Meningen

Om te beginnen, de synopsis zegt: "Jeugdbende in de straten van Tokyo..."

Dat moet natuurlijk Osaka zijn. Het wordt misschien niet expliciet genoemd maar er zit bijna geen shot in de film waarin Oshima de Tsutenkaku Tower van Shinsekai niet toont, en ook Osaka Castle komt erg vaak in beeld. Bovendien ligt het Osaka-ben (dialect) er ontzettend dik bovenop in deze film. Ik zal het even aanpassen.

Taiyo no Hakaba is zonder twijfel het beste uit de Japanse New Wave wat ik tot nu toe heb gezien. En ik moet nog veel - m.n. van Oshima.

Starbright noemt het al, maar dit was wat mij het meeste aansprak aan de film. Enkele fijne muziekstukken die meerdere scenes lang onafgebroken doorspelen terwijl de kijker op vrij heftige beelden getrakteerd wordt. Vond het echt geniaal, je raakte er een beetje van in trance. (Ohja, zie trouwens nu dat starbright ook al vermelde dat het om Osaka gaat in deze film).

Erg sterke cinematografie in deze film ook. Mooie shots tegen de zon. Was ook leuk om Masahiko Tsugawa weer tegen te komen, zit ook in Yoshida's Rokudenashi uit het zelfde jaar - en zag m toevallig gister ook nog in Juzo's Supa no Onna. Flink wat ouder in die laatst genoemde maar z'n indringende kop met dikke wenkbrauwen is nog steeds aanwezig. Vraag me af hoe hij er nu, nog eens 20 jaar later, uitziet.

Ook hier weer volop aanwezig: Jeugd, narigheid, maatschappijkritiek en geweld. De film voelt op sommige momenten als een documentaire aan. Vind het wel grappig dat ik ooit ergens gelezen had dat Oshima als de politicus bekend stond en Imamura als de antropoloog. Maar, in deze film lijkt Oshima haast wel een antropoloog te zijn in de manier waarop hij het leven in de sloppenwijk zo realistisch mogelijk vastlegt. En aan de andere kant lijkt Imamura in Buta to Gunkan wel de politicus te zijn, met al zijn referenties naar politiek, de grondwet en internationale relaties met de V.S.. Maar ja op Teshigahara na (misschien), zal iedere Japanse New Wave regisseur wel een politiek antropoloog genoemd kunnen worden.

Mijn (vrij late (shame on me)) kennismaking met Oshima is meteen een voltreffer, en ga zeker snel meer zien.

4*

Ontzettend fijne film.

Naast de vele typische humor en flauwigheid zie je toch een duidelijke karakterontwikkeling bij Fumiya. De perfecte balans tussen die 2 elementen wordt uiteindelijk gevonden.

Daarnaast was de film een genot voor het oog. Ik kom zelf net terug uit de stad en ik kan echt niet wachten om terug te gaan. Deze film heeft dat gevoel alleen maar versterkt.

En natuurlijk de cameo van Ittoku Kishibe

Een echte topper, ik kan hem aan iedereen aanraden die iets meer over Japan wil weten, en dan doel ik met name op wat Japanse humor precies is.

4*

Wat begon als een vrij standaard filmpje (op de uitmuntende rol van Dafoe na), sloeg in eens radicaal om en wist me toch aardig te bekoren...

3,5*

Deze film inmiddels al weer een tijdje geleden gezien. Na het lezen van het plot verwachtte ik er natuurlijk niet zo veel van. De film viel me toch gelukkig heel erg mee. De acteer prestaties waren ver beneden maat, en sommige situaties echt cliche. Maar de film had een aangenaam tempo en feeling. Naar mate je langer kijkt raak je echt in het verhaal en wil je weten hoe alles verder gaat.

Zonder subs gekeken, wat heel erg goed te doen was. Ik raar hem daarom ook aan, aan mensen die op een intermediate niveau Japans kunnen verstaan en dat willen verbeteren.

3*

2e film van Hiroshi Ishikawa die ik zie, en die mij net zoals Su-ki-da goed weet te raken. Net als bij Su-ki-da werd er weinig gesproken maar de emoties dropen van je scherm. Qua minimalisme en mooie shots is dit ongetwijfeld de beste regiseur die ik ken. De shots waren ongelovelijk mooi. De verhalen waren niet bijster interessant maar dat deed er niet toe, ze wisten mij goed te boeien. De minimalistische sfeer bracht me in een soort trance waar ik de hele film in bleef hangen (op 1 moment na toen mn broertje me kwam storen ). De kleding is ook echt perfect uitgekozen en paste precies bij de individuen. Het chinese meisje en de schrijfster waren mijn favoriet. Erg leuk hoe het chinese meisje in contact kwam met de man in de wasserette. Een de scene's waar de schrijfster in bad een sigaret rookt vond ik van een ongekende qualiteit, zo mooi in beeld gebracht eerst met het witte troebele water en een paar dagen later het blauwe. Van de muziek kan ik me eigenlijk niet veel herinneren, waarschijnlijk omdat er weinig muziek inzat. Ik heb geen muziek gemist in ieder geval. De inrichting van de kamers was ook subliem gedaan.

Ik hoop dat Ishikawa snel een nieuwe film uitbrengt.

4,5*

Visueel een van de betere films die ik ooit heb gezien. Echt prachtig.

De grote lijnen van het verhaal deden inderdaad sterk denken aan een Murakami boek. Tony Takitani heb ik niet gelezen, volgens mij zijn er ook geen vertalingen, zeker geen Nederlandse in ieder geval.

Toch LEKEN veel details achterwege gelaten te zijn, Murakami's boeken zijn altijd rijk aan details... Blijft natuurlijk altijd moeilijk bij boek verfilmingen maar met een lengte van 75 min. had er misschien wel iets meer in gemogen.

Maar als film opzich is dit een minimalistisch meesterwerk. 4,5*

Niet zo gecharmeerd door dit filmpje.

Eens met Wadjoe, de animatie stijl sprak me niet aan, en de actie scenes lieten veel te wensen over (stukken die overgeslagen werden).

Andere stukken die overgeslagen werden spraken me dan weer wel aan. Zoals bijvoorbeeld het opstijgen van het schip in 1 van de laatste scenes.

Met deze van mn to-see list nu alle Ishii's gezien. Moet zeggen dat de man me niet altijd weet te vermaken, maar wel een erg originele stijl heeft.

2,5*