Evilspeak (1981)

De gruwelijkheden wat zorgde dat dit in de Video Nasties kwam zien we vrij laat in de film, maar dit is niet erg.
Deze merkwaardige wraak film is dit keer niet met een persoon met wapens in de hand. Maar dit keer met boosaardige krachten. Clint Howard (Stanley Coopersmith) neemt wraak op een paar gasten die het zeer zeker verdiend hebben. Als die mensen het zo leuk vinden om een klein hondje/puppy dood te maken. Tja, die gasten verdienden toch al de dood. En dat kunnen ze hier krijgen. Ik vind wraak films altijd wel fijn, hoe realistisch ze soms ook niet zijn, ze blijven fijn. Vooral een scene waarin die dikzak wordt vermoord door "evil" zwijnen.
3,5.

Gedoe met het aanroepen van Satan, maar hey het is 1981 en we gaan dat zelfs heel modern doen met behulp van de computer. Nogal dik aangezette hoofdrol help niet echt.
Toch wat positieve punten: een verrassende variant op de Psycho-douchescene en een lekkere all-out-finale.

Met name door het fenomenale einde is deze Evilspeak zeer de moeite waard. Met een nog erg jonge Clint Howard in de rol van Coopersmith / Cooperdick, was hier begin 20 en had toen al een haarlijn die er vandoor ging en speelde dus met een haarstukje. Je kunt het maar beter weten. Hij krijgt -niet om die reden- de gehele speelduur lang de ene na de andere treiterij te verwerken, waaronder de tragische dood van zijn puppy. Dat krijg je als je niet kunt voetballen! Ondertussen tikt hij wat weg op z'n prehistorische computertje m.b.t wat satanische zaken. Daarin is Evilspeak wel een voorloper, maar echt tijdloos is het niet. Integendeel. Uiteindelijk stijgt Coopersmith op uit de vlammenzee en beginnen de koppen (letterlijk) te rollen. Fijn!

Wat cheesy jaren '80 horrortje, die een hele lange aanloop neemt om uiteindelijk toch nog een finale te halen waarmee het op de video nasty lijst is gekomen. Zo nasty was het allemaal niet, maar goed. Je kan een hoop aanmerken op Evilspeak, zoals hierboven al vaak gedaan is, maar toch vond ik dit wel een vermakelijke kijkbeurt. We zien de kneuzige Stanley Coopersmith, kadet op een militaire academie, een film lang gepest worden, en ondertussen wat fröbelen met zwarte magie naar aanleiding van een of andere grimoire die hij in de lokale kelder heeft gevonden. Of zoiets.

Het duurt allemaal wel heel lang voordat er ook echt wat gebeurt, maar ook tot die tijd haalde het op sfeer alsnog wel een krappe voldoende. Ook al was er genoeg waarin Evilspeak wel heel zwak is; een warrig uitgewerkt plot (maar wel met een gave old school computer die dingen kan waar Google bang van wordt), weinig actie of gore, en vooral hele matige acteurs waarin vooral Coopersmith vreselijk irritant is. Ik sta ervan te kijken dat Clint Howard gewoon een hele filmcarriere heeft op weten te bouwen, dat had ik 'm aan de hand van Evilspeak niet gegeven. Maar het heeft wel z'n charme, er zijn leuke jaren '80 effecten, en de finale gaat toch wel lekker los. Weet je wat, ik doe er nog een half puntje bovenop.