Meningen

Zag Near Dark vanochtend opeens tussen mijn dvd-collectie staan. Daar staat hij waarschijnlijk al een paar jaar zonder dat ik doorhad hem nooit gezien te hebben. Nu dan toch maar eens. Echte 80s horror met bijbehorende soundtrack en visuals; I like it! Nergens briljant maar de film valt op door een erg goed gecreeerde sfeer, heb me er prima mee vermaakt. Verdient opzich wel een iets groter publiek dan het handjevol mensen van MM die hem tot nu toe gezien heeft.

De 25e noir die ik zag en tegelijkertijd de eerste die op een lagere waardering dan 4* uitkomt.

Ondanks de lovende woorden die ik hierboven overal zie met betrekking tot het acteerwerk vond ik dat juist een van de minpunten van de film. De cast in zijn algemeen, en ook de hoofdpersoon acteerden behoorlijk zwak. Dat de ex-worstelkampioen nog een slag erger was neem ik hem niet kwalijk, sterker nog: hij stal de show. Andere aanmerking is dat het script niet veel bijzonders is.

Was het dan allemaal prut? Nee, er valt zeker genoeg lol te beleven bij Night and the City. De opening is fijn en met name de slotscènes komen goed uit de verf. De film wordt ondersteund door prima muziek en het camerawerk vond ik opvallend goed.

Ik had gehoopt (en als noir-liefhebber vooral gerekend) op meer, maar al met al brengt deze film genoeg filmplezier voor een prima 3.5*.

Iedereen blijkt hier een andere film te zien en ik zet deze traditie voort, ik heb namelijk grotendeels een horrorthriller gezien, alhoewel de sfeer in het laatste half uur volledig omsloeg. En tegelijk is dat allemaal verpakt in een kindersprookje, je moet het maar kunnen.

Allereerst moet ik zeggen dat de film mij bij vlagen deed denken aan het veel recentere What Lies Beneath. Dit zowel qua sfeer als door de onderwaterscène. Je ziet het verhaal als het ware door de ogen van de kinderen wat de schurk nog enger maakt dan dat hij in wezen al is. Deze zelfde schurk wordt overigens voortreffelijk vertolkt door Robert Mitchum, deze man met een karakteristieke kop jaagt de kinderen (en de kijker) de stuipen op het lijf. De score draagt ook zijn steentje bij aan de duistere sfeer die The Night of the Hunter uitademt. Als je deze muziek los van de film zou horen, zou je het eerder associeren met een klassieke monsterfilm (wat The Night of the Hunter eigenlijk in de verte ook is). Het andere nummer dat een aantal keer gezongen wordt klinkt ook erg mooi in de oren, zij het wat vrediger. De nogal macabere sfeer van het eerste uur wordt grotendeels weggenomen met het ingaan van het laatste half uur. De kinderen zijn eindelijk goed op hun plaats en hebben iemand die wél goed voor hen zorgt wat ook blijkt uit de vrouw haar reactie op de terugkeer van de boosaardige priester.

Wat ook opvalt is de zeer redelijke fotografie, met name bij de boottocht bij nachtlicht. In tegenstelling tot een gangbaar sprookje wist ik niet of het goed zou aflopen, maar dat deed het wel. De laatste paar minuten bevatten alsnog het feel-good element, waarmee de film een waardig einde heeft. Een slecht einde was misschien ook interessant geweest, maar dat zou ook niet echt goed passen, dunkt me.

Ik had nog enige twijfel of ik nou 4.0 of 4.5 sterren uitdelen zou, maar het feit dat de film zo uniek is doet me hem toch met een waardige 4.5* waarderen. De sfeer is ongekend en ik was de volledige speelduur aan het scherm gekluisterd. Zoals Rob hierboven ook al zegt: Ga het zien!

Zowaar een leus op een dvd-hoes die wel degelijk waar is: "het magnum opus van de Coen Brothers". Want een bijzonder werkje is het, een waarmee de Coens al hun producties tot op heden zelfs hebben weten te overtreffen.

Javier Bardem had ik al eens een geweldige acteerprestatie zien neerzetten in Mar Adentro, zijn talent stond derhalve buiten kijf. Een koele moordenaar is echter van een heel andere orde.. Ik was dan ook verbaasd door, maar vooral ook onder de indruk van, het feit dat Bardem hier een van de gaafste en meest memorabele personages uit de filmgeschiedenis heeft weten neer te zetten! Dat hij vergezeld werd door een verschrikkelijk gaaf wapen heeft ook zijn bijdrage geleverd aan die status. Ook Tommy Lee Jones en Josh Brolin (voorheen niet bekend mee) waren erg goed op dreef. Good ol' Woody Harrelson ging hier en daar bijna over de schreef, maar ook dit was toch nog een zeer fijne toevoeging aan de cast.

Wat verder opviel als een van de sterkste punten was het camerawerk, zowel vanuit cinematografisch als fotografish oogpunt; het ziet er werkelijk fantastisch uit. Waar de Coens echter vooral ook in uitblonken was de wijze van spanningsopbouw, op dit punt waren ze gewoonweg geniaal (masterS of suspense?). Denk aan de 2e auto die plotseling bovenaan de heuvel staat, de hoteltelefoon die niet opgenomen wordt, de voeten voor de deur die verdwijnen waarop het licht uitgaat etc. etc. Ze wisten exact de juiste sfeer te creeeren.

Al met al kan ik dan ook concluderen dat No Country for Old Men zich met de beste thrillers uit de filmgeschiedenis meten kan.

Lekker trage absurdistische humoristische film waarbij ik regelmatig heerlijk heb moeten lachen. Dat het nergens over gaat doet helemaal niet ter zake, ik houd er wel van.

Maar poe, na de lekkere eerste helft van de film volgt een tergend saaie tweede helft waarin de humor ineens op lijkt, het tempo (helaas) stijgt en het vermaak alleen nog dient te komen van het belachelijke plot dat nooit boeide.

Was de moeite van het kijken waard, maar wist mijn aandacht niet de volledige speelduur vast te houden.

Houd het op een voldoende.