Meningen

Soms weet je het al bij de aankondiging van een film. Het pakt je of het pakt je niet. Maar soms zijn er ook momenten van twijfel. Dat gevoel had ik heel sterk bij Overlord, een B-film maar met een veel groter budget. Dit was vooral te zien in de openingsscène van de film. Indrukwekkende scenes van vliegtuigen die een handvol Amerikaanse soldaten tijdens de vooravond van D-Day achter de vijandelijke linies gaan droppen.

Maar waar de opening historische accuraat probeerde te zijn, werd dit ondergraven om van het centrale personage (politiek correctheid?) een zwarte soldaat te maken. Enfin,we moeten de film ook niet al te serieus nemen. Eenmaal achter die vijandelijke linies verandert de film in het gegeven over Duitse experimenten. (niet de eerste die daarover handelt) Waarbij er ook duidelijk aanwijzingen zijn dat er naar de film ‘Frankenstein’s Army’ van regisseur Richard Raaphorst is gekeken. Maar hoewel er aardig wordt gestrooid met lugubere beelden, bekruipt toch de indruk dat het qua horror allemaal wel wat steviger had gemogen.

Overlord is dan ook een typisch voorbeeld van een film waarbij je het gevoel krijgt dat er veel meer mogelijk was geweest. De uitwerking van het verhaal en de hele opbouw missen de finesse. Het is geen grootse film, heeft duidelijk last van mensen niet tegen het hoofd te willen stoten, (Zwak in zijn gore en waar waren het hakenkruis of het SS-teken?) maar door zijn pulp -cartoonesk-achtige sfeertje weet net genoeg te entertainen.

Duidelijk meer een drama die zich afspeelt in een tijd dat cowboys er dienst uitmaakte. Toch is het geen slechte film. Prachtig acteerwerk in een film met een donker randje en waar af en toe ook nog wat humor in opdook. De film speelt met het vraagstuk: Mag je het recht in eigen handen nemen. En je bent onschuldig tot het tegendeel is bewezen. Vooral de scene's met de spanningen tussen de mannen en vrouw waar een genot om naar te kijken. Ietsepietsie moralistisch maar door het goede acteer- en camerawerk een fijne film.

De Franse regisseur Alexandre Aja is nu niet direct een favoriet. Zijn eerste Franse film was wel aardig maar de remakes, satire met een horrorsausje, melodrama of krokodillen bevielen me minder. Te gelikt, te glad of gewoon te vervelend. Nu Aja min of meer terugkeert naar Frankrijk voor een vlot geregisseerd Sciencefiction-thriller weet hij mij gelukkig weer een beetje te overtuigen. Al is veel hiervan misschien meer te danken aan actrice Mélanie Laurent want ze houdt zo ongeveer in haar eentje de aandacht vast! De film is eigenlijk niets anders dan een dikke meeslepende negentig minuten een jonge vrouw die plotseling ontwaakt in een cryogene-hightechcapsule zonder herinneringen, op een paar flashbacks na, die praat tegen besturingssysteem M.I.L.O. Maar het feit dat ook jij als kijker helemaal niks weet maakt dat dit een goed onderhuids spannend verhaal met een flinke dosis claustrofobie was. Er wordt slechts van een hele kleine ruimte gebruik gemaakt, maar het camerawerk is opvallend mooi. Alle hoeken en bewegingen die gemaakt kunnen worden in deze beperking worden gebruikt. Ja het acteerwerk en de cinematografie zijn de absolute pluspunten die film zeer aangenaam maken!

Vreselijk slechte film. Soms kan dat best leuk zijn maar in dit geval dus niet! De gore is ronduit slecht. Er zitten ellenlange scene`s in waarbij je, je af vraagt waar ze voor dienen? Oma die het eten klaar maak, een vrouw die haar tanden flost en poetst enz. En dan is er nog die jaren tachtig boodschap over de o- zone laag. Deze kan bij mij dus op het lijstje slechtste film die ik ooit gezien heb.