Knock-out: Romantiek (2013)

Top voor je filmbeleving. Lekker een beetje moviemeteren tijdens de film.

Haha. Faces is ook wel een film waar je even in moet komen. En hoewel je kan zeggen dat het is te prijzen dat wibro speciaal alle films eerst gaat kijken voor de KO, zou zo'n gehaaste aanpak niks voor mij zijn.

Wanneer je een film gaat zien puur om hem te kunnen wegstrepen (om wat voor reden dan ook), kan dat toch onmogelijk goed zijn voor je filmbeleving. Film is een belevenis die je moet ondergaan, dat stukje haal je door er op deze manier naar te kijken helemaal weg. “Hhmmm, ja, nee wel aardig, wie is dat, zou er al iemand hebben gereageerd op mijn bericht bij Happy Together, moet ook het bericht van pietje nog liken op facebook, hij had zo'n leuk plaatje geplaatst van een pasgeboren katje met drie poten. Hey, ik kan in een split screen en een film afspelen en internetten. Hey er gebeurt geen reet in deze film, welke film was dit ook al weer? Oh ja... hoe lang heb ik al gekeken? 45 min? Lang zat, kan ik er in elk geval tegen stemmen. Kijk hem tijdens het stofzuigen, bellen van 0900 nummers en het thai bowen wel af, kan ik er tenminste ook op MM op stemmen. Vond het maar saai, een film die je helemaal niet pakt ook. Totaal geen sfeer. Hup volgende film, moet toch nog strijken”. Cinema is kunst die je een kans moet geven om het te appreciëren.

Nee hoor. Sommige mensen kunnen perfect "clean-slaten" voor een film begint.

Vanalles beginnen doen tijdens het filmkijken is wat anders natuurlijk, dan gun je een film niet alle kansen. Al doen sommige films er ook er weinig aan om die kansen te verdienen ...

Tja als je het vanuit de omgekeerde volgorde bekijkt, zul je wel gelijk hebben. Een goed moment kiezen of zin hebben in een film is maar onzinnig natuurlijk. Het is ook maar wat je 'perfect clean slaten' noemt. Als perfectie voor jou gelijk staat aan al die lage prut beoordelingen waar je op uitkomt, na het kunnen wegstrepen van zo'n film die er toch al weinig aan doen om een kans te verdienen, zul je (nogmaals) wel gelijk hebben. Lijkt me echt top om zo films te ervaren.

Clean-slaten is gewoon elke film dezelfde kans geven, los van welke reden je een bepaalde film wil kijken. Ik ga voor 95% van de film die ik kijk met evenveel zin zitten, die andere 5% zijn films waar ik om de één of andere reden énorm naar heb uitgekeken.

Je gaat een horrorfilm toch niet midden op een warme zomerdag met alle lichten aan kijken. Een film waarvan je weet dat het van een sfeerregisseur is, kijk je toch niet even tussendoor met allemaal mensen om je heen. Die film waar je al het hele jaar naar uit hebt gekeken kijk je toch ook niet laat op de avond, terwijl je eigenlijk doodmoe bent. Ik kan nog wel 400 voorbeelden geven.

Ik geloof overigens helemaal niets van je percentages. Je gaat onvermijdelijk op basis van wat je weet van de film (previews, de regisseur, ik hoef volgens mij niet alles waar een verwachtingspatroon op gebaseerd kan zijn op te sommen) een verwachtingspatroon creeren. Het gevolg is dat je meer of minder van een film verwacht. Het gevolg daarvan is dat je meer of minder zin hebt in een film. Ik geloof er dan ook helemaal niets van dat je in 9,5 van de 10 gevallen met net zo veel zin, gaat zitten.

Ik snap dat zo'n manier van kijken er voor zou zorgen dat jij (voor die 95%) de eerlijkste beoordeler bent van de hele site (naar jouw maatstaven weliswaar), maar ik geloof er niets van. Sorry.

[edit]

Het is niet mogelijk om een lijn bij 5% (of waar dan ook) te trekken. Wat dan over die 5% (onder de top 5%) waar je ook naar hebt uitgekeken (maar niet heel erg)? Die valt dan ineens in de 95% schaal en heb je net zo veel zin in als een film van Bergman? Zo werkt het niet.

Tijdens een warme zomerdag bekijk ik geen enkele film, noch thuis noch in de bioscoop, maar zit ik lekker op een terras met een lekker pot bier kijkend naar de schaars geklede vrouwen die voorbij lopen. Ook MovieMeter kan mij dan even gestolen worden. Toch wel grappig dat mijn opmerking zo'n discussie losmaakt.

En gelijk heb je, dat is precies mijn punt.

Maar jij gelooft ook nooit iets van wat je zelf niet ervaart ... daar kan de rest van de wereld geen rekening mee houden natuurlijk.

2-3

3-3

Maakt overigens toch ook weinig uit of er 'haast' is bij het kijken van zo'n film voor een K.O. , de speelduur van de film veranderd er niet door, en de tijd die men heeft te besteden ook niet. Zo heb ik Mah Nakorn met dezelfde 'haast' gekeken als dat ik 'L Eclisse zag, maar toch pakte die tweede belachelijk slecht uit en belandt die eerste in mijn top 10.

Snap Wibro wel, zou Faces ook het liefst overdag zien. Los daarvan, is het nu gewoon een vreselijk regenachtige dag, dus eigenlijk goed voor elke film. Daarnaast pauzeer ik vaak ook films om dingen te noteren voor een review, doet vaak weinig aan mijn beleving af. Om het wat concreter te maken deed ik dat bijvoorbeeld ook bij Herutâ Sukerutâ. Verschilt per persoon toch wel.

Nu maak je je er wel heel makkelijk van af. Ik leg toch duidelijk uit, waarom dat m.i. zo niet werkt. Ik geloof best dat je die 5% niet als absoluut getal bedoelt. Ik zeg dat ik denk dat het niet mogelijk is voor iemand om ergens een lijn te trekken en onder die lijn opeens alles en iedereen even veel kansen (jij noemt het zin) toe te dichten. Het is niet zo vreemd dat ik die opmerking in twijfel trek, maar als er veel meer mensen zijn die denken dat dit prima kan, hoor ik het graag.

Mijn stelling is eenvoudigweg dat het voor een ieder onmogelijk is om objectief of zelfs met net zo veel zin aan te vangen bij 95% van ALLE films.

Kan er wel een paar voorbeelden bijpakken van films waarvan je te voren al zegt dat het waarschijnlijk 3x niks wordt om vervolgens een 0,5 uit te delen. En dan wil je met een stalen gezicht beweren dat je net zo veel zin had in die film als 95% van alle andere films? Ik snap dat dit je zou moeten helpen in discussies (elke film heeft immers gelijke kansen gekregen, het is een nobel streven) en vervolgens kun jij het helemaal bij de film neerleggen. Het is een puur en perfect systeem voor die groep van 95% om binnen je eigen maatstaven, tot een zo eerlijk mogelijk oordeel te komen. maar zo werkt het niet. En als jij zegt van wel, geloof ik dat niet. Sorry.

Waarom zou ik moeite doen als je het bij voorbaat toch al niet gelooft? Zolang ik het maar geloof en ervaar. Ik ga met evenveel zin voor een oude Bergman, grootse Spielberg of aanvullertje van Dante Lam of Herman Yau zitten. Als jij je daar niks bij kan voorstellen dan is dat maar zo.

17. Faces (1968) vs Conseguenze dell'Amore, le (2004)

3-4

3-5

18. Wuthering Heights (1939) vs Lolita (1962)

0-1 (4,0* vs 4,5*)

Beiden erg sterk.

0-2

Ik noem meerdere zaken die je niet wilt of kunt weerleggen, terwijl je die ruimte natuurlijk wel hebt. Zo werkt het toch in een discussie? Dat je het niet eens bent, iemand niet gelooft of wat dan ook zit toch opgesloten in twee verschillende standpunten? Dat ik dan nu ook nog eens uitspreek dat ik het niet geloof, is toch niet zo'n dealbreaker? Ik vind dat ik goede punten aanbreng, maar jij zegt eenvoudigweg dat dat dan maar aan mij ligt. Ik moet een getal dat je nu zo uit je mouw schudt voor waarheid aannemen, omdat....?

Ik zeg niet dat je hier moedwillig loopt te liegen of zo, ik geloof best dat dat je insteek is. Ik zeg alleen dat die insteek niet sluitend is en dat die percentages mij onzinnig lijken, omdat het in de praktijk eenvoudigweg zo niet werkt. Als ik dan vervolgens berichten terugzie van verwachtingspatronen die aangeven dat een bepaalde film je helemaal niets lijkt, om er vervolgens een lage beoordeling tegenaan te knallen, moet ik er maar vanuit gaan dat je er met (net zo) veel zin aan was begonnen omdat jij nu een maal in staat bent om perfect (geen speld tussen te krijgen) te clean slaten. Heb je daar een aparaatje voor, of gaat dat vanzelf?

Ik kan ook wel zeggen dat alle films die ik zie op een bepaald nulpunt beginnen en de teller pas begint te lopen als de film is begonnen. Dan ben je de eerlijkste criticus van de wereld. Das wel lekker discussieren natuurlijk. Het is een methodiek waarmee je kan aantonen dat de film alle kansen had. Het is ook blijkbaar een kwaliteit die mensen bezitten (sommigen mensen kunnen perfect). Dat geeft je dan natuurlijk ogenblikkelijk een voorsprong op mensen die dat niet kunnen. Zo lust ik er nog wel een paar.

1-3. Lolita is beter, maar qua 'romantiek' wint de eerste het.

Geeft je nog niet het recht om op beide films te stemmen.

Excuus, 1-2 natuurlijk.

Niet als iemand aangeeft het toch al niet te geloven en (uit een ander topic) het niet serieus te nemen. Dat is zelfs voor mij te onzinnig.

Verwachtingspatronen hebben inderdaad geen effect op de zin die ik heb om een film te zien (uitzonderingen daargelaten), omdat de films zelf bekijken tijdsgewijs maar misschien de helft van m'n filmhobbie in beslag neemt. Uiteindelijk schrijf en praat ik vaak meer over film dan dat ik films effectief kijk, in die context bekijk ik de meeste films nooit zonder reden en heeft een film kijken, goed of slecht, altijd een bepaalde meerwaarde.

Echt enthusiast voor een film gaan zitten gebeurt zelden. Dat zijn uiteindelijk meestal ook de films die 4.5* of 5.0* scoren, een 20-tal films per jaar (héél snel omgerekend één om de twee weken en met +/- 10 films per week dus iets van een 5%).

Als je mij probeert wijs te maken dat je met net zo veel zin begint aan een 4 uur durende docu over de beatles, een band die toch al helemaal ruk is, dan aan (bijna) al het andere......ben bij deze overtuigd.

Nochthans veel Beatles fans in mijn omgeving waar ik nu gezellig mee kan meekletsen. Leuk en nuttig zijn twee verschillende zaken.

Daar heb je toch tijdens het kijken van de film niets aan? Ik heb het over met zin aan een film beginnen, waarmee ik jouw eigen woorden herhaal. Ik heb het niet over het nut achteraf, dan kan je overal wel een draai aan geven...

2-2

Het wel of niet zin hebben in een film vooraleer je aan een film begint heeft toch niks te maken met hoe je een film tijdens het kijken ervaart? Op die moment zit je een film te beoordelen. Voor je aan de film begint speelt uiteraard het hele proces mee.

Maar je kunt toch niet de zin die je ergens vooraf in hebt volledig ontlenen, aan een (mogelijk) nuttig en indirect (het heeft de interesse van anderen) resultaat dat je achteraf denkt te behalen. Mijn hele punt is dat dat zo niet werkt, vooral ook omdat het onmogelijk is dat alle denkbare redenen die je ergens zin in geven, even sterk zullen zijn (waardoor ze allemaal op dat gelijke punt beginnen)

'Ah, lekker een Beatlesdocu van 4 uur opzetten. Heb ik straks iets om over te kletsen. Dat ik er zelf helemaal niets aanvindt, maakt voor mijn zin niet uit!'. Dan heb je toch meer zin in die docu over dat onderwerp dat je wel aanspreekt, van een uurtje op een goed moment (omdat je daarna naar een concert gaat daarvan of zo), waar je ook over met vrienden kunt praten, maar die niet bij de top 5% zit?

Mijn stelling is dat clean slating een nobel streven is, maar ik niet geloof dat dit in de praktijk zo werkt.