Studio Sport #3

Nee, even serieus jongens. Zoals Raymond Verheijen, de beste inspanningsfysioloog al zegt: Wielrennen is beduidend minder zwaar als voetbal. Wielrenners krijgen fysiek veel minder te verwerken qua aanslagen enz. Ook hebben ze niet een aantal wedstrijden in de week (élke week) zoals voetballers. Ook hebben ze maar ''één manier van bewegen'''. het is puur de fietsbeweging, niks anders.

Voetballers moeten kappen, draaien, schieten, rennen, springen, koppen, sprinten waardoor het een veel hogere belasting is voor het lichaam.

Tuurlijk is een wielrenkoers zwaar, het lijkt me vreselijk om zo'n berg op te moeten.

Maar overall, als je het per seizoen bijvoorbeeld bekijkt, hebben voetballers het gewoon zwaarder, ook veel minder rustmomenten.

But hey, jullie zijn het niet met hem eens, dus dan zal het wel niet zo zijn. Jullie hebben julie roeping gemist!

Natuurlijk compleet onvergelijkbare sporten. Wielrennen is in de eerste plaats een duursport, vooral gericht op uithoudingsvermogen.

Voetbal is veel fysiek contact en inderdaad veel korte bewegingen.

Denk dat voetbal 'zwaarder' is wat betreft blessuregevoeligheid, maar als je het hebt over 'zwaar' in de zin van 'bijna onmenselijke prestatie' dan is wielrennen toch vele malen zwaarder voor het lichaam.

Ja. Als je puur vergelijkt: Een voetbalwedstrijd vs. een wielrenwedstrijd.

Echter, is het in die zin onvergelijkbaar omdat die wielrenners lang niet zo veel wedstrijden hebben.

Dus overalll is topvoetbal zwaarder dan topwielrennen.

Bewezen.

Wielrenners zitten van begin februari tot en met eind oktober elke dag op de fiets voor een wedstrijd. Voetballers in Nederland spelen na de winterstop hooguit nog twee wedstrijden per week.

Maar dat maakt niet nog niet de zwaarste sport ter wereld

Lawyered.

Voetballers hebben net 3 weken vrij in een seizoen...

Maar lekker boeiend allemaal.

een Menchov rijdt al 2 rondes van 21 dagen = 42 wedstrijden.

daar tel je alle andere wedstrijden bij op, kom je zeker op 60 a 70 wedstrijden uit, nou dat speelt een normale voetballer toch ook?

Ik stop met deze ''discussie''. Een discussie is alleen leuk als er 2 partijen zijn, die voor elkaar openstaan.

Ik kom met het vetste bewijs, maar nog geven jullie niet toe.

Laten we het maar weer over derde doelmannen hebben.

Nog altijd boeiender dan wie de vijftiende keeper van de F4 van Ajax wordt

Met zo'n mening over andere sporten sta je inderdaad open voor de andere partij.

Al had ik ook zo'n mening over voetbal Pot, ketel zwart, ha ha.

Dat is sowieso belangrijker dan al 't sportnieuws!

Ik refresh Ajax Showtime elke minuut al vanmorgen

Haha ik ook al, ik ben benieuwd wie het gaat worden vanmiddag. Ik vraag me ook af of er überhaupt iemand word gepresenteerd.

Komkommertijd...

Ook dit is gewoon niet waar. Tel het aantal wedstrijddagen en de gemiddelde wielrenner je komt boven de gemiddelde voetballer uit.

Maar menigeen heeft het beeld van wat Armstrong in zijn topdagen reed, en ja, dat was aanzienlijk minder.

Zolang ze Onyewu maar niet halen, de rest is allemaal prima.

Wat mij betreft beginnen de officiele wedstrijden weer snel. Gelukkig is dat eind juli alweer zover

Vind mn zondagen altijd een stuk leuker als Ajax speelt. Kan ook niet wachten weer een wedstrijdje in Amsterdam mee te pakken..

Maar nu eerst maar wachten op transfers.

En een wielrenwedstrijd duurt bovendien ook langer.

Het valt me wel op dat je sinds de degradatie van De Graafschap geen woord meer over deze club uit jouw Achterhoek hebt geschreven.

En in Frankrijk spelen ze nu 20 wedstrijden achter elkaar.

Wat moet ik erover zeggen dan? Zelfde coach en zoveel nieuws is er niet.

Daarnaast heb ik er symphatie voor, meer niet. Hopelijk promoveren ze weer snel.

Maar als je niet snapt wat het verschil is tussen supporter (Ajax) en symphatisant (Graafschap), dan ben je best dom. Check mijn MM naam voor gein nog eens...

Misschien dat voetbal zwaarder is voor de lichaam, mentaal is wielrennen 100 x zwaarder.

Zoals Kos dus al zei.

Wat ik net zei trouwens, is bewezen.

DeGraafschap&Vreman1 .

Deze discussie: Jullie weten helemáááál niet waar jullie het over hebben en toch denken jullie gelijk te hebben..

Verheijen vindt voetballers allesbehalve aanstellers.

“Ik lees wel eens dat mensen de vergelijking

met andere sporten willen maken. En

dat er dan gezegd wordt dat voetballers er

goed van afkomen. Dat is echt absolute onzin.

Voetbal is een van de zwaarste sporten die er

zijn. Het is keren, draaien, springen, landen,

duelleren en constant contact maken. Dat

soort bewegingen heeft veel impact op spieballers

tussen de 1400 en 1600 loopacties. Gemiddeld

elke vier seconden schakelen ze om

naar een andere loopactie. Om gedurende langere

tijd allerlei korte, explosieve acties (springen,

sprinten, schieten) achter elkaar uit te

voeren, moet een voetballer over een anaëroob

uithoudingsvermogen beschikken. De

intensiteit is heel verschillend, waardoor ook

de hartslag en de spierdoorbloeding op en

neer gaan. Voetbal stelt dus heel andere eisen

aan het lichaam dan wielrennen. Tijdens een

explosieve sprint moet direct energie beschikbaar

zijn. Er is geen tijd om die energie eerst

met behulp van zuurstof op te bouwen. Omdat

het zuurstofsysteem bij een voetballer tijdens

piekbelastingen tekortschiet, schakelt het

lichaam over op twee energiesystemen die

energie produceren zonder dat daar zuurstof

aan te pas komt: het fosfaatsysteem en het

melkzuursysteem. Dat zijn twee anaërobe (an

= niet, aëro = lucht) energiesystemen. In het

fosfaatsysteem ligt een kleine hoeveelheid

energie opgeslagen. Hiermee kan ongeveer

twee seconden maximale inspanning geleverd

worden. Daarnaast beschikt het systeem nog

over creatine-fosfaat dat heel snel in energie

ren, botten, pezen en gewrichten.”

Voetbal stelt ook zo zijn specifi eke eisen aan

het uithoudingsvermogen. Verheijen: “Voetballers

lopen tijdens een wedstrijd negen tot

twaalf kilometer. Dat komt neer op een gemiddelde

snelheid van zes tot acht kilometer

per uur. Om dit tempo anderhalf uur vol te

houden, moeten de spelers over een goed uithoudingsvermogen

beschikken. Maar het is

een ander uithoudingsvermogen dan je bijvoorbeeld

bij het afl eggen van een marathon

nodig hebt. Bij die sport wordt er langdurig in

één tempo gelopen. Het is een cyclische sport,

net als fi etsen en schaatsen. Ook bij roeien of

zwemmen wordt steeds dezelfde beweging gemaakt.

De intensiteit blijft vrijwel gelijk, waardoor

ook de hartslag en de spierdoorbloeding

niet veranderen. Alle energie wordt tijdens een

dergelijke inspanning met behulp van zuurstof

geproduceerd. We noemen dit het cyclische

aërobe uithoudingsvermogen. Een toename

daarvan betekent dat de spieren over meer

zuurstof beschikken en dus meer energie kunnen

produceren. Daardoor kan een inspanning

langer volgehouden worden.”Explosieve acties

“Voetbal zou je a-cyclisch kunnen noemen,”

zegt Verheijen. “Per wedstrijd maken profvoetballers

tussen de 1400 en 1600 loopacties. Gemiddeld

elke vier seconden schakelen ze om

naar een andere loopactie. Om gedurende langere

tijd allerlei korte, explosieve acties (springen,

sprinten, schieten) achter elkaar uit te

voeren, moet een voetballer over een anaëroob

uithoudingsvermogen beschikken. De

intensiteit is heel verschillend, waardoor ook

de hartslag en de spierdoorbloeding op en

neer gaan. Voetbal stelt dus heel andere eisen

aan het lichaam dan wielrennen. Tijdens een

explosieve sprint moet direct energie beschikbaar

zijn. Er is geen tijd om die energie eerst

met behulp van zuurstof op te bouwen. Omdat

het zuurstofsysteem bij een voetballer tijdens

piekbelastingen tekortschiet, schakelt het

lichaam over op twee energiesystemen die

energie produceren zonder dat daar zuurstof

aan te pas komt: het fosfaatsysteem en het

melkzuursysteem. Dat zijn twee anaërobe (an

= niet, aëro = lucht) energiesystemen. In het

fosfaatsysteem ligt een kleine hoeveelheid

energie opgeslagen. Hiermee kan ongeveer

twee seconden maximale inspanning geleverd

worden. Daarnaast beschikt het systeem nog

over creatine-fosfaat dat heel snel in energieomgezet kan worden. Dat levert nog eens enkele

seconden maximale arbeid op. Soms

moet een voetballer wel dertig seconden achter

elkaar intensieve arbeid leveren. In die situatie

schiet het fosfaatsysteem na zo’n tien seconden

tekort. Dan neemt het melkzuursysteem

de rol van voornaamste energieleverancier

over. Het zet koolhydraten (glycogeen) zonder

hulp van zuurstof in energie om. Nadeel van

dit systeem is dat er melkzuur ontstaat. Melkzuur

verstoort allerlei processen in het lichaam

en leidt tot vervroegde vermoeidheid.”

Dit alles wil volgens Verheijen nog niet zeggen

dat trainers het toegenomen aantal wedstrijden

als excuus voor slechtere prestaties van de

spelers mogen gebruiken. “Als je met een overvol

wedstrijdprogramma te maken hebt, moet

je de manier van trainen aanpassen. Het is altijd

een kwestie van de juiste arbeid-rustverhouding

bewaken. Twee wedstrijden per week

in plaats van eentje mag nooit een alibi zijn

om bepaalde wetmatigheden overboord te

gooien. De eerste dag na de wedstrijd doe je

altijd hersteltraining. Op dat moment heb je

een verhoogde doorbloeding in de spieren,

wat goed is voor de afvoer van afvalstoffen en

de aanvoer van opbouwstoffen. De tweede dag

na een wedstrijd doe je niks. Dan ben je vaak

het meest vermoeid en vinden in het lichaam

reparatiewerkzaamheden plaats.”

Schrammen en schaafwonden

Verheijen gebruikt niet zomaar het woord reparatie,

want het voetballichaam moet fl ink

afzien. Verheijen: “Als je na een wedstrijd naar

het lichaam van een profvoetballer kijkt, weet

je niet wat je ziet. Dat zit onder de bloeduitstortingen,

schaafwonden en schrammen. Ze

krijgen nog weleens een schop. Dat hakt erin,

hoor. Zeker een wedstrijd op een WK. Een speler

is dan helemaal gesloopt. Een van de redenen

dat een wielrenner elke dag een etappe

kan fi etsen, is dat er in het peloton niet zoveel

lichamelijk contact is. Laat staan dat er knietjes

en dergelijke uitgedeeld worden. Een voetballer

zou wat fysiologisch herstel betreft ook

best de volgende dag kunnen voetballen.

Maar critici onderschatten de anatomische belasting

van een voetballer wel eens. Een voetballer

heeft meer rust nodig dan een wielrenner

omdat het voetballichaam ook letterlijk

moet genezen.“

Uit een onderzoek van de landelijke sportkoepel

NOC*NSF blijkt dat sprinten, contact met

een tegenspeler, draaien en springen, samen

met contact met een voorwerp de vijf voornaamste

oorzaken van sportblessures zijn. Al

die vijf elementen vind je overvloedig terug in

een voetbalwedstrijd. Voetballers stellen zich

dus elke wedstrijd aan een hoog blessurerisico

bloot.

Uitgeluld.

Wil je dit in 10 woorden samenvatten DD? Ben wat lui

Haha. Je bent niet de enige, want niemand heeft dit gelezen, iedereen roept maar wat. Kan niet anders, want niemand vertelt waarheden.

Dit mischien:

Bij die sport wordt er langdurig in

één tempo gelopen. Het is een cyclische sport,

net als fietsen en schaatsen. Ook bij roeien of

zwemmen wordt steeds dezelfde beweging gemaakt.

De intensiteit blijft vrijwel gelijk, waardoor

ook de hartslag en de spierdoorbloeding

niet veranderen. Alle energie wordt tijdens een

dergelijke inspanning met behulp van zuurstof

geproduceerd. We noemen dit het cyclische

aërobe uithoudingsvermogen. Een toename

daarvan betekent dat de spieren over meer

zuurstof beschikken en dus meer energie kunnen

produceren. Daardoor kan een inspanning

langer volgehouden worden

Nee hoor, je hebt gelijk. Paar weken terug stond er nog in de VI een groot artikel met Raymond Verheijen en nog een stel van die kenners. Interessante informatie waarin inderdaad uitkwam wat jij beweert. Oa van Gaal en meer toppers uit NL maken gebruik van zijn kennis. Hij werkte ook een tijd voor het NL Elftal.

Zijn dat 10 woorden?

Die Verheijen denkt kennelijk dat wielrenners 200 kilometer in een zelfde tempo rijden.

Moet je eens lekker in een waaier zitten waar 5 keer achter elkaar mensen demarreren.

Volgens de kenners van Moviemeter, hebben die kenners het echter niet goed.