Conversations with a Killer: The Jeffrey Dahmer Tapes (2022)

Waarom komt dit ook nog uit, na die al behoorlijk lange mini-serie over Dahmer?

Dit komt uit omdat het blijkbaar veel mensen boeit, maar de meeste durven dit niet te zeggen. Zoals Dahmer zei, veel mensen zien graag horror, maar ik heb een echte afschuwelijke horrorfilm gemaakt. Wat mij wel kwaad maakt in de serie is dat er zoveel onschuldige mensen op een afschuwelijke manier zijn moeten sterven gewoon omdat ze een kleur hadden, arm waren en homo, en de politie dus geen interesse had in de verdwijningen. Nog twee kleine opmerkingen: mij maak je niet wijs dat de grootmoeder geen vermoeden had, en het kan toch niet dat hij in de rechtbank niet krankzinnig werd verklaard, als Dahmer niet gek is, wie dan wel?

Lijkt me alvast interessanter dan 'die andere serie'.

Beste ZAP zo gaat het altijd natuurlijk, zolang er interesse is en het geld opbrengt ....zie maar naar de serie The Handmaids tale, het blijft maar duren, en het word echt vervelend. Ik was blij met de docu...

Zou beter zijn geweest, eerst de dahmer tapes en daarna de dahmer serie .

Het zijn twee verschillene genres: 'de Tapes' bestaat puur uit authentieke beelden en geluidsopnames en daarom - wat mij betreft, te prefereren boven de serie, die valt onder het genre 'faction', een mengelmoes van feiten en fictie ( zie 'Rampvlucht'). Daarom is er over dat laatste ook altijd gedoe.

Dat snap ik, maar eigenlijk krijg je toch voor 90 procent twee keer hetzelfde verhaal?

Ik ga het kijken hoor, maar ben benieuwd of het me meer nieuwe dingen leert.

Benieuwd naar je bevindingen; misschien hier met ons delen t.z.t.?

De serie heb ik niet willen zien. Ik kijk sowieso nooit naar films over historische gebeurtenissen en/of personages wanneer daarover nog voldoende audio- visueel materiaal bestaat. Daarmee krijg je het uit de eerste hand; dramatisering met enscenering en ingehuurde acteurs is altijd 'second best'.

Ik vind het toch altijd weer knap dat bij dit soort documentaires, de makers momenten weten op te vullen waar geen authentiek beeldmateriaal van is. Er zijn meer dan genoeg audiomomenten aanwezig en deze worden zeer professioneel ingevuld door sfeermakende beelden, die precies aansluiten bij wat er beschreven wordt.

Ik heb eerst de welbekende serie gekeken, daarna deze documentaire. Ik ben er nog niet helemaal over uit of het uitmaakt of je eerst deze en dan de serie kijkt of andersom.

Feit is, er wordt precies hetzelfde verteld. Alleen de serie is veel beeldender en de documentaire grijpt je wat meer bij de strot, omdat je echt in het wereldje van Jeffrey Dahmer stapt, doordat je hem hoort en ziet.

Misschien was het grootste verschil binnen het gehele verhaal nog wel de betrokkenheid van de buurvrouw Glenda. In de documentaire komt zij nauwelijks voor, in de serie heeft ze een flinke bijrol.

Knap staaltje werk. Ik ben inmiddels wel Dahmer-moe.

Ik vroeg me af waarom we deze driedelige docu nog kregen, kort na de lange mini-serie over Jeffrey Dahmer, want het verhaal werd daar overtuigend verteld. Na het kijken van deze docu moet ik zeggen dat het toch wel meerwaarde heeft. Het is een aanvulling met meer achtergronden en feiten van de betrokkenen van destijds waarbij toch nog wel nieuwe dingen worden verteld en waarbij misschien nog wel duidelijker word hoe ziek en gestoord Dahmer was. Achteraf heeft de mini-serie zich qua gruwel misschien nog wel ingehouden. Er zijn gelukkig veel beelden van destijds bewaard, zeker van de rechtszaak, wat behoorlijk interessant is. Normaal had ik dit nog een half punt extra gegeven, maar na anderhalve week bijna non-stop info over Dahmer te hebben bekeken ben ik er wel klaar mee. Het is net wat too much, maar het is wel aardig interessant om het allemaal te hebben bekeken. Ik wist zijn naam, maar nauwelijks wat hij heeft gedaan. Dat is nu wel duidelijk.

3,5*

Zo ging dat tot nog niet zo lang geleden hoor. En in veel landen is het nog steeds zo dat kleur, afkomst en rijkdom heel erg bepalend kan zijn voor hoe anderen met je omgaan.

Ik denk dat Dahmer een hele berekende en rationele manier van denken had en daarom niet gek verklaard kon worden. Om dat label juridisch te krijgen is er volgens mij meer nodig hoe krom en gek dat ook klinkt.

Ja, hij was ziek in zijn hoofd door de gedachtes en verlangens die hij had maar dat maakte hem niet gek.

Je bent niet verplicht om te kijken toch? of je had het ook uit kunnen smeren over een iets langere periode. Dan was het misschien niet too much geweest.

Mijn complete verhaal in een quote zetten doet lijken alsof ik constant klaag over dat het te veel voor me was. Dat zeg ik alleen in mijn allerlaatste zin... Ik heb enorm genoten van serie en docu.

Jointz ik vind dat u een goed antwoord op mij gegeven hebt, zo had ik het nog niet bekeken maar het zou wel eens kunnen juist zijn wat u verteld over die gek verklaring....

Na de serie ook deze documentaire bekeken, en er wordt veel extra informatie gegeven. Het is vooral interessant om de interviews met Dahmer te horen. Ongelooflijk hoe kalm hij over deze verschrikkelijke toestanden kon praten. Dat hij een psychopaat was mag duidelijk zijn, maar gelukkig werd hij niet ontoerekeningsvatbaar verklaard. Wel gek hoe de gevangenisbewakers hem zomaar alleen lieten met een andere 'inmate', het lijkt wel alsof de moord op Dahmer gepland was.