Tytgat Chocolat (2017)

Tytgat Chocolat seizoen 1 Het aardige aan 'Tytgat Chocolat' (2017) is dat het op een luchtige, respectvolle manier raakt aan thema's die relevant zijn voor mensen met een verstandelijke beperking. Zo geeft de serie inzicht in de reële consequenties die het voor deze jongeren heeft dat ze voor de wet eigenlijk nog worden gezien als minderjarig, terwijl ze op een heleboel vlakken net zo volgroeid zijn als leeftijdsgenoten. Zoveel verschillen hun verlangens, ambities en dromen nu ook weer niet van mensen zonder een verstandelijke beperking. Langs de andere kant begrijp je Jasper's ouders ook weer als hun zoon opeens een eerste vriendinnetje krijgt en ze spookbeelden voor zich zien van bijvoorbeeld een zwangerschap. 'Tytgat Chocolat' (2017) danst langs zulke precaire thema's door die sprookjesachtige setting van een typisch Vlaamse chocolaterie. Vol tierelantijntjes, machinerietjes en vrolijke taferelen wanneer de vrolijke gasten van de inpakafdeling (allemaal met een arbeidshandicap) elkaar overladen met grappen en grollen. Bij een sprookje horen misschien een dappere underdog als Jasper Vloemans (Jelle Palmaerts) en een begeerlijke prinses als Tina Dibrani (Mira Bryssinck), maar op een gegeven moment gaat de ietwat simplistisch insteek over moderne bedrijfsvoering tegenstaan. Zoals familiebedrijfsleider Roman Tytgat (Wim Opbrouck) een wel erg brave lobbes is, die naarstig zoekt naar manieren om zijn geliefde inpakafdeling te beschermen tegen verdere economisering. Want Uncle Scrooges als neef Andy (Flor Decleir) en nonkel Achille (Jan Decleir) staan al klaar om de menselijke maat te vernietigen met doembeelden als outsourcing, efficiency en winstoogmerk. Maar ik vroeg me eigenlijk de hele tijd af wat er op tegen is om het bedrijf uit de rode cijfers te krijgen en met de gemaakte winst te zoeken naar manieren om iets voor de gemeenschap te doen!? Gelukkig raakt dat zakenaspect een beetje op de achtergrond wanneer Vloemans en zijn makkers hun biezen pakken naar Kosovo. 'Tytgat Chocolat' (2017) vindt niet helemaal een goede balans tussen rationele sociale kritiek en het onbezorgde sprookje dat het tegelijkertijd wil zijn. Maar het is ontegenzeggelijk een unicum voor een fictieproductie hoe personages met een verstandelijke beperking op de voorgrond komen. Ook nog door mensen zichzelf te laten spelen in plaats van het gebruikelijke sentiment eromheen.

Tytgat Chocolat seizoen 1 Hulde voor het feit dat men acteurs met een beperking betrekt in deze serie, zij deden het nog niet eens zo slecht. Maar ik vond het verhaal gewoon niks, zeker die zijplot met onze buitenlandse vriendin & haar lief, iets dat me opvalt overigens wel, hoe belachelijk vaak gaat het niet over liefde & vriendinnen wanneer mensen met down ter sprake komen? Nee sorry, ik vond het matig, maar het project op zich is wel tof.