Meningen

Het begon enorm veelbelovend. Prachtige zwart-wit slow-motion beelden van een ingrijpende gebeurtenis. Na de proloog kwam er een heerlijke horror-achtige sfeer en deze bleef hangen. Er werd goed gespeeld, er waren sterke en angstige scènes en er zaten heerlijke shots tussen. Tijdens de dialogen tussen de twee hoofdpersonen stoorde mij het camerawerk wel verschrikkelijk. Ik had het gevoel dat ik naar het nieuws zat te kijken. Constant inzoomen en uitzoomen op een gezicht en het beeld was altijd schokkerig in beweging, erg storend. Andere beelden waren dan weer wel prachtig neer gezet en er zaten veel kippenvelmomentjes voor me bij.

Maar, helaas, ik geloof dat het laatste half uur mijn gehele fijne gevoel bij de film heeft laten wegvagen. Ik zeg het niet vaak, ik zeg het niet graag maar nu komt het er toch echt van, noem het terecht of noem me een softy, het ging mij echt een beetje te ver. Vanaf het moment dat de doorgeslagen vrouw haar man tot bloedens toe aftrekt tot de scène waarin ze haar eigen schaamlippen afknipt, dit was voor mij gewoon echt niet O.K.
Dit is de eerste keer dat ik een film echt bijna heb willen afzetten, maar ik heb stug door gezet. Achteraf heb ik daar geen spijt van, want als ik terug denk aan het voorgaande grote deel van de film, word ik wel weer een beetje enthousiast.

Verder snap ik de film nog niet volkomen. Ik zou hem nog een keer moeten zien om de symboliek wat onder de knie te krijgen nu ik weet waar ik op moet letten, want ik weet dat onder dit plot nog een hoop schuilt wat ik gemist heb. Wel vond ik het bijzonder om steeds 'The Three Beggars' terug te zien in de verhaallijn. Dit is mijn eerste Von Trier, en ik verwacht niet mijn laatste, ondanks dat ik niet erg enthousiast ben over het einde van deze film, heeft hij me wel nieuwsgierig kunnen maken naar de rest van zijn werk.
Kortom, ik vond de film enorm schokkend en tegelijkertijd prachtig, waarbij ik niet precies weet wat mij dan geraakt heeft. Von Trier heeft hier wel laten zien dat hij het filmmaken op een eigen bijzondere manier onder de knie heeft en daar wil ik meer van zien. Op naar de herziening en voor nu geef ik de film drie sterren, omdat ik waarschijnlijk nog veel te leren heb over dit stukje kunst.

Een beetje makkelijke avonturenfilm die vooral bekeken wordt voor het visuele geweld en spektakel, denk ik. Avatar pakte voor mij een beetje uit als een lelijke animatiefilm met trekjes van een speelfilm. Het Pocahontas-achtige verhaal was verpakt in een bijzonder science-fictionjasje en de film heeft mij wel aardig kunnen boeien, ondanks dat het visuele aspect van de film soms gewoon niet mooi was. 3* voor de 'succesvolste' film ooit.