Glass Onion was voor Rian Johnson in verschillende opzichten een gewaagde tweede film, na de eerste detectivefilm Knives Out. Niet alleen zijn alle karakters behalve Benoit Blanc gloednieuw, maar ook duurt het vrij lang voordat het publiek een moord te zien krijgt. Dat was bewust, al had Johnson zeer veel moeite om een voor het verhaal cruciale scène te schrijven.

Een goed moordmysterie schrijven is geen simpele taak. Niet alleen moet de zoektocht naar de waarheid spannend zijn voor het publiek, maar het publiek moet ook niet te vroeg weten wie de moordenaar is. Tel daarbij op dat pas de context achter het verhaal na een uur duidelijk wordt, en je moet wel een heel goede scène schrijven om het publiek vermaakt te houden. Dat was het probleem voor schrijver en regisseur Rian Johnson in Glass Onion, zo vertelde hij aan Variety. "De scène tussen Benoit Blanc en Helen Brand op Blanc's balkon is de crux van de film. Het is de scène waar we de structuur van de hele film onthullen, onze hand tonen en waar we ook het hoofdkarakter, Helen, introduceren," aldus Johnson. Die scène was dan ook een "monster," zo vertelt de regisseur. "Het had zo veel losse onderdelen. De scène moet niet alleen het publiek oriënteren, gezien alles wat ze denken gezien te hebben omver wordt gegooid, maar ook een nieuw karakter introduceren en ons haar aardig doen vinden, aan haar kant krijgen en duidelijk haar missie definiëren die dragend is voor de tweede helft van de film."

Beter laat dan nooit

Niet alleen de inhoud van de scène was echter een probleem, ook het karakter van de scène kon problematisch worden wanneer het publiek al bijna een uur naar de film aan het kijken is. Het risico dat men de film traag zou vinden bij deze scène was vrij groot. "Alles gebeurt in een lang, statisch gesprek aan een tafel precies halverwege de film, wanneer het risico om te traag te zijn het meest op de loer ligt. Ik bleef die scène tot op het allerlaatst herschrijven, en maakte hem weer anders in de montage," zo vertelt Johnson.

Alles voor het verhaal

Een logische vraag om te stellen is dan ook, 'waarom wil je als regisseur het jezelf zo moeilijk maken?', maar voor Rian Johnson was deze opbouw van de film uiteindelijk het beste voor het verhaal. "Het verhaal is het belangrijkst. Er is een rare scheidslijn tussen het 'verhaal' en het 'mysterie,' maar ik denk dat het een belangrijke scheidslijn is," zo zegt Johnson. "Glass Onion is een verhaal over een vrouw die de dood van haar zus wil wreken, en het mysterie komt daaruit voort. De karakters zijn gemaakt en geboetseerd gebaseerd op wat het verhaal nodig heeft, om een bonte verzameling te krijgen van niet alleen verdachten, maar van obstakels voor Helen om haar doel te bereiken." Al met al een boeiend kijkje in Johnson's keuken. Ongetwijfeld zal hij met het derde deel van zijn reeks opnieuw zijn best doen om het publiek op het verkeerde been te zetten.