Realiteit (was: Waking Life)

"de zin van het leven is ZOEKEN naar de zin van het leven". Als je het met dit soort onzin eens bent, vrees ik dat mijn antwoord ja is. Intellect wordt voor mij persoonlijk gedomineerd door logica, geen idylische denkbeelden of het bezigzijn met onbeantwoordbare vragen. Als dat jou visie op de zin van het leven is, mij best, maar volgens mij verdoe je stevig je tijd.

Er is niks mis met nadenken over bepaalde dingen, maar enkel als ze in relatie staan tot de realiteit, wat in de enge betekenis van het woord filosofie meestal niet is.

Je denkt wel heel erg vanuit je eigen straatje Onderhond...

Volgens mij is jou dat helemaal niet zo best, want je toont een disrespect en arrogantie om van te rillen.

Ik ga hier verder niet op in. Mensen zoals jij zijn blind, kortzichtig, bekrompen. Jammer. Realiteit is perceptie.

Als een film heel interessant zit te doen, maar eigenlijk niets te melden heeft? Weet niet meer of dat hier ook van toepassing was hoor, btw.

Open deur natuurlijk, maar dat is, zie ook bij deze film, volledig subjectief. 'Pseudo-intellectueel' is m.i. vooral een term die gebruikt wordt door recensenten die hun eigen smaak al dan niet bewust als ultiem intellectueel beschouwen. Waarbij meestal ook niet eens helder is wat 'intellectueel' nou precies betekent, al moet ik zeggen dat Onderhond zeker een aardige poging doet zijn visie daarop uit te leggen. Ikzelf gebruik het woord nooit meer, omdat het een valkuil is die te veel suggestie van waarde-oordeel over mensen met een wellicht net iets andere mening bevat.

.. maar noem dit stukje gebrabbel gerust 'pseudo-intellectueel' hoor. Hm, nu ik erover nadenk ga ik maar 's trots zijn op die benaming vanaf nu. Het 'nigger-effect' .

Prachtig voorbeeld om even te illustreren wat ik bedoel

Al kan ik wel vaag bedenken wat men hiermee bedoelt, dit blijft een kemel van een uitspraak natuurlijk. Perceptie is iemands eigen visie op de realiteit, realiteit zijn de feiten ... subjectief Vs objectief.

Iets concreter gezegd : als jij gelooft in deze uitspraak, beschouw je dus al wat jij ziet/vindt realiteit ... feit met andere woorden. Jou mening wordt de enige juiste, jou wereld de enige echte. Prototype van iemand die blind, kortzinnig and bekrompen is lijkt me.

Nog concreter: Menni noemde m'n opmerking arrogant en een teken van disrespect. Z'n perceptie met andere woorden, maar ver verwijderd van de realiteit. Zoals eerder gezegd leef ik (zoveel mogelijk) naar de regels van de logica. Kort: ieder mens het een eigen mening, die niet belangrijker of beter is dan die van een ander, en als die mening 'echt' is, ook niet beïnvloed kan worden. Met die kennis, waarom zou ik me zorgen maken, of het maar aan m'n hart laten komen dat iemand anders er een andere mening op nahoudt ? Ik ben meestal de eerste om meningen (inclusief die van mij) te relativeren als er over de relevantie van meningen gediscussieerd wordt. Perceptie staat dus recht tegenover realiteit in dit geval.

Voor zover ik de uitspraak kan beoordelen, wordt er echter bedoelt dat ieder een andere persoonlijke realiteit heeft, en daar anders tegen aankijkt (oorlog is voor mij geen realiteit, wel voor iemand in Irak). Hiermee ben ik het mee eens, maar dat is dus niet wat "realiteit is perceptie" wil zeggen. Klinkt wel beter natuurlijk, en een mooi voorbeeld van hoe filosofie dicht bij poëzie ligt.

Dus wanneer ik naar een film kijk die aan een constant tempo van deze inconsistencies afvuurt op de kijker, kan je waarschijnlijk wel begrijpen waarom dit alles mij niet echt boeit, en ik het pseudointellectueel noem. Het klinkt diep, maar is het niet. Als ik een mening of oordeel moet vellen, zal ik dit zelf wel bedissen, daar heb ik geen anderen voor nodig.

Dat is wel een heel bizar woordenspelletje.

Is dit niet compleet in tegenspraak met elkaar?

Als je niet beïvloed kan worden beschouw je jouw mening als de belangrijkste?

Tja, kan jij iets beter verzinnen. Indien niet, blijft het gewoon een domme uitspraak

Inderdaad zo, was ook de bedoeling eigenlijk. Het één gaat over de filosofische benadering (realiteit is perceptie), het ander over logica (realiteit is the big picture).

Vanuit persoonlijk standpunt is je eigen mening natuurlijk de belangrijkste. Vanuit een algemeen perspectief echter bestaat er niet zoiets als een juiste of foute mening. Een belangrijk onderscheid. Realiteit heeft dus weer eens niks met persoonlijke visie te maken

Ben je nu aan het filosoferen Onderhond?

En wie stelt de feiten dan vast? Is dat niet een subjectieve benadering dan? Omdat het merendeel van de wereld gelooft dat de realiteit uit waarneembare factoren bestaat, maakt dat het dan objectief? Een objectieve realiteit bestaat niet. Zelfs feiten bestaan niet. Het is allemaal perceptie.

Juist helemaal niet. Ik sta open voor alles en staar me niet blind op 1 ideologie. Feit is juist dat ik niet alles klakkeloos overneem wat maatschappij en meerderheid als realiteit ziet. Misschien ligt het antwoord juist wel in dat wat we niet met het blote oog kunnen waarnemen. Ik noemde je niet bekrompen omdat je in het waarneembare gelooft; ik noemde je bekrompen omdat je niet openstaat voor andere percepties van realiteit. Je betitelt die percepties zelfs als 'dom'.

Nogal zoiets. Wat is logica?

Gelul. Ik ben blij dat ik open sta voor visies en meningen van anderen en dat deze meningen me soms bewegen tot andere meningen. Het leven is een constant groeiproces. Geen enkele mening is 'echt', hoe hard je dat ook wil geloven......je staart je blind op je eigen ideeen (bekrompenheid). Maw: je staat stil.

Zoals ik al zeg: je staat stil. Je bent niet open en daardoor zelfs respectloos, arrogant en elitair.

Jammer voor je.

The idea that reality is subjective was given scientific legitimacy by physicist Albert Einstein (1879-1955). The simplest way to explain the principle at work behind Einstein's theory of relativity is to take an example of an elevator falling at constantly accelerating speed. Imagine that there are people in the elevator, and that generations of people can live and die in the time it takes the elevator to fall. The falling elevator is the only reality these people know, and in their reality, gravity would not appear to exist. If a person were to let go of a pen at eye level, for example, it would continue to float there. Outside the elevator, we know the pen floats because both the pen and the person are falling at the same accelerating rate. But inside the elevator, they would assume a gravity-free system, and there would be absolutely no evidence to the contrary. Though they do not know it, their physics is subjective and only applies within the elevator. Now imagine that we--the entire universe that we know--are in a kind of elevator. Einstein believed that the rules of physics that our minds perceive are not necessarily the rules that govern all of reality. His goal was to define rules that are valid for all frames of reference.

Is deze theorie van Einstein zo oninteressant dan Onderhond?

Wordt erg off-topic........sorry.

[quote]Zelfs feiten bestaan niet. Het is allemaal perceptie./quote]

Feit is dat op punt a een boom staat. Als het niet gelooft, loop je er voor mijn part eens tegen aan. De boom zal snel realiteit worden.

Grootste probleem met je redening is dat wanneer realiteit pure perceptie zou zijn, dit wil zeggen dat wanneer er geen leven is, er ook geen realiteit zou zijn. All is in the eye of the beholder, maar als deze er niet is, is er ook geen realiteit ? Een zeer egocentrische, maar typisch menselijke gedachte. Die theorie van Einstein is geinig, maar Einstein plaats zich in de situatie van de persoon. Hij vertrekt van perceptie, niet vanuit realiteit ... and in their reality ... zo is het natuurlijk makkelijk iets aan te tonen. Er is zo nog een voorbeeldje, met een bepaald voorwerp dat een aantal schaduwen werpt op een doek. Afhankelijk van de positie van de lamp zien mensen een andere schaduw, en denken dus dat het over een ander voorwerp gaat. Zet je in de plaats van een van die mensen, en zij nemen hun perceptie voor realiteit. Plaats je boven dit alles, en je ziet dat ze fout zitten.

De meerderheid vormt zich een mening rond de realiteit, tuurlijk hoef je die niet over te nemen. Da's net m'n punt. Als je met een probleem zit, denk erover na en kom met een oplossing. Filosofie beraad zich over problemen die er geen zijn, of niet relevant zijn. Voorbeeldje : "Misschien is ons leven een droom, en worden we bij de dood gewoon wakker". Klinkt als een interessante theorie ... maar wat ben je ermee ? Leef toch gewoon, en als blijkt dat dit toch zo is, zal je dat wel merken als het zover is.

Correctie, heb een perceptie nooit dom genoemd. Maar perceptie is enkel relevant voor diegene die het waarneemt. Wanneer je perceptie gaat zien als iets algemeen relevant, dan ben je fout bezig.

Wel, je perceptie strookt niet met de realiteit, dus daar gaat je redenering nogmaals.

(allereerst: voor mij is dit absoluut niet off-topic, integendeel, maar ik weet dat MovieMeter meestal niet zit te wachten op dit soort discussie, dus alvast excuses voor over de schreef gaan, moderators mogen zich vrij voelen te verplaatsen naar forum of alles in z'n geheel te bannen)

Ik zal proberen niet al te veel op elke slak zout te leggen.

Ja, zo kun je elk gedrag wel goedlullen ('jij hebt mij verkracht' - 'nietes, dat is enkel jouw perceptie'). Je filosofieën klinken bijzonder weldoordacht en hier en daar kan ik het zelfs bijzonder met je eens zijn. Maar met dit soort opmerkingen kom je ondanks al je prachtige redeneringen gewoon hartstikke bot over en is het bijzonder onaantrekkelijk om het gesprek aan te gaan. Toch waag ik een poging, want online filosofen zijn zeldzaam.

En als ik die boom niet zie? Of nog leuker: als ik in die boom een kaboutertje zie zitten? En de lijn doortrekkend: als jij de enige bent die die dat kaboutertje NIET ziet?

En jij doet dat, wil je zeggen? Dus als jij die boom ziet en er tegenaan loopt, is dat per definitie dé enige echte realiteit? Hoe weet je dat het niet enkel jouw perceptie is? Klinkt als jezelf erg God vinden (en als er IETS elitair is.. ).

Pseudo-intellectueel volgens jou? Openminded volgens mij, of ik de theorie nou aanhang of niet.

Dat jij je dat niet voor kunt stellen, is jouw tekortkoming. Ik beschouw dit niet als DE waarheid, durf er zelfs niet in te geloven (wat dat betreft ben ik minder stellig dan Ramon), maar ik sluit de mogelijkheid zeker niet uit.

(en uit een eerder bericht van je)

Nogmaals: het gaat hier enkel om het tonen van wat meer respéct voor mensen met een wellicht iets andere visie. Je laat termen vallen die terecht ergernis wekken. Heeft helemaal niets te maken met je invalshoeken, is gewoon je gedrag.

Metafysica

Nee volgens mij ook (nog) niet...

Mooie post Menni

Precies!

Of: God, wonderen, dwalende geesten, zielen, afterlife, spiritualiteit, telekynese, collectief geheugen, dromen met betekenis, profeten, zieners, lot, mens als onderdeel van het universum, spiritueel doel, levensenergie etc etc etc

Voor mij geldt:

Ik heb dingen gevoeld, gezien, gehoord die buiten jouw beschreven realiteit vallen.

De 'aangenomen' realiteit is een realiteit waar oorlogen, intolerantie, honger, armoede, geweld, klassenstrijd, wapens, verdeeldheid, ongelijke spreiding van primaire levensbehoeften, machtsmisbruik, manipulerende media, moord etc etc allerdaagse fenomenen zijn. In deze realiteit zijn nog nooit oplossingen gevonden voor al deze problemen. Egoisme, (onbewust?) volgzaam gedrag zijn nog steeds kenmerkend voor vele mensen en vaak komt liefde uberhaupt niet op de eerste plaats. Onze vooruitgang bestaat vooral uit technische vooruitgang. Technische vooruitgang die hoofdzakelijk de Westerse consumptiemaatschappij vergemakkelijkt en de essentiele problemen verwaarloost. Geloof me maar, vele mensen ervaren het huidige leven als een eindeloze last.

Hoe werkt realiteit dan voor mij:

Ja, ik neem de boom waar. Maar dit is slechts een onderdeel van mijn perceptie van de realiteit. Ik neem ook andere dingen waar, dingen die duiden op een ruimere realiteit. In deze ruimere realiteit KUNNEN oplossingen voor problemen in de aangenomen realiteit liggen(oplossingen die er in de aangenomen realiteit niet zijn) Ik verruim mijn horizon. Filosofie wordt een oplossing:

Filosoferen over God en afterlife kan mijn belastende angst voor de dood verzachten, misschien zelfs wegnemen. Als mijn last me ontnomen wordt kan ik zelfs eindelijk tot actie overgaan.

Filosoferen over de zin van het leven kan zingeving aan mijn bestaan hier geven. Tijdens dat proces kan ik bewust van mezelf worden, misschien zelfs een beter mens worden. Is de wereld daar dan niet bij gebaat?

Sterker nog: als ik spiritualiteit verspreid (als filosoof, kunstenaar, filmmaker!) maak ik misschien de bozen en machtigen der aarde wel bewuster, minder haatvol, minder egoistisch.......en gaan zijn eindelijk eens actie ondernemen (oorlogen staken, toleranter zijn, Derde Wereld helpen etc).

Waarom filosofie staken en verder gaan in een leven dat mij en vele anderen in het Westen, maar vooral de lijdende mens buiten ons welvarende systeem absoluut niet ten goede komt? Waarom zou ik mijn realiteit afbakenen en in die afgebakende realiteit naar oplosiingen zoeken die daar niet zijn? (de mens is in zijn geschiedenis immer egoistisch gebleven en dat zal in onze gehaaste, manipulerende maatschappij ook zo blijven).

Ik weet het, dit is slechts mijn perceptie van realiteit, een realiteit vol onverklaarbare verschijningen, waarnemingen en gevoelens......

Ik zoek de oplossingen hier en je hoeft het totaal niet met me eens te zijn. Maar noem het niet pseudo-intellectueel. Ik denk mijn hele leven al na.

Mooie post, Ramon!

.. dat was natuurlijk ook eigenlijk de opzet van Onderhond, uitlokken van warme verhalen en complimenten van anderen onderling. Stiekemerd, ik heb 'm door! Nou hoop ik alleen niet dat dat slechts mijn perceptie is.

.. mensen die ervaring hebben met lucide dromen, mogen zich melden trouwens. Moet ik me nou eindelijk 's wat meer in verdiepen.

Ruig, nog steeds on-topic.

Mooie post, Ramon!

Dank U!

Mijne ook! Collectieve perceptie. Dat dat nog mogelijk is in dit topic.

Aanmelding 1! Heb vorige nacht nog de Apocalypse laten ophouden.

En morgen gaan we gewoon vrolijk door!

Als ieder levend wezen nou vindt/denkt/perceptioneert (het wordt laat) dat de opzet van Onderhond is zoals wij 'm hier beschrijven, behalve hij? Is op z'n minst humor.

Serieus mee bezig, droombeheersing enzo? Dan mail ik graag privé met je verder; ik heb 't ook wel gehad met de 'realiteit'. Wedden dat als we doodgaan blijkt dat we in de droomwereld uitkomen, dat DAT het hiernamaals is? Zijn wij goed voorbereid en komen alle 'traditionele gelovigen' verdomd stuntelig over .

'God? Nee joh, dat was een grapje! Heb jij ooit iets van 'm vernomen? Ik dacht dat we over deze droomwereld toch een stuk meer hints hebben laten vallen..'

Anderzijds kan je zo ook iedereen veroordelen. Ge hoeft enkel te zeggen dat iemand je verkracht heeft, en het wordt realiteit. Ons rechtssysteem zou er wel bij varen.

Wel, het probleem zit dus hier. Ik denk na wanneer er keuzes moeten gemaakt worden. Ik besef dat ik nooit zal weten of een keuze juist is, en of ik gelijk heb. Dat neemt echter niet weg dat wanneer je keuzes maakt, je bepaalde standpunten in acht neemt. Wanneer je geen enkele mogelijkheid uitsluit, geraak je dus nergens. Stel dat God een zandkorrel is, en telke male je op een zandkorrel trapt, je verder in z'n achting zakt. Op het einde van ons leven wordt de balans opgemaakt. Je kan niet zeggen dat dit onmogelijk is ... en als je ze niet uitsluit, moet je er dus eigenlijk wel rekening mee houden. Veel plezier zou ik zeggen, maar ik filter zo'n dingen er liever uit, en maak keuzes uit relevante standpunten.

Verder is het nog steeds zo, dat iets is, of iets niet is. Ben ik fout, dan is een ander juist. Realiteit is er dus altijd, of je ze nu ziet of niet.

Wat je hier doet is jezelf wat wijsmaken, om makkelijker met iets om te gaan. Het is een manier van leven, maar één waar ik persoonlijk moeilijk respect voor kan opbrengen. Wanneer je ook effectief in die droombeelden gaat geloven, komen er meestal problemen van (religie, massamoordenaars). De functie van die droombeelden is eigenlijk net dezelfde als die van de zak van zwarte piet. Een fictief iets dat onze keuzes kan bepalen (en dit ook dikwijls doet), maar totaal losstaat van de realiteit. Als ik me bedenk dat ik eigenlijk alleen ben op de Aarde, en de rest van de mensen enkel schimmen zijn, kan ik ze gerust vermoorden, hoe gruwelijk hoe beter. Leuke gedachte, nee ?

Hierin ligt volgens mij ook grotendeels het probleem van ongelukkig zijn van zovelen. Als je droombeelden keuzes laat bepalen, is de kans natuurlijk groot dat de realiteit anders uitdraait, en je teleurgesteld achterblijft.

En misschien berijk je wel net hetzelfde door zelfmoord te plegen. Een heleboel 'if's, die totaal niet waarneembare gevolgen hebben, en dus ook niet als relevante optie mogen beschouwd worden.

Kort nog een kleine opmerking over egoisme. Mijn standpunt is dat elke beslissing van elke mens egoistisch is van natuur. Keuzes worden gemaakt op basis van individuele waarden en normen, maw, je maakt enkel keuzes die jou liggen als persoon. Ook al zijn de gevolgen van sociaal belang, dan nog ligt de basis van de keuze die je maakt in het besef dat je keuzes op jezelf terugslaan, en je zal hiermee ook rekening houden in je beslissing.

Dat ik wat bot overkom heeft gewoon te maken met de aard van de discussie. Dit zijn een soort van basisaxiomas waar ik naar leef. Dat wil niet zeggen dat ik deze ook op de voet volg. Moest ik een ander z'n mening niet respecteren, waarom zou ik hier uberhaupt zitten posten.

Het zou kunnen zijn dat je je goed gaat voelen door anderen te overtuigen van jou mening en dus voor je zelf kunt zeggen: "zie je wel, dat het zo is, zoals ik vind dat het is." Op deze manier is het dus wél vanuit een egoistisch standpunt. Ik zeg niet dat je het doet, of dat het je bedoeling is, het kan alleen een mogelijkheid zijn.

Hoezo niet? Ik sluit geen enkele mogelijkheid uit en toch maak ik wel degelijk keuzes. Ik ga alle mogelijkheden af en kies de (voor mij) meest aannemelijke. Ik ben me er daarna wel van bewust dat de keuze die ik heb gemaakt misschien niet de juiste is. Ik sta open voor verbetering van mijn standpunten. Ik ben niet de alware waarheid.

Ik geloof wel degelijk dat er 1 realiteit is. Zelf ben ik ervan overtuigd dat deze realiteit ruimer is dan de realiteit die wij waarnemen. Maar welke perceptie is de ware? Die van jou of die van mij? Of die van Menni? Het blijft slechts bij gissen wiens perceptie de juiste is. Daarom sta ik open voor elke perceptie van realiteit. Misschien zit ik fout en is jouw perceptie juist. Misschien zit jij wel fout en is mijn perceptie juist. Maar waarom zou ik mijn perceptie als de enige juiste betitelen en blindelings andermans percepties verwerpen? Met welk recht?

Waarom niet? Juist in de aangenomen realiteit (ik bedoel dus de tastbare realiteit) zijn geen oplossingen te vinden. Dan zoeken we toch verder ipv lafjes onze kont naar de problemen te keren? En als er nu eindelijk eens meer mensen zich bezig hielden met filosofie, kunst en spiritualiteit dan komen de waarneembare oplossingen uiteindelijk wel. Juist de realiteit die de meerderheid heeft gecreeerd heeft in duizende jaren nog geen enkele oplossing aangedragen.

Wow! Hier ben ik het zelfs met je eens! Ik verdeel egoisme dan ook altijd in 'positief egoisme' en 'negatief egoisme'. Ik denk dat je zelf wel kunt voorstellen wat ik hiermee bedoel. Het egoisme dat ik in vorige posts gebruikt heb, daar bedoelde ik 'negatief egoisme' mee.

Ok, verhelderend en zeer acceptabel.

Ik maak mezelf niets wijs. Ik heb ooit dingen waargenomen die duiden op een 'ruimere realiteit'. Daar filosofeer ik op verder. Mijn angst voor de Dood heeft zeker zijn wortels en het achterhalen van de waarheid mbt afterlife en Dood verzacht wel degelijk een geestelijke pijn. Maar mijn zoektocht naar zingeving, waarheid, God en afterlife is wel degelijk ergens op gefundeerd (ga er verder niet op in, want dat wordt me TE persoonlijk) en maakt me een sterker en beter mens. Probeer er toch maar respect voor op te brenegen.

Tsja, waarom zou de ruimere realiteit niet zijn 'Goed' en zijn 'Kwaad' kennen? In deze realiteit worden moordenaars ook geproduceerd door maatschappij, intolerantie, domheid etc.....

Normen en waarden gelden toch ook in de ruimere realiteit? Religie kan heel slecht zijn. Oorzaak daarvan is gebrek aan openheid en tolerantie, strikt naleven van regeltjes en ook hun elitaire standpunt dat hun geloof het alware geloof is.

Als je droombeelden (ruimere realiteit) keuzes laat bepalen is de kans natuurlijk groot dat de aangenomen realiteit anders uitdraait, en je blij en voldaan achterblijft. Deze optie is minstens zo aannemelijk...

Waarom zou je dit doen? Erg macabere instelling.

Bedankt voor deze heldere uitleg van waarom deze insteek niet wenselijk is, waardoor je zelf bewijst dat je de kritiek van Ramon en mij op botte opmerkingen van jou niet van de tafel kan en mag vegen met 'ach, dat is de realiteit niet, want IK (!) zie het anders'. Maar goed, vergeven en vergeten, want die paar dingetjes zijn allang overspoeld door een discussie waar ik wel pap van lust.

Werk daaraan.. Het leven is ZO veel leuker en interessanter als je respect voor ieders invalshoek op kunt brengen. Waarbij nuance overigens best mag: ik heb méér respect voor Michael Moore dan voor George Bush. Oja, als je het hier vooral hebt over mensen die hun hele leven bijvoorbeeld hebben ingericht op God (of hoe je 'm dan ook noemt) en die insteek blind opdringen aan anderen: die zijn net zo irritant als pure wetenschappers. Ik kies zelf dus liever een wat breder leven, ook al levert dat regelmatig enorme frustratie op.

Oh, prima hoor, jij mag best dingen uitsluiten als je het idee hebt dat je anders 'nergens komt'. Maar waarom sluit je God als zandkorrel uit? Omdat dat in jouw perceptie weinig aannemelijk is? I.i.g. is het géén reden om mensen die deze theorie wél willen onderzoeken, onder tafel te vegen.

.. ik beperk me voor nu trouwens even tot het onderwerp 'dromen'. Webdiscussies hebben erg sterk de neiging enorm te versplinteren en daardoor worden dingen sneller uit hun verband gerukt. En het lijkt het meest voor de hand liggende onderwerp in dit forum.

Eh, HE? Het feit dat massamoordenaars meer/spectaculairder in het nieuws komen dan pacifistischer types, wil nog niet zeggen dat dromen per definitie fout is, of nog erger (maar dat zul je wel niet bedoelen): dat je van dromen automatisch slecht wordt. Geloven in realiteit levert volgens mij net zo veel of nog wel meer problemen, zeker voor mij persoonlijk. Met de huidige verdeling en situatie in de wereld, zie ik weinig hoop - eufemistisch uitgedrukt. De armoedige uitzichtloosheid waarin ontieglijk veel mensen leven, DAT veroorzaakt pas agressie.. Als ik een fijne droom heb gehad, word ik met een fijn gevoel wakker, heb ik de neiging om iedereen die ik liefheb dat meteen te laten weten.

Dat ze te veel dromen? Zie boven.. Ik zou bijzonder graag mijn dromen onder controle krijgen, zodat al mijn slaapsessies gelukkig voelen. Dat trekt door naar het dagelijks leven, waardoor ik de harde wereld beter aankan (en geloof me, ik heb mijn portie depressie wel gehad). Nou zeg je ook wel dat vooral te veel gelóven in dromen problemen met zich meebrengt, waar ik tot op zeker hoogte in mee kan gaan. Maar dan doel ik enkel op de eerder beschreven fanatiekelingen, die alle andere mogelijkheden met kracht verwerpen. Sinds ik meer en meer theorieën ontwikkel over de betekenis van dromen en ze niet meer enkel zie als 'chemisch proces' (waar van die vreselijk irritante wetenschappers patent op hebben), ben ik een stuk rustiger geworden. En daar hebben andere mensen ook baat bij.

Behalve dan dat het in die zak ook niet echt lekker toeven is. En dromen is geen straf. De functie van droombeelden is voor mij beter vergelijkbaar met een tijdje in een snoepwinkel rondlopen. Alhoewel, daar heb ik niet zoveel mee. Doe maar een kindercreche.

Tenzij je besluit in die dromen te blijven en de 'realiteit' vaarwel zegt. Waardoor je misschien leeft in een illusie, maar wel een stuk gelukkiger bent.

Oh, en geloven in realiteit, realiteit (waarbij dat voor het gemak dan maar even oorlog en honger is) keuzes laten bepalen levert geen problemen? Jij noemt dromen fictief, maar de realiteit lijkt dat vaak genoeg ook hoor. Ik hoop dat we snel wakker worden, dat dit alles een nachtmerrie blijkt te zijn.

Ik MOET even verwijzen naar twee teksten op mijn site (eerste van mijzelf, tweede van een vriend van me):

Dream Myself Alive

Thought is Real, Physical is the Illusion

.. heb ik het nog niet eens gehad over het bredere droomscala. Verliefd zijn enzo.

Uiterst ontroerend artikel, van de film en de troost.

hoe moet ik het topic noemen waar dit heen gaat?

Woei, voel me een beetje aangesproken. Ik heb namelijk scheikunde gestudeerd en ik weet niet of die fanatieke wetenschappers gelijk hebben, maar ik beschouw het zeer zeker als een mogelijkheid (ik leer mijn leerlingen in de tweede klas: meten is weten).

Hebben we niet in de wereld een aantal mensen nodig dat één bepaalde theorie bestudeert en onderzoekt? Ik begrijp dat jullie (Menni en Ramon) de theorie bestuderen dat niet alles empirisch te verklaren is, dat er 'meer' is. Dat is er ook maar één. (Voor het gemak deel ik de wereld even in tweeën: is de huidige (exacte) wetenschap (de weg naar) de waarheid, ja of nee?)

En ik vind de huidige (exacte) wetenschappen zeer interessant, omdat je er ongelofelijk veel mee kunt verklaren. Ik kan niet anders dan enthousiast raken wanneer ik leer hoe vernuftig bijvoorbeeld het systeem om het suikergehalte in ons bloed te reguleren werkt. Of ons afweersysteem, de controle op celdeling, of wat dan ook. Ik wil graag geloven dat dat waar is, en ook dat de manier waarop tot deze kennis gekomen is, klopt.

Hm, zo vaak denk ik niet over dit soort dingen na, dus tijdens het schrijven van deze post ben ik voor mezelf tot een voorlopige conclusie gekomen:

Ik weet niet zeker of de huidige wetenschap de hele werkelijkheid kan beschrijven, maar ik geloof wel dat het in elk geval een deel van de werkelijkheid goed kan beschrijven. Als er nog werkelijkheid 'overblijft' zullen we daarvoor bij de filosofen moeten zijn. En gelukkig gaan die niet pas aan de gang als de exacte wetenschappers klaar zijn, wat dat zou wel eens eindeloos kunnen duren.