Meningen

Als ik deze vergelijk met Un Propfète (beide op het IFFR gezien) weet ik niet welke ik beter vind. M'n gevoel zegt eigenlijk meteen R, maar ondanks dat Un Propfète veel gelikter en grootser aangepakt was heb ik daar toch ook erg van genoten.

Met name in het begin dacht ik dat ik bij een soort Un Propfète rip-off terecht was gekomen, maar al snel kreeg ik door dat dit een heel andere film is. Het realisme en de rauwheid maken die onderscheiding. Die twee dingen, zoals eerder genoemd, zorgen ervoor dat de film met een knoop in je maag verlaat. De muziekkeus, personages en verschrikkelijke gebeurtenissen zijn allemaal even naargeestig en luguber, maar perfect op elkaar afgesteld. De laatste gebeurtenis (de Hot Coffee) en het eindshot (totaal shot van de gevangenis) kunnen eigenlijk rechtstreeks in een horrorfilm... 3,5*

Nee, niet op een groot scherm gezien. Ik ben al in een paar dvd zaken geweest om te kijken of ze hem hebben, zonder succes. Bij cdjapan en yesasia hebben ze m ook niet meer en bovendien geen subs.

Het is gewoon een erg goede combinatie van allerlei dingen. Acteurs, camerawerk, score, originele en grappige toevoegingen. Eigenlijk alles wat OH al zegt haha, verder niet heel veel toe te voegen.

Het was te lang geleden dat ik dit soort Japanse film zag, vandaar meteen 5*. Precies het soort film waar ik van houd, het soort dat alleen uit Japan kan komen. Tot nu toe zeker nog geen spijt van, maar misschien dat ik hem bij herziening op 4,5* zet (omdat Asano geen bijrolletje heeft ).

Erg verfrissend filmpje.

Had hem al een tijdje op m'n to-see lijst staan, en nu ik hierboven las dat er weer eens een remake van gemaakt werd, werd het maar eens tijd om hem te bekijken.

Nou goed, te beginnen met het hutje. Het hutje was natuurlijk een metafoor voor Juzo's bovenkamer, leuk gevonden. Leuk als Juzo op een gegeven moment door zijn alter ego uit het hutje wordt gewerkt. Iets wat in de rest van de film goed te merken is, aangezien Juzo daarna de controle over zijn alter ego verliest, en deze op allerlei momenten ineens opduikt, wat voor de nodige schrikeffecten zorgt. Met name dat de alter ego even zijn tong over de onder buurvrouw haalt. Voor de rest vond ik het "hutje" niet zo heel spectaculair.

De showdown in de basisschool op het einde vond ik wel top. En het zelfde geldt voor het korte stukje animatie ergens midden in de film. Al met al een lekker duistere, goed uitgewerkte en originele wraak-film.

Jammer dat Yasuo zo lang op z'n 2e laat wachten! 4*

Na het lezen van starbright boy's recensie hier boven moet ik bekennen dat ik absoluut niet thuis ben in de Franse Nouvelle Vague. En daarom waarschijnlijk de meeste referenties gemist heb, of beter gezegd, waarschijnlijk allemaal (haha). Desondanks genoten van de film.

Dit was mijn eerste Yoshida. Bij Eros Plus Massacre of Rengoku Eroica beginnen had ik ook wel kunnen doen, maar heb er toch voor gekozen om wat meer bij het begin te beginnen, en langzaam aan naar deze "visuele meesterwerken" (zoals ze door vele genoemd worden) toe te werken. Specifiek deze gekozen vanwege de titel.
"Rokudenashi" vind ik persoonlijk een van de betere scheldwoorden die de Japanse taal rijk is. In tegenstelling tot de meeste zoals "baka", "kisama", "yarou" etc. heeft het tenminste een enigzins scheldwoord-waardige betekenis (haha). Alhoewel het door Westerse ogen nog steeds niet echt als kwetsend gezien zal worden. Waardeloos figuur / Nietsnut ...

Maar goed, de film. Nietsnutten, zonder meer de beste omschrijving voor de groep studenten waar het om draait. Het grootste gedeelte van de film draait om het uitvoeren van domme/onverantwoordelijke grappen, luieren op het strand, hangen in bars, hangen op feestjes etc.. Dit allemaal, terende op andermans geld. Desalniettemin toch erg vermakelijk om naar te kijken, helemaal vanwege de af en toe niet onaardige shots en de fijne jazz ondersteuning. Tot zover helaas nog geen sublieme belichting, verbluffende schoonheid en/of "abstractigheden" (ja, ik weet dat dat geen woord is...)

In tegenstelling tot de jongeren in de film, verveelde ik me in de hoedanigheid van toeschouwer eigenlijk geen moment. De film kent een aangenaam tempo en kabbelt daar lekker op voort, zonder dieptepunten maar aan de andere kant ook geen "echte" hoogte punten.

Tot slot, niet erg belangrijk, maar de laatste paar scenes deden me een beetje denken aan La Haine (1995). Natuurlijk is de uitkomst van a. verveling + b. tegendraadse jongeren + c. een pistool = altijd een onbedoeld slachtoffer (net als in La Haine). Maar ook het specifieke shot van achter de auto, en de daaruit vluchtende Morishita leek wel een exacte kopie van de scene in Kassovitz's film waarin het drietal uit de auto vlucht nadat ze deze tevergeefs hebben proberen te stelen. Maar ja, misschien zit het allemaal in m'n hoofd en wilde ik te graag een film ontdekken die aan deze film inspiratie heeft ontleent haha.
Ben overigens wel benieuwd wat anderen hier over te zeggen hebben!

Ik ga lekker verder met Yoshida en ondertussen baan ik me ook een weg door een aantal oude Suzuki's voor de afwisseling.

3*

Gister weer herkeken. De film blijft me in hogere sferen brengen. De scene op de brug met het gedicht van de lizard en de opruimscene blijven mn favoriete scenes en deze zorgen er ook voor dat de film al een tijdje op nummer 1 in mn top 10 staat. Het camerawerk van Doyle is betoverend. Ik zag dat hij niet zal bijdragen in Pen-Ek's nieuwe film. Tegenvaller, want samen zijn Doyle en Pen-Ek onverwoestbaar. Vooral als Asano de hoofdrol toegedeeld krijgt