Eyes of a Stranger (1981)

Telefoon-horror.

Weinig gore, des te meer suspense. Met name dat laatste had iets meer mogen worden uitgemolken, al is de finale wat dat betreft goed. Sowieso is de wending in het verhaal een prima keuze.

Binnen de lange lijst telefoon-horrors doet deze aardig mee, maar het houdt niet over. Dat ligt hem niet aan het debuut van Leigh zelf, maar juist haar character had meer tijd verdient (denk aan een 'Wait Until Dark'). Tewes is schitterend om te zien, doch geen acteerwonder. Ze doet het echter niet gek in deze onderhoudende slasher.

Redelijk.

Spannende film die me dankzij mijn lage verwachtingen alleszins is meegevallen.

Eyes of a Stranger deed me af en toe denken aan het latere Scream. Ook hier wordt veelvuldig gebruik gemaakt van telefoons waarna het slachtoffer meestal het loodje legt. De moordenaar heeft hier echter geen masker op maar is gewoon herkenbaar. Nu is het gevaar dat de moordenaar niet kan overtuigen, maar gelukkig acteert DiSanti goed als perverse psychopaat. Heeft er ook echt de kop voor.

Gezien het feit dat Leigh als eerste wordt genoemd hierboven speelt ze echter een relatief kleine rol. Jammer, want het is echt een erg mooie meid en ze acteert hier ook nog eens goed een doofstomme tiener. De film is vaak spannend en heeft een lekker onheilspellend sfeertje. Verder is er wat naakt te zien en een paar spetters bloed. Leuke scene ook waarin Herbert zelf het slachtoffer wordt aan de telefoon. En Leigh kicks ass!

Lijkt wat op 'Somebody's Watching Me' en kijkt aardig weg. Van begin tot eind spannend! 7/10*

IJzersterke horrorfilm waarin een lustmoordenaar het gemunt heeft op jonge vrouwen. De film werd twee jaar later uitgebracht dan When a Stranger Calls en een jaar later dan Maniac en vertoont behoorlijk wat raakvlakken met beide films: telefoonterreur, een camera die geen bloed of bruut geweld schuwt en spannende stalkscènes waarbij seconden lang een stel mooie benen over het scherm danst. Hier krijgt de moordenaar evenwel geen diepgang mee en dat is niet eens zo'n slechte keuze omdat hierdoor een ongemakkelijk sfeertje ontstaat. Stilistisch doet Eyes of a Stranger denken aan De Palma, zonder de splitscreens weliswaar, maar mét een zenuwslopende soundtrack die naadloos bijdraagt aan de suspense.

Eigenlijk is het onbegrijpelijk waarom een pareltje als dit in de vergetelheid is geraakt. De film is beter dan De Palma's Dressed to Kill en bijna zo goed gemaakt als Maniac. En bovendien enorm spannend. De openingsmoord met zijn nagelbijtende opbouw en de scène waarin een sterk getraumatiseerd doofstom en blind meisje (moeilijke maar goed vertolkte rol van Leigh) geconfronteerd wordt met haar belager horen in feite instant klassiekers te zijn.

Erg sfeervolle film die goed de spanning weet op te bouwen en een geweldige killer kent. Eyes of a Stranger doet inderdaad aan Someone's Watching Me van John Carpenter denken door de haast identieke setting. Niets mis mee, ik ben er gek op. Sterke score ook en een paar fantastische individuele scènes, zoals die in het begin met de twee eerste kills. Eyes of a Stranger verdient een groter publiek, maar gelukkig weet de liefhebber hem toch goed te vinden .

4*

Wat een spannende film zeg. De sfeer en de locaties zijn goed voelbaar.

De bad Guy zit ook goed in zijn rol, ik dacht heel ff dat hij in het echte leven ook zo een psychopaat moest zijn.

Al met al een vermakelijke 80s movie.

Het is geen film zonder fouten maar over het algemeen vond ik dit een prima slasher. Oké het is formulewerk, maar wel erg goed uitgevoerd. Er zijn een paar scenes waar de personages echt domme dingen doen of waar de spanning te niet wordt gedaan omdat het een beetje te veel van goede was, maar voor de meeste tijd werkte het! Een min of meer realistische seriemoordenaar, een niet al te heldhaftige heldin en enkele inventieve variaties op de getoonde moorden houden het best interessant. De gore effecten zijn van de hand van Tom Savini dus daar zat het wel goed mee! Journaliste Jane wordt gespeeld door Lauren Tewes, die sommige zullen herkennen als Julie McCoy van The Love Boat. Wie wil zien hoe zij er nu uit ziet verwijs ik naar IDMB maar wees gewaarschuwd! Hoofdattractie is uiteraard Jennifer Jason Leigh die hier haar eerste rol in een film speelde. Ook zien we meerdere keren regisseurs Ken Wiederhorn eigen film Shock Waves (1977) voor bijkomen op de televisie. Alle kenmerken: SFX van hoge kwaliteit (Tom Savini), mooie vrouwen vaak in beeld in Eva-kostuum, leuk laatste meisje en een verknipte moordenaar maken van deze film een erg goede slasher.

Van een rustige opbouw is in deze aangename thriller geen sprake. Het gaat meteen goed los als de killende bestaansreden voor de film al in de eerste scènes flink tekeer gaat. Als kijker schiet je onverbiddellijk uit je afwachtende en relaxte kijkhouding en zit je gelijk rechtop.

Het eerste optreden van de killer is van grote klasse. Filmisch klopt het allemaal. De vormgeving waarbij licht en donker elkaar onrustig afwisselen is mooi en prikkelt. Er is spanning. De killer is er, maar hij vertoont uitstelgedrag en dat werkt op de zenuwen. Hij speelt met zijn prooi en maakt een intens ijzige en onvoorspelbare indruk. De score accentueert de dodelijke bedreiging en duwt de spanning verder opwaarts. Het zweet staat in de handjes.

Na de eerste furieuze minuten van de film, die zowaar enkele horrorelementen bevatten, gaat de film een paar versnellinkjes minder hard en worden de zenuwen minder belast. De spannende opening wordt in het vervolg niet meer overtroffen. Desondanks blijft de film boeien, zij het op een minder enerverende manier. De spanning neemt meer onderhuidse vormen aan. Eigenlijk is het grootste deel van de film een lange opbouw (met hier en daar een spannende uithaal) naar de finale die weer herinnert aan het furieuze begin van de film.

De meest aansprekende rol is die van de gestoorde killer, gespeeld door John DiSanti. Een zeer onaangename rol en erg memorabel. De vrouwelijke actrices zijn bekend en leuk, maar niet heel indrukwekkend. Lauren Tewes is een aantrekkelijke dame, maar heeft een veel te lieve uitstraling om een geloofwaardige opponente van de meedogenloze killer te zijn. Jennifer Jason Leigh dan. Haar eerste grote filmrol. Heel schattig, maar niet meer dan dat.

Tot slot nog dit. Om één scène heb ik erg moeten lachen. Een stripper die een zeer merkwaardige dans uitvoert waarbij haar benen uitzonderlijke bewegingen maken, is zeer vermakelijk. Een eigenaardige scène en een geweldige spanningsbreker!

Jennifer Jason Leighs debuut in een zeer goede thriller met slasher elementen. Regie is uitstekend met geweldige spanning. De kat-en-muis-spel tussen de protagonist en Antagonist is een erg effectief en brengt een leuke twee strijd. Jammer van de speelduur 85 minuten. Honderd minuten was beter geweest om die kat-en-muis-spel langer te maken

Een slasher die levert wat het moet leveren. Dat Tom Savini instaat voor de gore effecten is een garantie dat er goed werk geleverd is. Het hoofd dat in het aquarium belandt en de omgeving aanstaart: geweldig. Technisch vakkundig gemaakt met goeie opbouw suspense die refereert aan Hitchcock zonder dat het door de strot wordt geramd. De muziek doet ook erg Bernard Herrmann (long time partner van Hitch) aan. Het scenario bevat wel wat grote toevalligheden bij mekaar maar het doet voor mij niets af aan het kijkplezier. Veel sfeer in deze film, ook dankzij de vele nachtelijke elementen en opvallend goede fotografie. De acteerprestaties zijn dik in orde met een opvallende rol voor Jennifer Jason Leigh. Dit is zo’n slasher die wat in de vergetelheid geraakt is. Het lot van velen die niet behoren tot de bekende franchises. Nochtans vind ik de alleenstaande slashers uit deze tijd dikwijls beter dan een aantal sequels van die franchises.

Redelijke film waarin een nieuwslezeres vermoedt dat haar flatgenoot een seriemoordenaar is. Een nogal standaard slasher die wellicht niets nieuws weet te bieden, maar wel solide is binnen het genre. Een aantal goed opgebouwde en sfeervolle scenes. En leuk om een jonge Jennifer Jason Leigh te zien in een van haar eerste rollen. Een kleine 3.0 sterren.

Blijft een spannende thriller/slasher waarbij vrouwen gestalkt, verkracht en gewurgd worden door een pervert. Een journaliste ontdekt dat de dader in kwestie in hetzelfde appartementsblok woont. Vond hem nog spannender dan de eerste keer dat ik hem zag. De opbouw van de scènes zijn meesterlijk, en vooral de finale met het blinde meisje is een nagelbijter. Toch wel vreemd dat deze film zo weinig is bekeken. Opvallend rolletje van Jennifer Jason Leigh. 3 wordt na herziening 3,5.