ad
  • 139.659 films
  • 6.619 series
  • 20.030 seizoenen
  • 432.089 acteurs
  • 280.264 gebruikers
  • 8.087.794 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Pacific (2010)

3,90 123 stemmen

Show titel: The Pacific

IMDb beoordeling: 8,3 (101.170)

Seizoenen: 1 seizoen

Afleveringen: 10

Datum van release: zondag 14 maart 2010

  • On Demand:

  • Ziggo Bekijk seizoen 1 via Ziggo
  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play

The Pacific

Afleveringen Seizoen 1 (2010)

  1. 1. Guadalcanal/Leckie

    Oorlogsveteraan sergeant John Basilone maakt zich klaar om te in te schepen, voor een confrontatie met de vijand in de Pacific. Ook journalist Robert Leckie en andere jongemannen werven zich aan bij first Marine corps. Eugene Sledge die niet dienst kan nemen wegens hartruis, zegt vaarwel tegen zijn beste vriend Sidney Phillips die op weg gaat voor zijn opleiding. Precies acht maanden naar Pearl Harbor landen de mariniers op het eiland Guadalcanal. En leveren strijd voor het strategisch belangrijke vliegveld zodat ze zich klaar kunnen maken voor onvermijdelijke tegenaanval.

  2. 2. Basilone

    Sgt. Basilone en het Zevende Regiment Mariniers komen aan op Guadalcanal om de verdediging van het First Regiment op Henderson Field te versterken. Sergeant Basilone speelt een sleutelrol in het afweren van een nachtelijke Japanse aanval, maar raakt zwaar verbrand aan zijn armen. Na vier maanden voortdurend slag te hebben geleverd worden de uitgeputte en door ziekte geteisterde mannen van de First Marine Divisie geëvacueerd .

  3. 3. Melbourne

    Na vier maanden te hebben doorgebracht op Guadalcanal krijgt het First Regiment kans op herstel in Melbourne. Ze worden binnengehaald als de redders van Australië. Leckie wordt verliefd op Stella, een Australisch meisje van Griekse afkomst. Ze nodigt hem uit om in het huis van haar ouders te verblijven. Sergeant Basilone wordt onderscheiden met een Ere-medaille en hij keert kort daarna op verzoek terug naar de Verenigde Staten. Om daar het gezicht van de Amerikaanse werving voor soldaten te worden.

  4. 4. Gloucester/Pavuvu/Banika

    Eindelijk ingeschreven als marinier begint Sledge aan de basistraining in Kamp Elliot. Het 1ste Regiment wordt ingezet op de Bismarck-archipel in de slag om Kaap Gloucester. Tijdens de gevechten komen ze er al gauw achter dat niet alleen de anonieme tegenstander maar ook de jungle hun vijand is. De overlevende worden gestationeerd op het Godverlaten eiland Pavuvu. Leckie begint de lichamelijke en geestelijke gevolgen van de strijd te vertonen en wordt naar een ziekenhuis vlakbij Banika gezonden.

  5. 5. Peleliu Landing

    Sergeant Basilones bekendheid groeit als hij door het land reist op oorlogspromotie. Op Pavuvu meld Sledge zich bij het vijfde korps mariniers. Na een kort terugzien met zijn vriend Sidney Phillips worden ze ingezet. Ze ontmoeten het Japanse verzet op het zwaar verdedigde eiland Peleliu.

  6. 6. Peleliu Airfield

    De mariniers leveren strijd bij het vliegveld op Peleliu. Door de waterschaarste en extreme hitte zijn de omstandigheden zeer zwaar. Leckie geraakt gewond bij een granaatontploffing, waarbij hij granaatscherven in het gezicht krijgt. Hij wordt geëvacueerd en naar een hospitaalschip gebracht terwijl de strijd onverminderd voortgaat.

  7. 7. Peleliu Hills

    De mariniers zetten de slag om Peleliu voort, tegen een vijand die vastbesloten is om tot de laatste man te vechten. Teneergeslagen door de dood van zijn makkers en getuige van de onvoorstelbare wreedheid aan beide kanten, Sledge staat aan de rand van een morele instorting. Uiteindelijk wordt het het eiland ingenomen en kunnen de mariniers terugkeren naar Pavuvu. Fundamenteel veranderd door de ervaringen op Peleliu. Sledge heeft het moeilijk met de afslachting en dood van zijn makkers in de heuvels van Peleliu. Basilone gaat verder met het verkopen van oorlogsobligaties.

  8. 8. Iwo Jima

    Meer en meer gefrustreerd door zijn rol in de oorlogscampagne, keert Basilone terug in actieve dienst bij het Vijfde Regiment Mariniers. Hij gaat nieuwe mariniers trainen voor de strijd in de Pacifische Oorlog. Hij ontmoet er Lena Riggi, een vrouwelijke sergeant van het regiment. Wetende dat hun geluk van korte duur kan zijn, besluiten ze te trouwen. Sergeant Basilone wordt kort erna ingezet bij de slag om Iwo Jima en sneuvelt door een mortierinslag.

  9. 9. Okinawa

    De marinierscompagnie van Sledge wordt ingezet in de Slag om Okinawa. Het Japanse leger verkiest de dood boven een overgave en zijn onverschillig over het lot van de plaatselijke bevolking. Hierdoor wordt Sledge steeds cynischer en toont niet langer medeleven met de Japanners. Wanneer hij en de andere zich klaarmaken om Okinawa te verlaten, horen ze van een nieuwe bom die een volledige Japanse stad in een oogopslag heeft vernietigd.

  10. 10. Home

    Na de overgave van Japan, heelt Leckie van zijn verwondingen en keert huiswaarts hervat zijn oude baan en begint een relatie met Vera een meisje dat hij al kende sinds zijn jeugd. Sledge keert terug naar Alabama en wordt herenigd met zijn familie en zijn vriend Sidney Phillips. Lena, de weduwe van Basilone, zoekt zijn ouders op en schenkt hen John's Ere-medaille.

Reviews & comments

zoeken in:
avatar van Donkerwoud

Donkerwoud

  • 7206 berichten
  • 3166 stemmen

Mijn kritiek op Band of Brothers was dat ze te weinig de karakters uitdiepen en teveel aandacht gaven aan het oorlogsgebeuren. Guess what? Dat doen ze in The Pacific dus wel, en het maakt de serie eigenlijk vooral veel trager. Kom op zeg, de hoofdpersoon maakt twee liefdesaffaires mee terwijl het zou moeten gaan om zijn tijd in het leger. En dan richten de laatste episodes zich opeens onverwacht op een minder interessant personage.

Wat de serie dan wel weer goed doet is de zinloosheid en de gruwelijke aard van de oorlog in beeld brengen. De verbeten strijd van de Japanners die door blijven knokken terwijl ze eigenlijk al verloren hebben is wrang en intens. Ook is er hier het gevoel van kameraadschap en meeleven met de soldaten die BoB ook tot zo'n memorabele productie maakten. De beste momenten zijn dan ook de hilarische conversaties die de soldaten voeren met elkaar. Lekker sarren en irriteren, of juist onvermoede overeenkomsten vinden in hun gezamenlijke leed.

Het is uiteindelijk een mooie productie, de miljoenen die erin zijn gestoken zie je eraan af, maar uiteindelijk heeft het minder eeuwigheidswaarde dan zijn oudere broertje.


avatar van Ajax&Litmanen1

Ajax&Litmanen1

  • 54209 berichten
  • 3363 stemmen

Na Band of Brothers volgde jaren later The Pacific, waar we op een zelfde wijze een groep soldaten tijdens WO II volgen, maar nu met de strijd in Azië. Persoonlijk is het deel van WO II over Azië niet het gedeelte wat ik het meest aansprekend vind, maar ze hebben wel heel knap een goed beeld van de oorlog daar weten te creëren. De beelden zijn hard en direct, zoals de strijd daar was met de vele man tegen man gevechten en de vele nutteloze doden die vielen doordat er erg vies werd gestreden. De landen en de gevechten op Peleliu vind ik de sterkste delen van de serie. Wel ligt het tempo een stuk lager en is alles buiten de actie vrij teleurstellend.

Jammer genoeg heb ik emotioneel gezien weinig binding met deze groep soldaten, helemaal in vergelijking met de Easy Company uit BoB. De lovestory van de hoofdpersoon boeit me niet en de personages worden ook niet genoeg uitgediept om interessant te worden. Ook kent de serie een paar onnodige onderbrekingen waardoor je als kijker weer helemaal uit de oorlogssetting bent gehaald.

Heel veel van verwacht destijds, maar meer dan 3* levert het niet op.


avatar van legian

legian

  • 696 berichten
  • 1122 stemmen

Ik kan aanraden om deze NIET direct achter Band of Brothers te gaan kijken. Waarom? niet omdat deze nu zo slecht is, maar omdat de emotionele band die je met Easy Company had hier minder sterk aanwezig is.

Dat wil niet zeggen dat het niet aanwezig is, Voornamelijk de ontwikkeling van Sledge raakt me (het moment dat hij thuis de breakdown kreeg bracht die brok in de keel weer naar boven). Daarnaast hebben we Leckie die voornamelijk leuk is om naar te kijken en Basilone waar we eigenlijk te weinig mee van doen hebben om een grote impact te hebben. Het grootste probleem hier is namelijk dat ze niet in een en hetzelfde team oppereren maar afzonderlijk van elkaar. Dat zorgt ervoor dat de band binnen het team minder sterk naar voren komt aangezien het team voornamelijk bijfiguren zijn. In tegenstelling tot Band of Brothers krijgen zij niet een aflevering om je met het personage te laten binden.

De gruwelijkheden van de oorlog zijn er echter niet minder om. En de impact op de personages is zeker aanwezig. Daarnaast zien we hier een oorlog die hier nooit echt goed aan bod gekomen is, tenminste in mijn geval, zo heeft geschiedenisles voldoende geleerd over de oorlog tegen de Duitsers maar is Japan maar één keer genoemd (Waar alleen Pearl Harbor, Hiroshima en Nagasaki behandeld werden). Het is daarom wel fijn om te zien dat die oorlog ook aandacht krijgt.

Opnieuw een serie die de waanzin en gruwelijkheden van oorlog goed in beeld brengt. Persoonlijke ontwikkelingen zitten er zeker in maar hebben niet altijd de impact die je zou willen. De rustpunten (met name Melbourne) en de love story van Leckie voegen weinig toe en hadden niet gehoeven. Daar staat tegenover dat de rest een rit is van pure waanzin en gruwelijkheden.

Uiteindelijk haalt het niet het niveau van Band of Brothers wat voornamelijk door de mindere emotionele band komt. Het gevolg is dat de impact minder is. Echter zit ook deze serie sterk in elkaar en komt de waanzin van de oorlog goed over.

4.5*


avatar van scorsese

scorsese

  • 8793 berichten
  • 8710 stemmen

Na Band of Brothers is deze serie een vervolg die zich afspeelt aan de andere kant van de wereld tijdens de tweede wereldoorlog. Verhaaltechnisch gaat het wellicht iets te veel kanten op, maar het blijft wel boeiend en je krijgt een goed beeld van de oorlog. Een van de duurste series ooit, en dat is zeker te zien op het scherm. De negende aflevering hakt er het meest in en is daarmee ook de beste aflevering.


avatar van Foxhollywood

Foxhollywood

  • 178 berichten
  • 312 stemmen

Wederom een top productie uit de keuken van Spielberg. Enorm genoten.


avatar van Chelsea94

Chelsea94

  • 458 berichten
  • 576 stemmen

Haalt zeker niet het niveau van Band of Brothers. Personages zijn minder interessant en ik weet nu al de helft van de namen niet meer, terwijl je bij bob de personages echt leert kennen en het voelt alsof je een soort deel van ze bent. De liefdesverhalen vind ik te lang duren, verder is het wel een mooie serie.


avatar van rep_robert

rep_robert

  • 26322 berichten
  • 3464 stemmen

The Pacific is gewoon ondergewaardeerd. Je hoort altijd dat BoB beter is, maar de serie is gewoon compleet anders. Maar er kan niet ontkent worden dat de actie nog intensiever in beeld wordt gebracht en de uitdieping van de personages gewoon een stuk beter is (bronmateriaal leent zich er ook beter voor). Wat doet de oorlog met een mens? Hoe is de oorlog voor de mariniers na thuiskomst? Wat doen soldaten als ze niet vechten (verlof)? Zaken die misschien niet persé nodig zijn, maar wel een welkome afwisseling zijn. Ik mis een beetje die rustige momenten in BoB en the Pacific geeft mij dit wel. Ik kan niet lang genoeg naar het soort rustige afleveringen kijken zoals die in Australië, uiteraard ook de minst beoordeelde aflevering op IMDB.

Ach... Dit is samen met BoB gewoon het beste wat je op oorlogsgebied kan krijgen. The Pacific doet echt niet onder!

4,5*


avatar van Lebarron

Lebarron

  • 709 berichten
  • 573 stemmen

The Pacific is een goede serie over een in NL beetje onderbelicht theatre of war in WOII en daarom misschien juist wel interessanter om te bekijken dan Band of Brothers. De serie kent drie hoofdrolspelers Robert Leckie, Eugene Sledge en John Basilone. Zoals mijn bovenbuurman meldt wordt de actie beter en intensiever in beeld gebracht dan bij Band of Brothers. Ook is de karakteruitdieping beter dan bij Band of Brothers maar toch ontbreekt er iets: cohesie en dat komt omdat de hoofdrolspelers elk in een andere eenheid zaten. Hierdoor switch je van hot naar her en daardoor had ik moeite om het verhaal te volgen. Het leek meer op Call of Duty dan een serie. Desondanks was het nog altijd een goede serie die een zeer belangrijk stuk uit WO II vertelde. Zeker het kijken waard! Mijn oordeel is Band of Brothers 4,0 en The Pacific 3,8 vanwege de minder vloeiende verhaalijn maar afgerond naar boven is dat ook een 4,0.


avatar van Noud

Noud

  • 434 berichten
  • 862 stemmen

Was ik laatst deze serie aan het kijken. En ik vond het al zo vreemd alsof ik stukken heb gemist.

Kom ik op het einde pas achter dat ik naar aflevering 10 heb zitten kijken in plaats naar de eerste aflevering.


avatar van Thomas83

Thomas83

  • 3158 berichten
  • 2856 stemmen

Toen dit destijds voor het eerst op de Nederlandse televisie werd uitgezonden ben ik al na een aflevering of vier afgehaakt. Ik vond dit erg teleurstellend na Band of Brothers. Het was vooral het oninteressante thuisfront meende ik, maar daar blijkt de serie achteraf gezien niet eens zoveel aandacht aan te besteden. Het zal hem dan wel vooral hebben gezeten in de weinig innemende personages en algeheel veel meer sombere toon. Wat dat betreft is de (weer veel te lange) intro erg misleidend. Band of Brothers moet zijn tijd over zoveel meer personages verdelen, maar alsnog springen ze er een stuk meer uit.

Die serie is ook deels zo leuk omdat het draait om de moed en kameraadschap van Easy Company en er een spannend gevoel van avontuur boven de Europese campagne hangt. De campagne in The Pacific is dan toch andere koek. Een stuk slopender en deprimerender vooral, en met eindeloos veel jungle. Verder is de opbouw in The Pacific ook wat anders. Je krijgt niet altijd een goed gevoel voor hoe lang men steeds op die eilanden zit, en je leert de bijfiguren niet vanaf het begin al kennen. Ik vond nu eigenlijk alleen Snafu en Gunny nog wel echt leuk. Malek trekt al je aandacht. Eugene is nog wel sympathiek, maar Leckie en Basilone konden me echt gestolen worden.

De keren dat de serie zich tijdelijk afkeert van het front zijn dan ook echt de meest vervelende momenten. De scènes aan het thuisfront zijn te sentimenteel van toon vaak, en dat korte uitstapje in Australië was echt matig en onnodig. Ik vind dat de serie in de kleine momentjes veel effectiever laat zien wat de oorlog met de soldaten doet. Bijvoorbeeld in die scène met de kok aan boord van het schip ("You're heroes back home") na de slag om Gaudalcanal. Of als uitgerekend de gepokt en gemazelde Gunny mentaal instort.

Verder heeft de serie ook nog een hoop ander goeds te bieden. Alle drie de afleveringen op Peleliu zijn een regelrechte voltreffer. Ze tillen de serie naar een hoger niveau. Je kan in de actiescènes ook zien dat het budget ten opzichte van Band of Brothers nog even flink is opgeschroefd. Band of Brothers ziet er in zijn eigen invasiescène toch een stuk meer gedateerd uit. De dood van Haldane raakte me ook echt. Zelfs die van Basilone, omdat het zo onverwacht was (voor mij tenminste). Na een verder zo zoetsappige aflevering wordt je als kijker ineens weer keihard geconfronteerd met de brute realiteit op Iwo Jima.

Ook op Okinawa is het echt bruut met die burgers midden in de gevechten, de booby traps en de modder, rottende lijken overal. Na die eindeloze ellende is het dan ook meer dan begrijpelijk om Sledge, zo goed gecast met zijn onschuldige voorkomen, in een geharde en cynische marinier te zien transformeren. En om dan juist Snafu, die al eerder in dat stadium was aanbeland, te zien breken is ook weer echt effectief. Die slachtpartijen door de afgematte soldaten zijn eveneens bijzonder naar. De scene met die baby en de stervende vrouw in de hut vond ik er dan wel een tikkeltje overheen.

Gelukkig eindigt de serie wel op een sterke noot. Waar eerder de scènes aan het thuisfront niet werkten is dat in de slotaflevering wel het geval. Dan laat de serie uiteindelijk op een krachtige manier zien hoe door de oorlog gebroken mannen thuis werden ontvangen. Dit voelt allemaal toch een stuk echter. Veel oprecht droevige momentjes, zoals Snafu die in New Orleans uit de trein stapt zonder Sledge wakker te maken om afscheid te nemen. Uiteindelijk toch blij dat ik de serie alsnog af heb gekeken. Achteraf bekeken ben ik er op precies het verkeerde moment mee gestopt. 3.5*.


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op TvMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.