Meningen

Een (zware) tegenvaller wat mij betreft. Ik heb meer films in dit genre gezien, die stuk voor stuk (veel) beter waren. Er zijn (ook) een paar films over de jappenkampen, die veel beter zijn. En wat te denken van Rescue Dawn met Christian Bale (en Steve Zahn), die ook veel beter is.

Ik vond de film zo tegenvallen, omdat de film, en vooral het spel van de acteur(s), te vlak is, nergens straalt de urgentie vanaf, het kabbelt allemaal een beetje voort, zelfs als (spolier) ze na 27 dagen in het bootje op zee dobberen, zijn de acteurs wel goed geschminkt, maar ik zie nergens de gekte, de hopeloosheid in hun ogen, integendeel, iemand zingt nog vrolijk een liedje... , en dan het gemak waarmee ze die haai ineens naar binnen hijsen en nog even met een paar vuistslagen doden... ja, zoveel kracht heb je nog wel na 27 dagen zonder eten en slechts wat waterdruppels...
Ik wil het lijden, de pijn, de hopeloosheid, de uitzichtloosheid van de situatie, die alle tot waanzin zouden moeten drijven, in de ogen zien. Christian Bale kan dat als geen ander neerzetten, maar hij ontbreekt hier jammerlijk. De protagonist (naar woord eigenlijk) laat dat vrijwel nergens zien, ik vind dat een enorm gemis. De enige momenten zijn (spoiler) te vinden als ze eenmaal in dat tweede kamp terecht komen en in de kolen moeten werken..

En ook is de regie niet consequent. Wat te denken van (spoiler) de enorme aframmeling die hij krijgt als al zijn kampgenoten in het eerste kamp hem vol op zijn gezicht moeten beuken, en er, afgezien van de momenten meteen erna, na korte tijd al geen schrammetje meer zichtbaar is. Pas later, naar het einde van de film toe, zijn er plotseling diepe littekens. Maakte op mij een vreemde indruk. En de enkel die hij lijkt te breken in het tweede kamp, hij hinkt dan later weg, en als je hem later met zijn maten ziet liggen, lijkt hij er niet al te veel last meer van te hebben (ik weet niet of jullie wel eens je enkel hebben gebroken, afkloppen, want het is zéer pijnlijk, zeker als het niet gezet wordt), en veel stuk later pas, als hij die balk boven zijn hoofd moet houden, lijkt hij ineens wel weer last van zijn voet te hebben, en dan ook pas na een tijdje!? Regiefoutjes? Ook de flashbacks, waarin je hem "leert kennen", en hem als kind en later even als puber ziet hardlopen, komen op mij erg plichtmatig en vlak over, er straalt nergens iets van af, zijn hele karakter, tenminste zoals het dus in de film wordt neergezet (het is gebaseerd op een een waargebeurd verhaal, en ik weet niet of het karakter van de man in het echt ook zo vlak is; als dat zo is, kan/kunnen Jolie en/of de scriptschrijver misschien niet veel verweten worden op dit vlak) kan worden samengevat als "vlak"

Samengevat: te vlakke film, te vlak spel, nergens de intensiteit die je in een dergelijke film bij de acteurs zou mogen verwachten, en die je in vergelijkbare films met veel betere acteurs wel ziet, en de karakters worden niet tot nauwelijks uitgewerkt, sterker nog, afgezien van de protagonist, zelfs helemaal niet. Het laatste stuk van de film (pakweg laatste 30 min) is het best. En aan het begin zitten een paar mooie actiescenes.
Op mijn schaal van must-see (1-10) een 2.

Voor de film als geheel 2 sterren.
Ik ben normaal wat royaler, maar vond het dan ook een enorme tegenvaller, sorry.

Ik heb de film versie hiervan net gezien op Netflix, ik neem aan dat dit gelijk is aan de tv-versie van 2 delen.

Wat mij betreft is dit zo'n ' hidden gem' , die je soms ineens in het aanbod van een streamingsdienst ziet langskomen, en waar bjjna niemand nog van gehoord heeft. Ten onrechte wat mij betreft.

De film houdt het midden tussen een coming of age verhaal enerzijds en een soort realistisch sprookje anderzijds.

Het gaat over een jongen, die iedereen Andersen noemt (ik dacht dat dit zijn achternaam was, maar dat is het niet), een dromer en ook iemand die 'een beetje anders' is dan zijn leeftijdgenoten, en daardoor niet goed kan meekomen met die leeftijdgenoten en de maatschappij waar hij in leeft. Het schuurt daardoor aan alle kanten, en dat wordt wat mij betreft heel mooi gefilmd en erg invoelbaar geacteerd.

Het wordt in de film niet expliciet duidelijk gemaakt maar de film speelt zich af in 1822.

Het verhaal wordt deels verteld door een oude Andersen, die, breekbaar en ogenschijnlijk ziek (hartproblemen?) in een bed ligt en omringd wordt door 2 verzorgsters (of huishoudsters).

Wat mij betreft 4,5*