Meningen

Tja. Bij All Stars zou je veel humor mogen verwachten. Dat was er ook wel, maar toch hangt er de hele tijd een donkere schaduw overheen. Misschien was dat ook wel de bedoeling, want het mag duidelijk zijn, tijdens het kijken heb je vrij snel door dat de film refereert aan de dood van Antonie Kamerling. Dat is wel een mooi gebaar, maar wat mij betreft had het wel wat minder gemogen.

Het verhaal zelf vond ik vrij bizar en rommelig. Het slingert heen en weer en eigenlijk gaat het nergens over. De humor en grapjes zelf vond ik over het algemeen flauw. Met de negatieve lading op de achtergrond, met als onderwerp de dood, kreeg ik bij het kijken van de film ook een beetje een raar gevoel. Voor mij zit er teveel ellende in om echt goed te kunnen lachen. Verkrachtingsscènes, kanker en sterfte zijn nou niet bepaald onderwerpen die in een komedie passen.

Over het acteerwerk is weinig bijzonders te zeggen. Daniël Boissevain daarentegen vond ik geweldig sterk in zijn rol.

Over het algemeen een aardige film, maar blijf na afloop een vreemd gevoel bij deze film houden. Het is eerder een tragikomedie, niet echt wat ik van All Stars gewend ben.

Vooral het begin vond ik erg goed. Er doen zich vreemde situaties en rare gesprekken voor, die natuurlijk ontzettend grappig zijn, maar niet als oppervlakkige humor zijn neergezet. Daardoor onderscheidt het zich enigszins van andere Nederlandse comedyfilms. Ik hou daar wel van.

De rol van Carice is wel weer heel erg voorspellend in deze film. Ik zie namelijk erg weinig verschil met de rol die ze speelde in 'De Gelukkige Huisvrouw' (moderne welgestelde vrouw met kinderwens,...). De acteerprestatie van Thijs Römer sprak mij het minst aan. Verder vond ik het van voldoende kwaliteit. De vele BN-ers met een kleine bijrol vond ik ook een toevoeging geven.

Ergens halverwege zakt het verhaal wel echt in. Het verhaal wordt dermate gerekt dat ik er echt op zat te wachten wanneer het afgelopen was. Was de film korter en bondiger geweest dan had ik zeker een stuk hogere waardering gegeven.

Pas geleden Alles is Familie (2012) gezien en dat smaakte naar meer, dus ben ik Alles is Liefde (2007) ook maar gaan kijken. En om eerlijk te zijn vond ik het nogal tegenvallen. Dat had ik niet verwacht. Misschien komt het omdat we inmiddels alweer 6 jaar verder zijn en de film anno 2013 toch wat ouderwets over komt.

De humor in beiden films is wel wat vergelijkbaar, maar vind het bij Alles is Liefde toch wel nogal ingetogen. Af en toe heb ik wel moeten lachen, maar het heeft geen indruk achter gelaten. De dialogen vond ik nogal stijfjes en de setting oogt goedkoop en knullig. Verder is er weinig verhaallijn te bespeuren, maar daardoor kijkt het wel lekker weg. Gewoon verstand op nul zetten, je niet afvragen waar het allemaal naartoe gaat en ontspannen blijven kijken.

Over het algemeen vind ik dat deze film te veel en te duidelijk als een Nederlandse variant van een Amerikaanse liefdescomedy wordt neergezet. Gewoon kwestie van in een Amerikaans plot de kerstman door sinterklaas verwisselen en je komt al een aardig eind. Nou moet ik wel zeggen dat de scènes met sinterklaas wel erg hilarisch waren, maar wel een reden om de gelovige kindertjes niet naar deze film te laten kijken.

Sommige beeldtechnieken waren echt ondermaats. Neem nu bijvoorbeeld de scènes in de sneeuw waarbij er helemaal geen sneeuw op de personen blijft liggen. En dat beetje sneeuw wat ze dan toch in close-up voor de geloofwaardigheid er digitaal op hebben bewerkt ziet er echt heel ongeloofwaardig uit.

Wat cast betreft leuk bij elkaar gezocht, al vond ik het echt ontzettend jammer dat ik niet warm kon lopen voor prins Valentijn. Zeg nou eerlijk, wie vindt dat nou een aantrekkelijke man?

Samengevat een vermakelijke film, maar in tegenstelling tot Alles Is Familie ga ik Alles is Liefde zeker niet nog een keer kijken.

Aangrijpend waargebeurd verhaal met spannende scènes, maar niet echt een film waarvan ik verwacht dat deze als klassieker de boeken in zal gaan. Daarnaast heb ik twijfels of het verhaal niet overgedramatiseerd wordt, het blijft tenslotte een Amerikaanse film.

Beeldwerk vind ik vrij eenvoudig en saai. Acteerwerk is prima, maar komt ook eenvoudig over. Het verhaal heeft soms de neiging teveel in hetzelfde te blijven hangen, waardoor ik de film vrij lang vond duren.

De film begint in de toekomstige humane wereld en gaat geleidelijk over in een animatiefilm die af en toe weer wisselt met het normale filmbeeld. Naar het einde toe worden beide werelden als het ware geïntegreerd. In vergelijking met andere films is dit een vrij unieke opzet.

Het verhaal zelf is ook absoluut uniek en origineel, alhoewel ik af en toe wel aan het verhaal van Pocahontas moest denken. In het begin was het wel even inkomen, maar vrij snel is wel bekend waar het om gaat. Af en toe vond ik wel dat scènes wat minder langdradig mochten zijn.

Het moraal is duidelijk een les om met respect met de natuur om te gaan. Dit past natuurlijk helemaal bij de hedendaagse boodschap dat we er zorg voor moeten dragen dat de generaties na ons ook nog van de natuur kunnen genieten. De prachtige beelden die gebruikt worden bekrachtigen dit moraal in de film natuurlijk. Ik had naar het einde van de film dan ook geregeld een gevoel wat ik het WNF-gevoel wil noemen, zoveel prachtige natuur dat immers zo achteloos vernield werd door al die hebzuchtige mensen.

De animatiebeelden zijn geweldig om naar te kijken en vormen met de personages een uitstekend geheel dat verre van onwerkelijk doet overkomen. Ook de geluidseffecten zijn prima.

Op het acteerwerk heb ik geen aanmerkingen. Al vind ik de slechteriken wel erg typisch overkomen.

De combinatie van science fiction en actie maakt deze film wel een echte mannenfilm. Dit spreekt mij persoonlijk niet echt aan, waardoor ik tot een iets lagere beoordeling ben gekomen. De film behoort echter zeker wel tot de filmklasse met films die niet snel vergeten zullen worden. Het is voor iedereen absoluut een aanrader om de film eens te kijken.