Euphoria - Seizoen 1 (2019-2021)

Magistraal. Op cinematografisch niveau van ongekend hoog niveau. Deed mij behoorlijk denken aan Lars von Trier.

Magistraal is inderdaad een juiste omschrijving. Wát een serie. Aflevering 8 hoort in een museum thuis.

Spring Breakers light

Net de eerste serie gezien op HBO en hoge verwachtingen worden niet helemaal waargemaakt. Het ziet er allemaal mooi uit en de wereld van zuipende en sexende jongeren is visueel aantrekkelijk, maar het blijft allemaal wat vlak. Qua drama blijft het hangen op soapniveau. Er zijn wat interacties en hier en daar een beetje chantage, maar uiteindelijk gaat het nergens heen het kabbelt de hele speelduur beetje voort en eigenlijk zijn alle personages weinig interessant. De leuke verhaallijnen die ingezet worden, worden niet goed doorgepakt. Het blijft uiteindelijk toch erg braaf allemaal.

Nee, dan heb ik veel meer met Spring Breakers dat visueel veel sterker is en ook meer drama kent.

4* voor serie 1 en op naar serie 2 waar een en ander hopelijk wat heftiger wordt.

In 1 woord geweldig...4,5

De afleveringen worden beter en beter, met 7 en 8 als spetterend slot. Muziek, montage, Zendaya, thema's (hoewel ik het de eerste twee episodes nog teveel primatentelevisie vond), erg fijn. Niet een serie die alle concurrentie wegblaast in mijn ogen, zo meesterlijk is het niet, maar wél voelt het alsof dit aan het voorfront staat van de populaire cultuur en dat is al heel wat.

Let op: na seizoen 1 (acht afleveringen) zitten nog twee specials, die je los op moet zoeken op HBO max. Ze staan hierboven wel gewoon vermeldt.

tamelijk saaie bedoeling over euforische tienermeisjes (drama-queens) aan de drugs, webporn en insta in een akelige neon-verlichte hel van herhalingen en matige conversaties. Veel choreografie, bij euforische beats, van chickies die zich dramatisch op de grond laten vallen van ellende, of pirouettes draaiende bakvisjes op de (rol)schaatsbaan. Glittertjes en hartjes. En een gezond grote nadruk op blote piemels, niks tegen onfuctioneel bloot hoor. Ook niet als statement tegen het vrouwonvriendelijke hollywood van damesbloot in series en films en heel misschien wel de totale seksualisering van USA. I just dont care.

Dingen zouden anders moeten...

Eurphoria, ik was toch wel "euforisch" toen de serie op dvd verkrijgbaar was. Zou ik een hele abonnement af moeten sluiten voor een serie. Ik hoorde vergelijking met Noe, Von Trier, Korine... De producent is A24. En coming of age... zeker als het intens is, zijn bij mij altijd welkom. En Euphoria haalt alles uit de kast en weet een waar bedwelmend en soms misselijkmakende kunstroes te leveren. Het is soms moeilijk om een onderscheid tussen goed of slecht te maken, maar één ding is zeker duidelijk: Wat ben ik nogmaals blij dat ik niet in Amerika leef, laat staan daar als minderjarige geleefd te hebben.

Amerika, het land waar alles behoorlijk letterlijk genomen wordt, het machinale denken ervoor zorgt dat de bevolking als tikkende tijdbommen leeft, de angstcultuur dat men isoleert terwijl sommigen misschien wel beter weten... en wie zijn uiteindelijk de grootste slachtoffers? Juist, de jongeren... Jongeren die worden gedwongen om te leven volgens de idealen van de voorgaande generaties. De frustraties, onvrede, marginalisatie, eenkennigheid en hypocrisie zorgen ervoor dat alle ethiek uit het leven gezogen wordt. Maar jongeren als Rue weten wel beter. Wisten wel beter. Maar wie neemt dat serieus?

De zeventienjarige Rue komt net uit een kliniek en daar waar moeders angstcultuur binnenshuis eerder al verstikkend was, lijken de situaties nog onleefbaarder te worden. Eigen schuld, dan had je maar niet aan de drugs moeten komen. Maar... wat is het verschil hier in kwestie? Rue zit in principe zijn hele leven aan de drugs; een dokterschrift als doekje voor het bloeden, omdat ze al vanaf haar babytijd allerlei trekjes zou moeten hebben die afwijken van de norm. Diagnose na diagnose en dosis na dosis. Rue wordt zodanig geïsoleerd, want Amerika leer je niet van je fouten. Daar ben je gestigmatiseerd door je fouten. Bij elke korte afwezigheid moet ze in bijzijn van haar moeder haar pis laten testen en is ze slechts alleen maar verdacht. Maar toch... Ze hunkert naar de vrijheid, en uiteindelijk ook naar dat ene bijzondere Transgendermeisje op haar school genaamd Jules. Iemand die een grote invloed op haar leven heeft. Maar ze wil ook niets meer dan vrijheid. En ja, zoals oudsher zal dat stiekem moeten. Maar zo weet je dat het juist alsnog fout gaat.

Euphoria richt zich naast Rue ook uitgebreid en vakkundig op de belangrijke personages in haar omgeving... en zijn ook de achtergrondverhalen en flashbacks belangrijk. En zo lijkt de wond van deze Amerikaanse maatschappij per verhaal steeds verder opengetrokken worden... en die ook helaas in semi-versie in Europa gelden.

Het achtergrondverhaal van Jules was schrijnend. Of wat te denken van de macho van de school genaamd Nate; een echte engerd, maar van wie zal hij dat nou hebben? Juist....

En dan heb ik het ook nog niet over Kat Hernandez gehad.

Zowel Rue als de betrokkenen lijken per aflevering meegezogen te worden in een put van tragedie van de moderne tijd en zijn Trumpiaanse Amerika. Niks van de risico's gaat de serie uit de weg en de beerput lijkt grenzeloos te zijn... en ligt ook helaas niet ver van de werkelijkheid af. De typische puberproblemen worden hier extreem uitvergroot... maar het lijken geen problemen meer te zijn. Het is pure destructie! En dan ben je nog jong, mooi en dan heb je een heel leven voor je... Maar, ligt het voor de volle 100% aan hen zou je denken?

Dat ze willen feesten en experimenteren? Graag zelfs! Maar waar blijft dat verdomde beetje ethiek dat ze nodig hebben? In plaats van het egoïsme, frustraties, eigenbelang, liefdeloosheid en narcisme van de volwassenen? Iets wat ook zo zijn duistere familiegeheimen lijkt te hebben.

Ja, jongens... Je merkt... Ik zat als een toeschouwer toe te kijken en stond machteloos omdat je er niks aan kan doen. Dat je met lede ogen moest toezien hoe een groep jongeren zich door onmacht totaal naar de afgrond werken. Maar dat bevestigd wel dat dit een parel van een serie is. Eentje die je moet zien om te geloven. Om te walgen, om te betoveren, om lief te hebben, om boos op te worden, om bij te trippen, soms verdrietig... en ja... waar je soms zelfs de slappe lach van krijgt, terwijl de zaken totaal niet om te lachen zijn.

Ik zeg: Ga dat zien om te geloven!

5,0*

Heerlijk intense serie die je meesleurt in een draaikolk van emoties. Continu balancerend tussen coming of age tienerdrama en een surrealistische bad trip. Juist die wisseling van perspectief steeds, het niet in een hokje laten stoppen, maakt Euphoria zo goed. Uiteraard geholpen door de prima cast, maar het is vooral de regie die écht uitblinkt. De editing is regelmatig echt fantastisch. Vooral de laatste twee afleveringen valt dat op. Beeld en geluid werken samen als een symfonie, onder begeleiding van een vaak pompende soundtrack en gelikte beelden.

Wéér een voltreffer van HBO.

4,5*

Deze Euphoria is ver boven mijn verwachtingen uitgedraaid. Ik verwachtte een soort '13 Reasons Why op speed'. Maar al snel werd duidelijk dat je hier met een heel ander niveau te doen had, op vlak van acteren, op vlak van regie, op vlak van cinematografie!
Niet dat ik de serie van (het eerste seizoen van) 13 Reasons Why niet kon appreciëren, maar dat moest het toch vooral van zijn hoofdplot hebben en zijn fijne soundtrack. Hoe langer geleden dat ik die serie gezien had, hoe minder goed ik het ook scheen te vinden. Dat er daarna nog meerdere seizoenen zijn gemaakt (die ik niet gezien heb) die naar het schijnt het hele verhaal totaal uitpersen tot op het laatste pulprestje, speelt daar misschien ook wel een rol in (hoewel het zeker niet de enige reden is).

Maar, los daarvan dus, Euphoria is wat mij betreft op alle vlak zijn superieure grote zus.
Ja het is soms veel seks, bonkende feestjes en drugs. Maar er wordt ook - gelukkig - voldoende ruimte gemaakt om op adem te komen, en - belangrijker nog - voor de keerzijde van heel die wereld.
Hoe hier ook met tijd gespeeld wordt zal wel niet voor het eerst zijn dat dit gebeurd, maar het voelt wel ingenieus, origineel, en het wérkt.
Een aantal verhaallijnen zijn op een goede (geloofwaardige?) manier met elkaar verweven, andere zijn dan weer wat meer zijverhaaltjes, waarbij ik wat meer leek te worden herinnerd aan het feit dat ik me wel degelijk nog steeds in het wereldje van een high school-serie bevond. De acteurs die voor 17-jarigen moeten doorgaan past daar ook een beetje in, maar daarvoor moet je het mooie 'suspension of disbelief' dan maar even activeren.

Het allergrootste minpunt echter (waardoor hier ook geen 4,5 staat, al twijfel ik nog steeds), is de laatste scene. Waarom in hemelsnaam eindigt zo'n topserie van hoogstaand regie-/cinematografisch niveau (zeker in dat genre) MET EEN VERDOMDE VIDEOCLIP? . Dat vond ik helaas toch echt wel een smet.

Hoe dan ook, de serie blijft hangen. Het is fijn om weer het gevoel te hebben jezelf helemaal in een serie te hebben kunnen onderdompelen, en er nog een tijdje mee rond te lopen. Overige series die ik recent keek (het ijzersterke Dopesick en het integere Unbelievable) vond ik misschien wel kwalitatief de meerdere, maar ze gaven me niet dezelfde 'high' als een aflevering van Euphoria. En dat is op deze nuchtere manier ook wel eens een fijne afwisseling.

Misschien geef ik seizoen 1 nog een tweede kijkbeurt voor ik naar seizoen 2 overga. Het is altijd even met bang hart afwachten, maar hopelijk kan die het niveau evenaren!

Ik had het zelf niet beter kunnen zeggen

Vergeet de aflevering op de Kermis niet. Van een pompende soundtrack (en gevoel als kijker) gesproken!

Euphoria ... een serie wat schokkende, gewelddadige en pornografische/naakte beelden bevat. Dit blijkt zo schokkend te zijn, dat je bij iedere aflevering een explicite waarschuwing krijgt. Man man man ... wat is dat Amerikaans zeg. Zo schijnheilige preuts.

Ja er komen soms gewelddadige en naakte beelden in voor. Pornografisch en/of schokkend? Nee dat vind ik niet. Naaktheid is in Amerika blijkbaar toch wel een dingetje.

Na 3 afleveringen ben ik met deze serie gestopt. Waarom? Aan het einde van iedere aflevering vroeg ik mezelf af "waar heb ik naar zitten kijken? De hoofdrolspeler is een junk, die maar niet af wil kicken en de (bekende) trucjes toepast om iedere controle te omzeilen. Tieners die aandacht te kort komen en/of te veel aandacht hebben en hier niet mee om kunnen gaan. Sex wat super belangrijk is en dat je hiermee moet concurreren tegenover je vrienden.

Nee... ik vond het niks.

Ik heb gisteren 2 afleveringen gekeken en visueel is het behoorlijk goed en ook qua acteerwerk is het behoorlijk goed. Maar dit is helemaal niet hoe 17-jarigen jongeren zich gedragen?? Deze serie is zeer over-de-top en ongeloofwaardig en heeft een hoog horror gehalte voor de ouders van tieners die dit kijken. Er zullen zeker kernen van waarheid in deze serie zitten maar kan er na 2 afleveringen ook niet meer de tegen. De constante ellende en alles daaromheen en alles is ellendig en iedereen is gek en seks overal. Het is onzin. Neuken in een zwembad terwijl iedereen je filmt? Natuurlijk gebeurt dat zomaar. Nee, men is juist preuts en bang van elkaar en de jeugd neukt minder en minder en minder en door dit soort series waarschijnlijk nog minder. Na 2 afleveringen gestopt maar als ik jonger was had ik dit wel leuker gevonden dit soort zeer moody coming-of-age series met veel drugs en seks. Maar nu heb ik een het zal allemaal wel gevoel hieraan overgehouden. Het is niet geloofwaardig.

Sommigen wel. Maar het is geen documentaire hè.

Ik snap die reactie ook niet zo. Deze serie draait toch voor het grootste deel om de audiovisuele ervaring?

Ja, je hebt gelijk sommige wel maar seks in een zwembad terwijl iedereen je filmt en dat maakt dan niet uit?

Kan aan mij liggen maar dacht dat het altijd werd genoemd als een hele realistische serie maar het is totaal niet realistisch. Het is een soort donker sprookje. Het is een nachtmerrie van een gekke ouder verfilmd die denkt dat de jeugd zo is terwijl dat niet zo is. Misschien is mijn probleem dat ik het gevoel heb dat dit geschreven is door iemand die veel te ver weg staat van de belevingswereld van de jeugd.

Audiovisueel is het best goed maar deze mensen komen helemaal niet over als 17-jarigen en zien er ook niet perse zo uit. Het is een beetje raar. Een satire is het ook niet. Het is misschien gewoon een beetje een gekke serie en dat is het.

Ze zien er ook niet (allemaal) uit als 17 jarigen idd hoor. Maar vind dat niet zo relevant. Er zijn wel grotere verschillen tussen acteurs en personages geweest in films waar dat meer van belang was. Het gaat hier volgens mij veel meer om de trip.

Maar goed, het kan je ding niet zijn natuurlijk, soit.

Natuurlijk wordt een en ander gedramatiseerd als het voor een serie of film is, maar de realiteit is soms nog erger. Op de serie Knokke Off kwam ook wat kritiek dat het allemaal zo overdreven zou zijn, maar drugs zijn voor bepaalde groepen jongeren dagelijkse kost en volledig genormaliseerd.

Mooie serie. Heb het in een paar dagen bekeken op hbo-max. Het waren mooie dagen.