Kersverse avonturenfilm met 'Stranger Things'-actrice krijgt er genadeloos van langs: 'Compleet gebrek aan interesse'

Technologie. We kunnen niet meer zonder, en onze symbiotische band ermee zal wellicht ooit onze ondergang betekenen. Vele boeken en films over dit onderwerp zijn al verschenen. The Electric State is later deze week te streamen, maar wordt lang niet zo best ontvangen als het bronmateriaal. De bewerking naar het kleine scherm wordt door de pers goeddeels neergesabeld.

Een alternatief 1994. Heel de wereld ligt in puin nadat een verhitte strijd tussen de mensheid en kunstmatige intelligentie onze planeet bijna onbewoonbaar heeft gemaakt. Zodra de oorlog eindelijk een einde kende, werden de menselijke slachtoffers begraven en de verslagen robots zijn naar een afgebakende zone verbannen, die in een woestijn in het zuidwesten van de Verenigde Staten gelegen is. 

Lees ook: De 25 beste films met een prominente rol voor technologie

Heel het ooit machtige land is nu een desolaat landschap waarin mensen proberen te overleven. Eén van hen is de tiener Michelle (Millie Bobby Brown), die door Amerika trekt om op zoek te gaan naar haar verdwenen broer. Ze wordt op haar tocht vergezeld door een zachtaardige, maar eigenaardige robot, Cosmo (Alan Tudyk), en oorlogsveteraan Keats (Chris Pratt), die zichzelf opnieuw heeft uitgevonden als vrachtwagenchauffeur.

'Zo worden ze niet meer gemaakt'

De film is gebaseerd op The Electric State, een geïllustreerde roman van Simon Stålenhag.  Deze kreeg een ietwat valse start, aangezien Universal Pictures de productie van Anthony en Joe Russo aanvankelijk in de bioscoop zou uitbrengen. Netflix nam echter het stokje over. Het eerste boek van de auteur was tevens de basis voor Tales from the Loop, de sciencefiction drama-miniserie die voor Prime Video werd gemaakt. Maar in tegenstelling tot die show kan deze nieuwe film niet op bijster goeie kritieken rekenen. Tot nu toe kent slechts 23% van de 22 critici op Rotten Tomatoes een voldoende toe. Erg pijnlijk voor een project dat wel 320 miljoen dollar heeft gekost.

"Films die zich baseren op boeken mogen best van het de oorsornkelijke basis afwijken," oppert Courtney Howard namens Variety, die het eindresultaat 'saai' noemt. "Dat is wat Kubricks The Shining en Verhoevens Starship Troopers aan hun publiek bond. Maar hier hadden de makers de oorspronkelijke basis zwaar aangelengd. Ze waren overduidelijk niet geïnteresseerd in een vertelling die zo angstwekkend, scherp en bevredigend is als het origineel."

Volgens Clarisse Loughley van The Independent zit er in de film een knappe tegenstelling: "The Electric State is zowel pijnlijk voor de hand liggend als volslagen onsamenhangend. Wat we ervan mee moeten nemen is dat popcultuur de grootste voedingsbron van de mensheid is. De achtergrond bestaat uit niets anders dan winkelcentra, kermissen en andere symbolen van massaconsumptie. Het verhaal gaat niet over een dystopie, maar is er zelf een."

Een positiever geluid klinkt vanuit Robbie Collin die schrijft voor The Daily Telegraph: "Het DNA van de film bestaat uit de nineties. Uit ieder decorstuk en detail blijkt dat de gebroeders Russo je willen laten denken: 'zo maken ze ze tegenwoordig niet meer.' En da's ironisch, want dat deden ze tien jaar geleden zelf nog. Het maakt niet uit dat je niet direct doorhebt waar de film heen wil – of dat die zelfs even rond wil blijven hangen; dat geeft je de tijd om die dood-van-de-Amerikaanse-eeuw sfeer op te zuigen."

Wil je hier zelf een oordeel aan kunnen geven? Dat kan, want vanaf vrijdag 14 maart is The Electric State te zien op Netflix. De trailer hieronder geeft je alvast een voorproefje.