Meningen

Een verbazend leuke film! Maar wel een film die vooral de vrouwen zal interesseren, dus echt niet bepaald een mannenfilm.

Hoofdmotto in deze film is niet echt mijn favoriete onderwerp. De carrièrevrouw met een druk gezinsleven, dat is toch echt typisch Amerikaans. Hoe dan ook, de film blijft desondanks ook voor Nederlandse begrippen best leuk.

Het beste aan deze film vind ik hoe deze in het totaal is opgezet. In het begin, maar ook af en toe tussendoor, krijgt de film het karakter van een soort documentaire. Verschillende vrouwen werpen hun blik op het leven van de hoofdpersonage en de werkende vrouw met een gezinsleven in het algemeen. Daarbij wordt natuurlijk ook de situatie van de man aangehaald en vergeleken. In principe had dit van mij niet zo gehoeven, maar het geeft wel een aardige zwaai aan de film.

Verder vind ik de, ik noem het even zo, freezing shots een goede toevoeging geven. Het zal ongetwijfeld een veel professionelere benaming hebben, maar het moet hiermee gezegd toch duidelijk zijn wat ik bedoel. Ook de to-do-lists die in beeld kwamen waren leuk en met de muziek werd ook aardig gespeeld.

Acteerprestaties? Van Sarah Jessica Parker ben ik persoonlijk niet echt gecharmeerd, maar ze komt als slonzige chaotische werkende moeder toch wel goed over op beeld. De humoristische momenten vond ik prima bij mijn smaak passen. Ik heb zowaar zelfs een aantal keren met krommende tenen naar beschamende momenten gekeken en zelfs in lachen uitgebarsten. Dat wil voor mij toch wel wat zeggen bij dergelijke filmcategorie.

De film is weliswaar geen cultureel hoogstandje, maar wel net even anders dan de doorsnee vrouwenfilm. Voor mij echt een aanrader om een avondje te kunnen ontspannen op de bank.

De film was gister op tv en helaas heb ik het eerste half uur gemist. Desondanks was het verhaal nog heel goed te volgen.

Over het algemeen een goede film, maar mist wel wat karakter. De beelden en kostuums waren prachtig. Daarmee werd de periode rond de eerste wereldoorlog in Amerika goed weergegeven en tegelijkertijd kon je met wat inlevingsvermogen heel goed voorstellen dat zaken als veranderende mode en het strijden voor vrouwenkiesrecht in die tijd heel moderne zaken waren.

Ook goed geacteerd, maar de emoties kwamen net niet voldoende bij me aan.

Er zaten verder hele goede stukken tussen, bijvoorbeeld het deel waarin alle vrouwen in de eetzaal van de gevangenis begonnen te zingen. Maar af en toe zaten er ook scènes tussen waarbij ik me afvroeg wat ik ermee moest. Zo bloeit er een liefde op, maar leidt dat uiteindelijk nergens naartoe waardoor het nauwelijks een toevoeging aan de film in zijn geheel biedt. Af en toe was er ook wat humor en spanning, dus saai was het allerminst. Ik snap nu overigens ook waar de hongerstaking vandaan komt en wat het nut er van is. Ook leuk om te weten.

Verder is het goed om met deze film stil te staan hoeveel vrouwen in het verleden keihard gestreden hebben om te mogen stemmen tijdens verkiezingen, terwijl er tegenwoordig veel mensen, mannen en vrouwen, geen gebruik maken van hun stemrecht. Het doet je wel stil staan dat het niet zo vanzelfsprekend is geweest dat vrouwen mochten stemmen. Dus maak gebruik van je stemrecht.