Serieus problemen met mensen die meer dan 20 films 5 sterren geven

Mijn 5* films kennen een percentage van 0,07% (2 op 2991 films). Zeer tevreden mee. Al mag mijn gemiddelde (2,26) nog wel wat omhoog.

Als ik mocht kiezen zou mijn percentage het liefst op 100% liggen

Verder blijft een schaal van 10 of 100 eigenlijk hetzelfde. Er zijn mensen die een schaal van 10 al overdreven moeilijk vinden, anderen vinden een schaal van 100 zelfs nog te beperkt. Uiteindelijk schikken mensen zich toch wel naar wat ze voorgeschoteld krijgen.

Maar de optie om 5 sterren te geven is er toch gewoon om hem te gebruiken? Als je zelden tot nooit 5 sterren geeft, betekent dat in mijn ogen dat je je waardering te strikt gebruikt. Het gaat toch om het beste dat jij ooit zag en daar dan een selectie van, ik snap niet waarom mensen daar zo krampachtig over doen. Je hoeft hem niet te pas en te onpas in te zetten, maar om hem helemaal uit te sluiten of zelden tot nooit te gebruiken , vind ik maar vreemd. Je verkleint en beperkt (en verlegt) gewoon de schaal op die manier.

Beoordelen is geen wiskunde. Het gaat niet om 100% scores of wat dan ook. Het is geen sterren dansen op het ijs, waar er punten af gaan als er iemand op zijn bek gaat. Ik verbaas me ook altijd over uitspraken als “na een half uur zat ik nog op 4 sterren”. Tja, zo ben je toch niet met een film bezig?

Het is gevoel. Het interesseert me geen hol als een film een mindere scenes heeft als ik verder tot op het bot geroerd ben en er tranen in mijn ogen komen of ik verder op de grond lig van het lachen. Het gaat om de beleving die je had, hoe de film je bijblijft, de herinneringen die het veroorzaakt. Schoonheidsfoutjes zijn daar inferieur aan. Dat wij gradaties willen aanbrengen om voor de lol dat gevoel te becijferen, betekent toch niet dat je je scores moet vernauwen omdat je vindt dat perfectie nu eenmaal niet bestaat.

Ik geef erg weinig 5* (8 films op 2431 stemmen = 0.32%), maar dat komt eerder door het feit dat een film meerdere kijkbeurten moet doorstaan om echt de volle pot te krijgen. Aangezien ik me vooral probeer bezig te houden met nieuwe films te zien, willen de herzieningen wel eens op zich laten wachten.

Mijn percentage van 4.5* ligt trouwens op 4.56% (111 films). Hiervan zijn er ettelijke die wel zouden kunnen evolueren naar 5*

Ik zit daarbij in de buurt: 12 waarderingen van 5* op 2557 stemmen, maakt 0.46%

Het aantal 4,5* ligt vele, vele malen hoger, maar hoe kun je zien hoeveel dat er zijn Metalfist? of heb je die 111 films gewoon geteld? Vast een trucje voor

mijn gemiddelde: 3,24, standaardafwijking: 0,71. Ik zit daar wat mee aan de hoge kant of niet?

Waarom niet? Na een half uur heb je toch ook al een "gevoel" over een film? Verder kan je die redenering natuurlijk ook gewoon achteraf maken, hoeft niet tijdens de film zelf te zijn.

Persoonlijk evalueer ik tijdens de film wel eens of hij rond de 3.5*-4.0* grens hangt, maar dan vooral omdat het voor mij qua blog/review gedoe wel eens een impact zou kunnen hebben.

Wat mij betreft niet. Hoe hoger hoe beter, ook denk ik dat je ook erg goed selecteerd op je smaak. Mijn lage gemiddeldek omt vooral door evolutie in mijn smaak en die films die ik nu ontgroeid ben zijn bij het herbeoordelen daardoor flink gezakt.

Touché

Het is in de eerste plaats in mijn ogen vreemd om tijdens het kijken van de film bezig te zijn met een beoordeling. Je 'moet' bezig zijn met de film.

Na het zien van een goede scene denk je toch niet, nu komt er een halfje bij. Of na het zien van iets dat je visueel lelijk vindt een punt eraf of zo? Zo werkt dat toch niet. Bij mij niet in elk geval. Ik vind het een klinische benadering van filmbeleving.

Je beoordeelt een film in zijn geheel. Je deelt het niet op in breuken. Ik snap ook niet wat voor zin het heeft om dat tijdens de film te doen. Of maak je aantekeningen voor je blog?

Ik denk dat je door actief te zijn op een site als MM en beoordelen best 'serieus' neemt je wel zo gaat redeneren. Ik betrap me er zelf ook wel eens op.

Ik denk dat dat klopt, ik ben ook erg selectief in wat ik kijk (niet dat alles goed en geweldig is uiteraard). Dat betekent wellicht dat ik relatief minder vaak met wat ík slecht vind in aanraking kom dan iemand die ook random films kijkt zonder te weten wat hij voorgeschoteld krijgt. Uiteraard zitten bij de films waarvan ik dacht dat ze naar mijn smaak zouden zijn ook wel eens clunkers, maar niet echt vaak.

Daar is ook niets mis mee. Maar waarom tijdens een film? Dat komt je beleving toch niet ten goede? En het kan toch prima achteraf.

John MiltonNee, inderdaad. Ik ben heel lang een alleskijker geweest en ik kwam regelmatig met troep in aanraking maar tegenwoordig selecteer ik ook veel strenger (ook omdat ik mijn tijd beter moet verdelen) en kijk ik echt alleen wat past binnen mijn persoonlijke smaak. Schikken voor 'vermakelijk' doe ik niet meer.

Dat ben ik met je eens, je moet er inderdaad niet te veel mee bezig wezen. Dan is je focus niet 100% bij de film nee.

Ik ben geen filmjournalist die met z'n notitieboekje alles zit te noteren nee. Ik zit ook niet constant een waardering bij te schaven tijdens de film, maar ben me wel bewust van hoe ik een film waardeer tijdens de film.

Maar als jij een film zit te kijken en iemand duwt na een uur op pauze, neem ik aan dat jij onbewust toch ook wel weet waar de film op de 0-5 schaal ongeveer ergens gaat uitkomen? Of antwoord je dan iets in de aard van "kan nog vanalles worden, misschien 1*, misschien 4.5* ...

En qua blog gebeuren is het vooral bepaalde shots die ik even in het achterhoofd probeer te houden (voor screen caps). En toch ook even actiever op bepaalde onderdelen letten, aangezien die reviews toch vaak wat uitgebreider zijn dan 2-3 alineas.

Gevoelskwestie uiteraard.

Maar idd zoals gezegd, je schikt je naar de mogelijkheden.

Oh ja, 627 stemmen (2013 was een uitschieter omhoog qua aantal films kijken in de laatste 10 jaar, 2014 is weer op oud niveau. ).

Gemiddeld 3,45 (whooeeei) 0,77 afwijking

31 keer 5 sterren = 4,94%

Als het echt zo raar is om 5* te geven zou mm de 5 kunnen schrappen maar dan zit je weer met de 4,5!

Ik snap ook wel de link met 10 en 'perfectie' dat weer onze cultureel bepaalde religieuze gevoelens prikkelt. Maar daar heb ikzelf geen serieuze problemen mee.

Kan ook aan mij liggen hoor, wil met het beoordelen altijd zo consequent mogelijk zijn. Een tikkeltje neurotisch misschien.

Ik heb gewoon even alle titels geselecteerd, in een Excel geplakt (wel met ctrl shift v omdat hij het anders niet deftig doet) en gesorteerd. Aan het aantal rijen zie je dan hoeveel titels het zijn. Wel even checken dat je geen alternatieve titels meetelt, maar als je op A-Z sorteert, dan kwamen die bij mij pas ergens op het einde.

Maar dan wordt de film op pauze gezet en me toch gevraagd daar bewust over na te denken en daar antwoord op te geven? Dat is juist het verschil tussen bewust en onbewust waarover ik het heb. Ik denk niet uit mezelf na een halfuur over "waar ik op zit" en dat verschuift zich dan de gehele film of zo. Ik zou in jouw voorbeeld waarschijnlijk wel kunnen zeggen of ik rond de 4 sterren zit op dat moment ja. Maar wat dat verder voor waarde zou moeten hebben? Ik vind het ook niet interessant wat jij van een film vindt na een half uur, ik wil weten wat je er helemaal van vindt. Het is toch niet de discussie of het tijdens het kijken van de film nog alle kanten op zou kunnen? Natuurlijk weet ik tijdens het kijken wel wat ik er van vind, zeker onbewust. Met een MM beoordeling ben ik echter niet bezig. Ik snap ook nog steeds niet helemaal wat je blog daarmee te maken zou moeten hebben (tenzij je aantekeningen wilt maken).

Ik vind dat op zich nog wel interessante informatie, zeker voor mensen die reviews vooraf lezen en waarde hechten aan de mening van diegene die een review schrijft. Soms is het verschil erg groot tussen verschillende delen, is dat zelfs essentieel voor de film zelf (Audition is zo'n voorbeeld).

Ik let bijvoorbeeld al eens specifieker op de soundtrack als ik voel dat er een uitgebreide review zit aan te komen. Of probeer bepaalde momenten zeker aan te stippen om naar te verwijzen. Hetzelfde met sommige shots, die kenmerkend of stijlvol zijn om te kunnen screen-cappen. Eerder "interne memos" dan echt met een boekje klaarzitten, maar het maakt me gewoon iets alerter voor bepaalde zaken en het helpt om bepaalde zaken ook beter te herinneren.

Wat mister blonde beschrijft is precies hoe ik tijdens een film kijken denk Dat was eerst niet zo, maar sinds het actief zijn op beoordelingssites heeft zich dat denk ik automatisch ontwikkeld. Tegenwoordig denk ik meestal op mijn 'What I Watch schaal', die loopt van 1 tot 10 waarbij ik op halve cijfers afrond, en op het MM sterrensysteem. En dan kan in ieder gedeelte van de film het cijfer inderdaad stijgen of dalen. Als ik er niet mee bezig ben blijf ik het cijfer altijd wel ergens achter in het hoofd houden. De meeste tijd denk ik er niet aan hoor, maar een paar keer in de film zal ik het cijfer toch echt wel even moeten updaten. Het spannendste is als een film na een halfuurtje op 5* staat, en of die dat dan vervolgens de hele rit kan volhouden. Dan blijven er altijd films over waarbij ik tijdens en na het kijken niet meteen een cijfer kan opplakken, die zijn het vervelendst Dat zijn normaliter films met gemengde gevoelens. Ook bij slechte films vind ik een beoordeling vaak lastig, wat komt doordat ik gewoon weinig slechte films zie, waardoor er minder vastigheid in dat gedeelte van de schaalverdeling zit. Een 7.5 geef ik met enige regelmaat een paar keer in de week.

Ook met veel slechte films is dat het moeilijkste, gewoon omdat je tijdens een slechte film vaak toch ook wat "minder in de film" zit en daardoor iets makkelijker afgeleid.

Of zit je minder in de film, omdat je je teveel bezig houdt met beoordelen, waardoor je denkt dat het een slechte film is Maar serieus, dat doe ik ook nog wel. Als ik er totaal niet inzit (en laten we dat dan de film aanrekenen), denk ik wel eens 'wordt het nog wat of kan ik de dvd te ruil aan gaan bieden' bijvoorbeeld. Vrij vertaald, betekent dat een lage(re) beoordeling.

En McSavah; het kan zijn dat dat voor je werkt. Voor mij dus niet (en ik zou het ook niemand aanraden). Ik heb toch het idee dat het ten koste gaat van focus op datgene waar het echt om (zou moeten) gaan. Het komt op mij over als een zakelijke manier van naar films kijken. Naast duidelijk waarneembare zaken (mooie visuals, goed acteren, gave scene), gaat het om gevoel en emoties. Vaak komt dat langzaam tijdens een film. Het lijkt mij vrij lastig om daar tussentijds dan iets over te zeggen. Dat gaat om de gehele filmbeleving. Of denk je dan, hmm, ik heb er nu nog weinig gevoel bij (maar zag net wel een mooi shot) dus ik zit op 2 sterren?

beste optie is de CSV export te gebruiken, dan krijg je ook een Excel file, met netjes de titels, aantal MM stemmen en gemiddelde in aparte kolommen, makkelijker kan bijna niet.

EDIT: tenminste... dat was zo toen ik mijn overzichtje maakte... als ik het nu probeer te reproduceren krijg ik titel, jaartal, mijn cijfer en stemdatum in aparte kolommen... weet dus even niet precies hoe ik dat van de week gedaan heb...

EDIT2: heb het weer gevonden. Als je in de zoekmachine in de eigen stemmen zoekt en daar de eigen stem schuif op 5 zet, dan krijg je al direct het complete aantal 5 sterren beoordelingen te voorschijn. nog makkelijker!

en als je hiervan dan een CSV export maakt krijg naast de titels ook netjes het aantal stemmen en gemiddeld cijfer op MM in Excel, zodat je het type overzicht kan maken wat ik en een aantal andere users hier eerder hebben neergezet.

Aha, ik dacht dat dat enkel ging om alle stemmen te exporteren. Dat ziet er inderdaad wel netter uit, al maakt het qua snelheid niet veel verschil.

Gevoel en emoties komen vanzelf wel bovendrijven als ze relevant zijn. Het is ook steeds maar een heel kort moment dat je cijfer een sprongetje maakt, hoeft niet meer dan een seconde te zijn. Dat leidt mij verder niet af van de film. Niet meer dan allerlei andere gedachtes die een film oproept, of die juist losstaan van de film (als de film je niet weet te interesseren). Het zorgt bij mij denk ik juist voor extra focus, ik blijf juist bij de film en ga me niet met allerlei randzaken bezighouden.

over een cijfer nadenken is ook niet zo klinisch als wordt gedacht, het is juist een heel gevoelsmatige kwestie!

zodra een film een beetje onderweg is / ik de vibe te pakken heb, kan ik eigenlijk altijd al voorspellen waar ik met mijn beoordeling verwacht uit te komen. wat dan roet in het eten kan gooien of de zaak juist boven de verwachtingen uit kan doen stijgen zijn bepaalde twists of sleutelscènes die iets doen wat je wel of niet ziet zitten... dat zijn die momenten waarvan je achteraf in een review kan zeggen "tot daar had ik nog deze beoordeling van de film, maar daarna...".

Maar eerlijk gezegd heb ik dat zelf nog nooit zo opgeschreven, want dat komt inderdaad wel iets klinisch over en is geen weergave van het werkelijke gevoel en de gedachtes tijdens de film, die wat mij betreft altijd geheel natuurlijk blijven, ook al popt er even een gedachte aan de beoordeling in cijfers op...

Het is een beetje door de nogal droge benadering dat dit misschien zo lijkt. Het is niet dat ik (en dat geldt ook wel voor de rest denk ik) per minuut een halve minuut over een beoordeling lig te wik en wegen. Dat gaat eerder over fracties van een seconde waar je voor jezelf een kleine tussentijdse evaluatie maakt. De impact, als de er al is, lijkt me écht minimaal.