurlijk. Wat wel heerlijk is om naar te kijken, is dat de Amerikaanse overheid flink te kakken wordt gezet. Of het allemaal erg getrouw is aan de werkelijkheid betwijfel ik, echter voor deels zal het natuurlijk wel kloppen.

Het is een grote showparade gebaseerd op een waargebeurd levensverhaal. Dat de Amerikanen er een potje van hebben gemaakt is ons allen op deze aardkloot nooit ontgaan. Maar liman maakt, zoals eerder al bekend met zijn werken, er weer een simplistisch turbo-verhaaltje van. Snelle montage en een hip stuk script. Ook al doet de cast zijn best, het is helaas een jammerlijk stuk verhaal geworden. Dramatisch hoe de omslag binnen het verhaal plaatsvind, eerst wil de regisseur je een hoofdpersonage door je keel drukken waarbij je een goed gevoel krijgt, om vervolgend de personage volledig te laten vallen. Spijtig mislukt wat mij betreft, het is zo cliché geworden als de zwaluw die de zomer aankondigt.

Jammer, had gehoopt op een heerlijke stuk werk dat de drugshandel in beeld zou brengen. Ook al zijn de speelkaarten van Reagan zijn antidrugbeleid bloot op tafel gekomen, het is voor mij op een jammerlijke Hollywoodiaanse wijze weer eens verteld. Het verhaal over die handel die werkelijk duizenden doden op het geweten heeft wordt gelikt tentoongesteld terwijl het hier gaat om een werkelijke pest voor een grote groep van de wereldbevolking. Men heeft hier niet bij stilgestaan tijden het schieten van de losse en vlotte beeldjes. Beeldjes die samengeperst zijn tot een prent van bijna twee uur, dat wat eigenlijk veel te lang is.

Is het dan allemaal kommer en kwel?, nou eigenlijk kijkt het prentje wel gemakkelijk weg en heb je een simpel stuk ontspanning voor bijna twee uur. Maar het is allemaal wel bekende koek, de films en series rond de drugshandel zijn weer erg in trek. Maar American Made haalt het bij lange na niet bij Sicario of Narcos, nee het heeft zichzelf wat mij betreft op geen enkel vlak geen echte kwaliteit kunnen aanmeten. Een rise and fall verhaal, niets nieuws onder de zon. Een piloot die zich mengt tussen twee aartsrivalen in dé drugoorlog uit onze geschiedenis , snel geld en veel gevaar. De humor is wat mij betreft daarom vaak totaal verkeerd, een man die met de dood in ogen gaat er hier nogal nonchalant mee om.

Gênant voor het Wiite Huis, echter was het me allemaal wel bekend. Erg jammer deze prent waar ik vooraf te wel een beetje naar uitkeek. na afloop bleef ik achter met een leeg gevoel, de regisseur had zoveel meer kunnen doen met dit verhaal. 2,5 sterren.

American Me (1992)

3,0
Ja men zet de Amerikaanse manier van rechtvaardiging maar mooi te kakken neer. De gevangenissen puilen uit daar en de criminaliteit wordt totaal niet opgelost.
Ben geen fan van de gevangenissenfilms en dat blijkt ook dit maal wederom, Olmos mag ik graag zien maar hier kon hij mij niet geheel te pakken krijgen. Zijn acteerwerk was nog redelijk te pruimen maar zijn regie te traag, net als het script. Het laat wel zien wat voor bende het allemaal maar is, een regelrechte aanklacht op het systeem.

Het probeert maar faalt imo, had sterker uit de verf kunnen komen.

American Sniper (2014)

2,5
Momenten dat ik flink over nek leek te gaan door de mierzoete Hollywoodaanse klefheid, yak wat is dat toch wat met dat land. Eastwood viel me daarin erg tegen en vraag me af wat hem bezielde. Cooper ben ik gewoonweg geen fan van maar deed het nog redelijk hier.

Nee een kleine film, tour of duty en ohhh wat zijn de Amerikanen trots op zichzelf. Behind Enemy Lines in een zandbak met nog wat films die dit verhaal al gedaan hebben. Toch zitten er flinke raakmomenten in de prent, het kind en de Butcher bijvoorbeeld. Maar dat het gezever met de homefront stoorde me, zat dan meteen weer met de haren rechtop in de nek te wachten op actie.

Mijn beoordeling hier komt voornamelijk uit de kwaliteit van beeld en geluid. Want wat staat deze prent er heerlijk op zeg, genieten van de investering in apparatuur komt hier volledig tot zijn recht. Het verhaal zelf is dun en wordt behoorlijk gerekt door de onnodige chitchat. Maar goed het is gedeeltelijk ook een dramafilm natuurlijk.

Dat het allemaal gebaseerd is op het verhaal van een echte sniper deed me helemaal niets. En dat had ik juist wel verwacht....... ik kon me gewoon niet vinden in het personage. Geen sympathie of antipathie, nee gewoon geen enkel gevoel. Dat stond mijn inleving in de film in de weg en bleef het bij een stukje vermaak in beeld en geluid bij tijd en wijle.

Dat het een complete smerige oorlog is waarbij bijna de hele wereld betrokken is moge duidelijk zijn. Maar aan beide kanten vallen onnodige en onschuldige slachtoffers en Eastwood probeert die te laten zien. Maar sterk doet hij dat niet, in voorgaande films van de man liet hij de personages veel sterker zijn dan hier. Het lijkt bijna een beoogd doel te zijn vreemd genoeg.

Dan is er nog de lengte van de film, het had zeker korter gekund. Er wordt zeer uitgebreid stil gestaan bij wat een oorlog allemaal aanricht voor betrokkenen. Veel diepgang is daar nou ook weer niet in te vinden, het gebabbel is vaak oppervlakkig en onderstreept het moraal van het verhaal niet voor mij. Het is bijna dat Eastwood naast de lijn staat ipv. De lijnen aan het uitstippelen is. Een soort en met docustijl om het botweg te noemen.

En hoe deze prent dan te beoordelen? Op zich kijkt hij redelijk weg maar het voelt aan als een losse flodder. Het kon me niet te pakken krijgen en daardoor zal deze niet weer eens bekeken worden. Nee boeiend is het niet, vermaak op laag niveau. Net genoeg voor 3** maar neigt naar 2.5**. Ik ben vandaag goed gemutst en het zou best een zo kunnen zijn dat een nachtje verder voor die 2.5** gekozen wordt

Amish Murder, An (2013)

Alternatieve titel: Sworn to Silence

3,5
Het begin is meteen veelbelovend, Neve Campbell doet het meteen prima. Vanaf het begin is mijn nieuwsgierigheid getriggerd en dat is altijd heerlijk. De zoektocht is gestart maar de omstandigheden bemoeilijken de zaak. De jonge politiechef heeft het niet gemakkelijk, ze krijgt geen vertrouwen van de samenleving nee eerder tegenwerking.

De film haast zich niet, de regisseur neemt de tijd om achtergronden te vormen wat zeker niet verkeerd opgezet is. Eigenlijk is het een trip naar de jeugd van onze hoofdrolspeelster, we zijn in de tegenwoordige tijd maar vogelen het verleden uit. Het verband is daar, de laatste moord lijkt precies op oude moorden, nu is het uitzoeken wie de dader is of dat er sprake is van een copycat.

De cast doet het netjes maar Neve is prima in haar rol. Geweldig hoe ze er nog uit ziet, net of ze een dag eerder Wild Things had opgenomen. Het verhaal is zeker niet origineel maar de sfeer is zeker te pruimen en soundtrack weet de film goed aan te voelen. Het script en de regie zijn goed te noemen, het is allemaal een geheel geworden waar lekker onderuit gezakt naar te kijken valt om ondertussen de puzzel op te lossen.

Misschien is het allemaal clichématig maar ik houd van dit soort detectives. Prima film!

Amityville Horror, The (2005)

3,5
Melissa George kan voor mij bijna niets verkeerd doen op het doek , na triangle ben ik voor haar acteren gevallen ook al had ze er voor al mooie rollen gespeeld. Ryan Reynolds heeft voor mij ook een aantal goede rollen neergezet dus het dvd'tje maar ff draaien. Een spookhuisfilm, een remake, waarvan er al genoeg gemaakt zijn. Wat kan zo'n film nog interessant en boeiend maken?

Al snel begint het spooky te worden door de geluiden en schimmen in het oude huis, het wachten is op echte confrontaties. De familie maakt kennis met "de anderen" en het huis heeft effect op de gemoedstoestand van de nieuwe eigenaren. Na 20 minuten begint de film zijn bedoeling uit de doeken te doen, het verleden herhaalt zich.

Het acteerwerk was goed tot prima voor Ryan Reynolds, CGI goed. Geluid en beeld niet bijzonder, niet slecht. Het tempo was op maat, tijd tussen acties waren niet lang en daar houd ik van.
Geweldige babysitter, had ik vroeger maar zo eentje, leuk gespeeld

Puike film, niet super eng maar hij verveeld geen minuut. Het einde was onbevredigend, maak er dan ook een vervolg op!
Misschien een vreemde vergelijking maar ik zag soms een fractie terug van Jack Nicholson zijn rol in ..........? Juist, die ja. Misschien wel meer dan dat.

Amityville II: The Possession (1982)

2,0
Een hoop hysterisch geschreeuw, spannend wil ik dat niet direct noemen. Klassieke horror, geloof en demonen die een huis belagen. Iets wat je tegenwoordig niet origineel meer kunt noemen en zeker niet omdat ze allemaal dezelfde ingrediënten bevatten. Een haunted house dat een gezin sloopt, een priester die het gezin komt redden. Rondvliegende voorwerpen, lampen die flikkeren, open/dichtslaande deuren en noem het maar op.

Ikzelf ben niet zo van de horrorfilms met geesten erin, ik vind ze eerder hilarisch dan eng. Nee geef mij maar flinke body horror zoals bijvoorbeeld de Zuid Koreanen en Fransen dat kunnen. Maar is dit tweede deel van Amityville dan slecht? Nou sterk is de prent echt niet te noemen. Het acteerwerk laat een flink deel liggen en de beeldkwaliteit is echt beneden alle peil. Zelfs voor de tijd waarin deze prent geschoten is.

Kortom: niet heel bijzonder te noemen op alle vlakken, er zijn betere gemaakt. Maar ik moet nogmaals zeggen dat dit genre mij meestal weinig angst inboezemt. Je moet het dan van de soundtrack hebben, als je er al van kunt spreken. Al trapt de film snel af, het vervolg is beduidend langzaam te noemen. Het leek alsof de demon zijn vroegpensioen al aan het vieren was.

Kreeg er maar een druiper van, The Amityville Horror (1979) laat ik maar liggen voor nu, al vond ik de versie uit 2005 best te pruimen. Ongetwijfeld heb ik beide oudjes al eerder gezien maar hebben ze geen indruk achtergelaten. Deze prent heeft dat opnieuw voor elkaar gekregen, laatste keer en nooit weer.