menu

Film / Genres en landen / Verweven verhalen (mozaïekfilms)

zoeken in:
avatar van Ramon K
Bij Kicks (2007):

Maar iedereen heeft toch al contact met elkaar? Ze zitten allemaal in hetzelfde huis, kennen elkaar al etc. In Magnolia en Short Cuts lijken het afzonderlijke verhalen die niets met elkaar te maken hebben en dan kruisen de wegen plots. Daar doelt ie op.

(kan inderdaad naar het forum).

avatar van starbright boy
starbright boy (moderator)
Ramon K schreef:
Maar iedereen heeft toch al contact met elkaar? Ze zitten allemaal in hetzelfde huis, kennen elkaar al etc. In Magnolia en Short Cuts lijken het afzonderlijke verhalen die niets met elkaar te maken hebben en dan kruisen de wegen plots. Daar doelt ie op.


Precies.

avatar van xgogax
O, zo. Als dat het geval is dan moet ik jullie gelijk geven! Al zeg ik erbij dat de mozaïekstructuur van de cinema van Altman en Magnolia indirect geïnspireerd is door La Règle du Jeu.

avatar van Ramon K
Dat geloof ik meteen. Vooral omdat ik ook al wat andere ensemblefilms van de man zag.

avatar van kos
kos
La Ronde staat volgens mij bekend als een van de eersten met zo'n structuur.

avatar van Ramon K
Uit de synopsis kan ik iig wel zoiets opmaken. Film kende ik eigenlijk niet. Van Ophuls nog wel. Een keer gaan zoeken dus.

avatar van xgogax
kos schreef:
La Ronde staat volgens mij bekend als een van de eersten met zo'n structuur.

Niet echt. Als de personages in La Ronde eenmaal achter de rug zijn, komen ze niet meer terug (op het eerste na). Dus meneer A ontmoet mevrouw B, in het volgende segment ontmoet mevrouw B meneer C etc. En aan het einde ontmoet mevrouw X meneer A. En dan is de cirkel rond.

avatar van kos
kos
Aha oke, da's inderdaad wat anders.

Eigenlijk zijn het high brow soaps....

Overigens was La Règle du Jeu (1939) ook bepaald niet de eerste ensemblefilm van het type Gosford Park: dat type was behoorlijk populair in het Hollywood van de jaren '30 (waar GP ook niet voor niets naar verwijst). Ik denk dat Grand Hotel (1932) daarvan de eerste was.

Het Short Cuts-type daarentegen is volgens mij echt een Altman-uitvinding, al was Nashville (1975) daar dan de eerste in. De film heeft wel een overkoepelend thema, maar dat is niet direct wat de personages bindt (zoals het hotel in Grand Hotel, of de oorlog in The Longest Day). Ook sommige films van Ozu zijn weliswaar ensemblefilms (met allerlei verhaallijntjes die door elkaar heenlopen), maar daar is dan steeds de familie de bindende factor, waarbij bij de introductie van elk personage steeds direct duidelijk is hoe zij in het plaatje passen. Heel anders is dat bij de Altman-films, waarbij pas gaandeweg (vaak pas laat in de film) duidelijk wordt hoe de verhaallijnen gerelateerd aan elkaar zijn.

avatar van italian
Dolls mag zeker niet ontbreken

kiriyama
italian schreef:
Dolls mag zeker niet ontbreken



Babel!

avatar van kappeuter
kappeuter (crew)

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=yBxz3h3uhos

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.



The Paradise Suite (2015) - vanaf 24 september in de bioscoop


Gast
geplaatst: vandaag om 02:56 uur

geplaatst: vandaag om 02:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.