Meningen

Met een gematigd positieve mening over Happy Feet nu het vervolg op deze animatiefilm gekeken. En wat viel het tegen...

Ten eerste blijft de hoofdfiguur uit de eerste film zijn nestvacht houden en de pinguïns blijven natuurlijk weer op allerlei bekende liedjes volop tapdansen, alles bij elkaar heb ik dat vreselijk gevonden. Bovendien is het interspecies altruïsme dat in de film een aantal keren terug komt verre van geloofwaardig te noemen, maar dat is misschien beroepsmisvorming mijnerzijds. Kinderen kijken daar natuurlijk heel anders tegenaan.

De kids die ondertussen zijn ontstaan waren heel schattig. Vooral de stemmen waren heel leuk gecast. En naar Elijah Wood luister ik ook wel graag.

Zwaarste minpunt is toch wel het verhaallijn. Dat een verhaal tijd nodig heeft om te ontstaan en zich te vormen is logisch, maar bij deze animatiefilm liet het wel heel lang op zich wachten. Toen eindelijk het verhaal een vorm begon te krijgen werd ik er niet wild enthousiast van. Er hangt met de global warming als onderliggend thema toch wel een WNF sfeertje overheen. Natuurlijk goed voor de ontwikkeling van de bewustwording van de nieuwe generatie, maar persoonlijk vind ik dat onderwerp wel passé. Na afloop van de film bleef ik bij elkaar genomen zitten met het gevoel dat de film er móest komen en de schrijvers in een gigantische writersblock snel een slap verhaal op papier hebben gezet.

Beeldkwaliteit is op zich prima, maar werd niet van mijn stuk gebracht. Liedjes vond ik niet zo pakkend als bij deel 1 en bij sommige 'musicalmomenten' kreeg ik, ook al ben ik liefhebber van het musicalgenre, kromme tenen. Niet dat het slecht was, maar vind het niet passen in een animatiefilm, alhoewel bij deze reeks natuurlijk wel muziek centraal staat.

Samengevat: hartstikke leuk voor kinderen, maar geen film waar volwassenen plezier aan beleven.

Deze film had ik op mijn stapeltje liggen maar kwam gister toevallig op tv, dus dan toch maar kijken. Mijn verwachting waren erg laag. Een film over een ijzingwekkende elfstedentocht, ach, die mensen waren zelf toch zo gek om in extreme kou deel te nemen? Dat is dan ook de reden dat de film niet hoog in mijn kijklijstje had staan. Maar kom, het is een Nederlandse film dus ik moest hem gezien hebben.

In het begin vond ik de film nog best wel redelijk, maar vanaf het moment dat de elfstedentocht 'oan giet' zakte het hele verhaal als een pudding in elkaar. De letsels die de schaatsers opliepen waren echt van amateuristische kwaliteit en evenaarde dat van een lokale EHBO-oefening. Waar ik me verder ontzettend aan stoorde was het feit dat juist de BN-ers die de meeste hoofdrollen in deze film vertolken gewoon vast hielden aan hun ABN. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat in de jaren '60 mensen uit de randstad naar Friesland zijn getrokken om daar een leven op te bouwen en deel te nemen aan de elfstedentocht. Maar goed, het kan en toevallig zijn het juist deze migranten die de hoofdrollen in de Hel van '63 vertolken. Niet echt geloofwaardig. Verder inderdaad het ongeloofwaardige jaren '70 kapsel van Chris Zegers, de luchtige dialogen tijdens de tocht, alsof er op een kunstijsbaan binnen wordt geschaatst, en de thuiskomst van de gefinishte deelnemers alsof ze even boodschappen hebben gedaan. Bij een 'Hel van '63' verwacht ik wel een dito horrorfilm waarbij de mensen die deelnemen en de tocht uitrijden meer dood dan levend thuis komen.

Verhaallijn vond ik ook maar zo zo, beetje onrealistisch. Dat mensen bijvoorbeeld voor persoonlijke doelen deel zouden nemen. Natuurlijk, maar ik denk dat het merendeel die deelneemt gewoon van schaatsen houdt en deze tocht wil uitrijden omdat je hem gewoonweg maar eens in de 10 jaar kunt rijden. Verder speelt op de achtergrond de vraag of de tocht vanwege de extreme omstandigheden niet afgelast zou moeten worden en dat het gewoon om commerciële belangen door ging, wat natuurlijk mensenlevens zou kunnen kosten. Ik weet niet of in die tijd daadwerkelijk economische belangen al voorop stonden, in de hedendaagse tijd hoogst waarschijnlijk wel.

Op het acteerwerk heb ik niet zoveel te klagen, alhoewel ik wel vind dat Chris Zegers het voortaan maar beter bij zijn reisprogramma's en reclamespotjes kan houden. Over het algemeen vond ik de Fries sprekende acteurs het beste overkomen, waarschijnlijk doordat dit het verhaal ook geloofwaardiger maakte. Leuke integratie van oude beelden, maar helaas waren sommige beelden niet echt oud en waren het in elkaar geknutselde 'oude beelden' die in het heden zijn opgenomen en die erg ongeloofwaardig overkwamen.

Een grote pluspunt vond ik de kleine feiten die je over de elfstedentocht opdoet. Om eerlijk te zijn heb ik echt nul interesse in de elfstedentocht, maar door het kijken van deze film heb ik toch wat meer respect voor de deelnemers van de tochten in het verleden en de toekomst. De tocht doorkruist heel Friesland en om eerlijk te zijn heb ik dat nog nooit geweten. Natuurlijk wist ik wel dat er in de jaren '60 een elfstedentocht in extreem barre omstandigheden had plaatsgevonden, maar dat er slechts enkele tientallen van de duizenden mensen deze ook daadwerkelijk uitgereden hadden was mij onbekend.

De film had veel beter van kwaliteit kunnen zijn als alle acteurs zich in het Friese dialect hadden verdiept en alle acteurs in de film de Fries taal machtig waren geweest. Ook de grime, betreffende de botbreuken en andere letsels, had veel beter kunnen zijn. En tenslotte had het ook echt de Hel van '63 moeten zijn.