• 15.792 nieuwsartikelen
  • 178.171 films
  • 12.220 series
  • 33.993 seizoenen
  • 647.241 acteurs
  • 199.057 gebruikers
  • 9.374.429 stemmen
Avatar
 

Samengewerkt met

Reacties


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar

Ik Doe Moeilijk

  • 1144 berichten
  • 197 stemmen

Onlangs heb ik kennis gemaakt met het fascinerende werk van Nederlandse filmmaakster Barbara Meter. Haar werk wordt in de geschiedenis van experimentele film gerekend tot de structurele film, vanwege haar aandacht voor het medium en representatie. Maar waar die filmstroming nogal eens neigt naar een eenzijdige aandacht voor het intellectuele en conceptuele, weet Meter een perfecte balans te vinden tussen reflectie/filosofie en esthetiek.

De belangrijkste thema's die in haar werk terugkeren zijn het medium film, tijd, geheugen, representatie, verleden en identiteit. Haar werk is zeer poëtisch en contemplatief. Door gebruik van compositie, kleur, textuur (8 mm blow-up), juxtapositie weet ze droomachtige, verstilde werelden op te roepen.

Tot haar mooiste werken reken ik:

- Portraits (1972). Dit werk valt te zien als filmisch kubisme. Door split-screen techniek, montage en close-ups creëert de film portretten. De soundtrack is Steve Reichs compositie Four Organs. De repetitieve structuur hiervan werkt goed in combinatie met de montage.

- Appearances (2000). Dit is een van haar bekendste werken. Door het gebruik van foto's en home-movies reconstrueert de film de wereld van de Weimar periode in Duitsland dat haar Joodse ouders ontvluchten voor de WO II. Door juxtaposities van verleden en heden re-construeert Meter haar familiegeschiedenis en haar eigen identiteit. Een meesterlijke reflectie op het geheugen, de persoonlijke geschiedenis in relatie tot de bredere maatschappelijke context en de ongrijpbaarheid van het concept tijd.

- A Touch (2008). De film speelt met de spanning tussen abstractie en representatie; de meest karakteristieke thema van de structurele film. Door technieken als blow-up, over-belichting en camerabeweging wordt de kijker zich afwisselend bewust van het medium (dat representeert) en de voorstelling (de representatie). Dit werk deed mij nog het meest denken aan bAmerikaanse experimentele filmmaker Stan Brakhage.

En het leuke is: het is gewoon te krijgen op DVD (Moskwood/Filmmuseum).

Meer info, reviews etc.


avatar

DwarreI

  • 1169 berichten
  • 1307 stemmen

Ze houdt er interessante insteken op na maar het resultaat weet mij niet echt te beklijven.