Meningen

Gisteren gezien, maar ik ben er niet echt kapot van. DeNiro acteert goed en er zit een apart sfeertje in de film doordat het (vrijwel) volledig in zwart-wit is gefilmd. Het grootste probleem voor mij is dat ik Jake La Motta totáál geen interessant persoon vind, en hij is toch degene waar de film om draait. Raging Bull is zeker niet slecht, maar op mij heeft hij geen indruk achtergelaten.

Qua verhaal stelt deze film weinig voor: het gaat over iemand die zich verveelt en besluit vanuit zijn kamer naar de buren te gaan gluren. De uitwerking ervan is echter geweldig. De hele film is eigenlijk vanuit één kamer opgenomen, maar toch blijft de film heel goed boeien tot het einde en leef je heel erg mee met het hoofdpersonage. Verder zijn de dialogen en de sfeer (welke tegen het einde toe erg spannend wordt) dik in orde. Een hele fijne film!

Dit is echt zo'n film die zo slecht is dat hij grappig is. Het verhaal is op zich niet slecht, maar de uitvoering ervan wel. Met name het acteerwerk is echt om te huilen van het lachen.

Hoofdpersoon/regisseur/producer/weetikhetwat Tommy Wiseau spant hierbij toch echt de kroon. Hij heeft gedurende de film elke keer dezelfde gezichtsuitdrukking, alsof hij in een zombiefilm speelt. Zijn accent is nog het meest lachwekkend. Ik kan zijn accent het best omschrijven als iemand met een Frans accent die Borat probeert na te doen en het syndroom van Down heeft. Elke keer als hij iets zegt is het vrijwel altijd lachwekkend, zowel qua uitspraak als hoe hij er bij beweegt. "I did not hit her, I did naaaaaaaht! Oh, hi Mark!"

Ook de gesprekken in de film slaan nergens op. Het grappigste voorbeeld hiervan vind ik als Johnny en Mark in een cafe een gesprek hebben over hun werk, waarna Johnny ineens vanuit het niets vraagt: "Anyway, how's your sex life?" Een ander voorbeeld, als Lisa met iemand aan de telefoon praat: "I'm going to do what I want to do, and that's it. What do you think I should do?"

Ook zit de film vol met subplots en nutteloze scenes waar niks mee gebeurd. Zo vertelt één van de personages middenin een gesprek, vanuit het niets, dat zij borstkanker heeft. Hier wordt verder in de film niet meer op ingegaan.

The Room is slecht op vrijwel alle fronten, maar aan de andere kant heb ik me er wel kostelijk mee vermaakt, en daar gaat het toch om bij een film? "You are tearing me apart, Lisa!"