Meningen

Weet niet goed wat ik er van moet denken. Had veel moeite om het eerste half uur door te komen, om de hele tijd tegen dat "ik kan elk momen in huilen uitbarsten"-poppen gezichtje van Amada Seyfried aan te kijken.

Daarna wordt het zeker een stuk beter, maar ik vind dat het nergens 'echt goed' wordt, ik houd gedurende de hele film veel moeite om me in te leven in de karakters van Tatum en Seyfried, en vind hun acteerprestatie (hier) maar zo-zo. Henry Thomas dan. Díe kan me nou weer niet (nooit) vervelen. Ik werk in mijn werk veel met autisten, en vind dat ie het heel goed neerzet, al wordt nergens echt duidelijk of ie nou wel of niet een autist is in de film, nadat het door Syfried wordt verondersteld vrij vroeg in de film.

2.0. ...voor Henry Thomas...

Wow. Mooie film (voor eerste paasdag ). Doet erg denken aan Crash (2004) die ik net iets beter vind. Kan niet echt aangeven waarom eigenlijk. Misschien omdat daarin ook discrimatie een belangrijke rol speelt, en de thema's breder worden uitgewerkt. Er wordt goed geacteerd, sommige acteurs lijken even in hun rol te moeten groeien. Paula Patton... Ja, dan heb ik persoonlijk toch liever Moon Bloodgood, dan zit ik met een net iets hogere bloeddruk op de bank...; ik vind Patton wat geforceerd acteren, maar dat zullen sommigen ook van Bloodgood zeggen. Datzelfde heb ik trouwens in deze film bij Alexander Skarsgard. Jason Bateman dan. Altijd fijn om naar te kijken [spoiler alert] totdat ie moet huilen, dat moet bij hem volgens mij van heel ver komen. Gelukkig blijft dat de kijker dan ook geheel tot het einde bespaard.

Al met al een boeiende en onderhoudende film om naar te kijken.
Niet per se een must-see, maar zeker ook geen must-not-see.

4,0

P.s. Mooie soundtrack, vooral song van Jónsi, Tornado, moeite waard om nog eens te beluisteren.